บทที่ 2 – เนตรหยั่งรู้ความตาย

บทที่ 2 – เนตรหยั่งรู้ความตาย

“แล้วเมื่อคนเราตายไปแล้ว จะไปที่ไหนกันแน่?”

ฟางหลี่ไม่รู้

เพราะฟางหลี่มั่นใจได้เลยว่า สถานที่ที่เขามาถึงหลังจากตายนี้ ไม่มีทางเป็นสถานที่ปกติแน่ๆ

“ที่...นี่คือที่ไหนกัน?”

ฟางหลี่มองไปรอบๆ ด้วยความสับสน

ขณะนี้ ฟางหลี่อยู่บนลานกว้างที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

ลานนั้นแห้งแล้ง ไม่มีพืชพรรณใดๆ มีเพียงพื้นดินแห้งผากที่ถูกเผยออกสู่ท้องฟ้า สีของดินนั้นเป็นสีหม่นที่ทำให้ไม่มีความรู้สึกอบอุ่นใดๆ เกิดขึ้นในใจ

โดยรอบลานกว้างนี้ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงทั้งสี่ด้าน

กำแพงทั้งสี่บีบลานกว้างเอาไว้ข้างใน แยกออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ราวกับเป็นคุกอันแห้งแล้ง

แม้ด้านบนจะไม่มีเพดาน แต่ฟางหลี่ก็ไม่รู้สึกถึงแสงอาทิตย์ มีเพียงแหล่งกำเนิดแสงที่ไม่รู้ที่มาส่องสว่างทั่วทั้งพื้นที่

ผลคือ ในพื้นที่ที่ปิดล้อมนี้ มีเพียงกำแพงตรงหน้าฟางหลี่เท่านั้นที่มีประตู

“ประตู?”

ฟางหลี่แทบจะก้าวไปหาประตูโดยสัญชาตญาณ

ทว่าในขณะนั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังก้องขึ้นในหัวของฟางหลี่ ทำให้เขาชะงักการเคลื่อนไหว

“เริ่มต้นถ่ายทอดข้อมูลคำแนะนำ”

คำแนะนำ?

นั่นมันคืออะไร?

ขณะที่ความคิดนี้ลอยขึ้นมาในใจของฟางหลี่ ในชั่วพริบตาต่อมา ความรู้สึกเหมือนมีความทรงจำที่ถูกลืมเลือนถูกดึงขึ้นมาจากก้นบึ้งของสมอง หรือไม่ก็เหมือนมีความทรงจำที่ไม่ใช่ของตนเองถูกกรอกลงมาในหัวอย่างรุนแรง ข้อมูลจำนวนมากเริ่มไหลเวียนออกมา

พร้อมกับข้อมูลเหล่านี้ เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“มิติพระเจ้า สร้างขึ้นโดยสิ่งที่เรียกว่าพระเจ้า”

“มิติไร้ที่สิ้นสุดนี้เชื่อมโยงกับโลกต่างๆ ที่ถูกจดจำในรูปแบบของเรื่องสมมติและจินตนาการในความทรงจำของผู้คน”

“ที่นี่ เจ้าอาจได้รับพลังที่เจ้าปรารถนา”

“ที่นี่ เจ้าอาจได้รับความมั่งคั่งที่ไม่มีที่สิ้นสุด”

“แต่สิ่งเหล่านี้ เจ้าต้องดิ้นรนแสวงหาด้วยตนเอง มิติพระเจ้าเพียงมอบโอกาสให้เจ้าเท่านั้น”

“หมายเลข 11273 ในขณะที่เจ้ากำลังจะตาย เจ้าถูกเลือก ได้รับโอกาสในการมีชีวิตอีกครั้งและเข้าสู่มิติพระเจ้า”

“จากวันนี้ไป เจ้าจะกลายเป็นผู้ส่งสารของมิติพระเจ้า เดินทางไปมาระหว่างโลกต่างๆ และจะได้รับสิ่งที่ไม่มีใครในโลกนี้ได้รับ”

“แน่นอนว่า เจ้าจะต้องมีสิ่งที่จะใช้แลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งเหล่านั้น — แต้มแลกเปลี่ยน”

“ผู้ส่งสารของมิติพระเจ้าทุกคนที่เพิ่งเข้ามาจะได้รับ 1,000 แต้มแลกเปลี่ยนและ 5 แต้มคุณสมบัติเสรี โปรดใช้ให้เหมาะสม เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียชีวิตในโลกแรก”

“เวลาไม่มากนัก อีกสามสิบนาทีข้างหน้า โลกแห่งการทดสอบแรกของเจ้าจะเริ่มต้นขึ้น การทดสอบแรกของเจ้าจะมาถึง”

“ในช่วงเวลานี้ เจ้าไม่สามารถออกจากพื้นที่ส่วนตัวของตนเองได้ ต้องผ่านการทดสอบของโลกแรกให้สำเร็จเสียก่อน เจ้าไม่สามารถเปิดประตูสู่ความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัดได้”

หลังจากเสียงเย็นชานั้นกล่าวจบ มันก็เงียบหายไป เหมือนทำหน้าที่ของมันเสร็จสิ้นแล้ว ทิ้งไว้เพียงข้อมูลจำนวนมากให้กับฟางหลี่

ข้อมูลเหล่านั้นเปรียบเสมือนคำแนะนำสำหรับผู้เล่นใหม่ในเกม ซึ่งบอกฟางหลี่เกี่ยวกับข้อมูลพื้นฐานของมิติพระเจ้า

ด้วยเหตุนี้ ฟางหลี่จึงเข้าใจว่า เสียงที่เขาได้ยินเมื่อครู่ไม่ได้มาจากสิ่งมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่แต่อย่างใด มันเป็นเพียงฟังก์ชั่นพื้นฐานของมิติพระเจ้า คล้ายกับการประกาศของระบบในเกม

เมื่อรับข้อมูลทั้งหมดแล้ว ฟางหลี่ค่อยๆ ฟื้นจากสภาวะเหม่อลอย สีหน้าที่สับสนของเขาเริ่มกลายเป็นซับซ้อนขึ้น

“การมีชีวิตอีกครั้ง...งั้นเหรอ?”

นี่คงถือว่าเป็นโชคดีสินะ?

แต่น่าเสียดายที่ฟางหลี่กลับไม่รู้สึกถึงโชคชะตานี้เลย

“ทั้งที่จริงๆ แล้วการตายก็ไม่เป็นไรนี่...”

ใช่

การตายไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับฟางหลี่

เพราะฟางหลี่ไม่เคยกลัวความตายตั้งแต่เกิดมา

ไม่สิ

อาจจะต้องพูดว่าความบกพร่องทางบุคลิกภาพทำให้ฟางหลี่ไม่สามารถรู้สึกถึงอารมณ์ใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับ “ความตาย” ดังนั้นจึงไม่มีคำว่าความหวาดกลัวต่อความตาย

“แต่การไม่ตายก็ถือว่าเป็นเรื่องดี”

สุดท้ายแล้ว ฟางหลี่ก็แค่ไม่มีความรู้สึกต่อความตาย ไม่ได้หมายความว่าเขาต้องการตาย

ด้วยความคิดนี้ ฟางหลี่จึงทำตามข้อมูลที่ได้รับและจดจ่อความรู้สึกลงไปในจิตสำนึกของตัวเอง

ในวินาทีถัดมา ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

...

Figure (ตัวละคร): ฟางหลี่

Race (เผ่าพันธุ์): มนุษย์

Level (ระดับ): ระดับห้า

STR (พลังกายภาพ): 1

VIT (พลังชีวิต): 1

AGI (ความคล่องแคล่ว): 1

INT (ความลี้ลับ): 1

(คุณสมบัติเฉลี่ยของมนุษย์เพศชายอายุยี่สิบปี ยกเว้น INT คือ 5)

...

ในมิติพระเจ้า ความสามารถของผู้ส่งสารของมิติพระเจ้าจะแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก

หนึ่ง: คุณสมบัติ

สอง: ทักษะ

สาม: อุปกรณ์

ส่วนทั้งสามนี้ถูกทำให้เป็นข้อมูลดิจิทัลโดยมิติพระเจ้า ผู้ส่งสารสามารถตรวจสอบและควบคุมความสามารถของตนได้ตลอดเวลา

คุณสมบัติคือความสามารถพื้นฐานของแต่ละบุคคล

STR (พลังกายภาพ) กำหนดความแข็งแกร่งของร่างกาย

VIT (พลังชีวิต) กำหนดความสามารถในการรับความเสียหาย

AGI (ความคล่องแคล่ว) กำหนดความเร็วและการเคลื่อนไหว

INT (ความลี้ลับ) กำหนดพรสวรรค์ในด้านความลี้ลับ ซึ่งรวมถึงพลังเหนือธรรมชาติ

ความสามารถของผู้ส่งสารของมิติพระเจ้าเริ่มต้นจากการเพิ่มคุณสมบัติเหล่านี้

สำหรับมนุษย์ปกติ เพศชายอายุยี่สิบปี คุณสมบัติพื้นฐานจะมีค่าเฉลี่ยที่ 5 ยกเว้น INT (ความลี้ลับ)

ถึงแม้ว่าฟางหลี่จะยังไม่ถึงยี่สิบปี เขาเพิ่งอายุสิบแปด แต่คุณสมบัติพื้นฐาน STR (พลังกายภาพ), VIT (พลังชีวิต), AGI (ความคล่องแคล่ว), และ INT (ความลี้ลับ) ของเขาล้วนมีค่าเพียง 1

“...หมายความว่าฉันอยู่ในระดับที่ต่ำที่สุดในหมู่มนุษย์ใช่ไหม?”

มุมปากของฟางหลี่กระตุก

เขาอยากถามจริงๆ ว่าค่าเฉลี่ยของเด็กอายุสิบปีในหมวดคุณสมบัติอื่นๆ นอกจาก INT คือเท่าไร?

หรือว่าเขายังด้อยกว่าเด็กอายุสิบปีเสียอีก?

“ช่างเถอะ เพราะฉันไม่ชอบเล่นกีฬาอยู่แล้วนี่”

ตั้งแต่ตอนที่เขาเริ่มรับรู้ถึงความผิดปกติของตัวเองเมื่ออายุเจ็ดขวบ ฟางหลี่ก็เลิกเล่นซนเหมือนเด็กปกติคนอื่นๆ

เมื่อโตขึ้น พฤติกรรมนี้ก็ร

ุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขากลายเป็นเด็กที่เก็บตัวอยู่บ้าน ใช้ชีวิตกับคอมพิวเตอร์พกพาและสมาร์ทโฟน แม้แต่ตอนออกไปเที่ยวกับเพื่อนก็เพียงแค่ไปกินข้าวหรือดื่มน้ำ ไม่เคยเล่นกีฬากลางแจ้งอย่างบาสเก็ตบอลเลย

ชีวิตแบบนี้ ฟางหลี่ใช้มาสิบปีแล้ว ร่างกายของเขาจะมีความแข็งแรงได้อย่างไร?

หลังจากยอมรับคุณสมบัติอันย่ำแย่ของตัวเอง ฟางหลี่ก็เปิดหน้าทักษะขึ้นมา

ผู้ส่งสารของมิติพระเจ้าที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ย่อมไม่มีทักษะใดๆ ในหน้าทักษะ

แต่ฟางหลี่กลับพบว่าหน้าทักษะของเขามีทักษะหนึ่งอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะนี้ทำให้ฟางหลี่ประหลาดใจอย่างมาก

...

เนตรหยั่งรู้ความตาย (ทักษะติดตัว): สามารถมองเห็น "ความตาย" ของสิ่งต่างๆ ได้ และรับรู้ "ความตาย" ซึ่งเป็นแนวคิดที่ไม่มีตัวตนในรูปแบบข้อมูลทางสายตา แสดงออกมาเป็น "เส้น" ราวกับการวาดขีดเขียน เมื่อเส้นของวัตถุใดถูกตัด ส่วนที่ถูกตัดจะถูกนำไปสู่จุดจบโดยตรง เกิดการตายที่ไม่สามารถรักษาหรือฟื้นคืนได้

...

ฟางหลี่ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองไปรอบๆ อย่างร้อนรน

“กระจก...กระจก...ถ้าไม่มีกระจก เอาน้ำก็ได้!”

น่าเสียดายที่ในพื้นที่ส่วนตัวนี้ไม่มีอะไรเลย นอกจากลานโล่ง

ทันใดนั้น เสียงระบบของมิติพระเจ้าก็ดังขึ้นอีกครั้งในลักษณะเย็นชาตามปกติ

“กระจกธรรมดา หนึ่งบาน มีค่า 10 แต้มแลกเปลี่ยน”

10 แต้มแลกเปลี่ยน?

แบบนี้ไม่ต้องคิดนานแล้ว

ฟางหลี่ยืนยันการแลกเปลี่ยนทันที

ในพริบตา กระจกบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างไม่มีการเตือนล่วงหน้า ตกลงมาสู่มือของฟางหลี่

ถือกระจกไว้ในมือ ฟางหลี่จึงได้เห็นใบหน้าของตัวเอง

นั่นคือใบหน้าที่ถึงแม้จะไม่หล่อเหลาโดดเด่น แต่ก็มีความน่าดึงดูดให้รู้สึกถึงความเป็นกันเองอยู่บ้าง ดูดีในแบบเล็กๆ

สีผมของเขาดำสนิท ไม่เงามัน แต่ก็บริสุทธิ์

ฟางหลี่จำได้ชัดเจนว่าสีดวงตาของเขาก็เหมือนกับสีผม คือดำบริสุทธิ์

แต่ในขณะนี้ ภาพที่สะท้อนในกระจกกลับไม่ใช่ดวงตาดำที่คุ้นเคย

มันคือดวงตาที่ถูกเติมเต็มด้วยแสงสีฟ้าเย็นยะเยือก และตรงกลางปรากฏวงแหวนสีสดใสประดุจสายรุ้ง

“เนตรหยั่งรู้ความตาย…”