ตอนที่ 2 เชร์
ตอนที่ 2 เชร์
ติ๊ง!
"ยืนยันโฮสต์: ไอรดา รัตนมาศ"
เสียงระบบดังขึ้น การถ่ายโอนข้อมูลเริ่มต้นขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยการประกาศว่า การเปิดใช้งานระบบเต็มรูปแบบสำเร็จ
"สวัสดีโฮสต์! ยินดีต้อนรับสู่ระบบ 438!"
ไอร่าลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ สมองของเธอหนักอึ้ง เธอเริ่มรับรู้ว่าเสียงที่ดังในหัวนี้กำลังคุยกับเธอ พูดถึงระบบอะไรสักอย่าง
ทันใดนั้น เชร์ ผู้ซึ่งอยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้น "ฟื้นแล้วเหรอ?"
ไอร่าตกใจ เธอรู้สึกตัวว่าเธอกำลังนอนอยู่บนหลังเสือยักษ์ สีขาวสะอาดดุจหิมะ
ใจเธอเต้นแรงเมื่อคิดถึงเรื่องราวของคนที่ถูกสัตว์กิน แม้เธอจะไม่รู้ว่าเชร์จะทำอะไรต่อไป แต่ความกลัวคืบคลานขึ้นในใจ
เชร์เหลือบมองเธอพร้อมกับเอ่ยถาม "เจ้ารู้สึกดีขึ้นบ้างไหม?"
ไอร่าจ้องมองไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อมแปลกตา เธอระมัดระวังในการตอบกลับ "ฉันไม่เป็นไรค่ะ แต่... คุณจะพาฉันไปที่ไหน?"
เชร์เคลื่อนไหวรวดเร็ว ลมหนาวพัดกระทบหน้าไอราที่ตัวเปลือยเปล่า เธอสั่นสะท้านเพราะความหนาวเหน็บ
"ข้าจะพาเจ้าไปหาเผ่าหมาป่า เพื่อพบหมอพ่อมด"
เชร์หยุดการเดินทางกะทันหันเมื่อสังเกตเห็นว่าเธอกำลังหนาว เขากลับร่างเป็นมนุษย์ในพริบตา อุ้มไอร่าขึ้นไปนั่งบนกิ่งต้นไม้ใหญ่ จากนั้นถอดกระโปรงหนังของเขาแล้วยัดใส่มือของเธอ
"รอข้าตรงนี้ ข้าจะรีบกลับมา"
หลังจากนั้น เขากระโดดลงพื้นเปลี่ยนเป็นเสือตัวเบา ไอร่านั่งอยู่บนกิ่งไม้สูง ใจเธอสั่นระริก มือจับมีดกระดูกไว้แน่น เธอเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของเชร์ที่กำลังล่าสัตว์อยู่เบื้องล่าง
เสือขาวซ่อนตัวในพุ่มไม้ จ้องมองไปยังหมูป่าที่กำลังหลับลึกด้วยความประมาท เชร์โจมตีทันที กัดคอหมูป่าเต็มแรง เลือดพุ่งกระเซ็น หมูป่าร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แต่สุดท้ายมันก็พ่ายแพ้ต่อพละกำลังของเสือ
ไอร่าที่ได้เห็นทุกอย่างเต็มตา หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความตกใจพลังมหาศาลของเชร์ ไม่ว่าเธอจะหลบหนียังไง เธอก็ไม่มีทางหนีพ้นหากเขาต้องการทำร้ายเธอ
หลังจากจัดการกับหมูป่าเสร็จสิ้น เชร์กลับมาในร่างมนุษย์ "กระโดดลงมา" เขายื่นแขนออกไปรอรับเธอ
ไอร่ามองลงมาจากกิ่งไม้สูง เธอรู้สึกวูบในท้อง
“เอ่อ...มันสูงมากเลยค่ะ”
เชร์เห็นเธอลังเล เขาปีนขึ้นไปอุ้มเธออย่างรวดเร็วเหมือนเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเขา ไอร่าหวาดหวั่นแต่ก็ยอมปล่อยตัวลงอย่างปลอดภัย
"เอามีดกระดูกคืนข้ามา" เชร์บอกหลังจากวางเธอที่พื้น
เมื่อได้รับมีดกระดูกคืน เชร์เริ่มลงมือถลกหนังหมูป่าและทำความสะอาดหนังอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาพันหนังหมูป่ารอบตัวไอร่าอย่างระมัดระวัง “แบบนี้เจ้าจะไม่หนาวอีกแล้ว”
ขณะที่ไอร่ากำลังอบอุ่นกับหนังหมูป่า เสียงจากระบบในหัวของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"โฮสต์ได้รับหนังหมูป่าและเริ่มต้นภารกิจมือใหม่!"
"รวบรวมหนังสัตว์สามชิ้นเพื่อรับรางวัลถุงของขวัญสำหรับมือใหม่!"
ไอร่าตกตะลึงกับคำพูดของระบบ ภารกิจ? ถุงของขวัญ? นี่มันอะไรกันเนี่ย?
เชร์จับตาดูเธออย่างใกล้ชิด ในขณะที่ไอร่ากำลังคิดวุ่นวาย เขาเอื้อมมือมาลูบหูของเธอเบา ๆ พร้อมกับยิ้ม "เจ้าคงเหนื่อย ข้าจะซื้อเสื้อผ้าให้เจ้าเมื่อเราไปถึงเผ่าหมาป่า"
ไอร่ารู้สึกหูร้อน เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง "เผ่าหมาป่าคืออะไร?"
เชร์ยิ้ม "เป็นที่อยู่อาศัยของพวกหมาป่า ข้าไปที่นั่นบ่อยเพื่อซื้อของและแลกเปลี่ยนสินค้าต่าง ๆ"
ไอร่าพยักหน้าเบา ๆ "อ๋อ คล้ายหมู่บ้านเลยสินะ"
"หมู่บ้าน?" เชร์ขมวดคิ้ว "ข้าไม่รู้จักคำนี้ ข้ารู้จักแต่อาณาจักรและชนเผ่า"
ไอร่าดวงตาเป็นประกาย "อาณาจักรเหรอ? มีมนุษย์อยู่บ้างไหม?"
เชร์ตอบทันที "ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องมนุษย์ แต่ข้ารู้ว่าอาณาจักรพวกนี้ถูกปกครองโดยสัตว์อสูร พวกเขาแข็งแกร่งและดุร้าย หากเจ้าอยากเห็น ข้าจะพาไปเมื่อเจ้าพร้อม"
ไอร่าพยักหน้า แต่ใจเธอยังคงเต็มไปด้วยคำถามเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้