บทที่ 1 ปลุกพลัง, ตัวแทน, แต่งเข้าบ้านหญิง, คืนเข้าหอ

"พี่ชาย เป็นความผิดของผมเอง ผมแย่งชีวิตของพี่ไป แถมยังเป็นเพราะผม พี่ถึงต้องแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง อีกทั้งยังเป็นเพราะผมที่ทำให้พี่ไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างเหมาะสม จนทำให้พี่ปลุกพลังได้แค่อาชีพสายดำรงชีพ ถ้าตีผมแล้วทำให้พี่รู้สึกดีขึ้น พี่ตีผมให้เต็มที่เลยครับ"

"หลิวหมิง ดูสิว่าน้องชายของแกรู้ความแค่ไหน จำเอาไว้ให้ดี ฉัน หลิวเซี่ยงตง ยอมรับแกเป็นลูกก็เพราะสายเลือดของเราเท่านั้น ไม่อย่างนั้น คนที่ปลุกพลังได้แค่อาชีพสายดำรงชีพอย่างแก ไม่มีค่าพอจะได้เจอฉันด้วยซ้ำ เราพาแกกลับมาก็เพื่อให้แกไปเป็นตัวแทนของน้องชายและแต่งเข้าตระกูลหลิน อย่าได้ริอ่านคิดเป็นอื่นเด็ดขาด"

"พ่อของแกพูดถูกแล้ว ในฐานะเกษตรกร การได้แต่งเข้าตระกูลหลินถือเป็นโชคหล่นทับแกมากแล้ว พอแกแต่งกับหลินชิงชิง เราก็จะไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก ทุกสิ่งทุกอย่างในตระกูลหลิวเป็นของน้องชายแก แกหัดเจียมตัวไว้บ้างก็ดี"

"หลินชิงชิงคนนั้นเป็นถึงหญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองไห่ แกได้กำไรเห็นๆ ถ้าไม่ใช่เพราะน้องหลิวฮ่าวถูกตาต้องใจโจวหว่านซิง อัจฉริยะผู้ปลุกพลังอาชีพระดับตำนาน และโจวหว่านซิงก็ยืนกรานให้เขาตัดขาดความสัมพันธ์ แกก็คงไม่มีโอกาสนี้หรอก แกชู้ไหมว่าความสำเร็จในอนาคตของโจวหว่านซิงจะยิ่งใหญ่แค่ไหน? พูดง่ายๆ เลยนะ ถ้าเธอสามารถเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 9 ได้ ค่าสถานะพื้นฐานของเธอจะพุ่งทะลุพันล้านแต้ม เพื่ออนาคตของน้องชาย แกอย่าเนรคุณให้มันมากนัก"

"พี่หญิงใหญ่พูดถูก ถ้าไม่ใช่เพราะน้องชายของพวกเรา เราคงไม่พาแกกลับมาหรอก นับประสาอะไรกับการให้โอกาสแกแต่งเข้าตระกูลหลิน ชีวิตแกดีขึ้นตั้งเยอะแล้ว เพราะงั้นอย่าหวังจะกลับมาที่ตระกูลหลิวอีก แค่มีน้องหลิวฮ่าวก็พอสำหรับพวกเราแล้ว"

...

เมื่อนึกถึงทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ หลิวหมิงก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด

"ฉันก็สงสัยอยู่ว่า ในฐานะผู้ทะลุมิติ ทำไมฉันถึงเพิ่งจะมาปลุกพลังนิ้วทองคำของตัวเองเอาป่านนี้"

"ที่แท้เนื้อเรื่องมันยังไม่เริ่มนี่เอง"

เมื่อมองดูสมาชิกครอบครัวเหล่านี้ ก็ชัดเจนแล้วว่าตัวตนของเขาในโลกนี้คือ 'นายน้อยตัวจริง' ในพล็อตเรื่อง 'นายน้อยตัวจริงกับตัวปลอม'

ไม่มีใครในครอบครัวนี้ชอบเขาสักคน

พวกเขาพาเขากลับมาก็เพื่อไม่ให้เขาเป็นตัวถ่วงอนาคตของลูกบุญธรรมเท่านั้น

และหลังจากที่เขาแต่งงานเข้าอีกครอบครัวหนึ่งได้สำเร็จ ในที่สุดเขาก็ปลุกพลังนิ้วทองคำของตัวเองได้เสียที

เหตุการณ์ในช่วง 2 วันที่ผ่านมานี้ ช่างเหมือนพายุหมุนสำหรับหลิวหมิงจริงๆ

เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มา 18 ปีหลังจากทะลุมิติมา และเป็นเด็กกำพร้ามาโดยตลอด

เมื่อ 2 วันก่อน ในวันปลุกพลังของโรงเรียน เขาได้ปลุกพลังอาชีพสายดำรงชีพ นั่นคือ เกษตรกร

ผลก็คือ วันรุ่งขึ้นหลังจากปลุกพลัง เขาถูกพาตัวมาที่ตระกูลหลิว หลังจากรู้ว่าตัวเองเป็นลูกชายสายเลือดแท้ๆ ของตระกูลหลิว เขาก็คิดว่ากำลังจะได้เริ่มต้นชีวิตที่สุขสบาย แต่ไม่คาดคิดเลยว่า จะไม่มีใครในครอบครัวต้อนรับเขาเลยแม้แต่คนเดียว

หลังจากอยู่กับตระกูลหลิวได้เพียงวันเดียว วันนี้เขาก็ถูกพามาที่ตระกูลหลินเพื่อแต่งงานกับลูกสาวคนโตของบ้าน หลินชิงชิง

และพอพิธีแต่งงานสิ้นสุดลง และเขาถูกส่งตัวเข้าห้องหอเพื่อรอเวลา ในที่สุดเขาก็ปลุกพลังนิ้วทองคำที่ติดตัวมาตั้งแต่ตอนทะลุมิติได้สำเร็จ

【พรสวรรค์เฉพาะตัว: กำหนดไอเทมดรอป: สำหรับมอนสเตอร์ใดๆ ที่คุณสังหารเพียงลำพัง คุณสามารถกำหนดไอเทมใดๆ จากรายการไอเทมดรอปของมันให้หล่นลงมาได้】

พรสวรรค์นี้เข้าใจได้ง่ายมาก

การดรอปไอเทมจากมอนสเตอร์นั้นขึ้นอยู่กับความน่าจะเป็น

เขาเรียนรู้เรื่องนี้จากความทรงจำของร่างเดิม

มอนสเตอร์แต่ละชนิดสามารถดรอปสิ่งของที่แตกต่างกันได้

แต่มอนสเตอร์ทั่วไปมักจะดรอปแค่วัตถุดิบพื้นฐานที่สุด โดยมีโอกาสน้อยมากที่จะดรอปอุปกรณ์ระดับต่ำ หากต้องการไอเทมคุณภาพสูง ความน่าจะเป็นอาจมีเพียง 1 ใน 10000 เท่านั้น

หากต้องการไอเทมล้ำค่าหรือแม้แต่ทักษะ ความน่าจะเป็นอาจมีเพียง 1 ใน 100000 หรือ 1 ใน 1000000 ด้วยซ้ำ

แต่พรสวรรค์ของเขากลับสามารถกำหนดไอเทมดรอปได้งั้นหรือ?

"ด้วยพรสวรรค์นี้ ต่อให้เป็นแค่เกษตรกร ฉันก็สามารถกลายเป็นเกษตรกรที่แข็งแกร่งที่สุดได้"

"ถ้าคนอื่นรู้เรื่องพรสวรรค์นี้ ขุมพลังไหนๆ ก็คงอยากร่วมทีมกับฉันทั้งนั้น"

ทว่า เมื่อหลิวหมิงเปิดหน้าต่างสถานะและดูค่าสถานะของตัวเอง เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นทันที

ชื่อ: หลิวหมิง

อาชีพ: เกษตรกร

ระดับ: 0

พละกำลัง: 6

ความทนทาน: 6

ความคล่องตัว: 5

พลังวิญญาณ: 7

พลังชีวิต: 60

พลังเวท: 70

แต้มสถานะอิสระ: 0

พรสวรรค์: กำหนดไอเทมดรอป

ทักษะ: เพาะปลูก ระดับ 1

ดังคำกล่าวที่ว่า "คนไม่มีความผิด ผิดที่ครอบครองหยกงาม"

ทั้งตัวเขาคนเดิมและตัวเขาที่ทะลุมิติมาต่างเข้าใจหลักการนี้ดี

หลิวหมิงจินตนาการได้เลยว่า หากมีคนรู้ว่าเกษตรกร 'ขยะ' อย่างเขามีพรสวรรค์เช่นนี้ เขาจะต้องถูกแย่งชิงโดยขุมพลังใหญ่ๆ และสุดท้ายก็จะถูกควบคุมโดยผู้แข็งแกร่งสักคนอย่างสมบูรณ์แบบ

เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นได้ตัวเขาไป พวกเขาเหล่านั้นยอมใช้วิธีการทุกรูปแบบแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น การสูญเสียอิสรภาพคงเป็นเรื่องเล็กน้อยที่สุดที่เขาต้องกังวล เขาอาจถูกควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จผ่านวิธีการประหลาดๆ และถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นหุ่นเชิดไปเลยก็ได้

แม้ว่าความเป็นไปได้จะต่ำ แต่ตราบใดที่มันยังมีความเสี่ยง หลิวหมิงก็จะไม่ยอมเสี่ยงเด็ดขาด

เมื่อได้รับโอกาสให้มีชีวิตเป็นครั้งที่สอง เขาไม่อยากเอาชีวิตไปเดิมพันกับสันดานของมนุษย์หรอก

ส่วนเรื่องที่จะพึ่งพาตระกูลหลินที่เขาแต่งงานเข้ามาเพื่อขอความคุ้มครองนั้น ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่

ตระกูลหลินเคยเป็นหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่แห่งเมืองไห่จริงๆ

แต่เมื่อไม่นานมานี้ สมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดสองคนของตระกูลหลิน ซึ่งก็คือพ่อแม่ของหลินชิงชิง ถูกศัตรูลากเข้าไปในรอยแยกอเวจีระหว่างต่อสู้กับกองกำลังพันธมิตรปีศาจ

นับเป็นเวลา 300 ปีแล้วตั้งแต่ที่อเวจีจุติลงมา

ในช่วง 300 ปีนี้ มีผู้แข็งแกร่งไม่ต่ำกว่า 100000 คนถูกลากเข้าไปในรอยแยกอเวจี

ทว่า จากคน 100000 คนนั้น มีผู้รอดชีวิตกลับมาไม่ถึง 100 คนด้วยซ้ำ

ดังนั้น ทุกคนในเมืองไห่จึงทึกทักเอาว่าผู้นำตระกูลหลินและภรรยาได้จากไปแล้ว

แต่เนื่องจากทั้งสองไม่ได้ถูกฆ่าตายโดยตรง แต่เข้าไปในรอยแยกอเวจี จึงยังคงมีความเป็นไปได้ริบหรี่ที่พวกเขาจะกลับมาได้ ดังนั้นแม้ว่าตระกูลหลินจะตกต่ำลง ก็ไม่มีใครกล้าพุ่งเป้าไปที่หลินชิงชิงโดยตรง

แต่สถานการณ์ภายในตระกูลหลินนั้นกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

หลังจากที่ทั้งคู่หายตัวไป ตระกูลหลินก็แตกแยก

ผู้อาวุโส 3 คนต่างแยกตัวเป็นอิสระ ทิ้งกองกำลังที่ยังคงภักดีต่อหลินชิงชิงไว้ไม่ถึง 1 ใน 10

และเพราะพวกเขาเองก็ยังระแวงว่าทั้งคู่อาจจะกลับมา พวกเขาจึงไม่กล้าลงมือโหดเหี้ยมจนเกินไป หลังจากแบ่งทรัพย์สินของตระกูล 1 ใน 4 ไว้ให้หลินชิงชิง พวกเขาก็แยกตัวออกจากตระกูลไปโดยตรง

ด้วยเหตุการณ์เหล่านี้นี่เอง ที่ทำให้ตระกูลหลิวกล้าพาเขากลับมาเพื่อสวมรอยเป็นหลิวฮ่าวในการแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง

ขนาดครอบครัวของเธอเองยังแตกแยก แล้วตระกูลหลิวก็ยังกล้าหลอกลวงหลินชิงชิงอีก

หากพรสวรรค์ของเขาถูกเปิดเผยออกไปจริงๆ คงมีแต่ผลเสียและไม่มีผลดีใดๆ เลย

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีความคุ้มครองจากตระกูลหลิน เขาคงจะปลอดภัยไปได้ในระยะสั้น ไว้มีอะไรเกิดขึ้นค่อยจัดการกันอีกที

"แต่ฉันจะปล่อยให้พรสวรรค์นี้สูญเปล่าไม่ได้"

"ถ้าจำไม่ผิด พวกหนูปีศาจ โครงกระดูกปีศาจ และมอนสเตอร์ระดับต่ำอื่นๆ มักจะเกิดตามพื้นที่รอบนอกเมืองเป็นบางครั้ง โดยปกติแล้วมอนสเตอร์พวกนี้จะไม่ดรอปอะไรเลย แต่ก็มีโอกาสน้อยมากๆ ที่พวกมันจะดรอปวัตถุดิบหรืออุปกรณ์"

"ฉันสามารถค่อยๆ สะสมความมั่งคั่งและใช้พรสวรรค์ของฉันเพื่อแข็งแกร่งขึ้นได้"

"ในบรรดาทรัพย์สินของหลินชิงชิง น่าจะมีที่ดินนอกเมืองอยู่บ้าง"

"ยังไงซะฉันก็เป็นสามีของเธอ เดี๋ยวค่อยขอให้เธอจัดแจงให้ฉันเป็นผู้จัดการฟาร์มหรืออะไรสักอย่าง จากนั้นก็ค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นไป"

ขณะที่หลิวหมิงกำลังคิดเรื่องนี้ ประตูก็ถูกผลักเปิดออก

หลินชิงชิงในชุดแต่งงานเดินเข้ามา

เมื่อเห็นใบหน้าที่งดงามล่มเมืองและรูปร่างอันอรชรของเธอ หลิวหมิงก็โยนความคิดอื่นๆ ทิ้งไปไว้เบื้องหลังทันที

เธอรู้เรื่องที่เขาสวมรอยเป็นหลิวฮ่าวเพื่อแต่งเข้าบ้าน

เขาเกรงว่ามันคงไม่ง่ายนักที่จะร่วมหอลงโรงกับภรรยาหมาดๆ ของเขา

แต่ทว่า ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะเอ่ยปากอย่างไรดี หลินชิงชิงก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออก

"คุณคะ ในเมื่อคุณแต่งเข้าบ้านมาแล้ว คุณก็คือคนของตระกูลหลิน และเป็นสามีของฉัน หลินชิงชิง"

"สายเลือดตระกูลหลินของฉันเบาบางนัก เรามารีบสืบทอดสายเลือดตระกูลกันเถอะค่ะ"

หลิวหมิงอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดึงสติกลับมาและไม่ลังเลอีกต่อไป

ภรรยาของเขารุกหนักขนาดนี้ ถ้าเขา หลิวหมิง ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาก็คงไม่ใช่ลูกผู้ชายแล้ว

ขอบใจนะหลิวฮ่าว! ขอบใจนะตระกูลหลิว!