บทที่ 1107 - เหล่าเผ่าต่างดาวที่ต้องทนทุกข์ทรมาน

บทที่ 1107 - เหล่าเผ่าต่างดาวที่ต้องทนทุกข์ทรมาน

"บาดแผลแห่งการยุติสงครามงั้นเหรอ... ใช่แล้ว ความคิดในอดีตของทุกคนก็แค่การมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดีไม่ใช่หรือไง..."

"แต่ด้วยภัยคุกคามจากเผ่าต่างดาวที่อยู่ตลอดเวลา ความปรารถนาง่ายๆ แบบนี้จะสมหวังได้อย่างไร ถ้าไม่มีพลัง ทุกอย่างก็เป็นเพียงคำพูดลอยๆ..."

เฉินซีอินขับไล่ภาพความทรงจำในหัวออกไป แววตาเศร้าหมอง หัวเราะแห้งๆ ออกมา

จากนั้นเขาก็กดข่มอารมณ์ที่บอกไม่ถูกลงไปในก้นบึ้งของหัวใจ ยกมือขึ้นปล่อยลำแสงเสียงหลากสีสันออกไปเป็นสาย ก่อให้เกิดคลื่นเสียงถาโถม ทำลายล้างสัญญาณชีพและสิ่งก่อสร้างของเผ่าแมลงต่างดาวในรัศมีการรับรู้และสายตาต่อไป

เขาไม่แน่ใจว่าแคร์รีแกนจะมอบเทคโนโลยีอย่าง 【ผลึกระดับเหนือเทพ】 ให้กับพวกดิอาโบลและเผ่าต่างดาวที่หนีไปหรือเปล่า เพื่อให้พวกมันสร้างไอเทมเหล่านี้ขึ้นมาข่มขู่เผ่ามนุษย์คนอื่นๆ

ทางฝั่งเขาต้องเร่งความเร็วให้มากขึ้น จะได้ไปโลกมิติต่อไป

.......

โลกต้าโต่ว เขตยึดครองของเผ่าแมลงต่างดาว

ภายในเมืองรังแมลงที่เต็มไปด้วยสิ่งก่อสร้างรูปเปลือกไข่สีแดง มีแมลงรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัวกลับมาที่จัตุรัสขนาดยักษ์ที่เต็มไปด้วยเมือกเหนียวเหนอะหนะอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะเดินเข้าไปในประตูมิติสีแดง พร้อมกับหอบเอาของที่ปล้นมาได้หนีไป

เทพแมลงตนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายมนุษย์แมลงปอ นามว่าฉงมี่ ลอยตัวอยู่ข้างประตูมิติสีแดง แววตาส่องประกายวูบวาบ กำลังแบ่งปันความทรงจำและรับข้อมูล

ในตอนนี้ แสงในดวงตาของฉงมี่จางหายไป สีหน้าที่เคยผ่อนคลายก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างถึงที่สุด

"นึกไม่ถึงเลยว่ากำลังเสริมเผ่ามนุษย์ต้าเซี่ยจะมาเร็วขนาดนี้ แถมยังขังฉงอู่กับฉงคงเอาไว้ด้วย... และสนามรบทางฝั่งนั้นก็มีคนต้าเซี่ยโผล่มาแล้ว..."

ผ่านทางจิตวิญญาณรังแมลง เขาก็ได้รับรู้ชะตากรรมของพวกฉงอู่แล้ว

ส่วนสถานการณ์ในสนามรบฝั่งเผ่าสัตว์อสูร ก็มีเทพแมลงที่ชื่อฉงเนี่ยนส่งข่าวมาบอกเช่นกัน

ฝูงสัตว์อสูรระดับเทพพ่ายแพ้ราบคาบแล้ว กำลังถูกเผ่ามนุษย์ที่แข็งแกร่งซึ่งโผล่มาอย่างกะทันหันไล่ล่าอย่างไม่ลดละ ถูกตามฆ่ามาตลอดทาง หนีหัวซุกหัวซุนไปยังเขตยึดครองของเผ่าสัตว์อสูร เตรียมตัวหนีออกจากโลกต้าโต่วอย่างสิ้นเชิง

นี่ทำให้ฉงมี่รู้สึกเย็นวาบไปทั้งใจ

ถ้าไม่มีกำลังรบระดับชั้นยอดมาคอยขัดขวางยอดฝีมือชั้นยอดของเผ่ามนุษย์ พวกสวะเผ่าสัตว์อสูรก็คงทนได้ไม่นานหรอก

และถ้าเขาไม่รีบมุดเข้าประตูมิติ หนีไปฝั่งเผ่าสัตว์อสูรล่ะก็

รอให้เผ่ามนุษย์ฝั่งนั้นยึด 【เมืองโซ่วโต่ว】 ได้ เขาก็คงจะถูกขังอยู่ใน 【เมืองฉงโต่ว】 ด้วย

ถึงตอนนั้นก็ไม่สามารถหนีออกจากโลกต้าโต่วผ่านช่องทางมิติของเผ่าสัตว์อสูรได้แล้ว!

ถึงแม้พวกมันจะยังสามารถฉีกมิติหนีไปยังทะเลมิติได้

แต่พิกัดในตอนนี้คือพื้นที่ใจกลางทะเลมิติของเผ่ามนุษย์ ยังไงก็ไม่มีทางรอดอยู่แล้ว!

ถึงแม้เทพแมลงอย่างพวกมันจะไม่กลัวตาย

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน ตามข่าวที่ส่งมาจากจิตวิญญาณรังแมลง ท่านแม่กำลังเลื่อนขั้นเป็นระดับเหนือเทพ ทุกวินาทีกำลังผลาญทรัพยากรพลังวิญญาณมหาศาล น่ากลัวสุดๆ

และทรัพยากรพลังวิญญาณในคลังสมบัติของเทพแมลงก็มีจำกัด ต่อไปก็คงจะให้ความสำคัญกับการฟื้นคืนชีพเทพแมลงชั้นยอดก่อน ไม่ใช่เทพแมลงธรรมดาอย่างพวกมัน

ดังนั้นการลดการสูญเสีย และประหยัดทรัพยากรพลังวิญญาณจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก

ยังไงซะตอนนี้อาณาเขตของเผ่าแมลงต่างดาวก็ลดลงเรื่อยๆ ทำได้แค่รอให้ท่านแม่กลายเป็นระดับเหนือเทพเท่านั้น

แล้วค่อยรอดูว่าจะไปแย่งชิงจากเผ่ามนุษย์หรือเผ่าต่างดาวอื่นๆ

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งโลกต้าหลัว นอกจากยอดฝีมือหน้าเก่าอย่างพวกหลินตงแล้ว

ในกลุ่มนั้นมียอดฝีมือระดับเทพสายวิญญาณชั้นยอดคนหนึ่ง ไม่เพียงแต่มีวิญญาณรับใช้แสนสวยที่ทรงพลังถึงเก้าตน แต่ยังควบคุมวิญญาณระดับเทพอีกสิบกว่าตน สกัดกั้นการโจมตีของพวกฉงจินเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

ในตอนนี้ พวกฉงจินที่รู้สถานการณ์แล้วก็เริ่มถอยร่นเช่นกัน

นอกจากนี้ ในสนามรบโลกเผ่ามนุษย์แห่งอื่นๆ ก็มีกำลังเสริมที่แข็งแกร่งปรากฏตัวขึ้น พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือเผ่าต่างดาวที่ตายไปในสงครามครั้งก่อน และถูกเฉินซีอินเปลี่ยนให้กลายเป็นวิญญาณ

และทันทีที่พวกเขาปรากฏตัวขึ้นในสนามรบแต่ละโลก ก็ไม่สนใจว่าในอดีตจะเป็นเผ่าพันธุ์ไหน พุ่งทะยานเข้าใส่ฝูงเผ่าต่างดาวทันที ไม่กลัวตาย ลงมือโหดเหี้ยม ดุดัน สกัดกั้นการบุกทะลวงของเผ่าต่างดาวเผ่าอื่นเอาไว้ได้

อัดจนยอดฝีมือเผ่าต่างดาวถอยร่นไม่เป็นขบวน ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

ทักษะพลังวิญญาณอันคุ้นเคยและทรงพลังในอดีต ถูกนำมาใช้จัดการกับอดีตพวกพ้องของตัวเอง ช่างโหดเหี้ยม ดุดัน และไร้ความปรานีจริงๆ ทำเอาเผ่าต่างดาวหลายตนถึงกับจิตตก

ข้อมูลจากเผ่าต่างดาวนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามา ฉงมี่หัวเราะแห้งๆ ส่ายหน้า ถอนหายใจพลางกล่าว

"แค่เพราะเผ่ามนุษย์มีเฉินซีอินโผล่มาคนเดียว ก็ทำเอาเผ่าต่างดาวของเราปั่นป่วนไปหมด ทำให้สถานการณ์กลายเป็นแบบนี้ น่าเหลือเชื่อจริงๆ..."

ตอนนั้นเอง บนท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไปก็มีลำแสงสิบกว่าสายพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว ฉงมี่รีบเพ่งตามอง แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ค่อยยังชั่ว... เป็นพวกเดียวกัน..."

เห็นเพียงเทพแมลงสิบกว่าตนพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ในมือจับผู้ใช้พลังเผ่าต้าโต่วระดับเทพเจ็ดคนที่กำลังร่อแร่เอาไว้

ไม่นาน พวกมันก็เข้ามาในเกราะป้องกันของเมืองรังแมลง ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉงมี่ แล้วรีบพูดคุยกันอย่างรวดเร็ว

ปรึกษากันว่าจะพาระดับเทพเผ่ามนุษย์หนีไปเลย หรือจะรอให้ท่านฉงอู่กลับมาก่อนค่อยว่ากัน

ในมุมมองของพวกมัน ฉงอู่กับฉงคงมี 【ผลึกระดับเหนือเทพ】 อยู่ในมือ ถึงแม้จะถูกพวกเฉินเซิ่งอินขังไว้ชั่วคราว

แต่ขอแค่กล้าใช้ผลึกระดับเหนือเทพ การทำลายเขตแดนแล้วหนีออกไปก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ที่ยังคงพัวพันกับอีกฝ่ายอยู่ในตอนนี้

เป็นเพราะนอกจากเฉินซีอินแล้ว เฉินเซิ่งอินก็เป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ในอนาคตเช่นกัน ถ้าสามารถตัดไฟแต่ต้นลมฆ่าเขาได้ ก็ถือเป็นเรื่องดีงามสำหรับเผ่าต่างดาว

ด้วยเหตุนี้ ฉงอู่กับฉงคงจึงไม่ลังเลที่จะสละเทพแมลงบางส่วนเพื่อผลาญพลังวิญญาณของเผ่ามนุษย์ และกำลังหาโอกาสใช้ผลึกระดับเหนือเทพสังหารอีกฝ่าย

จู่ๆ ในหัวของพวกฉงมี่และเทพแมลงตนอื่นๆ ก็มีคำสั่งของฉงอู่ดังก้องขึ้น

"พวกแกพาระดับเทพเผ่าต้าโต่วพวกนั้นหนีไปก่อนเลย..."

......

ภายในเขตแดนทำนองเสียงสีเขียว

ปัง!

ฉงอู่ปะทะกับเซียวเหยียนอีกครั้ง ต่อยเข้าที่หน้าของเซียวเหยียนสองหมัดซ้อนๆ แล้วเตะเขากระเด็นไป ระเบิดคลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวออกเป็นวง

"บ้าเอ๊ย พลังของไอ้ปลิงดูดเลือดนี่เพิ่มขึ้นเยอะเลย กดมันไม่อยู่แล้ว..."

ฉงอู่ขยับฝ่าเท้าที่ปวดหนึบๆ แววตาเคร่งเครียด ภายในจิตวิญญาณรังแมลง เขาแจ้งให้พวกฉงมี่หนีไปก่อน

ยังไงซะ การที่ระดับเทพขั้นสูงกลุ่มหนึ่งรั้งอยู่ต่อก็ไม่มีประโยชน์อะไร ขืนมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา ระดับเทพเผ่าต้าโต่วที่อุตส่าห์จับมาได้หลุดมือไป สำหรับพวกมันแล้วก็ไม่คุ้มเอาเสียเลย

ในขณะเดียวกัน ตั้งแต่ที่เฉินเซิ่งอินบรรเลงเพลงเสริมพลังให้ทุกคน เซียวเหยียนก็สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับมัน

ถ้าไม่ใช่เพราะมีสนับมือระดับเหนือเทพที่ท่านแม่จงใจสร้างขึ้นมา มันคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาไปนานแล้ว

แต่ด้วยความที่มันไม่ใช่ระดับเหนือเทพ จึงไม่สามารถใช้งานอุปกรณ์นี้ได้อย่างสมบูรณ์

ทุกครั้งที่ใช้ต้องผลาญพลังวิญญาณเป็นเท่าตัว พอสู้ยืดเยื้อ พลังรบของมันก็ยิ่งอ่อนแอลง ในขณะที่เผ่ามนุษย์กลับมีพลังวิญญาณมาเติมเต็มอย่างต่อเนื่อง

ในตอนนี้มันจำต้องยอมรับว่า เฉินเซิ่งอินเป็นพวกวิปริตจริงๆ ต่อให้ต้องสละชีพตัวเอง ขอแค่แลกกับความตายของเขาได้ก็ไม่ขาดทุน!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉงอู่ก็รีบกวาดสายตามองสนามรบแวบหนึ่ง

เห็นเพียงท่ามกลางแสงระเบิดของพลังวิญญาณที่สว่างวาบเต็มท้องฟ้า ฉงคงถูกเฉินผิงอันกับบรรพชนเสวียนพัวพันไว้ ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ต้องทนรับมือกับเงากระบี่แสงสีทองที่ปกคลุมทั่วฟ้าและเงาหมัดที่ถาโถมเข้ามาดุจคลื่นยักษ์อย่างยากลำบาก อยากจะเข้าใกล้เฉินเซิ่งอินแต่ก็ไม่มีโอกาสเลย

ส่วนเฉินเซิ่งอินก็อยู่แนวหลัง คอยบรรเลงเพลงไปพลาง ปล่อยคลื่นเสียงสีเขียว ลำแสงเสียง และคมมีดเสียงที่ต่อเนื่องเป็นสายเข้าใส่ตำแหน่งของเทพแมลงตนอื่นๆ รังแกพวกมัน

ฝูงระดับเทพเผ่าต้าโต่วก็อยู่ในเขตสนามรบเหล่านั้น อัดจนฝูงเทพแมลงวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน จับได้ตนหนึ่งก็รุมกระทืบปางตาย ไม่สนการโจมตีจากทิศทางอื่นเลย

ยังไงซะขอแค่พวกเขาไม่ตายคาที่ ต่อให้บาดเจ็บสาหัสแค่ไหน เฉินเซิ่งอินก็สามารถรักษาให้หายได้

จากการต่อสู้จนถึงตอนนี้ พวกมันตายไปกว่าห้าสิบตนแล้ว

แต่ดูเหมือนว่า ความเร็วในการฟื้นฟูของระดับเทพเผ่าต้าโต่วจะช้าลงเรื่อยๆ ราวกับว่าพลังวิญญาณของเฉินเซิ่งอินใกล้จะหมดแล้ว

ฉงอู่ดึงสายตากลับมา คอยรับมือกับเซียวเหยียนที่พุ่งเข้ามาพัวพันในระยะประชิดอีกครั้ง พร้อมกับสื่อสารกับฉงคงในเครือข่ายจิตวิญญาณรังแมลง

"ฉงคง ได้เวลาแล้ว ใช้สลับตำแหน่งมิติส่งข้าไปข้างๆ เฉินเซิ่งอิน ขอแค่เขามันตาย เขตแดนนี้ก็จะแตกพ่ายไปเอง และเผ่ามนุษย์ก็จะไม่ได้รับการเสริมพลังมากมายขนาดนี้ด้วย"

"ถึงตอนนั้นค่อยใช้ผลึกระดับเหนือเทพอีกก้อน พวกมันต้องตายกันหมด!"

(จบแล้ว)