ตอนที่ 25 กลายเป็นครอบครัว

ตอนที่ 25 กลายเป็นครอบครัว

เชร์จ้องมองไปที่ไอร่า ดวงตาสีฟ้าของเขาเต็มไปด้วยความรัก

ไอร่ารีบพูดว่า “ตราบใดที่ข้าสามารถช่วยคอนริได้ ข้าทำได้ทุกอย่าง”

เชร์พูดช้า ๆ “ข้าต้องการให้เจ้าผูกพันกับข้าและคอนริ”

“ฮะ?”

“หลังจากที่เจ้าเป็นคู่ครองของข้ากับคอนริแล้ว เราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกัน เจ้า ข้า และคอนริจะผูกพันกัน หลังจากนั้น ข้าจะสามารถเข้าไปปลอบวิญญาณอสูรร้ายในร่างกายของคอนริได้ ด้วยวิธีนี้โอกาสในการประสบความสำเร็จจะเพิ่มขึ้น”

ไอร่าตกใจกับคำแนะนำนี้

เธอเคยคิดที่จะให้เชร์เป็นคู่ครองของเธอ แต่เธอไม่เคยคิดที่จะรับผู้ชายสองคนมาเป็นคู่ครองของเธอ

ในโลกทัศน์ของเธอ การแต่งงานควรเป็นแบบผัวเดียวเมียเดียวเพื่อความเป็นธรรม

แต่ตอนนี้ เชร์อยากให้เธออยู่กับอสูรตัวผู้สองตัวพร้อมกัน

เธอคิดว่ามันบ้าไปแล้ว

แต่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้

นี่เป็นเพราะว่าคอนริยังคงรอการช่วยชีวิต และเธอก็ไม่สามารถทิ้งให้เขาตายได้

เชร์เห็นสีหน้าของเธอและรู้สึกขมขื่น

เขากอดหญิงสาวตัวเล็กที่อยู่ข้างหน้าเขาและพูดด้วยรอยิ้มขมขื่นว่า “ข้าเคยคิดหาวิธีที่จะหยุดเจ้าไม่ให้อยู่กับตัวผู้ตัวอื่น ข้ากลัวว่าจะมีใครมาแย่งเจ้าไป ข้าคิดเสมอว่าข้าจะสามารถครอบครองเจ้าเพียงคนเดียวได้ แต่ตอนนี้ข้าต้องให้เจ้าไป ข้ารู้สึกแย่จริง ๆ”

ไอร่าหลับตาของเธอ เสียงของเธอสั่นขณะที่เธอพูด

“ข้าตกลง”

เธอจะยอมทำทุกอย่างเพื่อช่วยคอนริ

เชร์กอดเธอแน่น “ข้าเสียใจ”

อารมณ์ของไอร่ายุ่งเหยิง แต่จิตใจของเธอก็สงบอย่างไม่คาดคิด

“อย่าเสียเวลากันอีกเลย”

ภายใต้ขั้นตอนปกติ หญิงและชายจะต้องสมสู่กันได้สำเร็จ แต่เมื่อคอนริยังคงหมดสติและเชร์ได้รับบาดเจ็บ จึงไม่สามารถสมสู่ให้เสร็จสิ้นได้

นั่นก็เหลือเพียงทางเลือกเดียว

นิ้วของเชร์และคอนริถูกกรีด เลือดของพวกเขาก็ถูกบีบออก หมอผีผสมมันลงในน้ำแล้วส่งให้ไอร่าดื่ม

ไอร่ายังบีบเลือดของเธอออกมาบางส่วนและผสมลงในน้ำก่อนจะมอบให้เชร์และคอนริ

ด้วยความทุ่มเทอย่างเต็มที่เชร์หยิบถ้วยขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วยกดื่ม คอนริยังอยู่ในอาการหนักและไม่สามารถดื่มน้ำได้ ดังนั้นฟากัสจึงทำได้เพียงช่วยง้างเปิดปากและบังคับให้น้ำไหลเข้าไป

ด้วยวิธีนี้ ไอร่าและสัตว์ตัวผู้ทั้งสองจึงบรรลุสัญญาการสมสู่

ไอร่ามองไปที่คอนริหมดสติ และอดกังวลไม่ได้ “คอนริเกลียดผู้หญิงมาก หากเขาฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่าเขาถูกบังคับให้มาเป็นคู่ครองของข้า เขาจะโกรธมากหรือไม่”

เชร์พูดปลอบใจเธอ “หากเขาดูหมิ่นเจ้า ข้าจะฆ่าเขาซะ”

ไอร่า “...”

ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่าเชร์ที่ครอบงำนั้นดุร้ายแค่ไหน

ฟากัสไอเบา ๆ “ไม่ต้องกังวล คอนริชอบเจ้ามากจริง ๆ หากเขารู้ว่าเขาได้เป็นคู่ครองกับเจ้าแล้ว เขาจะดีใจมากอย่างแน่นอน”

ไอร่านึกถึงลักษณะที่เย่อหยิ่งตามปกติของคอนริ และเธอก็ลังเลใจทันทีเกี่ยวกับคำพูดของหมอพ่อมดเฒ่า

เมื่อสังเกตเห็นสีหน้ากังวลของไอร่า เชร์เข้าใจผิดว่าปฏิกิริยาของเธอต่อพิธีกรรมการสมสู่ทั้งหมดจึงอธิบายว่า

“วิธีการสร้างความผูกพันโดยใช้เลือดของกันและกันใช้เวลาไม่นาน โดยปกติจะมีอายุสามเดือน ในสามเดือน หากเจ้ายังสมสู่กับพวกเราไม่สำเร็จ ความผูกพันระหว่างเราก็จะหมดลง เจ้าจะเป็นอิสระ”

ฟากัสยังกล่าวอีกว่า "ให้ถือว่าสามเดือนนี้เป็นช่วงทดสอบสำหรับพวกเขา หากเจ้าคิดว่าพวกเขามีคุณสมบัติที่เหมาะสม ก็เก็บพวกเขาไว้และปล่อยให้พวกเขาเป็นคู่ครองของเจ้า หากเจ้าไม่พอใจ ก็สามารถละทิ้งพวกเขาไปได้"

เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา ความวิตกกังวลในหัวใจของไอร่าก็หายไป

สามเดือน... เธอก็แค่ถือว่ามันเป็นการออกเดต

แม้ว่าเธอจะอยู่กันอสูรหนุ่มสองคน..อะแฮ่ม นั่นก็ยังดีกว่าการผสมพันธุ์โดยตรงโดยไม่มีความรู้สึกใด ๆ ต่อกัน

หลังจากสร้างสัญญาคู่ครองแล้ว ไอร่ารู้สึกกังวลมากขึ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเห็นคอนริและเชร์ สายตาของเธอก็ติดตามพวกเขาโดยอัตโนมัติ

เธอเฝ้าดูเชร์หมอบลงและวางฝ่ามือของเขาเบา ๆ บนแขนของคอนริ

แสงสีขาวเงินส่องผ่านช่องว่างระหว่างนิ้วของเขา

ไอร่าอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างและกลั้นหายใจ

เธอเห็นลายดาวเสือบนเอวของเขาใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

รอยสักสีน้ำเงินเข้มของเสือดุร้ายแผ่ไปทั่วหน้าอกของเขา เขี้ยวที่แหลมคมของเขา และท่าทางที่แข็งแรงของมันดูราวกับว่าจะระเบิดออกมาจากเชร์ในวินาทีถัดมา ดวงตาสีฟ้าของมันดุร้ายและโหดร้าย แต่พวกมันก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความมีชีวิตชีวาที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ในเวลาเดียวกัน หัวใจของไอร่าก็เต้นเร็วขึ้น

นั่นคือความผูกพันระหว่างคู่ครอง

เธอรู้สึกว่าหัวใจของคอนริและเชร์เต้นแรง เธอสามารถสัมผัสได้ถึงจังหวะการหายใจของพวกเขาและวิญญาณอสูรที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของพวกเขา

ในที่สุดคอนริก็ลืมตาขึ้น

น้ำค้างแข็งบนร่างกายของเขาหายไปจนหมด และเขาก็ดูไม่ต่างไปจากเมื่อก่อน

เพียงแต่มีรอยสักหัวหมาป่าปรากฏบนแขนของเขา มันเป็นสีเขาเงินและมีดาวสีเงินอยู่ข้าง ๆ

นี่เป็นสัญลักษณ์ของสัตว์วิญญาณระดับหนึ่งดาว

นั่นหมายความว่าคอนริพัฒนาได้สำเร็จแล้ว

ฟากัสมีความสุขมากจนแทบจะร้องไห้ เขารีบวิ่งเข้าไปกอดคอนริ เขาตะโกนอย่างตื่นเต้น “หลังจากรอมานานหลายปี ในที่สุดวิญญาณก็ได้ปรากฏตัวในเผ่าหมาป่าหินของเราแล้ว หากบิดาเจ้าที่อยู่บนสวรรค์รู้ เขาจะภูมิใจในตัวเจ้าอย่างแน่นอน”

เชร์ก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน และต้องใช้ความพยายามอย่ามากเพื่อช่วยคอนริ ตอนนี้เขาดูแย่มาก

ไอร่าเข้าไปช่วยเขาอย่างรวดเร็ว “นอนลงและพักผ่อนเถอะ”

เชร์กล่าวว่า “ช่วยพาขากลับไปที ข้าอยากกลับบ้าน”

คำว่า ‘บ้าน’ ทำให้หัวใจของไอร่าอ่อนลง

เธอยิ้มให้เขา “ได้”

พวกเขาทั้งสองกลับบ้าน ระหว่างทางพบกับเซียร่าและเพื่อนชายห้าคนของเธอ

พวกเขาจัดบ้านที่ยุ่งวุ่นวายให้เรียบร้อยแล้ว

ไอร่าขอโทษอย่าล้นหลามและเซียร่าปลอบเธอก่อนจะจากไปพร้อมกับเพื่อนชายทั้งห้าของเธอ เชร์หยิบห่อเล็ก ๆ จากกระเป๋าหนังที่เขาถือติดตัวมา เขาแกะหนังออกและหยิบผลใบไม้สีเขียวมรกตออกมาอย่างระมัดระวัง

“อ่า เก็บผลไม้เหล่านี้ไว้ให้ดี ต่อจากนี้กินมันทุกวัน มันดีต่อสุขภาพของเจ้า”

ไอร่าโกรธมากจนเธออยากจะโยนทั้งหมดนี้ทิ้งไป

แต่เธอก็ทนไม่ได้ที่จะทำเช่นนั้น ท้ายที่สุด เชร์ก็เสี่ยงชีวิตเพื่อนำมากลับมา

เธอเอื้อมมือออกไปรับ “ขอบคุณเจ้า”

เชร์จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอเป็นเวลานาน “ข้าขอโทษที่ทำรุนแรงกับเจ้าเมื่อคืนก่อน ข้า..”

“พอเถอะ” ไอร่าคว้าผลลีฟสีเขียวมรกตไว้ในมือของเธอ “เรื่องในคืนนั้น ข้าลืมมันหมดแล้ว อย่าพูดถึงมันอีกเลย”

แม้ว่าเธอจะโกรธในตอนแรก แต่ความโกรธนั้นก็หายไปเมื่อเธอรู้ว่ามีโอกาสที่เขาจะไม่กลับมาอีก

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม สิ่งสำคัญคือเขายังมีชีวิตอยู่