ตอนที่ 70 ตั้งครรภ์

ตอนที่ 70 ตั้งครรภ์

จิตใจของคอนริไม่ได้อยู่ที่ตลาดเลย เขารู้สึกว่าร่างกายของหญิงสาวตัวน้อยนั้นอ่อนนุ่มมากจนเขาอยากจะถูเธอแรง ๆ

ความปรารถนาในร่างกายของเขากำลังสั่นไหว ส่วนนั้นดันกระโปรงหนังสัตว์ของเขาให้ปูดออกมา

เป็นเวลากว่าครึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่พวกเขาสมสู่กันครั้งสุดท้าย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คอนริก็ไม่ได้สมสู่กับเธออีกเลย บางครั้ง แม้ว่าพวกเขาจะทำแล้ว แต่ก็ไม่ไปยังขั้นสุดท้าย

เขารอคอยให้เธอตั้งท้อง ดังนั้นไม่เพียงแต่เขาจะไม่สมสู่กับเธอ แต่เขายังห้ามเชร์ไม่ให้สมสู่กับเธอด้วย

แต่ตอนนี้เวลาผ่านไปนานมากแล้ว และท้องของเธอก็ยังแบนราบเหมือนเดิม

‘เธอไม่ท้องจริง ๆ หรือ’

คอนริอดไม่ได้ที่จะพึมพำอยู่ในใจ นั่นไม่ควรเป็นเช่นนั้น เห็นได้ชัดว่าเขาแปลงร่างเป็นอสูรเพื่อสมสู่กับเธอแล้ว และเขาก็หลั่งเข้าไปในร่างกายของเธอด้วย พูดตามหลักเหตุผลแล้ว โอกาสในการประสบความสำเร็จน่าจะสูงมาก

ในกรณีนี้ เขาตัดสินใจไปหาหมอพ่อมดของเผ่าม้าป่า เพื่อตรวจดูว่าเธอท้องหรือไม่

หัวใจของเขาห้อยอยู่ในอากาศ มันไม่สบายเอาเสียเลย

หมอพ่อมดแห่งเผ่าม้าป่าเป็นชายชราร่างผอมชื่อมักกะลี

มุมปากของเขาหลบเล็กน้อย ริ้วรอยทั้งสามระหว่างคิ้วของเขาชัดเจนมาก เมื่อประกอบกับโหนกแก้มที่ยื่นออกมาเล็กน้อย ทำให้เขาดูเข้ากันได้ยากมาก

เมื่อมักกะลีเห็นคอนริ เขาไม่ได้ทำตัวสุภาพเพียงเพราะเขาเป็นผู้นำของเผ่า เขาถามอย่างเย็นชาว่า “เหตุใด จู่ ๆ เจ้าถึงมาที่แม่น้ำดำ เจ้ามาทำอะไรที่นี่หรือ”

ครั้งล่าสุดที่คอนริโน้มน้าวผู้นำของเผ่าม้าป่าให้เข้าร่วมกองกำลังเพื่อโจมตีเผ่าหมาป่าแม่น้ำดำ มักกะลีไม่พอใจเขามากมาโดยตลอด

มักกะลีแก่แล้วและมีประสบการณ์มากมาย ดังนั้นเขาจึงใจเย็นและดื้อรั้นมากกว่าผู้นำอายุน้อยและใจร้อนของเผ่าม้าป่า

เขาเกลียดเผ่าหมาป่าแม่น้ำดำ แต่เขาก็ไม่มีความประทับใจที่ดีต่อเผ่าหมาป่าภูเขาหินเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะต้องเลือกระหว่างคนทั้งสอง แต่จริง ๆ แล้วมักกะลีมีแนวโน้มที่จะช่วยเหลือเผ่าหมาป่าแม่น้ำดำมากกว่า

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาเป็นเพื่อนบ้านกับเผ่าหมาป่าแม่น้ำดำมาหลายปีแล้ว แม้ว่าจะมีความขัดแย้งระหว่างพวกเขาอยู่บ้าง แต่ก็เป็นเรื่องปกติ ท้ายที่สุดแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่สัตว์กินเนื้อและสัตว์กินพืชจะอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ

ตราบใดที่ทุกคนนั่งลงอย่างสงบและคุยกันก็ไม่จำเป็นต้องหันไปใช้ความรุนแรง

แม้ว่าพวกเขาจะเอาชนะเผ่าหมาป่าแม่น้ำดำได้ในครั้งนี้ แต่พวกเขาก็ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่ อสูรมากกว่าครึ่งหนึ่งในเผ่าเสียชีวิต และความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ลดลงอย่างมาก

หากเผ่าหมาป่าหินโจมตีเผ่าม้าป่าอย่างกะทันหัน พวกเขาแทบจะไม่มีโอกาสชนะเลย

ดังนั้นมักกะลีจึงกล่าวว่าผู้นำของเผ่าหมาป่าภูเขาหินตรงหน้าเขามีความทะเยอทะยานมาก

เมื่อเผชิญกับความระมัดระวังและการสอบสวนของมักกะลี คอนริก็สงบมาก “ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลไป ข้ามาหาท่านครั้งนี้เพียงเพื่อขอความช่วยเหลือจากท่านก็เท่านั้น”

มักกะลีขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาดูจริงจังยิ่งขึ้น “เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร”

“ช่วยตรวจผู้หญิงของข้า ว่านางท้องหรือไม่”

หลังจากที่คอนริพูดจบ เขาก็หันกลับมาเล็กน้อยเพื่อเผยให้เห็นหญิงสาวตัวเล็กที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเขา

ไอร่าดึงหนังสัตว์ลง เผยให้เห็นใบหน้าทั้งหมดของเธอ เธอยิ้มอย่างสุภาพและพูดว่า “ยินดีที่ได้พบท่าน ข้าชื่อไอร่า”

เมื่อเผชิญหน้ากับหญิงสาว การแสดงออกของมักกะลีก็อ่อนลงเล็กน้อย “ยินดีที่ได้พบเจ้าเช่นกัน”

เขาเหลือบมองไปที่คอนริและพูดอย่างเฉยเมยว่า “ข้าไม่คาดหวังเลยว่าอสูรตัวผู้ที่น่าอึดอัดใจอย่างเจ้าจะหาคู่ได้ ดูเหมือนว่าเจ้าจะโชคดีมากทีเดียว”

ความเกลียดชังผู้หญิงของคอนริเป็นที่รู้กันดี อสูรเกือบทั้งหมดในชนเผ่าใกล้เคียงต่างก็รู้เรื่องนี้

พวกเขาทั้งหมดคิดว่าด้วยอารมณ์แปลก ๆ ของคอนริ เขาอาจจะต้องอยู่ลำพังไปตลอดชีวิต

ตอนนี้ไม่เพียงแต่เขาได้พบกับคู่ครองเท่านั้น แต่เธอยังเป็นหญิงสาวที่สวยและน่ารักมากอีกด้วย

มักกะลีคิดอย่างฉุนเฉียว ‘ช่างน่าเสียดาย’

คอนริจับมือของไอร่าและเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “ข้าเป็นอสูรตัวผู้ที่ดีที่สุดในเผ่าของเรา เป็นเรื่องปกติที่ผู้หญิงของข้าจะดี แม้ว่าคนอื่นจะอิจฉาแต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้”

ไอร่าเงยหน้าขึ้นมองเขา ผู้ชายคนนี้หลงตัวเองมาก เขาสมควรถูกทุบตีจริง ๆ

มักกะลีต้องการเอาชนะเจ้าสารเลวผู้หยิ่งผยองคนนี้จริง ๆ

เมื่อนึกถึงตัวตนของอีกฝ่าย มักกะลีก็กัดฟันและอดทนต่อมันในท้ายที่สุด ท้ายที่สุดแล้ว ในแง่ของความแข็งแกร่ง ไม่มีใครที่นี่เทียบได้กับคอนริ พวกเขาจะเสียเปรียบหากสู้กัน

คอนริเร่งเร้า “รีบตรวจดูทีเถิดว่านางตั้งท้องหรือไม่”

ภายใต้สถานการณ์ปกติ การตรวจการตั้งครรภ์จะถูกปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอพ่อมดในเผ่า แต่ฟากัสจากไปแล้ว ตอนนี้เผ่าหมาป่าหินไม่มีหมอพ่อมด คอนริก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอร้องเผ่าม้าป่า

ด้วยสีหน้ามืดมน มักกะลีหยิบใบไม้สีม่วงเข้าออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วมอบให้ไอร่า

“ดมสิ.. เจ้าคิดว่ามันมีกลิ่นอะไร”

ไอร่าโน้มตัวไปและดมกลิ่น จากนั้นเธอก็ขมวดคิ้ว “เหม็น”

ราวกับว่ามีคนผายลมหลังจากกินกระเทียม

“กลิ่นเหม็นรุนแรงหรือไม่ แรงพอที่จะทำให้เจ้าคลื่นไส้หรือไม่”

“ไม่เชิง แค่มีกลิ่นเหม็นเล็กน้อยเท่านั้น”

ใบหน้าของมักกะลีไร้ความรู้สึก “ดูเหมือนว่านางจะท้องแต่เพิ่งจะท้องอ่อน ๆ อย่างมากที่สุดน่าจะสองสัปดาห์”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ไอร่าและคอนริก็ตกตะลึง

ไอร่าตกตะลึง

เขาบอกว่าเธอท้องจริง ๆ ประสิทธิภาพนี้ยอดเยี่ยมเกินไป

คอนริตกตะลึงเพราะเขาประหลาดใจเกินไป

เขากลับมามีสติได้อย่างรวดเร็วและอุ้มไอร่าขึ้น “เยี่ยมเลย” เขาพูดด้วยรอยยิ้มที่ตื่นเต้น “เรากำลังจะมีลูก เราจะมีลูกหมาป่าเร็ว ๆ นี้”

มักกะลีพูด “เป็นเพียงแค่การตั้งครรภ์ มีอะไรให้น่ายินดีหรือ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็ออกไปเสียเถิด ข้าระคายตาที่เห็นเจ้าแสดงความรักของเจ้าที่นี่”

เช่นเดียวกับฟากัสที่ล่วงลับไปแล้ว มักกะลีก็เป็นชายชราโสดเช่นกัน

ซึ่งแตกต่างจากฟากัสผู้ใจดีและใจกว้าง มักกะลีเกลียดเมื่อผู้อื่นแสดงความรักต่อหน้าเขา

ตอนนี้คอนริอารมณ์ดีมาก เขาไม่ได้สนใจคำพูดบูดบึ้งของมักกะลีเลย แต่เขากลับยิ้มและพูดว่า “ขอบคุณสำหรับสิ่งนี้ ข้าจะตอบแทนท่านและหัวหน้าเผ่าของท่านภายหลัง”

มักกะลีหัวเราะเยาะ “เราเป็นม้าป่า เราเป็นมังสวิรัติไม่รู้หรือไง”

เมื่อพูดถึงอาหารมังสวิรัติ ไอร่าก็คลานออกจากอ้อมแขนของคอนริอย่างรวดเร็ว และยิ้มอย่างจริงใจมาก “วันนี้เรานำผักและผลไม้ที่สดและอร่อยมากมาขาย ท่านอยากจะลองชิมพวกมันหรือไม่”

มักกะลี “...”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง แม้ว่าหญิงสาวตัวน้อยจะมีรอยยิ้มที่น่ารัก แต่เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกฆ่า

...

เชร์ไม่ได้คาดหวังว่าไอร่าจะนำข่าวสำคัญเช่นนี้กลับมาหลังจากติดตามคอนริออกไปเดินเล่น

“ไอร่าท้องแล้ว นางอุ้มลูกของข้าแล้ว”