บทที่ 41: กระสุนวงจักร สำเร็จแล้ว

คืนนั้นทั้งหมู่บ้านโคโนฮะเต็มไปด้วยเสียงร้องรำทำเพลงและบรรยากาศแห่งความครึกครื้น

มันเป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลองจริงๆ ในช่วงก่อนเข้าสู่ปีใหม่ พวกเขายังได้รับข่าวดีเช่นนี้อีกด้วย

วันนี้คือวันที่ยี่สิบเจ็ดธันวาคม เหลืออีกเพียงสี่วันก็จะถึงวันขึ้นปีใหม่ หนึ่งมกราคม

และวันนี้ยังเป็นวันเกิดครบรอบสามขวบของคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฮิวงะ ฮิวงะ ฮินาตะ อีกด้วย บางทีวันนี้อาจมีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับตระกูลฮิวงะ จึงมีเพียงตระกูลฮิวงะเท่านั้นที่ไม่ได้เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองครั้งนี้

สมกับเป็นตระกูลใหญ่จริงๆ

และความ “โดดเด่นเกินหน้าเกินตา” แบบนี้ อาจนำภัยมาสู่พวกเขาในภายหลังได้

หันมาดูทางฝั่งนารูโตะ เขาก็ไม่ได้เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองนี้เช่นกัน เหตุผลไม่มีอะไรมาก เพราะเขาไม่อยากหาเรื่องให้ตัวเองรู้สึกแย่ หลังจากย้ายออกมาใช้ชีวิตคนเดียวและเริ่มปรากฏตัวในหมู่บ้านโคโนฮะมากขึ้น ข่าวลือเรื่องร่างกลับชาติมาเกิดของปีศาจจิ้งจอกก็ยิ่งแพร่สะพัดจนเกินจริงขึ้นเรื่อยๆ

เขาไม่อยากถูกคนชี้ไม้ชี้มือโดยไม่มีเหตุผล

ขณะเดียวกันก็ไม่อยากทำให้คนอื่นรู้สึกไม่สบายใจ เขารู้ตัวดีว่าในวันที่ทั้งหมู่บ้านกำลังเฉลิมฉลองกันแบบนี้ คนที่ไม่มีใครต้อนรับอย่างเขาควรอยู่บ้านเงียบๆ จะดีกว่า

ดังนั้นในวันที่เต็มไปด้วยความคึกคักเช่นนี้ เขากลับไม่ผ่อนคลายแม้แต่น้อย ไม่มีความคิดจะหยุดพักสักวัน แต่ยังคงฝึกฝนอย่างหนักต่อไป

“ถุงทรายถ่วงน้ำหนักพวกนี้เริ่มไม่ค่อยได้ผลแล้วแฮะ”

ตอนนี้นารูโตะนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ก้มหน้ามองถุงทรายที่มัดอยู่บนขาทั้งสองข้างด้วยสีหน้าครุ่นคิด

เมื่อเทียบกับตอนแรก ตอนนี้เขาแทบไม่รู้สึกแล้วว่ากำลังแบกถุงทรายหนักหนึ่งร้อยยี่สิบชั่งอยู่บนตัว

เรื่องนี้ทำให้ทุกคืนตอนอาบน้ำ เมื่อถอดเสื้อผ้าและถุงทรายทั้งหมดออก เขาจะรู้สึกตัวเบาราวกับขนนก

ยังไงซะนั่นก็คือน้ำหนักกว่าร้อยชั่ง

“ดูเหมือนต้องรีบเปลี่ยนเป็นของที่หนักกว่านี้แล้วจริงๆ”

นารูโตะเตรียมใจเอาไว้ล่วงหน้า รอให้ได้เงินอุดหนุนเดือนหน้า รวมกับเงินเก็บที่ยังเหลืออยู่บ้าง ซึ่งเป็นเงินที่เขาประหยัดจากการกินบะหมี่ถ้วยแทบทุกมื้อ

น่าจะพอซื้อชุดใหม่ได้มั้ง?

หรือไม่ก็ซื้อเพิ่มอีกหกถุง เท่ากับเพิ่มน้ำหนักถ่วงเป็นสองเท่า

แต่ถ้าทำแบบนั้น เขาคงถูกมัดจนดูเหมือนคนอ้วนกลมแน่ๆ

เรื่องสวยไม่สวยไม่สำคัญหรอก ประเด็นคืออย่าให้กระทบต่อการฝึกก็พอ

ไม่รู้เหมือนกันว่าถุงถ่วงน้ำหนักของร็อค ลีหนักขนาดไหน แต่ต้องหนักมากแน่ๆ ไม่รู้เมื่อไหร่เขาจะได้ใช้ระดับนั้นบ้าง

“นอกจากนั้น กระสุนวงจักรก็ฝึกสำเร็จจนได้”

จู่ๆ นารูโตะก็หันไปมองด้านข้าง

บนพื้นไม่ไกลออกไปมีลูกบอลยางที่แตกไปแล้ววางอยู่สิบลูก ที่แท้หลังจากพยายามอย่างหนักตลอดสองวันที่ผ่านมา นารูโตะอาศัยร่างแยกเงาฝึกฝนกันแบบไม่หยุดทั้งกลางวันและกลางคืน จนในที่สุดก็ฝึกกระสุนวงจักรสำเร็จเมื่อช่วงเย็นวันนี้

“ทันเวลาพอดีเลย”

นารูโตะหรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายคมกริบวาบผ่านดวงตา

ทำไมถึงพูดแบบนั้น?

เพราะเขายังจำเนื้อเรื่องช่วงนี้ได้ ถ้าจำไม่ผิด ในช่วงที่คณะทูตจากหมู่บ้านคุโมะยังพักอยู่ที่หมู่บ้านโคโนฮะ คืนหนึ่งจะเกิดเหตุการณ์ลักพาตัวฮินาตะ

แท้จริงแล้วหัวหน้าคณะจากหมู่บ้านคุโมะมีภารกิจลับอีกอย่าง นั่นคือการลักพาตัวฮินาตะกลับไปที่หมู่บ้านคุโมะ เพื่อนำไปศึกษาความลับของเนตรสีขาว

หมู่บ้านคุโมะชอบทำเรื่องแบบนี้อยู่เรื่อย

ครั้งก่อนก็อุซึมากิ คุชินะ พวกมันตั้งใจจะพาเธอกลับไปเพื่อเตรียมให้เป็นตัวเลือกของพลังสถิตร่างแปดหาง

ครั้งนี้ก็เล็งฮินาตะอีกแล้ว

นารูโตะแทบอยากด่าออกมา

บ้าเอ๊ย คุชินะคือแม่ของเขา แล้วก็เป็นภรรยาของพ่อเขาด้วย

ส่วนฮินาตะก็คือภรรยาในอนาคตของเขา

หมู่บ้านคุโมะ พวกเราจะไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน

แน่นอนว่านารูโตะรู้ดีว่าเหตุการณ์ครั้งนี้สุดท้ายจะผ่านไปได้อย่างปลอดภัย เพราะมันเกิดขึ้นในตระกูลฮิวงะ จะหลบพ้นการตรวจจับของเนตรสีขาวได้ยังไง

เฉพาะด้านความสามารถในการมองเห็น เนตรสีขาวที่มีทั้งการมองทะลุ มองไกล และมุมมองสามร้อยหกสิบองศา ยังเหนือกว่าเนตรวงแหวนเสียอีก

แน่นอนว่าหมายถึงเฉพาะด้านการมองเห็นเท่านั้น

แต่นารูโตะก็อดกังวลไม่ได้ว่าเนื้อเรื่องจะเบี่ยงเบนไปหรือเปล่า แม้จนถึงตอนนี้เขาจะยังไม่เคยใช้ความได้เปรียบจากการรู้เนื้อเรื่อง ไม่เคยทำอะไรเลย และเฝ้ารอคืนแห่งการล้างตระกูลอย่างเงียบๆ

แต่ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาล่ะ?

เขาไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลังจนไม่มีที่ให้ร้องไห้

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ นารูโตะก็ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าแน่วแน่ ก่อนหน้านี้เขาหยุดพักเพราะความเหนื่อยล้าที่เกิดจากการสลายร่างแยกเงา และกำลังรับเอาความทรงจำทั้งหมดกลับคืนมา

หลังจากซึมซับประสบการณ์การฝึกทั้งหมดที่ร่างแยกเงาสั่งสมมาเรียบร้อยแล้ว นารูโตะก็ค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น พร้อมเปิดเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาอย่างเงียบเชียบ

เพราะอยู่ภายในหมู่บ้าน เขาจึงไม่ได้ใช้จักระของเก้าหาง กลิ่นอายอัปมงคลแบบนั้นมีแต่จะดึงดูดความสนใจจากคนอื่นและสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็น

แต่เขาคิดว่าวันสำคัญแบบนี้ โฮคาเงะรุ่นที่สามคงไม่ว่างมาสอดส่องเขาหรอกมั้ง?

แต่แล้ว...

ก็ไม่ได้มองจริงๆ

โอเค หลอกตัวเองไปก่อนแล้วรู้สึกสบายใจดีเหมือนกัน

นารูโตะไม่ได้ซวยขนาดนั้น ที่จะถูกโฮคาเงะรุ่นที่สามจับความลับได้พอดีในเวลาแบบนี้

อีกอย่างโฮคาเงะรุ่นที่สามก็ไม่ได้ว่างมากถึงขนาดใช้วิชาลูกแก้วส่องทางไกลแอบดูชีวิตประจำวันของนารูโตะทั้งวัน

มีเวลาขนาดนั้นไปแอบดูสาวๆ อาบน้ำไม่ดีกว่าเหรอ?

นิสัยหื่นของจิไรยะได้มาจากใครกันล่ะ?

กลับมาที่นารูโตะ

เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น กางฝ่ามือหงายขึ้นด้านบน ก้มหน้าลงใช้พลังการสังเกตอันแข็งแกร่งของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาตรวจสอบการไหลเวียนของจักระภายในร่างกาย

จากนั้นเขาก็เริ่มผสานทุกขั้นตอนการฝึกที่ผ่านมาเข้าด้วยกัน รวมจักระไว้ที่ฝ่ามือ และก่อรูปเป็นลูกพลังจักระที่จับต้องได้อย่างรวดเร็ว

“กระสุนวงจักร”

พร้อมกับเสียงอุทานเบาๆ ที่เต็มไปด้วยทั้งความตื่นเต้นและความดีใจของนารูโตะ กระสุนวงจักรก็ก่อตัวขึ้นในมือของเขาจริงๆ

และต้องเข้าใจก่อนว่า นารูโตะไม่ได้ใช้วิธีลัดแบบในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ไม่ได้ใช้ร่างแยกเงาช่วยสร้างกระสุนวงจักร

เขาทำมันได้ด้วยตัวคนเดียว

และใช้เพียงมือเดียว

นั่นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ในสถานการณ์คับขัน การสร้างกระสุนวงจักรด้วยมือเดียวอย่างรวดเร็วแล้วโจมตีออกไปได้ทันที นั่นต่างหากคือคุณค่าที่แท้จริงของวิชานี้

กระสุนวงจักรเป็นวิชานินจาที่พิเศษมาก อย่างแรกคือมันไม่ต้องประสานอิน เป็นหนึ่งในไม่กี่วิชาที่ใช้งานได้โดยไม่ต้องประสานอิน

ขณะเดียวกันพลังของกระสุนวงจักรก็สามารถเพิ่มขึ้นตามระดับความแข็งแกร่งของผู้ใช้ได้ และยังพัฒนาต่อได้ไม่สิ้นสุด เพียงเติมการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติจักระธาตุลมเข้าไปก็จะกลายเป็นดาวกระจายกระสุนวงจักร และถ้าเติมอย่างอื่นเข้าไปก็ยังสามารถเกิดรูปแบบใหม่ได้อีกมากมาย

ยิ่งไปกว่านั้น กระสุนวงจักรขั้นสูงแต่ละรูปแบบยังมีคุณสมบัติพิเศษแตกต่างกันออกไป

ขอเพียงฝึกกระสุนวงจักรพื้นฐานสำเร็จ นารูโตะก็สามารถเริ่มฝึกเวอร์ชั่นขั้นสูงต่อได้แล้ว

รากฐานถูกขัดเกลาจนเกือบสมบูรณ์แล้ว

สิ่งที่เหลือก็แค่ค่อยๆ ต่อเติมมันขึ้นไปเท่านั้น

จากนั้นเมื่อถึงวันหนึ่งที่เขาเตรียมพร้อมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาจะจากหมู่บ้านโคโนฮะแห่งนี้ไปในคราวเดียว หมู่บ้านที่ไม่เหลืออะไรให้เขาอาลัยแม้แต่น้อย

เมื่อถึงตอนนั้น ฟ้ากว้างจะเป็นของนก ทะเลกว้างจะเป็นของปลา

เขาอยากไปที่ไหนก็ไปได้

ถ้าพาภรรยาในอนาคตหนีไปด้วยได้ก็ยิ่งดี

ดูเหมือนเขาจะยังไม่ล้มเลิกความคิดที่จะพาฮินาตะหนีไปด้วยเลยสินะ

……………