บทที่ 305 - เชิญเหยื่อเข้ากรง

บริษัทเคเค, ห้องทำงานประธาน

สายตาของประธานหม่าจับจ้องไปที่หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์

บนหน้าจอ เส้นกราฟสีแดงแต่ละเส้นพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง มันคือดัชนีชี้วัดกระแสเชิงลบในโลกออนไลน์เกี่ยวกับ 'ลีกออฟเลเจนด์', 'เกมซายน์' และ 'หลินโม่'

ทุกตัวเลขที่กระโดดขึ้น ราวกับเป็นยากระตุ้นชั้นดีที่ฉีดเข้าสู่เส้นเลือดที่บิดเบี้ยวด้วยความอิจฉาของเขา

ชัดเจนว่า หมากตานี้ของเขาได้ผลชะงัด

"ฮ่าๆ... ฮ่าๆๆๆ!"

เสียงหัวเราะบ้าคลั่งดังก้องไปทั่วห้องทำงานโอ่โถง ฟังดูชวนขนลุก

ประธานหม่าเด้งตัวลุกจากเก้าอี้หนังแท้ สองมือยันโต๊ะทำงานไม้แดง

เขาชี้ไปที่หน้าจอ ตรงบทความที่โดนดันขึ้นหน้าแรกของทุกแพลตฟอร์ม — 'เฝ้าระวัง! ฝิ่นอิเล็กทรอนิกส์ในคราบ "ฮีโร่" กำลังกัดกินอนาคตของชาติ!' ก่อนจะตะโกนใส่ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้างๆ "เห็นไหม! นี่แหละคือ 'มติมหาชน'! นี่แหละคือกระแสหลัก!"

ผู้ช่วยค้อมตัวประจบประแจง "เห็นแล้วครับท่าน! แผนตัดไฟแต่ต้นลมของท่านนี่สุดยอดจริงๆ!"

"ตอนนี้ผู้ปกครองทั้งประเทศ มองไอ้หลินโม่เป็นปีศาจร้ายที่มาวางยาลูกๆ ของพวกเขาไปหมดแล้ว!"

"ปีศาจเหรอ?" ประธานหม่าแค่นหัวเราะ แววตาเปล่งประกายโหดเหี้ยม "มันยังไม่คู่ควรด้วยซ้ำ"

"ไอ้หลินโม่มันจะเก่งแค่ไหน สร้างเกมดีแค่ไหน คว้าแชมป์โลกมาได้เยอะแค่ไหน แล้วไงล่ะ?"

"มันกล้าเป็นศัตรูกับพ่อแม่คนทั้งโลกไหมล่ะ?"

"มันจะเอาอะไรมาสู้กับฉัน? ใช้ไอ้ 'กลยุทธ์' บ้าบออะไรนั่นเหรอ? ใช้ไอ้เพลงห่วยๆ ของมันน่ะเหรอ? เจอสงครามโซเชียลของจริงเข้าไป ทุกอย่างก็เป็นแค่ขยะทั้งนั้น!"

ประธานหม่ากางแขนออก สูดลมหายใจลึก ใบหน้าเต็มไปด้วยความสะใจและพึงพอใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"หลินโม่... เกมโอเวอร์แล้ว"

"คราวนี้ ฉันจะทำให้แก และไอ้บริษัทบ้าบอของแก จมกองน้ำลายตายไปซะ!"

......

ในเวลาเดียวกัน ที่สำนักงานใหญ่บริษัทเกมซายน์

บรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

ทุกคนยังไม่เลิกงาน แต่ทั้งออฟฟิศกลับเงียบสงัด มีเพียงเสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังขึ้นเป็นพักๆ ฟังดูบาดหูเป็นพิเศษ

ซูเสี่ยวอวี่ก้าวฉับๆ เข้ามาในห้องทำงานของหลินโม่ ใบหน้าสวยหวานเต็มไปด้วยความกังวลและความโกรธ

"บอสคะ สถานการณ์คุมไม่อยู่แล้วค่ะ!" เธอวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ หน้าจอปรากฏข้อมูลเรียลไทม์ที่น่าตกใจ

"เว็บไซต์หลัก เว็บบอร์ดออฟฟิเชียล แล้วก็ช่องคอมเมนต์ในโซเชียลมีเดียทั้งหมดของเรา ถูกโจมตีจนพังยับไปหมดแล้ว"

"พวกคนพวกนั้น... ไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย เอาแต่ด่าแช่งสาปส่ง ถึงขนาดมีคนขุดที่อยู่บ้านพนักงานเรา แล้วขู่จะบุกไปหาถึงที่..."

จางเหว่ยกับทังหยวนเดินตามเข้ามาติดๆ ชายหนุ่มทั้งสองหน้าเครียดขึ้ง

จางเหว่ยทุบโต๊ะปัง "นี่มันมีคนอยู่เบื้องหลังชัดๆ! ผู้ปกครองที่ไหนจะมา 'รักความยุติธรรม' พร้อมกันเป็นหมื่นเป็นแสนคน นี่มันจ้างหน้าม้ามาป่วนชัดๆ!"

ทังหยวนมองหลินโม่ด้วยสายตาเป็นกังวล "บอสครับ ข่าวเสียๆ หายๆ พวกนี้ทำลายภาพลักษณ์แบรนด์เราหนักมาก โดยเฉพาะกับโปรเจกต์ใหม่ที่กำลังจะเปิดตัว... ผลกระทบมันร้ายแรงถึงขั้นพังพินาศได้เลยนะครับ"

ซูเสี่ยวอวี่สูดหายใจลึก บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง แล้วเสนอทางแก้ปัญหา:

"บอสคะ แพลตฟอร์มอื่นเราอาจจะคุมไม่ได้ แต่เว็บบอร์ดกับคอมมูนิตี้ของเราเอง ต้องจัดการด่วนเลยค่ะ!"

"ฉันขอเสนอให้เปิดระบบคัดกรองคำหยาบขั้นสูงสุด แล้วปิดช่องคอมเมนต์ไปก่อนชั่วคราว เพื่อลดผลกระทบให้เหลือน้อยที่สุด!"

นี่คือวิธีรับมือพื้นฐาน และได้ผลที่สุดในสถานการณ์แบบนี้

ลบโพสต์ คุมคอมเมนต์ ทำตัวเงียบๆ ปล่อยให้เรื่องซาไปเอง

ทว่า หลินโม่กลับแค่มองดูถ้อยคำหยาบคายบนหน้าจออย่างสงบนิ่ง แววตาไม่มีความหวั่นไหวใดๆ

เขาไม่ได้ตอบซูเสี่ยวอวี่ในทันที ห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบที่น่าอึดอัด

และในตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะก็แผดเสียงดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หน้าจอปรากฏเบอร์โทรศัพท์ระหว่างประเทศแปลกๆ จากสวิตเซอร์แลนด์

ซูเสี่ยวอวี่กับคนอื่นๆ ชะงักไป

จังหวะหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ใครโทรมาจากต่างประเทศ?

หลินโม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดรับสาย แล้วเปิดลำโพง

เสียงทุ้มต่ำสำเนียงภาษาอังกฤษเจือกลิ่นอายตะวันตกดังขึ้นจากปลายสาย

"ขอโทษนะครับ ใช่คุณหลินโม่ จากบริษัทเกมซายน์หรือเปล่าครับ?"

"ใช่ครับ ผมเอง" หลินโม่ตอบกลับด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงเป๊ะ

"สวัสดีครับ คุณหลิน ผมโทมัส เกรย์ จากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลครับ"

หลินโม่ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพราะเลขาของโทมัสเคยติดต่อมาก่อนหน้านี้แล้ว

เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายโทรมาเรื่องอะไร และเขาก็ชัดเจนมากว่า 'อีสปอร์ตโอลิมปิก' ต้องเกิดขึ้นแน่นอน เพียงแต่ไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้ และดันมาเกี่ยวโยงกับเขาโดยตรงซะด้วย

ปลายสาย โทมัส เกรย์ เข้าประเด็นทันที:

"คุณหลินครับ ผมขอพูดสั้นๆ เลยนะครับ ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับทีม YDG ของคุณด้วย ที่คว้าชัยชนะอันยิ่งใหญ่มาได้ ตัวผมเอง... ได้ดูการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศตลอดทั้งแมตช์ มันยอดเยี่ยมมากจริงๆ"

"ขอบคุณครับ"

"ที่ผมโทรมา ก็เพื่อจะแจ้งเรื่องหนึ่งให้คุณทราบครับ เมื่อสักครู่นี้ ภายในโอลิมปิกเพิ่งผ่านร่างมติเบื้องต้น พวกเราจะเริ่มศึกษาความเป็นไปได้ในการ 'ก่อตั้งอีสปอร์ตโอลิมปิกเกมส์ระดับโลก' อย่างเป็นทางการ และอีกหนึ่งสัปดาห์ให้หลัง คณะกรรมการทั้งหมดจะทำการโหวตลับเพื่อตัดสินชี้ขาดครับ"

น้ำเสียงของโทมัสหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจริงจังขึ้นเป็นพิเศษ

"คุณหลินครับ คุณและ 'ลีกออฟเลเจนด์' ของคุณ ได้เปิดประตูบานใหม่ให้กับพวกหัวโบราณอย่างพวกเรา"

"สิ่งที่คุณให้คำนิยามว่า 'การแข่งขัน' สิ่งที่คุณแสดงให้เห็นถึง 'สปิริตนักกีฬา' คือกุญแจสำคัญที่ทำให้ร่างมตินี้ผ่านไปได้"

"ผมรับประกันกับคุณได้เลยครับ ว่าโปรเจกต์อีสปอร์ตโอลิมปิก จะต้องได้รับการอนุมัติอย่างแน่นอน"

"และพวกเรา ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ ในการเป็นกระบอกเสียงให้กับการบุกเบิกหน้าประวัติศาสตร์ครั้งนี้ พวกเราอยากขอเชิญคุณ มาร่วมกันสร้างยุคสมัยใหม่ไปด้วยกันครับ"

หลินโม่นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก "ตกลงครับ หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันนะครับ"

สายถูกตัดไป

เขาเงยหน้าขึ้น มองไปที่ซูเสี่ยวอวี่ แล้วเอ่ยปากอย่างใจเย็น

"เสี่ยวอวี่"

"คะ? ค่ะ! บอส!" ซูเสี่ยวอวี่สะดุ้งสุดตัว ดึงสติกลับมาทันที

มุมปากของหลินโม่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เดาความหมายไม่ออก ดวงตาเปล่งประกายเย็นเยียบและเฉียบคม

"แจ้งคำสั่งผมลงไป"

"ข้อแรก ทุกแพลตฟอร์ม ทุกช่องทาง ห้ามตอบโต้ ห้ามเถียง และที่สำคัญ ห้ามลบโพสต์เด็ดขาด"

"ปล่อยให้พวกมันดิ้นไป ดิ้นให้แรงที่สุด เรื่องไม่ดังพอ แล้วคนดูจะเยอะได้ยังไงล่ะ จริงไหม?"

รูม่านตาของซูเสี่ยวอวี่หดวูบ "บอสคะ นี่มัน..."

หลินโม่ไม่สนใจความตกใจของเธอ เขาสั่งการข้อสองต่อทันที

"ข้อสอง ไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย เอาวันและเวลาของงานเปิดให้สื่อทดลองเล่นแบบปิดของ 'แบล็กมิธ' ที่เรากำหนดไว้ก่อนหน้านี้ ยิงโปรโมตออกไปทุกช่องทาง ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตเลย!"

"บอกพวกมันไปเลยว่า อีกหนึ่งสัปดาห์ให้หลัง บริษัทเกมซายน์ ขอเชิญสื่อมวลชนทั่วโลก มาร่วมประเมินตำนานเทพเจ้าแห่งประเทศเซี่ย!"

ส่วนเรื่องเวลา หลินโม่จะจัดให้มันพอดีกับช่วงหลังการประชุมของคณะกรรมการโอลิมปิกจบลงประมาณหนึ่งชั่วโมง

ถึงตอนนั้น ข้อมูลข่าวสารน่าจะค้นหาในอินเทอร์เน็ตได้แล้ว

แต่ตอนนี้ซูเสี่ยวอวี่ยังไม่รู้เรื่องนั้น เธอรู้สึกแค่ว่าคำสั่งของหลินโม่ข้อนี้ มันบ้าบิ่นยิ่งกว่าข้อเมื่อกี้เสียอีก แถมยังฟังดูไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย

ซูเสี่ยวอวี่, จางเหว่ย, ทังหยวน ทั้งสามคนอุทานออกมาพร้อมกัน

"บอส!"

"มาประกาศเรื่องงานทดลองเล่น... เอาป่านนี้เนี่ยนะ?!"

"นี่มันเอาน้ำมันไปราดกองไฟชัดๆ!"

พวกเขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

คนข้างนอกเขารุมด่าจนน้ำลายจะท่วมบริษัทอยู่แล้ว บอสไม่เพียงแต่ไม่ยอมดับไฟ แต่ยังจะสาดน้ำมันถังใหญ่เข้าไปในกองไฟอีก?

นี่กะจะรีบตายหรือไงเนี่ย?

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาสามคู่ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่เข้าใจ หลินโม่ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

"ก็ฉันตั้งใจจะเอาน้ำมันไปราดกองไฟไง"

น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดัง แต่กลับแฝงความมั่นใจและความบ้าคลั่งที่ชวนให้ใจสั่น

"ในเมื่อมันอยากจะทำเรื่องให้ใหญ่โต อยากจะจับ 'มติมหาชน' เป็นตัวประกันนักไม่ใช่เหรอ?"

"งั้นฉันก็จะสร้างเวทีที่ใหญ่ที่สุด ดึงสปอตไลต์จากทั่วโลกมาส่องที่นี่เลย"

หลินโม่หันหลังกลับ กวาดสายตามองทุกคนที่กำลังอึ้งกิมกี่ ก่อนจะเน้นย้ำทีละคำ:

"แล้วจากนั้น... ก็เชิญพวกมันทุกคน ขึ้นมาดูละครฉากนี้ให้เต็มตา"

......

ก้อนหินก้อนเดียว ก่อให้เกิดคลื่นพันระลอก

ไม่สิ นี่ไม่ใช่ก้อนหิน

นี่มันเอาน้ำแข็งทั้งกะละมัง เทสาดลงไปในกระทะน้ำมันเดือดๆ ชัดๆ

เมื่อบัญชีทางการของ [บริษัทเกมซายน์ GameScience] ประกาศวันและเวลาของงานสื่อทดลองเล่นเกม 'แบล็กมิธ: หงอคง' แบบออฟไลน์ครั้งแรก พร้อมกันทุกแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียทั่วโลก

อินเทอร์เน็ตทั้งใบ ก็ระเบิดตู้มทันที

ถ้าบอกว่ากระแสก่อนหน้านี้คือพายุทอร์นาโด ตอนนี้ก็คงเป็นสึนามิแล้วล่ะ

[บ้าไปแล้ว?! เกมซายน์เสียสติไปแล้วเหรอ?!]

[ฉันตาฝาดปะเนี่ย? โดนด่าเละขนาดนี้ ไม่ขอโทษ ไม่ออกมาชี้แจง แต่ดันมาเปิดงานลองเล่นเกมบ้าอะไรเนี่ยนะ?]

[นี่มันท้าทายกันชัดๆ! ท้าทายกันหน้าด้านๆ เลย! พวกมันกำลังประกาศสงครามกับพ่อแม่คนทั้งประเทศเซี่ย!]

[พิษจาก 'ลีกออฟเลเจนด์' ยังล้างไม่หมด นี่จะเอาไอ้ 'ลิงดำ' บ้าบออะไรนั่น มาแพร่พิษใส่ลูกหลานเราอีกเหรอ? แบนมัน! ต้องแบนให้หมด!]

...

กองทัพหน้าม้าของประธานหม่าได้กลิ่นคาวเลือด ก็ยกโขยงกันออกมาทันที เบี่ยงเบนความโกรธแค้นทั้งหมดไปที่โปรเจกต์ใหม่ที่เพิ่งประกาศ

เกมทุกเกมของบริษัทเกมซายน์ ถูกประทับตราว่าเป็น "ยาเสพติดอิเล็กทรอนิกส์ชนิดใหม่" และ "ฝิ่นทำลายจิตวิญญาณเยาวชน" เพียงชั่วข้ามคืน

ภายใต้การชักนำและจัดตั้งอย่างลับๆ ของกองทัพหน้าม้าเหล่านี้ กลุ่มออนไลน์ที่ชื่อว่า "สมาพันธ์ผู้ปกครองต่อต้านเกมพิษ" ก็รวบรวมผู้ปกครองที่ถูกความโกรธและความวิตกกังวลครอบงำจนหน้ามืดตามัวได้หลายหมื่นคน ภายในเวลาเพียงครึ่งวัน

ในกลุ่ม "แกนนำ" ที่ประธานหม่าจัดเตรียมไว้กำลังบีบน้ำตา ร่ายยาวถึง "ความเลวทราม" ของเกม ปลุกปั่นอารมณ์ของทุกคนให้เดือดพล่าน

"พ่อแม่พี่น้อง! เราจะทนเงียบต่อไปไม่ได้แล้ว! ไอ้หลินโม่ ไอ้องค์กรเกมซายน์นั่น มันเหิมเกริมจนไม่เห็นหัวใครแล้ว!"

"อาทิตย์หน้า พวกมันจะไปเปิดตัวเกมที่ศูนย์นิทรรศการกลางเมือง! นี่มันตบหน้าพวกเราชัดๆ!"

"เราต้องส่งตัวแทนไปลุยมันถึงที่! เราจะไปปิดล้อมมัน!"

"เราจะไปถามไอ้หลินโม่ต่อหน้าสื่อทุกสำนักเลย ว่ามันจิตใจทำด้วยอะไร! ให้มันออกมารับผิดชอบต่อพ่อแม่คนทั้งโลก!"

มีหน้าม้ารีบพิมพ์ตอบรับลูกทันที

"ใช่! บุกไปถึงที่! ไล่มันออกไปจากประเทศเซี่ย!"

"โค่นล้มยาเสพติดอิเล็กทรอนิกส์! คืนวัยเด็กที่สดใสให้ลูกเรา!"

มวลชนกำลังเดือดพล่าน

เกิดเป็นการล้อมกรอบบริษัทเกมซายน์อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

......