บทที่ 402 - เตรียมงานวันเกิด

บทที่ 402 - เตรียมงานวันเกิด

เรื่องการเชิญแขก หลี่แม่เป็นคนจัดการเองทั้งหมด

ตามความต้องการของหลี่พ่อ เขาไม่ต้องการเชิญคนนอกมาร่วมงาน

คนที่ได้รับการ์ดเชิญ ล้วนแต่เป็นเพื่อนสนิทและญาติพี่น้องที่ไปมาหาสู่กันเป็นประจำเท่านั้น

ถึงอย่างนั้น ก็ยังต้องจัดเตรียมไว้ถึงยี่สิบโต๊ะเลยทีเดียว

ด้วยเหตุนี้ หลี่พ่อจึงยอมนำเงินเก็บก้อนใหญ่ที่สะสมมานานออกมาใช้

มีหรือที่ซ่งฉือจะยอมรับเงินก้อนนี้ เธอปฏิเสธทันที และบอกว่าคราวนี้หลี่ตงได้เป็นวีรบุรุษ ได้รับทั้งคำชมและเงินรางวัล

ทางเมืองมอบเงินรางวัลให้หนึ่งแสนหยวน ส่วนทางเขตก็มอบให้อีกห้าหมื่นหยวน

เอาเงินก้อนนี้มาจัดงานสิ!

หลี่พ่อไม่ยอม ในเมื่อเอาเงินออกมาแล้ว จะให้เก็บกลับไปได้ยังไง

ถ้าซ่งฉือไม่เอาไปใช้จัดงานวันเกิด ก็เก็บไว้เป็นเงินแต๊ะเอียให้เนี่ยนเนี่ยนแทนแล้วกัน

ซ่งฉือจนปัญญา จึงต้องยอมรับเงินไว้ก่อน ตั้งใจว่าพองานวันเกิดจบลงเมื่อไหร่ ค่อยหาทางคืนให้ทีหลัง

ในช่วงสองสามวันนี้ ซ่งฉือกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมรายละเอียดสำหรับงานวันเกิด

ถึงหลี่พ่อจะไม่อยากจัดงานเอิกเกริก แต่ยังไงนี่ก็เป็นงานวันเกิด ก็ต้องจัดให้ดูคึกคักและเป็นสิริมงคลสักหน่อย

ซ่งฉือไม่ได้ไปจ้างบริษัทรับจัดงานที่ไหนหรอก เธอเป็นนักข่าว ก็ต้องมีเครือข่ายด้านสื่อสารมวลชนอยู่ในมืออยู่แล้ว

เธอจึงต่อสายหาเพื่อนสนิทคนหนึ่ง

ปลายสาย หูซือซือ พิธีกรชื่อดังของสถานีโทรทัศน์มณฑลฮั่นตง เอ่ยแซวทันที "แหม นี่ใครกันคะเนี่ย ใช่คุณนักข่าวซ่งคนเก่งของเราหรือเปล่า?"

"วันนี้ลมอะไรหอบมา ถึงได้โทรหาฉันได้เนี่ย?"

ซ่งฉือหัวเราะ "คิดถึงไงล่ะ ขอโทรมาฟังเสียงพี่ซือซือหน่อยไม่ได้เหรอคะ?"

หูซือซือหัวเราะร่วน "อย่ามาตลกหน่อยเลยน่า!"

"ต่อหน้านักข่าวซ่งคนเก่ง ฉันจะกล้าเอาพรสวรรค์อันน้อยนิดของฉันมาโชว์ได้ยังไง"

"ฉันบอกเธอไปตั้งนานแล้ว ว่าเธอน่ะ แค่ไม่อยากออกกล้องเท่านั้นแหละ"

"ไม่อย่างนั้นนะ ด้วยน้ำเสียง รูปร่างหน้าตา และบุคลิกของเธอ เธอกลายเป็นดาวเด่นของสถานีโทรทัศน์มณฑลฮั่นตงไปตั้งนานแล้ว คงไม่ตกมาถึงคิวฉันหรอก"

หูซือซือไม่ได้พูดเกินจริง ในฐานะพิธีกรที่มีชื่อเสียงที่สุดในมณฑลฮั่นตง เธอก็มีความมั่นใจในตัวเองระดับหนึ่งแหละ

แต่พออยู่ต่อหน้าซ่งฉือแล้ว พูดตรงๆ เลยนะ เธอรู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย

ทั้งสองคนบังเอิญเจอกันในงานอีเวนต์งานหนึ่ง และกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่นั้นมา

สำหรับซ่งฉือแล้ว หูซือซือรู้สึกนับถือเธอจากใจจริง

ด้วยคุณสมบัติของซ่งฉือ ถ้าเธอยอมออกกล้องจริงๆ ล่ะก็ รับรองว่าดังพลุแตกในชั่วข้ามคืนแน่นอน

แต่เธอกลับไม่เคยสนใจเส้นทางนี้เลย กลับเลือกที่จะเป็นนักข่าวสายตำรวจ ทำงานอยู่เบื้องหลังแทน

เด็กสาวที่ทั้งสวยและเก่งขนาดนี้ แต่กลับเลือกที่จะใส่เครื่องแบบตำรวจแทนชุดสวยๆ แค่นี้ก็ทำให้เธอนับถือใจซ่งฉือมากๆ แล้ว!

ซ่งฉือถาม "พี่ซือซือ สุดสัปดาห์นี้ พี่ว่างไหมคะ?"

หูซือซือถามด้วยความประหลาดใจ "ทำไมล่ะ เธอจะกลับมาที่เมืองเอกมณฑลเหรอ?"

"ระดับนักข่าวซ่งนัดทั้งที ต่อให้ไม่ว่าง ฉันก็ต้องเคลียร์คิวให้ว่างสิ"

"ว่ามาเลย อยากกินอะไร เดี๋ยวฉันเป็นเจ้ามือเอง!"

ซ่งฉืออธิบาย "ฉันไม่ได้กลับเมืองเอกหรอกค่ะ อยากจะเชิญพี่มาที่เทียนโจวต่างหาก"

หูซือซือถามอย่างแปลกใจ "เทียนโจวเหรอ?"

ซ่งฉือพยักหน้า "ใช่ค่ะ พอดีจะจัดงานวันเกิดน่ะค่ะ เลยอยากรบกวนพี่มาช่วยเป็นพิธีกรในงานให้หน่อย"

"เป็นไงบ้างคะ พี่พอจะมีคิวว่างไหม?"

"ถ้าพี่ไม่ว่าง ก็ไม่เป็นไรนะคะ เดี๋ยวฉันหาคนอื่นแทน"

หูซือซือโบกมือปฏิเสธ "คิวงานน่ะว่างอยู่แล้ว แต่ฉันสงสัยจังเลย"

"ใครกันนะ ที่เส้นใหญ่ขนาดนี้ ถึงกับต้องให้นักข่าวซ่งออกหน้าเป็นแม่สื่อให้เนี่ย"

สำหรับพิธีกรชื่อดังอย่างพวกเธอแล้ว ปกติจะไม่ได้รับอนุญาตให้รับงานนอก

ถ้าจำเป็นต้องขึ้นเวทีจริงๆ ก็ต้องทำเรื่องขออนุมัติจากทางสถานีล่วงหน้า

และต้องให้ผู้บริหารของสถานีอนุมัติก่อน พวกเธอถึงจะรับงานได้

แต่ก็นะ นั่นมันสำหรับคนอื่น

สำหรับดาวเด่นอย่างเธอ ผู้บริหารสถานีจะอนุมัติหรือไม่ นั่นก็เรื่องหนึ่ง แต่เธอจะยอมรับงานหรือเปล่า มันก็อีกเรื่องหนึ่ง

หูซือซือจัดอยู่ในประเภทหลัง เธอไม่เคยรับงานนอกเลย และก็ไม่มีงานไหนจ้างเธอไปได้ด้วย

เคยมีลูกชายเศรษฐีคนหนึ่ง จะแต่งงาน ยอมทุ่มเงินถึงล้านหยวนเพื่อเชิญเธอไปเป็นพิธีกร แต่หูซือซือก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย

คนที่เชิญหูซือซือได้ ต้องระดับผู้บริหารสถานีออกหน้าให้เท่านั้น

และคนที่ผู้บริหารสถานีต้องออกหน้าให้ ก็ต้องเป็นพวกผู้บริหารระดับมณฑลเท่านั้นแหละ ถึงจะใหญ่พอ

และด้วยเหตุนี้เอง งานที่หูซือซือจะไปปรากฏตัวได้นั้น ต้องไม่ใช่งานเล็กๆ ธรรมดาๆ แน่นอน อย่างน้อยก็ต้องเป็นงานสำคัญของครอบครัวผู้บริหารระดับมณฑล

แล้วตอนนี้ กลับมีคนใช้เส้นสายของซ่งฉือ มาเชิญเธอไปเป็นพิธีกรในงานเนี่ยนะ?

ถึงแม้ซ่งฉือจะทำตัวติดดิน แต่ในฐานะเพื่อนสนิทที่มีอยู่เพียงไม่กี่คน เธอก็ย่อมรู้ถึงฐานะทางบ้านของซ่งฉือดี

ถ้าซ่งฉือเอ่ยปากขอ เธอก็ต้องยอมให้อยู่แล้ว

แต่เธออยากรู้มากกว่า ว่าใครกันนะที่เก่งกาจขนาดนี้?

ซ่งฉือไม่ได้ปิดบังอะไร "ไม่ใช่เรื่องของคนอื่นหรอกค่ะ เป็นเรื่องของครอบครัวฉันเอง"

หูซือซือยิ่งประหลาดใจ "เธอมีญาติอยู่ที่เทียนโจวด้วยเหรอ?"

ซ่งฉือหัวเราะ "พอดีว่าคุณพ่อสามีของฉันจะจัดงานฉลองวันเกิดน่ะค่ะ เลยอยากเชิญพี่มาเป็นพิธีกรให้หน่อย จะได้ไหมคะ?"

หูซือซืออึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะถามด้วยความตกใจ "ซ่งฉือ เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ พ่อสามีเธอเหรอ ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า?"

ซ่งฉือพยักหน้า "ไม่ได้หูฝาดหรอกค่ะ เรื่องจริงล้านเปอร์เซ็นต์ พ่อสามีของฉัน ปู่ของเนี่ยนเนี่ยนไงคะ!"

หูซือซือถึงกับช็อก เธอรู้ดีว่าซ่งฉือมีลูกสาวหนึ่งคน ส่วนพ่อของเนี่ยนเนี่ยน เธอไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย

เคยถามซ่งฉืออยู่หลายครั้ง แต่ซ่งฉือก็ไม่ยอมบอก เธอก็เลยไม่อยากเซ้าซี้

ด้วยเรื่องนี้ หูซือซือก็เลยโกรธแทนซ่งฉืออยู่บ่อยๆ

แถมยังด่าพ่อของเนี่ยนเนี่ยนด้วยว่าเป็นไอ้สารเลว ทิ้งลูกทิ้งเมีย เลวทรามต่ำช้าที่สุด!

แต่ตอนนี้ ซ่งฉือกลับมาบอกเธอว่า เนี่ยนเนี่ยนมีปู่แล้วเนี่ยนะ?

นั่นก็หมายความว่า พ่อแท้ๆ ของเนี่ยนเนี่ยนก็อยู่ที่เทียนโจวด้วยงั้นสิ?

หูซือซือถามหยั่งเชิง "หมายความว่า... พ่อของเนี่ยนเนี่ยน..."

ซ่งฉือพยักหน้า "ใช่ค่ะ เขาก็อยู่ที่เทียนโจวเหมือนกัน"

หูซือซือตอบอย่างหนักแน่น "โอเค วันเสาร์นี้ฉันไปแน่นอน"

"ฉันอยากจะรู้เหมือนกัน ว่าหมอนั่นมันมีสามเศียรหกกรมาจากไหน ถึงทำให้เธอยอมอดทนรอคอยเขามาได้หลายปีขนาดนี้!"

ซ่งฉือหัวเราะ "มาได้เลยค่ะ ฉันก็กะจะแนะนำให้รู้จักอยู่แล้ว"

"แต่เรื่องนี้ พี่ห้ามบอกใครเด็ดขาดเลยนะคะ เพื่อนๆ ที่เมืองเอกน่ะ นอกจากพี่แล้ว ฉันยังไม่ได้บอกใครเลย"

หูซือซือพยักหน้า "วางใจได้เลย ฉันรู้กาลเทศะน่า"

ซ่งฉือพูดเสริมอีกเรื่อง "ในเมื่อเป็นงานวันเกิดของพ่อสามีฉัน พี่จะมามือเปล่าก็คงกระไรอยู่ รบกวนช่วยอะไรฉันหน่อยสิคะ?"

หูซือซือบ่นอุบ "ซ่งฉือ เธอนี่มันเกินไปแล้วนะ!"

"เวลาคนอื่นมาเชิญฉันไปเป็นพิธีกร เขาจ่ายฉันเป็นล้านเลยนะ"

"แต่เธอนี่สิ ไม่ให้เงินฉันสักแดงเดียว แล้วยังจะใช้ฉันฟรีๆ อีก"

"นี่ยังจะมาขอให้ฉันช่วยใส่ซองอีกเหรอ เธอยังมีหัวใจอยู่ไหมเนี่ย?"

ซ่งฉือตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน "ช่วยไม่ได้นี่คะ ก็คนแต่งงานมีครอบครัวแล้ว เป็นสะใภ้บ้านเขาแล้วนี่นา"

"หน้าที่ของลูกสะใภ้อย่างฉัน ก็ต้องรู้จักประหยัดอดออม จะมาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายไม่ได้หรอกนะคะ"

หูซือซือถอนหายใจ "ก็สมกับเป็นคนที่มีครอบครัวแล้วจริงๆ นะ รู้จักคิดหน้าคิดหลังแบบนี้!"

"พอฟังเธอพูดแบบนี้ ฉันก็ยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่"

"ผู้ชายคนไหนกันนะ ที่เก่งขนาดนี้ ถึงทำให้เธอเปลี่ยนเป็นแม่บ้านแม่เรือนไปได้!"

ซ่งฉือแกล้งอมพะนำ "ถ้าอยากรู้ วันเสาร์นี้ก็มาดูเอาเองสิคะ"

หูซือซือถาม "ว่ามาเลย อยากให้ฉันช่วยอะไรล่ะ?"

ซ่งฉือก็ไม่อ้อมค้อม "ฉันอยากจะตกแต่งสถานที่จัดงานวันเกิดสักหน่อยน่ะค่ะ พี่พอจะมีเส้นสายทางด้านนี้ไหม ช่วยแนะนำให้ฉันหน่อยสิคะ ขอแบบงบน้อยแต่ผลลัพธ์ปังๆ นะ พอดีงบฉันมีจำกัดน่ะค่ะ"

หูซือซือตอบรับทันที "เรื่องเล็กน่า"

"ฉันรู้จักเพื่อนคนหนึ่ง เขารับจัดเวทีให้สถานีโทรทัศน์เทียนโจวของพวกเธอพอดีเลย"

"แค่จัดสถานที่งานวันเกิดแค่นี้ สำหรับเขาแล้วหมูมาก"

"ไว้เจอกันวันเสาร์นะ แล้วก็ฝากบอกสามีเธอด้วย ว่าคราวนี้ฉันไปแบบไม่ธรรมดา ให้เขาเตรียมตัวรับมือไว้ให้ดีล่ะ!"

(จบแล้ว)