บทที่ 19: โมริชิตะ ไอ มีคำถาม

บทที่ 19: โมริชิตะ ไอ มีคำถาม

ความจริงแล้ว คัตสึรางิ โคเฮก็สังเกตเห็นการกระทำของซูซูกิ โทรุเช่นกัน ตัดสินจากความสนใจของซาคายานางิ อาริสึแล้ว ความสามารถของอีกฝ่ายจะต้องไม่ธรรมดาแน่

ยิ่งไปกว่านั้น ผลงานก่อนหน้านี้ของเขาก็ไม่เลวเลย จึงคุ้มค่าที่จะลองดึงตัวมาเป็นพวก

ทว่า เขายังลังเลอยู่ เพราะดูเหมือนซูซูกิ โทรุจะมีความเกี่ยวข้องกับซาคายานางิ อาริสึ

กลับมาที่ประเด็นหลัก การรวบรวมพอยต์ส่วนตัวของทั้งห้องถือเป็นการตัดสินใจที่สมเหตุสมผลมาก ต่อให้ไม่มีการทำธุรกรรมก่อนหน้านี้ก็ตาม

ทั้งสองกลุ่ม รวมถึงนักเรียนที่ตั้งใจจะรอดูสถานการณ์หรือวางตัวเป็นกลาง ต่างก็ไม่มีใครคัดค้าน

เพราะเห็นได้ชัดว่าโรงเรียนตั้งใจจะให้พอยต์ส่วนตัวเป็นเครื่องมืออเนกประสงค์ภายในสถาบันแห่งนี้

แต่ปัญหาคือ ควรจะฝากพอยต์ส่วนตัวไว้ในมือใครล่ะ?

สีหน้าของซูซูกิ โทรุยังคงเรียบเฉย สำหรับซาคายานางิ อาริสึแล้ว คำถามนี้น่าจะมีไว้เพื่อหยั่งเชิงว่าเขาสนับสนุนใครมากกว่า

และโดยปกติแล้ว เวลาที่ผู้หญิงตั้งคำถามแบบนี้ เธอก็ย่อมต้องการให้คุณเลือกเธออย่างไม่ต้องสงสัย

หรือว่ายัยเด็กม.ต้นคนนี้จะคาดหวังให้มีคนชมเธอกันนะ?

ความคิดเหล่านี้แล่นผ่านเข้ามาในหัวของซูซูกิ โทรุในชั่วพริบตา ก่อนที่ในที่สุดเขาจะเอ่ยปาก "ถ้าแค่ดูแลพอยต์ส่วนตัวล่ะก็ ใครๆ ก็ทำได้ไม่ใช่เหรอครับ?"

เขาเลี่ยงที่จะพูดถึงสิทธิ์ในการใช้งาน ซาคายานางิ อาริสึหรี่ตาลงเล็กน้อย แต่รอยยิ้มก็ยังคงประดับอยู่บนใบหน้า

"มันไม่เหมือนกันหรอกนะ เรื่องแบบนี้ยังไงก็ต้องฝากไว้กับคนที่ไว้ใจได้มากที่สุดสิ" โทตสึกะ ยาฮิโกะโวยวาย

"นายกำลังจะบอกว่านายสงสัยว่าจะมีคนทรยศอยู่ในห้องงั้นเหรอ?" ซูซูกิ โทรุแสดงความผิดหวัง "ฉันไม่คิดเลยนะว่าโทตสึกะจะไม่ไว้ใจทุกคนขนาดนี้ เดิมทีฉันเชื่อว่าพวกเราทุกคนเป็นสหายที่ไว้ใจกันได้ซะอีก ดูเหมือนฉันจะยังคิดตื้นไปสินะ"

ใบหน้าของโทตสึกะ ยาฮิโกะแข็งทื่อ คำพูดพวกนี้ได้ผลักเขาให้ตกเป็นเป้าโจมตีเรียบร้อยแล้ว

บางคนเริ่มมองโทตสึกะ ยาฮิโกะด้วยความไม่พอใจ ถ้าแค่นี้ยังไม่ไว้ใจเพื่อนร่วมห้องเดียวกัน แล้วจะผ่านสามปีต่อจากนี้ไปได้ยังไงล่ะ?

"ไม่ ยาฮิโกะไม่ได้หมายความแบบนั้น เขาแค่หมายความว่าเราควรจะมาปรึกษากันว่าจะเลือกคนที่เหมาะสมยังไงดี เพราะยังไงพอยต์ส่วนตัวพวกนี้ก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ นะ" คัตสึรางิ โคเฮออกโรงปกป้องลูกน้อง "ซูซูกิ นายมีใครแนะนำไหม?"

"ไม่เห็นต้องเสียเวลาคิดให้ปวดหัวกับเรื่องหยุมหยิมแค่นี้เลยนี่คะ ซูซูกิคุง" ซาคายานางิ อาริสึเร่งเร้าด้วยอีกคน

ตอนนี้ เมื่อต้องเผชิญกับความสนใจจากผู้นำทั้งสองคน ทุกคนก็พากันจับจ้องไปที่ซูซูกิ โทรุอย่างใจจดใจจ่อ

ซูซูกิ โทรุไม่ได้มองคัตสึรางิ โคเฮ และไม่ได้มองซาคายานางิ อาริสึ แต่เขากลับหันไปมองอีกทิศทางหนึ่งในห้องเรียนแทน

"ผมคิดว่าคุณโมริชิตะน่าจะเหมาะสมนะครับ"

สิ้นคำพูด ใบหน้าของนักเรียนหลายคนก็แสดงอาการตกตะลึง แม้แต่คัตสึรางิ โคเฮและซาคายานางิ อาริสึก็ยังผงะไปชั่วขณะ

"ซูซูกิ โทรุเลือกฉันเหรอ?"

ในทิศทางที่เขามองไป เด็กสาวคนหนึ่งเอียงคอเล็กน้อย ดูเหมือนจะสับสนนิดหน่อย ปอยผมบางส่วนทิ้งตัวจากไหล่ลงมาปรกหน้าอกตามการเคลื่อนไหว แม้จะไม่ได้อวบอิ่มหรือเต่งตึงเป็นพิเศษ แต่ก็ประมาทไม่ได้เลย

เด็กสาวคนนี้มีชื่อว่าโมริชิตะ ไอ

ตั้งแต่เปิดเทอมมา ซูซูกิ โทรุก็คอยสังเกตเธออยู่ตลอด เพราะเด็กสาวที่ดูธรรมดาๆ คนนี้มักจะแสดงความ... ปรารถนาบางอย่างออกมาเป็นครั้งคราว

มีภาพประกอบตรงนี้ สามารถดูได้หลังจากอัปเดตเวอร์ชัน

【'ทำตามใจชอบตอนที่เธอหลับ'】, 【'หลับ หลับ หลับ วันๆ เอาแต่หลับ ต้องสั่งสอนให้เข็ด'】, 【'เลียเท้าสวยๆ ของโมริชิตะ ไอ จนกว่าจะพังยับเยิน'】, 【'ยอมให้เท้าสวยๆ ของเธอเหยียบย่ำ แล้วส่งสายตาที่ไม่มีวันรักษาหายให้เธอ'】, 【'ไปเดตกับโมริชิตะ ไอ'】, 【'อยากรู้จังว่าปากเล็กๆ ที่ชอบพูดจาหยาบคายนี้จะมีรสชาติยังไง'】...

"ฮิฮิ คาดไม่ถึงเลยนะคะเนี่ย ซูซูกิคุง ช่วยอธิบายเหตุผลหน่อยได้ไหมคะ?" ซาคายานางิ อาริสึไม่ได้แสดงอาการโกรธเลยแม้แต่น้อย กลับดูสนใจเสียด้วยซ้ำ

"นี่ๆ นายไม่ได้สุ่มเลือกส่งเดชใช่ไหม?" โทตสึกะ ยาฮิโกะมองซูซูกิ โทรุและโมริชิตะ ไอ อย่างหวาดระแวง

แม้แต่คัตสึรางิ โคเฮก็ยังอดขมวดคิ้วไม่ได้

เหตุผลนั้นง่ายมาก นิสัยของโมริชิตะ ไอ ออกจะแปลกๆ ไปสักหน่อย

"อืม ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ไม่งั้นฉันคงต้องสงสัยแย่เลย ซูซูกิ โทรุ" โมริชิตะ ไอ ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ หันหน้ามามองทุกคน ภายใต้กระโปรงของเธอคือถุงน่องสีดำที่เห็นได้ชัด มันวาวและเนื้อเนียนละเอียด ดูน่าสัมผัสไม่เบา

เมื่อรู้สึกถึงสายตาของซูซูกิ โทรุ เธอก็หุบขาเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ ใบหน้าของเธอยังคงไร้อารมณ์ ท่าทางเย็นชาและหมางเมิน ราวกับไม่มีอะไรจะดึงดูดความสนใจของเธอได้

พูดง่ายๆ ก็คือ เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ไม่ค่อยมีความกระตือรือร้นเท่าไหร่นัก

แน่นอนว่าแค่นั้นยังไม่ใช่ปัญหาหลัก ประเด็นสำคัญคือการเลือกใช้คำพูดของเธอมันออกจะมีปัญหาไปสักหน่อย

คนญี่ปุ่นปกติเขาไม่เรียกชื่อเต็มของคนอื่นโต้งๆ แบบนั้นหรอก การที่เธอเรียก 'ซูซูกิ โทรุ' ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันชวนให้สะดุดหูมาก

"เลือกใครมันก็มีความหมายเหมือนกันนั่นแหละ พอยต์ส่วนตัวมันคงไม่บินหนีไปเองหรอก" ซูซูกิ โทรุหยุดไปครู่หนึ่ง "ถ้าไม่พอใจ จะเปลี่ยนคนเมื่อไหร่ก็ได้ คราวนี้เป็นโมริชิตะ คราวหน้าอาจจะเป็นชิมิสึ วนไปจนครบทุกคนในห้องเลยก็ได้"

ไม่สิ ความหมายมันต่างกันลิบลับเลยต่างหาก

ซูซูกิ โทรุเลี่ยงคนจากทั้งกลุ่มคัตสึรางิและซาคายานางิ แล้วไปเลือกโมริชิตะ ไอ ที่เป็นกลางและไม่มีส่วนรู้เห็นอะไรด้วย

ผู้นำทั้งสองคนต่างก็รู้ซึ้งถึงจุดนี้ดี

"ฮิฮิ แบบนั้นมันจะยุ่งยากเกินไปนะคะ ให้คุณโมริชิตะรับผิดชอบดูแลตลอดไปเลยไม่ดีกว่าเหรอคะ?" ซาคายานางิ อาริสึเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ที่แท้เขาก็ไม่อยากให้ห้องต้องแตกแยกนี่เอง

"ผมก็ไม่ขัดข้องหรอกครับ พอถึงเวลาต้องใช้ พวกเราก็ค่อยมาปรึกษากันอีกที" คัตสึรางิ โคเฮพยักหน้า

โมริชิตะ ไอ กะพริบตาปริบๆ ทำไมจู่ๆ เธอถึงโดนแต่งตั้งได้ล่ะเนี่ย?

"ถ้าอย่างนั้น ตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป ทุกคนต้องนำพอยต์ส่วนตัวครึ่งหนึ่งมามอบให้นะครับ"

ไม่มีใครคัดค้าน ทั้งสองกลุ่มรวมกันก็ปาเข้าไปสองในสามของห้องแล้ว

ดังนั้น ห้อง A จึงบรรลุข้อตกลงร่วมกันเป็นครั้งแรก

ในที่สุดก็จัดการเรื่องวุ่นวายพวกนี้เสร็จเสียที ซูซูกิ โทรุรีบเดินออกจากห้องเรียนไปอย่างรวดเร็ว

ทว่า ปัญหามักจะตามมาไม่ขาดสายเสมอ

"กรุณารอก่อนค่ะ ซูซูกิคุงไม่มีอะไรจะพูดกับฉันเลยเหรอคะ?"

เมื่อได้ยินเสียงของซาคายานางิ อาริสึ ซูซูกิ โทรุก็หันกลับไป เป็นอย่างที่คิด เธอพาคนมาด้วยไม่น้อยเลยทีเดียว

มีทั้งคิโตะ ฮายาโตะ, ฮาชิโมโตะ มาซาโยชิ และคามุโระ มาสึมิ

เดี๋ยวนะ ทำไมคามุโระ มาสึมิถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

"นี่ๆๆ สายตาแบบนั้นมันหมายความว่าไงฮะ!?" คามุโระ มาสึมิรับรู้ถึงความคิดของเขาได้อย่างเฉียบแหลม และถลึงตาใส่เขาทันที

เธอนั่นแหละที่มีปัญหาไม่ใช่หรือไง? ก่อนหน้านี้ยังบอกอยู่เลยว่ามีแผนของตัวเอง แต่ไหงกลายมาเป็นลูกน้องของซาคายานางิ อาริสึไปซะได้

ถึงจะคิดแบบนั้น แต่เขาก็ต้องรักษามาดนิ่งเอาไว้

"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะครับที่ผมได้เห็นคุณซาคายานางิ อาริสึแสดงความสามารถอย่างเต็มที่ รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ ผมเชื่อว่าคัตสึรางิคงต้องพบกับจุดจบอันน่าเวทนาภายในเทอมนี้อย่างแน่นอน ภายใต้การนำของคุณ ผมมั่นใจเลยว่าทุกคนในห้อง A จะต้องก้าวไปสู่อนาคตที่สดใส โดยไม่มีใครต้องโดนไล่ออกแน่นอนครับ"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนหมู่มาก ซูซูกิ โทรุจึงจำต้องทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงสักหน่อย เพื่อหลีกเลี่ยงการพูดจาผิดหูจนไปล่วงเกินใครเข้า

โดยเฉพาะคิโตะ ฮายาโตะ หมอนี่ดูเย็นชาและน่าเกรงขาม หน้าตาดุดัน แถมยังสวมถุงมือทั้งสองข้าง ให้ความรู้สึกเหมือนพร้อมจะฆ่าคนได้ทุกเมื่อถ้าไม่สบอารมณ์

ซูซูกิ โทรุสังเกตเห็นว่าการเดินและท่าทางของเขาต่างจากคนทั่วไป ราวกับเคยเรียนศิลปะการต่อสู้มา เดาว่าฝีมือการต่อสู้คงจะเก่งกาจน่่าดู

แปลกจัง พอได้ยินคำพูดของเขา ทั้งซาคายานางิ อาริสึและคามุโระ มาสึมิกลับมีปฏิกิริยาที่ค่อนข้างแปลกไป

"ฮ่าฮ่าฮ่า อย่างที่เจ้าหญิงพูดเลย นายเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ ด้วย" ฮาชิโมโตะ มาซาโยชิดูเหมือนจะกลั้นขำเอาไว้ไม่อยู่

ไม่หรอก เขาเพิ่งได้ยินมาว่าการแสดงอีกด้านหนึ่งออกมาให้เห็นอย่างเหมาะสม จะดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายและทำให้พวกเขาสนใจในตัวคุณมากขึ้นต่างหาก