บทที่ 403 - คลื่นลมแปรปรวน

บทที่ 403 - คลื่นลมแปรปรวน

เมื่อจัดการเรื่องนี้เสร็จ ซ่งฉือถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ในฐานะพิธีกรที่โด่งดังที่สุดในมณฑลฮั่นตง หูซือซือถือเป็นคนเดียวในมณฑลฮั่นตง ที่สามารถเทียบชั้นกับพิธีกรจากสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งชาติได้

ถ้าหูซือซือมาได้ ก็จะช่วยสร้างสีสันให้กับงานวันเกิดนี้ได้มากทีเดียว

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่หูซือซือมายืนอยู่ตรงนี้ ก็ถือเป็นหน้าเป็นตาให้งานได้เทียบเท่ากับงานระดับล้านแล้ว

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ถึงจะสามารถข่มรัศมีของตระกูลเจียงได้ และมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ถึงจะระบายความอัดอั้นแทนหลี่ตงได้!

ระหว่างที่กำลังคิดอยู่ ถังชือก็โทรศัพท์เข้ามา "ช่วงนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง ได้ยินมาว่าเธอกับหลี่ตงเคลื่อนไหวกันไม่เบาเลยนี่ แอบวางแผนอะไรกันลับหลังฉันอีกล่ะ?"

ตั้งแต่ที่ทั้งสองคนกลับมา ถังชือก็ส่งคนคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวทางฝั่งเทียนโจวอยู่ตลอด แน่นอนว่าต้องได้ยินเรื่องที่หลี่ตงกำลังเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็วด้วย

แม้แต่ที่กรมตำรวจมณฑล ก็ยังมีหลายคนพูดถึงหลี่ตงในแง่ลบไม่น้อย!

แต่ด้วยความที่รู้จักน้องสาวดี เธอจึงไม่เชื่อเด็ดขาดว่าหลี่ตงจะทำอะไรโดยไม่มีเหตุผล

การที่เลือกมาก่อเรื่องในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ หรือว่าจะรู้สึกว่ารางวัลจากกรมตำรวจมณฑลมันร้อนลวกมือจนถือไว้ไม่ไหว?

ต้องไม่ใช่แบบนั้นแน่ ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรบางอย่างซ่อนอยู่!

ซ่งฉือก็ไม่ได้ปิดบัง เธอเล่าเรื่องที่หลี่ตงได้เข้าร่วมทีมตรวจสอบให้ฟังคร่าวๆ

ถังชือถึงกับอึ้งไป "เรื่องการจัดสรรบุคลากรในทีมตรวจสอบ ถือเป็นความลับสุดยอดเลยนะ"

"เรื่องนี้...บอกฉันได้ด้วยเหรอ?"

ถังชือรู้ดีว่าน้องสาวไม่ใช่คนที่ไม่รู้กาลเทศะ

ถึงแม้ทั้งสองคนจะเป็นพี่น้องกัน แต่เมื่อเป็นเรื่องงาน ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรตามอำเภอใจ

ซ่งฉืออธิบาย "เหลียงคังเหนียนไม่ได้ห้ามหลี่ตงไว้ ก็คงจะรู้ตัวตนของพวกเราสองคน แล้วก็รู้ความสัมพันธ์ของพวกเราด้วย"

ถังชือฟังแล้วก็เข้าใจทันที "เธอหมายความว่า เหลียงคังเหนียนพุ่งเป้ามาที่พวกเราสองคนงั้นเหรอ?"

ซ่งฉือวิเคราะห์ "การชื่นชมในตัวหลี่ตงคือเหตุผลหลัก ส่วนพวกเราน่าจะเป็นเหตุผลรอง ไม่ใช่ปัจจัยหลักที่เขาเลือกให้หลี่ตงเข้าร่วมทีมหรอก"

"แต่ถ้าสามารถรวบรวมเส้นสายเบื้องหลังของพวกเรา เพื่อมาช่วยสนับสนุนการทำงานของหลี่ตงได้ มันก็ย่อมดีกว่าอยู่แล้ว"

ถังชือบ่นอย่างไม่จริงจังนัก "ยัยบ้า เพื่อจะปูทางให้หลี่ตงของเธอ ถึงกับยอมขายพี่สาวคนนี้เลยเหรอ?"

ซ่งฉือแก้ต่าง "เขาไม่ได้เป็นแค่ของฉันคนเดียวนะ แต่เป็นพ่อของเนี่ยนเนี่ยน ลูกสาวพี่ด้วย"

"พี่ไม่ยอมเหรอ?"

"งั้นก็ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันให้หลี่ตงปฏิเสธไปก็แล้วกัน!"

ถังชือถอนหายใจ "ลูกผู้หญิงนี่น้า... ยังไม่ทันจะอะไรกับหลี่ตงเลย ก็เริ่มลำเอียงไปเข้าข้างเขาซะแล้ว"

"ถ้าโดนหลี่ตงขโมยไปทั้งตัวและหัวใจจริงๆ มีหวังคงลืมพี่สาวคนนี้ไปเลยล่ะมั้ง?"

ซ่งฉือเบ้ปาก "เป็นถึงพี่สาวคนโต ดันมาหึงน้องเขยซะงั้น"

ถังชือถามต่อ "พูดมาเถอะ ว่าแผนต่อไปคืออะไร"

"บอกฉันล่วงหน้าหน่อย ฉันจะได้เตรียมตัวไว้"

"จะได้ไม่ต้องมานั่งงงตอนที่เธอกับหลี่ตงไปก่อเรื่องที่เทียนโจว"

ซ่งฉือก็ไม่ปิดบัง เล่าเรื่องงานวันเกิดของตระกูลหลี่ กับงานแต่งงานของตระกูลเจียงให้ฟังจนหมด

เมื่อถังชือฟังจบ เธอก็หรี่ตาลง "ยัยตัวแสบ นี่เธอคิดจะพลิกแผ่นดินเทียนโจวเลยหรือไง!"

ซ่งฉือพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่กลัวเกรงอะไรเลย "ทำไงได้ล่ะ เหลียงคังเหนียนอยากจะเดินหมากกระดานใหญ่ในเทียนโจว ฉันก็ต้องให้ความร่วมมือสิ"

"อีกอย่าง เหลียงคังเหนียนก็อยากให้หลี่ตงก่อเรื่องอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?"

"งั้นฉันก็ขอใช้โอกาสนี้ จัดการปัญหาเรื่องตระกูลเจียงให้หลี่ตงไปเลยแล้วกัน"

"ไม่อย่างนั้น ถ้าเกิดหลี่ตงได้ก้าวขึ้นไปเป็นผู้บริหาร แล้วเรื่องนี้ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีก มันจะเป็นปัญหาเอาได้"

ถังชือถอนหายใจ "นั่นมันหัวหน้าทีมตรวจสอบชุดที่สาม ระดับอธิบดีเชียวนะ"

"เธอกลับหลอกใช้เขา เพื่อมาช่วยแก้แค้นเรื่องส่วนตัวให้หลี่ตงเนี่ยนะ?"

"ซ่งฉือเอ๊ยซ่งฉือ เธอนี่มัน...ใจกล้าไม่เบาเลยนะ!"

ซ่งฉือแค่นเสียงขึ้นจมูก "เพื่อให้ได้เข้าทีม หลี่ตงถึงขนาดยอมทิ้งเกียรติยศที่เพิ่งจะได้มาเลยนะ"

"ทำลายเส้นทางอันโรยด้วยกลีบกุหลาบของหลี่ตงซะพังยับเยิน เขาจะไม่ชดเชยให้หน่อยเหรอ?"

พอได้ยินน้ำเสียงปกป้องของซ่งฉือ ถังชือก็อดขำไม่ได้

ทำลายเส้นทางอันโรยด้วยกลีบกุหลาบของหลี่ตงเนี่ยนะ?

เห็นๆ กันอยู่ว่าเธอต่างหากที่ไม่อยากให้หลี่ตงเดินเส้นทางนั้น เหลียงคังเหนียนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ถึงได้เดินเข้ามาติดกับดัก!

ยัยตัวแสบนี่ เพื่อหลี่ตงแล้วถึงกับกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ แม้แต่เหลียงคังเหนียนยังกล้าวางแผนหลอกใช้

ไม่รู้เลยจริงๆ ว่ายังมีอะไรบนโลกนี้ที่เธอไม่กล้าทำอีก?

ถังชือรู้ดี ว่าเป้าหมายที่เหลียงคังเหนียนดึงหลี่ตงเข้าทีม ก็เพราะอยากให้ซ่งฉือคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง

ตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็มีเป้าหมายของตัวเอง

คนหนึ่งก็จิ้งจอกเฒ่า อีกคนก็จิ้งจอกน้อย

ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะหลอกใช้ใครสำเร็จ!

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว เหลียงคังเหนียนคงต้องเจ็บตัวฟรีซะแล้วล่ะ!

ถังชือไม่ถามอะไรเพิ่มเติม แต่เปลี่ยนไปแสดงความกังวลแทน "แล้วเรื่องหูซือซือล่ะ เธอคิดจะทำยังไง?"

"พิธีกรที่มีชื่อเสียงที่สุดในมณฑล ถ้าเธอไปร่วมงานล่ะก็ งานวันเกิดครั้งนี้คงต้องเอิกเกริกน่าดู และต้องดึงดูดความสนใจของผู้คนได้มากแน่ๆ"

"เธอไม่กลัวว่าข่าวนี้จะแพร่กลับไปถึงเมืองเอกมณฑลหรือไง?"

ซ่งฉืออธิบาย "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ในงานวันเกิดมีแต่คนกันเอง ไม่ได้จ้างตากล้องด้วยซ้ำ"

"อีกอย่าง หลังจบงานนี้ หลี่ตงก็จะได้เข้าร่วมทีมตรวจสอบอย่างราบรื่นแล้ว"

"มีเหลียงคังเหนียนคอยหนุนหลังอยู่ ฉันก็ไม่กลัวว่าหลี่ตงจะล้มหรอก ข่าวจะแพร่กลับไปก็ไม่เห็นเป็นไร"

ถังชือทำหน้าเอือม "นี่เธอเตรียมทางหนีทีไล่ให้หลี่ตงไว้หมดแล้วสินะ!"

"แต่ถึงขั้นดึงเหลียงคังเหนียน มาช่วยรับแรงกดดันจากฝั่งเมืองเอกมณฑลเนี่ยนะ"

"การปอกลอกน่ะ มันต้องมีลิมิตหน่อยสิ ขืนเล่นปอกลอกแกะตัวเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้ ไม่กลัวเหลียงคังเหนียนจะฟิวส์ขาดบ้างหรือไง?"

ซ่งฉือยิ้มแห้งๆ "แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ งานแต่งครั้งนี้สำคัญกับตระกูลเจียงมาก พวกเขาต้องงัดทุกกลยุทธ์ออกมาใช้แน่"

"ถ้าฉันไม่ออกโรงบ้าง จะข่มรัศมีตระกูลเจียงได้ยังไง?"

"ขืนทำตัวครึ่งๆ กลางๆ แล้วต้องกลายไปเป็นแค่ไม้ประดับให้ตระกูลเจียงล่ะก็ แบบนั้นฉันไม่แย่หรือไง?"

"อีกอย่าง ในเมื่อเหลียงคังเหนียนอยากจะให้หลี่ตงเป็นทัพหน้าให้เขา"

"อยากให้หลี่ตงคอยบุกเบิกเส้นทาง ฝ่าดงหนามให้ ก็ต้องแสดงความจริงใจหน่อยสิ?"

"ถ้าเขาไม่กล้ารับแรงกดดันเพื่อหลี่ตง แล้วฉันจะยอมเอาอนาคตของหลี่ตงไปฝากไว้กับเขาได้ยังไง?"

ถังชือเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนับถือ "ขนาดหัวหน้าทีมตรวจสอบยังกล้ารีดไถ เธอแน่มาก!"

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็ขอสุมไฟเพิ่มอีกหน่อยแล้วกัน ดีไหม?"

ซ่งฉืออึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจับความนัยได้ "พี่ หมายความว่าไง พี่ก็อยากมาด้วยเหรอ?"

ถังชือตอบอย่างหน้าตาเฉย "ตอนนี้เธอกับหลี่ตงก็แต่งงานกันแล้ว พ่อหลี่ตงจัดงานวันเกิด แถมเธอยังจัดซะใหญ่โตขนาดนี้"

"ทางฝั่งบ้านเกิดจะไม่ส่งคนไปร่วมงานเลยได้ยังไงล่ะ?"

"อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้เจอเนี่ยนเนี่ยนมาสักพักแล้ว คิดถึงแกเหมือนกัน"

"ยังไงเธอก็ไม่กลัวเรื่องบานปลายอยู่แล้ว ฉันก็ขอไปดูละครสนุกๆ หน่อยแล้วกัน เป็นไง?"

ซ่งฉือยิ้มฝืนๆ "พี่ อย่าล้อเล่นสิ"

"ผู้บริหารกรมตำรวจระดับมณฑลอย่างพี่มาเอง ฉันรับมือไม่ไหวหรอกนะ..."

ถังชือถามกลับ "จะกลัวอะไร?"

"ยังไงใครๆ ก็รู้ว่าเบื้องหลังเธอคือผู้บริหารระดับมณฑล แค่ปิดหลี่ตงไว้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ที่เทียนโจวก็ไม่ค่อยมีใครรู้จักฉันหรอก ก่อนไปฉันจะสั่งการไว้ รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่"

เมื่อแน่ใจว่าถังชือไม่ได้พูดเล่น ซ่งฉือถึงได้ถามอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ "พี่ จะมาจริงๆ เหรอ?"

ถังชือยิ้มเจ้าเล่ห์ "เธอเองก็มีมุมกลัวเหมือนกันแฮะ?"

"ขอดูสถานการณ์ก่อน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร แล้วฉันดันว่างพอดี ก็ถือซะว่าไปพักผ่อนหย่อนใจแล้วกัน"

"ทำไม ไม่ต้อนรับเหรอ?"

(จบแล้ว)