บทที่ 309 - นิยาม 3A ใหม่

พอเสียงสุดท้ายของหลินโม่สิ้นสุดลง ประตูบานใหญ่ด้านข้างของศูนย์นิทรรศการก็ค่อยๆ เปิดออก ภายใต้การนำทางของสตาฟ

แสงสว่างลอดผ่านช่องประตู สาดส่องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวายและหลากอารมณ์ที่รออยู่ด้านนอก

สื่อมวลชนตัวจริงและนักวิจารณ์เกมที่หลินโม่เชิญมา ตอนนี้นั่งตัวตรงแหน่ว หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุออกมานอกอก

"ทุกท่าน เชิญด้านในค่ะ" เสียงของซูเสี่ยวอวี่ใสแจ๋วและเด็ดขาด แฝงความเป็นมืออาชีพที่ปฏิเสธไม่ได้

"โปรดทราบนะคะ การทดลองเล่นครั้งนี้เป็นแบบปิด ผู้เข้าร่วมทุกท่านต้องเซ็นสัญญาปกปิดความลับก่อนเริ่มงานอย่างเป็นทางการค่ะ"

เธอหยุดนิดหนึ่ง กวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในงาน

"สัญญาครอบคลุมว่า ก่อนที่ทางเราจะเปิดเผยข้อมูลอย่างเป็นทางการ ทุกท่านจะสามารถเปิดเผยข้อมูลมอนสเตอร์ระดับบอสที่ปรากฏในบทแรกของการทดลองเล่นได้ไม่เกิน 3 ตัวเท่านั้น"

"หากมีการหลุดข้อมูลภาพเกม เนื้อเรื่อง หรือระบบเกมอื่นๆ นอกเหนือจากนี้ ฝ่ายกฎหมายของบริษัทเกมซายน์ขอสงวนสิทธิ์ในการดำเนินคดีตามกฎหมายค่ะ"

ไม่มีใครโต้แย้ง

ทุกคนรู้ดีว่านี่คือการปกป้องและเป็นกฎของวงการ

แค่ได้สิทธิ์ทดลองเล่นกลุ่มแรก ก็ถือเป็นสัญลักษณ์แสดงสถานะในวงการแล้ว

ท่ามกลางสายตาอิจฉาตาร้อนจากกล้องนับไม่ถ้วนและสื่อมวลชนข้างนอก คนในวงการสื่อเกมระดับท็อปทั้งในและต่างประเทศเกือบร้อยคน ก็ทยอยเดินเข้าไปในงาน

ภายในฮอลล์ ถูกเนรมิตให้เป็นโซนทดลองเล่นระดับมืออาชีพที่ดูล้ำยุคสุดๆ

คอมพิวเตอร์สเปกเทพนับร้อยเครื่องเรียงรายเป็นระเบียบ ไฟเอฟเฟกต์สีฟ้ากะพริบวิบวับ บนหน้าจอโค้งขนาดยักษ์ มีเพียงตัวอักษรสี่ตัวที่ดุดันและคลาสสิกลอยเด่นอยู่ — [แบล็กมิธ: หงอคง]

บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่แทบจะเก็บอาการไม่อยู่

"พี่หวัง พี่ว่า... ครั้งนี้หลินโม่จะทำสำเร็จจริงๆ เหรอ?" นักข่าวหนุ่มกระซิบถาม 'เหล่าหวังสายฮาร์ดคอร์' นักวิจารณ์เกมชื่อดัง

เหล่าหวังสูดหายใจลึก แววตาซับซ้อน

เขาเพิ่งจะพากย์มิวสิควิดีโอ 'กูหย่งเจ่อ' อย่างเมามันจนยอดฟอลโลว์พุ่งกระฉูดเป็นล้าน ตอนนี้เขาหวังยิ่งกว่าใครให้หลินโม่สร้างปาฏิหาริย์ได้อีกครั้ง

"ไม่รู้สิ" เขาส่ายหน้า เสียงเครียด "แต่นายก็รู้ดีเหมือนฉัน ว่านี่อาจจะเป็นโอกาส... โอกาสสุดท้ายของเกมคอนโซลประเทศเซี่ยแล้ว"

"จะรอดหรือจะร่วง ก็อยู่ที่งานนี้แหละ"

ทุกคนนั่งประจำที่

เฝิงจี้ หัวหน้าแผนกพัฒนาเกม และหนึ่งในผู้สร้างเกมตัวจริง ยืนอยู่ด้านหน้าสุดของโซนทดลองเล่น

เขาไม่มีคำพูดยืดยาว แค่โค้งคำนับลงลึกๆ

น้ำเสียงของเขามีรอยสั่นเล็กๆ ที่ยากจะสังเกตเห็น มันคือส่วนผสมระหว่างความตื่นเต้นสุดขีดและความกดดัน

"การทดลองเล่น เริ่มได้ครับ"

สิ้นเสียงของเขา ทุกคนสวมหูฟัง แล้วกดปุ่ม "เริ่มเกม"

หึ่ง—

เสียงระฆังที่ดังก้องกังวานและลึกล้ำ ราวกับดังมาจากยุคโบราณ ทะลวงแก้วหู พุ่งตรงเข้าสู่จิตวิญญาณ

ภาพสว่างขึ้น

วินาทีนั้น ทั่วทั้งโซนทดลองเล่น ตกอยู่ในความเงียบกริบ

เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก

ทุกคนลืมหายใจ

บนหน้าจอ ไม่ใช่ CG หรูหราอลังการ แต่เป็นป่าเขาลึกที่เงียบสงบ

เพื่อไม่ให้เป็นการสปอยล์ หลินโม่ข้ามฉากต่อสู้ระหว่างซุนหงอคงกับเทพเอ้อหลางเสินไปเลย

แสงแดดเป็นสีทองอร่าม

มันไม่ใช่แค่แสงกะหลั่วๆ ที่สร้างจากโปรแกรม แต่มันคือลำแสงนับพันนับหมื่นเส้น ที่สาดส่องทะลุร่มไม้หนาทึบ ลงมากระทบผืนป่าที่อบอวลไปด้วยไอหมอกชื้น เกิดเป็นแสงเงาที่สลับซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

ใบไม้แต่ละใบพลิ้วไหวอิสระตามสายลม เส้นใบชัดเจนแจ่มแจ้ง

ลิงขนสีแดงทองแวววาวตัวหนึ่ง ถือกระบองเหล็กสีทึม กำลังเดินทอดน่องอยู่ท่ามกลางแสงเงานั้น

ยามที่เขาก้าวเดิน ใบไม้แห้งใต้ฝ่าเท้าแหลกละเอียด ฝูงนกที่กำลังหากินแตกตื่นบินหนี

"นี่... นี่มันเรนเดอร์แบบเรียลไทม์เหรอ?" เหล่าหวังสายฮาร์ดคอร์ปากสั่น เขากระชากเมาส์อย่างแรง ลิงบนหน้าจอก็หันขวับตามทันที

กล้องซูมเข้า

ขนเส้นเล็กๆ บนหน้าลิง พลิ้วไหวรับแสงแดดชัดเจนทุกเส้น สั่นน้อยๆ ตามการเคลื่อนไหว

ดวงตาคู่นั้น ไม่ใช่โมเดลกลวงๆ แต่มันลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความดุดันและเด็ดเดี่ยว ซ่อนความสับสนและผ่านโลกมาอย่างโชกโชนที่ไม่อาจลบเลือน

"โอ้โห..."

"ภาพนี่มัน... แสงเงานี่มัน... รายละเอียดนี่มัน..."

"ขนลุก... ฉันแม่งขนลุกซู่เลย!"

เสียงอุทานด้วยความทึ่งดังระงมขึ้นเรื่อยๆ

คนในวงการรู้ดีว่า นี่มันไม่ใช่แค่คำว่า "ภาพสวย" แล้ว

นี่มันคืองานศิลปะ

มันคือความงดงามที่โหดเหี้ยม ซึ่งผสมผสานระหว่างเทคโนโลยีล้ำสมัยกับสุนทรียภาพ!

พวกเขาเคยเห็นวิวกระป๋องของยูบิซอฟต์มาแล้ว และเคยสัมผัส CG ระดับภาพยนตร์ของบลิซซาร์ดมาแล้ว

แต่พวกนั้น เมื่อมาอยู่ต่อหน้าภาพวาดตะวันออกที่ดูมีชีวิตตรงหน้านี้ มันกลับดู... จืดชืดไปเลย

เหมือนว่าอันนึงเป็นแค่บอนไซที่ถูกดัดแต่งอย่างประณีต ส่วนอีกอันคือผืนฟ้าและแผ่นดินที่รกร้างกว้างใหญ่ ซึ่งมีชีวิตจิตใจจริงๆ!

ลิงยังคงเดินต่อไป เข้าสู่ซากวัดโบราณที่ทรุดโทรม

สถาปัตยกรรมของวัด เป็นสไตล์จีนโบราณขนานแท้ หลังคาชายคา เครื่องไม้ขัดแตะ ทุกรายละเอียดทนต่อการตรวจสอบจากนักประวัติศาสตร์ที่จุกจิกที่สุดได้สบายๆ

จิตรกรรมฝาผนังที่หลุดร่อน เล่าเรื่องราวของพระพุทธองค์ แต่กลับซีดจางและแหว่งวิ่นไปตามกาลเวลา

กลิ่นอายประวัติศาสตร์อันหนักอึ้งที่อธิบายด้วยคำพูดไม่ได้ พุ่งปะทะหน้า

ทันใดนั้น!

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง!

ปีศาจหมาป่าหลายตัวที่ถือดาบวงแหวน รูปร่างปราดเปรียว พุ่งพรวดออกมาจากเงามืด!

การต่อสู้ ปะทุขึ้นในพริบตา!

เส้นประสาทของสื่อมวลชนทุกคนตึงเปรี๊ยะ สองมือกำเมาส์และคีย์บอร์ดแน่น

เคร้ง!!

ลิงไม่หลบไม่เลี่ยง กระบองเหล็กในมือวาดกวาดออกไป ปัดป้องการฟันของปีศาจหมาป่าได้อย่างแม่นยำ!

เสียงเหล็กกระทบกัน ทั้งใสและหนักแน่น!

ประกายไฟสาดกระเซ็น!

ปีศาจหมาป่าตัวนั้นถูกแรงกระแทกมหาศาลจนแขนชา ร่างเซถลา

ลิงไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ กระบองเหล็กหมุนคว้าง กลายเป็นภาพติดตา หวดลงมาด้วยแรงมหาศาล!

ปัง!

เสียงทุบหนักๆ ชวนให้เสียวฟัน

ปีศาจหมาป่าตัวนั้นยังไม่ทันได้ร้องครวญคราง ร่างทั้งร่างก็ลอยกระเด็นไปเหมือนกระสอบขาดๆ เสียงกระดูกแตกหักดังชัดเจน

"สวย!"

"ความรู้สึกตอนฟาดนี่มัน! แรงสะท้อนนี่มัน!"

"ไม่ใช่แสงสีแสบตาแบบพวกลิเกนะเว้ย มันคือความสมจริงแบบหมัดต่อหมัด เนื้อกระแทกเนื้อ!"

เหล่าหวังสายฮาร์ดคอร์คำรามต่ำด้วยความตื่นเต้น เขาคุมลิงให้กลิ้งหลบการลอบโจมตีของปีศาจหมาป่าอีกตัวอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับแทงกระบองไปด้านหลัง!

ฉึก!

กระบองเหล็กเสียบทะลุหน้าอกปีศาจหมาป่าอย่างแม่นยำ

ไม่มีเลือดพุ่งกระฉูดเวอร์วัง มีเพียงเลือดที่ค่อยๆ ไหลอาบกระบอง ย้อมพื้นดินให้กลายเป็นสีแดงคล้ำ

หมดจด! เด็ดขาด! โหดเหี้ยม!

นี่แหละคือปรัชญาการต่อสู้แบบตะวันออก!

สามชั่วโมงหลังจากนั้น สำหรับทุกคนในโซนทดลองเล่น มันเหมือนผ่านไปแค่ชั่วพริบตา

พวกเขาได้เจอ 'ปีศาจหมาป่าดาบ' ที่ถือดาบคู่ เคลื่อนไหวฉับไวหลอกล่อ

ได้เจอ 'บัณฑิตชุดขาว' ที่ถือสามง่าม ซุ่มซ่อนอยู่ในหนองน้ำ

และยังได้เจอ บอสใหญ่ประจำด่านแรก 'ปีศาจหมีดำ' ที่สวมลูกประคำ ดูน่าเกรงขามสุดๆ!

สถาปัตยกรรม เสื้อผ้า และเอฟเฟกต์เวทมนตร์สไตล์ตะวันออกที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่งในเกม ล้วนสร้างสรรค์โลกเทพนิยายที่วิจิตรตระการตา หนักแน่น แต่ก็เต็มไปด้วยอันตราย

ตอนที่ลิงใช้ 'วิชาคาถาหยุดร่าง' แช่แข็งศัตรูให้อยู่กับที่

ตอนที่เขาเป่าขนลิง เสกเป็นร่างแยกรุมอัด

และตอนที่เขายืดกระบองเหล็กให้ยาวขึ้น แล้วฟาดลงมาจากข้างบนอย่างแรง!

อารมณ์ร่วมทางวัฒนธรรมที่ฝังรากลึกอยู่ในสายเลือดของชาวเซี่ย ก็ถูกจุดประกายขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ!

...

เฝิงจี้ยืนอยู่หน้าเวที มองดูใบหน้าที่แดงก่ำเพราะอินจัดของแต่ละคนบนหน้าจอ

มองดูสื่อมวลชนที่เดี๋ยวก็เกร็ง เดี๋ยวก็ร้องว้าว เดี๋ยวก็ตบเข่าฉาดด้วยความสะใจ ขอบตาของเขาก็ชื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เขานึกถึงประโยคหนึ่งที่หลินโม่เคยพูดกับพวกเขา

"สิ่งที่ฉันต้องการ ไม่ใช่แค่เกม สิ่งที่ฉันต้องการ คือให้คนทั้งโลกได้เห็น ว่า 'ตำนานเทพเจ้าของแท้' ของประเทศเซี่ยเรา... มันเป็นยังไง!"

ทำได้แล้ว

บอสครับ พวกเราทำได้แล้ว!

เวลาทดลองเล่นสามชั่วโมงสิ้นสุดลง ระบบเด้งออกจากเกมโดยอัตโนมัติ

ทั่วทั้งโซนทดลองเล่น ยังคงเงียบกริบ

ทุกคนยังคงอินอยู่กับโลกเทพนิยายนั้น ไม่อาจดึงสติกลับมาได้

เนิ่นนานผ่านไป

"แปะ"

เสียงปรบมือชัดๆ ดังขึ้น

เป็นเหล่าหวังสายฮาร์ดคอร์ เขาลุกขึ้นยืน ถอดหูฟังออก ดวงตาแดงก่ำ ใช้แรงทั้งหมดที่มี ปรบมือดังลั่น

"แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ—"

เสียงปรบมือดังกึกก้องประหนึ่งเสียงฟ้าร้อง ดังสนั่นไปทั่วทั้งฮอลล์ในพริบตา!

ดังกึกก้องยาวนานไม่ขาดสาย!

ในเสียงปรบมือนั้น มีทั้งความตกตะลึง ความตื่นเต้น ความนับถือ และที่สำคัญที่สุด... มันคือความสะใจที่อธิบายไม่ถูก!

พวกเขารู้ดีว่า นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป รุ่งอรุณแห่งอุตสาหกรรมเกมของประเทศเซี่ย... ได้มาถึงอย่างแท้จริงแล้ว

เมื่อประตูโซนทดลองเล่นเปิดออกอีกครั้ง

สื่อมวลชนที่รออยู่ข้างนอกก็ "เฮ" กันเข้ามาเหมือนคลื่นลูกใหญ่ รุมล้อมทุกคนที่เดินออกมา

"เป็นไงบ้าง? ตกลงมันเป็นยังไง?"

"เจ๋งเหมือนในคลิปโปรโมตจริงๆ เหรอ?"

"พี่หวัง! ฟันธงมาทีสิ!"

เหล่าหวังสายฮาร์ดคอร์โดนสื่อหลายเจ้าดักหน้าดักหลัง เขามองกล้อง สูดหายใจลึก แล้วพูดประโยคเดียว

"พูดง่ายๆ เลยนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มาตรฐานเกม 3A ระดับโลก ถูกบริษัทเกมซายน์ ให้นิยามใหม่เรียบร้อยแล้ว"

......