บทที่ 1105 - สถานการณ์พลิกผันในพริบตา

บทที่ 1105 - สถานการณ์พลิกผันในพริบตา

"เฉินเซิ่งอิน เฉินผิงอัน บรรพชนเสวียน... เป็นไปได้ยังไง ทำไมพวกนั้นถึงมาเร็วขนาดนี้?!"

เสียงดนตรีบรรเลงขึ้น กลิ่นอายอันทรงพลังของพวกเฉินเซิ่งอินทั้งสามที่ปรากฏตัวขึ้น ดึงดูดความสนใจของเทพแมลงทั้งหมดในทันที และสร้างแรงสั่นสะเทือนในใจพวกมันอย่างรุนแรง!

จากตอนที่พวกมันเริ่มบุกจนถึงตอนนี้ ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ การที่อีกฝ่ายมาถึงเร็วขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าเผ่ามนุษย์เตรียมการไว้ก่อนแล้วหรอกเหรอ?

หรือว่าแผนของพวกมันจะรั่วไหลออกไปก่อน?!

หรือว่าท่วงทำนองแห่งโชคชะตาของเฉินซีอินจะจับสังเกตได้?!

พวกเทพแมลงรู้ถึงความน่ากลัวและความสามารถของเฉินซีอินดี เพราะได้รับการแบ่งปันความทรงจำจากแคร์รีแกนมาแล้ว

ในขณะเดียวกัน จิตใต้สำนึกส่วนหนึ่งของพวกมันก็ยังสามารถมองเห็นร่างแยกของเฉินซีอินกำลังอาละวาดทำลายล้างโลกไท่หลุนของพวกมันอยู่ ซึ่งเขาไม่มีทางปลีกตัวมาได้แน่ๆ

ดังนั้น พวกมันจึงมั่นใจมาตลอดว่าแผนการครั้งนี้ต้องสำเร็จแน่ๆ และจะได้แก้แค้นเผ่ามนุษย์อย่างสาสม

แต่การปรากฏตัวของพวกเฉินเซิ่งอินทั้งสามคน ทำให้พวกมันตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

อีกฝ่ายมาเร็วเกินไป ถ้าพวกมันยังขืนรั้งอยู่ต่อ รอให้กองทัพหลักของเผ่ามนุษย์ตามมาสมทบ เกรงว่าอยากจะหนีก็คงหนีไม่รอด ดีไม่ดีอาจจะต้องทิ้งชีวิตไว้ในโลกเผ่ามนุษย์นี้ทั้งหมดเลยก็ได้

ต้องรู้ไว้นะว่า หลังจากผ่านศึกใหญ่มาหลายครั้ง เผ่าต่างดาวถูกเฉินซีอินฆ่าตายไปตั้งมากมาย ตอนนี้ก็อ่อนแอลงมากแล้ว ทนรับความสูญเสียครั้งใหญ่แบบนี้อีกไม่ไหวแล้ว

นอกจากนี้ เผ่าต่างดาวที่เข้าร่วมการตีโต้ในครั้งนี้ นอกจากเผ่าแมลงต่างดาวที่มีเทพแมลงชั้นยอดอยู่ไม่กี่ตนแล้ว เผ่าต่างดาวระดับท็อปเผ่าอื่นกลับไม่ได้เข้าร่วมเลย

ตอนนี้พวกมันกำลังพยายามบรรลุระดับเหนือเทพกันอยู่ ไม่ก็กำลังพากันอพยพหนี หรือไม่ก็กำลังต่อสู้กับพวกเต้าทงเทียน หลินอู่ จนถูกตรึงกำลังไว้ในเขตสู้รบของแต่ละโลก

ดังนั้น ถึงแม้ตอนนี้พวกมันจะเปิดฉากตีโต้กลับได้ แต่นั่นก็ตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่าเฉินซีอินมาไม่ได้ และภายในเผ่ามนุษย์กำลังว่างเปล่า ไม่สามารถส่งยอดฝีมือมาได้มากกว่านี้แล้ว

และในตอนนั้นเอง ในหัวของพวกมันก็ได้รับข้อความจากเทพแมลงที่อยู่ตามโลกหรือเขตสู้รบต่างๆ

พบว่ามียอดฝีมือระดับเทพเผ่ามนุษย์จำนวนมากทยอยเดินทางไปถึงสนามรบต่างๆ แล้ว ระดับเทพเผ่าต่างดาวหลายตนพอเห็นคนก็เผ่นแน่บ ไม่ยอมแม้แต่จะเข้าปะทะถ่วงเวลาด้วยซ้ำ

นี่ทำให้เผ่ามนุษย์ไล่ฆ่าพวกมันฝายเดียว สนามรบหลายแห่งกำลังแตกพ่าย

ในขณะเดียวกัน ที่สนามรบเผ่าสัตว์อสูรในโลกต้าโต่ว

ภารกิจของเผ่าสัตว์อสูรมีเพียงแค่การถ่วงเวลาระดับเทพเผ่ามนุษย์ เพื่อสร้างโอกาสให้ทางฝั่งพวกมันเท่านั้น

และแคร์รีแกนเองก็เพิ่งจะได้รับความทรงจำจากอนาคตมาได้ไม่นาน จึงไม่ได้เปิดเผยวิธีสร้างไอเทมอย่าง 【ผลึกระดับเหนือเทพ】 ทันที เพิ่งจะมาส่งให้พวกเผ่าต่างดาวตอนที่เก็บตัวนี่เอง

ด้วยเหตุนี้ เผ่าสัตว์อสูรจึงเร่งสร้างไอเทมพวกนี้ไม่ทัน และเมื่อไม่มีอาวุธร้ายกาจอย่าง 【ผลึกระดับเหนือเทพ】 พวกมันจึงไม่สามารถทำลาย 【ฐานทัพเทพนักรบ】 ได้

ส่งผลให้ค่ายกลเทเลพอร์ตของเผ่ามนุษย์ภายใน 【ฐานทัพเทพนักรบ】 ยังคงใช้งานได้อยู่

ตอนนี้สนามรบฝั่งนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน มียอดฝีมือระดับเทพเผ่ามนุษย์กลุ่มหนึ่งสวมหน้ากากรูปเครื่องดนตรีต่างๆ โผล่มา อัดจนระดับเทพเผ่าสัตว์อสูรต้องถอยร่น แตกพ่ายหนีกระเจิงไปคนละทิศคนละทาง

สถานการณ์โดยรวมในชั่วพริบตานี้ กำลังเลวร้ายลงอย่างถึงที่สุด

"ไม่ตายการล่ะ ฉงคง เก็บกำลังรบไว้ แล้วหนีกลับไปเถอะ พวกแกรีบเปิดประตูมิติแล้วถอยด่วน!"

"อืม เข้าใจแล้ว"

ฉงอู่รีบถอยฉากออกมาระยะหนึ่ง หันไปมองทางเฉินเซิ่งอิน แววตาตื่นตระหนก รีบสั่งถอยทัพผ่านเครือข่าย 【จิตวิญญาณรังแมลง】 ทันที

ในวินาทีนั้น พวกเทพแมลงก็สื่อสารกันอย่างรวดเร็ว เทพแมลงที่กำลังไล่ล่าระดับเทพเผ่าต้าโต่ว รีบทิ้งคู่ต่อสู้ตรงหน้าทันที แล้วรวมตัวกันมุ่งหน้าหนีกลับไปยังเขตยึดครอง

ส่วนพวกเทพแมลงที่กำลังอาละวาดอยู่ในกองเรือก็มารวมตัวกัน ฉงคงสะบัดมือขวา เปิดประตูมิติสีเงินขึ้น พาทุกคนพุ่งทะยานเข้าไป โผล่ไปอยู่ห่างออกไปหมื่นลี้ เพื่อไปสมทบกับกองกำลังหลัก

.....

ในขณะเดียวกัน

ภายในยานรบระดับเทพเผ่าต้าโต่ว ทุกคนจ้องมองจุดสัญญาณพลังวิญญาณสามจุดที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ น้ำเสียงตื่นเต้นจนตัวสั่น

"ยอดไปเลย! พวกเรามีทางรอดแล้ว! ท่านเซิ่งอินมาแล้ว ท่านบรรพชนเสวียนกับท่านเฉินผิงอันก็มาด้วย...!"

การปรากฏตัวของทั้งสามคนราวกับแสงสว่างที่สาดส่องทะลุความมืดมิด ปัดเป่าบรรยากาศสิ้นหวังในยานรบไปจนหมดสิ้น ทุกคนฮึกเหิมขึ้นมาทันที อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงโห่ร้องยินดี

ถึงจะมากันแค่สามคน แต่พวกเขาก็เป็นถึงระดับเทพชั้นยอด โดยเฉพาะเฉินเซิ่งอิน!

คนนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ใช้พลังสายรักษาอันดับหนึ่งของเผ่ามนุษย์ รองจากเฉินซีอินเลยนะ!

ในเวลานี้ สถานการณ์พลิกกลับในพริบตา

เห็นเพียงเฉินเซิ่งอินในชุดคลุมสีเขียวลอยตัวอยู่กลางอากาศ ปลายนิ้วขยับกดขลุ่ยหยกสีเขียวเป็นจังหวะ บรรเลงเพลง 【สรรพสิ่งกำเนิด】 ท่วงทำนองดังกังวานก้องอยู่ในหูของทุกคน

ท่านว่าหลังคานั้น~ มีหิมะขาวโพลนพร่างพราย~

ธงสีทองในหุบเขา~ โบกสะบัดกลางสายลม~

คลื่นเสียงสีเขียวม้วนตัวแผ่ขยายออกไป ครอบคลุมพื้นที่กว่าแสนลี้ ปกคลุมทั่วทั้งสนามรบอันวุ่นวาย ส่งผลต่อเผ่ามนุษย์ทุกคน

ผลการรักษาอันทรงพลังสำแดงฤทธิ์ทันที บรรดาระดับเทพเผ่าต้าโต่วที่บาดเจ็บสาหัสบนสนามรบ ร่างกายได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน พลังของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลภายใต้เสียงเพลง แววตาตื่นเต้น กวาดสายตามองพวกเทพแมลงที่กำลังถอยหนีด้วยความงุนงง พร้อมกับเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

วินาทีนี้ ทุกคนเลิกหนีแล้ว พากันคำรามลั่นระเบิดพลัง ร่างห่อหุ้มด้วยแสงหลากสีสัน พุ่งทะยานเข้าใส่พวกเทพแมลงเป็นเส้นแสง ตรงเข้าพัวพันคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว เป็นการต่อสู้แบบยอมพลีชีพ บ้าคลั่งสุดขีด

ส่วนเฉินผิงอันและบรรพชนเสวียนที่อยู่ข้างๆ เฉินเซิ่งอิน ก็ลงมือแล้วเช่นกัน ทั้งสองกลายเป็นแสงสีทองสองสายพุ่งทะยานเข้าสู่สนามรบอย่างรวดเร็ว เปิดฉากโจมตีเทพแมลงที่กำลังถอยร่นอย่างดุเดือด

อีกด้านหนึ่ง เซียวเหยียนที่ถูกอัดจนปางตายอยู่ใต้ดิน ได้ยินเสียงเพลงแว่วมาสัมผัสได้ถึงคลื่นเสียงสีเขียวที่ไหลเวียนเข้ามาในร่างกาย จิตใจก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที

จากนั้นเขาก็พุ่งพรวดฝุ่นควันหนาทึบขึ้นมา สายตาจับจ้องไปที่ฉงอู่ที่กำลังถอยร่นอย่างรวดเร็ว คำรามลั่น พุ่งทะยานเป็นแสงสีเหลืองตามไปติดๆ เข้าพัวพันกับอีกฝ่าย ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ชั่วพริบตา การโจมตีพลังวิญญาณอันรุนแรงหลากหลายรูปแบบก็ปลิวว่อนไปทั่วสนามรบ

——ตูมๆๆ!

แสงพลังวิญญาณสว่างวาบเต็มท้องฟ้า ทั้งงดงามและอันตราย เสียงระเบิดดังกึกก้องพร้อมกับแสงวาบที่แผ่กระจายออกไป สร้างคลื่นกระแทกต่อเนื่องเป็นระลอก

และในวินาทีนั้นเอง เฉินเซิ่งอินก็ตาหรี่แคบลง ขณะที่บัฟเพลง 【จินตนาการแห่งเซนต์เซย์ย่า】 【บทเพลงค่ายกลมังกรฟ้าคลื่นเสียง】 และเพลงอื่นๆ ให้กับทุกคน เขาก็เปลี่ยนจังหวะขลุ่ย ปลดปล่อยเพลง 【ขุนพล】 ออกมา

ลูกศรแห่งกาลเวลา~

ล้วนชี้ไปยังที่ที่~ เจ้าต้องพ่ายแพ้กลับมา~

และเมื่อคลื่นเสียงแผ่กระจายไปทั่วสนามรบ กระดานหมากรุกท่วงทำนองสีเขียวขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ แผ่ขยายออกไปทุกทิศทางอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นเขตแดนแสงสีเขียวครอบคลุมพื้นที่หลายหมื่นลี้

ภาพนี้ดึงดูดสายตาของเทพแมลงจำนวนมากทันที ทำให้พวกมันหน้าซีดเผือด น่าเกลียดสุดๆ

"บ้าเอ๊ย แกคิดว่าตัวเองเป็นเฉินซีอินจริงๆ งั้นเหรอ?!"

ฉงอู่คำรามลั่น ชกเซียวเหยียนที่ห่อหุ้มด้วยแสงสีเหลืองปนเขียวที่เข้ามาพัวพันจนกระเด็นถอยไป กวาดสายตามองไปรอบๆ เหลือบมองเฉินเซิ่งอินที่อยู่ไกลออกไป กัดฟันกรอด

เพราะฝีมือของเฉินเซิ่งอิน ทำให้เทพแมลงทั้ง 95 ตนทางฝั่งพวกมันถูกขังอยู่ในเขตแดนทั้งหมด

เห็นเพียงระดับเทพเผ่ามนุษย์ทุกคนต่างก็มีแสงสีเขียวแผ่ออกมา ได้รับการเสริมพลังจากเสียงเพลง ราวกับกินยาโด๊ป พลังเพิ่มขึ้นทุกด้าน

ระดับเทพเผ่ามนุษย์ 11 คนไล่ตามพวกมัน จับเทพแมลงได้ตนหนึ่งก็รุมกระทืบอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนการโจมตีจากทิศทางอื่นเลย กลายเป็นแมลงสาบฆ่าไม่ตาย บาดแผลสมานตัวในพริบตา พลังวิญญาณยิ่งสู้ยิ่งเยอะ!

แต่ยังดีที่ตอนนี้เฉินเซิ่งอินยังเป็นแค่ระดับเทพชั้นยอด ทักษะพลังวิญญาณสายเสียงก็ยังไม่น่ากลัวเท่าเฉินซีอิน

แถมดูเหมือนว่าหลังจากเสริมพลังให้ระดับเทพเผ่ามนุษย์ตั้งมากมาย เขาก็คงไม่มีพลังเหลือพอจะลงมือเองแล้วล่ะมั้ง

ถ้าเป็นแบบนั้น พวกมันก็ยังมีโอกาสหนี ดีไม่ดีอาจจะหาจังหวะฆ่าเขาได้ด้วยซ้ำ!

.....

ในเวลาเดียวกัน

เฉินซีอินที่อยู่ในโลกไท่หลุน ก็แบ่งร่างแยกสีรุ้งออกเป็นห้าร่าง แยกย้ายกันไปทำลายล้างตามทิศต่างๆ อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็อาศัย 【ป้อมปราการมิติ】 ภายในร่างกาย คอยดูผลงานของคนจากต้าเซี่ยตามสนามรบต่างๆ ของเผ่ามนุษย์ไปด้วยอย่างเพลิดเพลิน

และในระหว่างที่กำลังดูเพลินๆ เขาก็ได้ยินเสียงคำรามของฉงอู่ที่ดังแว่วมาข้างหูเฉินเซิ่งอิน จึงหัวเราะหึๆ

"จะว่าไปแล้ว เซิ่งอินก็คือฉันที่กำลังควบคุมอยู่นี่แหละ..."

(จบแล้ว)