บทที่ 36 – ภารกิจหลักทั้งหมดสำเร็จ
บทที่ 36 – ภารกิจหลักทั้งหมดสำเร็จ
บทที่ 36 – ภารกิจหลักทั้งหมดสำเร็จ
คำพูดของโคโนะจิ คุรุสึ ทำให้สายตาของเหล่าซามูไรรอบ ๆ เต็มไปด้วยความอันตรายอีกครั้ง
เห็นได้ชัดว่าซามูไรส่วนใหญ่ยังคงหวาดกลัวมุเมย์และอิโคมะ พวกเขาไม่ต้องการเดินทางร่วมกับสองคนนี้เลยแม้แต่น้อย
และในเมื่อฟางหลี่อยู่ข้างมุเมย์และอิโคมะมาตลอด ซามูไรเหล่านั้นจึงมองเขาเป็นศัตรูเช่นกัน
ดังนั้น นอกจากโคโนะจิ คุรุสึและอารากะ คิบิโตะแล้ว ซามูไรคนอื่น ๆ ต่างเริ่มยกปืนของพวกเขาขึ้นช้า ๆ
“บ้าเอ๊ย...” อิโคมะกัดฟันแน่น มองไปที่ฟางหลี่ด้วยความลังเล
เมื่อเห็นสถานการณ์กำลังเลวร้ายจนยากจะควบคุม อิโคมะก็ไม่อยากให้ฟางหลี่ต้องเดือดร้อนไปด้วยอีกต่อไป
สิ่งเดียวที่อิโคมะต้องการในตอนนี้คือให้ฟางหลี่ไปจากที่นี่ เพื่อที่เขาจะไม่ต้องกลายเป็นศัตรูกับซามูไรเหล่านี้เพราะพวกเขา
หากเป็นเช่นนั้น อย่างน้อยฟางหลี่ก็ยังมีโอกาสที่จะรอดชีวิตได้
น่าเสียดายที่อิโคมะไม่รู้ว่า สำหรับฟางหลี่แล้ว การมีชีวิตอยู่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด
หากไม่กลัวความตายแล้ว การมีชีวิตอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เห็นว่าการมีชีวิตเป็นสิ่งสำคัญที่สุด นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าฟางหลี่ไม่ต้องการมีชีวิตอยู่
ดังนั้น เมื่อฟางหลี่มองไปที่ซามูไรที่กำลังยกปืนขึ้นทีละคน เขาก็คิดในใจเงียบ ๆ
“สมควรใกล้มาแล้ว ปัจจัยนอกที่จะมาเปลี่ยนสถานการณ์นี้”
การดวลกับโคโนะจิ คุรุสึกลายเป็นภารกิจเสริม
ภารกิจนี้ระบุไว้ว่าหากฟางหลี่ล้มเหลว เขาจะถูกยิงโดยซามูไรเหล่านี้
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เมื่อฟางหลี่ชนะ ควรจะมีบางอย่างเกิดขึ้นเพื่อเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์นี้
และความคิดของฟางหลี่ก็ถูกต้อง
ในขณะที่ซามูไรกำลังเตรียมยิงฟางหลี่และคนอื่น ๆ อยู่ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นทันที
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
เสียงที่ดังชัดเจนและไพเราะดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที
ในวินาทีต่อมา ทุกคนก็เห็นภาพนั้น
ที่ประตูรถไฟด้านหน้า โยโมะคาวะ อายาเมะปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับผู้ติดตามสองคน เดินเข้ามาจากภายนอก
“คุณหนูอายาเมะ!”
เหล่าซามูไรต่างตกตะลึงอย่างพร้อมเพรียง
“คุณหนูอายาเมะ!”
แม้แต่โคโนะจิ คุรุสึและอารากะ คิบิโตะก็อุทานด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะรีบเดินไปข้างหน้าเพื่อคุ้มกันโยโมะคาวะ อายาเมะทันที
“คุณหนูอายาเมะ ทำไมคุณถึงมาที่นี่?” โคโนะจิ คุรุสึถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ที่นี่อันตรายเกินไป ได้โปรดกลับไปที่ด้านหน้าเถอะ!”
แม้ว่าการดวลระหว่างโคโนะจิ คุรุสึและฟางหลี่จะจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของโคโนะจิ คุรุสึ และเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก แต่ที่นี่ก็ยังมีสองคนที่ไม่ใช่มนุษย์อยู่ หากโยโมะคาวะ อายาเมะมาที่นี่ เธอก็อาจจะตกอยู่ในอันตรายได้เช่นกัน
สำหรับเรื่องนี้ โยโมะคาวะ อายาเมะเข้าใจดี แต่เธอก็ส่ายหัวเบา ๆ
“ขอโทษนะ คุรุสึ ครั้งนี้ขอให้ฉันตัดสินใจเองเถอะ”
โยโมะคาวะ อายาเมะหันมามองฟางหลี่ ใบหน้าที่งดงามของเธอไร้ซึ่งความอ่อนโยนเหมือนในวันก่อน ตอนนี้มีเพียงความรู้สึกถึงภารกิจเท่านั้น
ภารกิจในฐานะผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของตระกูลโยโมะคาวะ
“สถานีอารากาเนะได้ล่มสลายแล้ว พ่อของฉันได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิต ตอนนี้ในตระกูลโยโมะคาวะเหลือเพียงฉันเท่านั้น เพื่อประชาชนในรถไฟฮายาจิโร่ ฉันจะรับผิดชอบหน้าที่ผู้ปกครอง”
ใบหน้าของโยโมะคาวะ อายาเมะแสดงถึงความเศร้า แต่สายตาของเธอยังคงจับจ้องมาที่ฟางหลี่และพูดว่า “คุณฟางหลี่ ส่วนตัวแล้ว ฉันเชื่อว่าพวกคุณไม่ได้เป็นภัยต่อเรา แต่เพื่อคนในรถไฟฮายาจิโร่ ฉันต้องแน่ใจว่าพวกคุณไม่เป็นอันตราย”
“...ฉันเข้าใจ” ฟางหลี่ตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “คุณหนูต้องการอะไร?”
โยโมะคาวะ อายาเมะไม่ได้ตอบทันที เธอหันไปมองอิโคมะที่มีสีหน้าไม่แน่นอน และมองไปยังมุเมย์ที่นอนหลับพิงกำแพงอยู่ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็ได้ตัดสินใจ
จากนั้นโยโมะคาวะ อายาเมะก็พูดขึ้น
“ฉันจะยอมให้พวกคุณอยู่บนรถไฟฮายาจิโร่ต่อไป”
คำพูดนี้ทำให้อิโคมะเบิกตาด้วยความยินดี ส่วนฟางหลี่ก็ยิ้มเล็กน้อย
แต่เหล่าซามูไรก็ส่งเสียงคัดค้านทันที
“ไม่ได้นะ! คุณหนูอายาเมะ!”
“เราไม่สามารถให้พวกตัวประหลาดสองคนนั้นอยู่บนรถไฟได้!”
“มันอันตรายเกินไป!”
คำเตือนจากซามูไรทำให้โยโมะคาวะ อายาเมะอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา
“พวกเขาสู้กับคาบาเนะไปด้วยกันกับเรา หากไม่มีพวกเขา เราอาจจะหนีออกมาไม่ได้ พวกคุณจะมองข้ามบุญคุณนี้จริง ๆ เหรอคะ?”
ซามูไรต่างเงียบไปทันที
เรื่องนี้ เหล่าซามูไรที่อยู่ในเหตุการณ์เห็นความกล้าหาญของฟางหลี่และพวกด้วยตาตัวเอง
“แต่ถึงอย่างไร พวกเขาก็ไม่ใช่มนุษย์ มันมีโอกาสที่พวกเขาจะเป็นอันตรายต่อพวกเรา...”
สุดท้ายแล้ว ซามูไรก็ยังคงวกกลับไปที่ประเด็นเดิม
กล่าวง่าย ๆ คือ พวกเขายังกลัวเรื่องความปลอดภัย
กลัวความตาย
กลัวพวกปีศาจ
กลัวอนาคต
กลัวความจริงที่เผชิญอยู่
ความกลัวต่าง ๆ นานาได้กัดกร่อนความกล้าหาญของพวกซามูไรไปจนหมด
อิโคมะกล่าวขึ้นเบา ๆ
“ไอ้พวกขี้ขลาด...”
โชคดีที่คำพูดนี้ไม่ได้ยินไปถึงหูของเหล่าซามูไร
ไม่อย่างนั้น คงมีปัญหามากกว่านี้แน่
ฟางหลี่เห็นบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อยหลังจากโยโมะคาวะ อายาเมะเข้ามา จึงตัดสินใจผลักดันต่อไป
“พวกคุณกังวลว่ามุเมย์กับอิโคมะจะทำร้ายพวกคุณใช่ไหม?” ฟางหลี่กล่าว “ถ้าอย่างนั้น ให้ฉันเป็นคนดูแลพวกเขาเอง”
“คุณจะดูแลพวกเขา?” โยโมะคาวะ อายาเมะและคนอื่น ๆ ต่างหันมามองฟางหลี่ด้วยความสงสัย
“บนรถไฟฮายาจิโร่ มุเมย์กับอิโคมะจะอยู่แค่ในตู้สุดท้ายนี้เท่านั้น พวกเขาจะไม่เข้าไปในตู้ข้างหน้า” ฟางหลี่หันไปมองโยโมะคาวะ อายาเมะและพูด “ฉันก็จะอยู่ที่นี่ด้วย รับหน้าที่ดูแลพวกเขา หากพวกเขาพยายามเข้าไปในตู้ข้างหน้า ฉันจะหยุดพวกเขาเอง แบบนี้พวกคุณคงวางใจได้แล้วใช่ไหม?”
โคโนะจิ คุรุสึและอารากะ คิบิโตะขมวดคิ้วทันที
ส่วนซามูไรคนอื่น ๆ ยังคงไม่เชื่อใจฟางหลี่ พวกเขายังคงพยายามโน้มน้าวโยโมะคาวะ อายาเมะ
อย่างไรก็ตาม โยโมะคาวะ อายาเมะตกลงรับข้อเสนอของฟางหลี่
“เข้าใจแล้ว ตู้สุดท้ายนี้จะให้พวกคุณใช้” โยโมะคาวะ อายาเมะกล่าวกับฟางหลี่ “หวังว่าพวกคุณจะทำตามสัญญานะคะ”
ด้วยเหตุนี้ ฟางหลี่และพวกจึงสามารถอยู่บนรถไฟฮายาจิโร่ต่อไปได้
และแล้ว รถไฟฮายาจิโร่ก็เคลื่อนตัวออกจากสถานีอารากาเนะ หนีรอดไปได้อย่างปลอดภัย
ในวินาทีนั้น เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งในหัวของฟางหลี่
“หมายเลข 11273 ทำภารกิจหลักทั้งหมดสำเร็จแล้ว ท่านสามารถเลือกที่จะกลับไปยังมิติพระเจ้าได้ทุกเมื่อ หรือจะเลือกอยู่ในโลกอนิเมะต่อไปก็ได้”
“หากเลือกกลับไป จะมีการประเมินภารกิจและรับรางวัล”
“หากเลือกอยู่ต่อ ท่านสามารถอยู่ในโลกอนิเมะนี้ได้อีกสามวัน”
ฟางหลี่ไม่ได้ลังเลมากนัก เขาเลือกที่จะอยู่ต่อไปในโลกนี้อีกสามวัน