บทที่ 5 - ต้องรอด
บทที่ 5 - ต้องรอด
บทที่ 5 - ต้องรอด
"วันนี้มีข่าวจากในวังว่าเผยจี้ตามเสด็จเสด็จพ่อออกนอกวัง มุ่งหน้าไปที่เมืองจิงหยาง" หลี่ซื่อหมินกวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ที่นั่น
"เมืองจิงหยางหรือ ฉันจำได้ว่าตระกูลเผยมีที่ดินอยู่ที่นั่นเยอะมาก มีหมู่บ้านอยู่ที่นั่นด้วย เผยจี้พาฝ่าบาทไปที่หมู่บ้านตระกูลเผยงั้นหรือ" จ่างซุนอู๋จี้ถาม
"เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่หลังจากเสด็จพ่อกลับมาถึงวัง ก็ทรงเรียกตัวจ้าวอวิ้นอ๋องเข้าเฝ้าทันที" หลี่ซื่อหมินพูดต่อ "จากนั้นจ้าวอวิ้นอ๋องก็รีบร้อนออกจากวัง มุ่งหน้าไปที่เมืองจิงหยางเช่นกัน"
"เมืองจิงหยางนี่ต้องมีอะไรแน่ๆ ถึงได้ดึงดูดความสนใจของฝ่าบาทได้ ถึงขนาดส่งจ้าวอวิ้นอ๋องไปอีกรอบ" ฝางเสวียนหลิงวิเคราะห์ "ตอนนี้พวกเราไม่มีคนคอยพูดจาสนับสนุนอยู่ในวังเลย ทำอะไรก็ต้องพึ่งพาตัวเอง ต้องระมัดระวังตัวให้มาก เรื่องที่จิงหยางตรวจสอบไม่ยาก รอพรุ่งนี้ส่งคนไปดูก็รู้เรื่องแล้ว แต่เรื่องในวังนี่สิ..."
"ใช่ สงครามจบลงแล้ว ใต้หล้าสงบสุข แต่ในวังกลับ..." ตู้หรูฮุ่ยพูดค้างไว้แค่นั้น แล้วหันไปมองหลี่ซื่อหมิน พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้เปราะบางแค่ไหน
หลี่ซื่อหมินพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม สิ่งที่พวกเขาทำได้ตอนนี้คือต้องอดทนและสงวนท่าทีให้ถึงที่สุด
ในขณะเดียวกันที่จิงหยาง
"มาแล้วเจ้าค่ะ"
เสี่ยวเถาร้องรับเสียงใสพร้อมกับวิ่งเหยาะๆ เข้ามาในห้อง
เด็กสาววัยสิบห้าสิบหกปีในชุดกระโปรงสีชมพู เกล้าผมทรงงูวิเศษ ดูร่าเริงมีชีวิตชีวา ดวงตากลมโตเป็นประกายชุ่มฉ่ำ แก้มยุ้ยๆ บนใบหน้าอ่อนเยาว์นั้นดูน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน เป็นวัยที่กำลังซุกซนและเต็มไปด้วยพลังงาน
"คุณชายมีอะไรให้รับใช้หรือเจ้าคะ" เสี่ยวเถาเอ่ยถาม
"ไปบอกหลิวเหนียงให้ยกไหไข่เยี่ยวม้าสีทองในห้องเก็บของออกมาสักไหสิ" หลี่ฝูสั่ง
"ได้เลยเจ้าค่ะ" เสี่ยวเถารับคำแล้วก็วิ่งตึกตักออกไปหาหลิวเหนียง
ไข่พวกนี้เขาหมักไว้ในห้องเก็บของตั้งแต่เจ็ดวันก่อน ตอนนี้น่าจะกินได้พอดี เอามาเพิ่มเป็นกับข้าวในมื้อเช้าซะเลย
หลิวเหนียงคือแม่ครัวประจำบ้านของหลี่ฝู ร่างกายกำยำล่ำสันและมีเรี่ยวแรงมหาศาล ลานครัวทั้งหมดยกให้เป็นอาณาจักรของนาง
หลิวเหนียงทำตามคำสั่งของหลี่ฝู นางยกไหบรรจุไข่เยี่ยวม้าออกมาจากห้องเก็บของ แล้วเดินตามเสี่ยวเถามายังห้องโถงที่หลี่ฝูกำลังจะกินข้าว
"มาๆ ยกเข้ามาเลย" หลี่ฝูกวักมือเรียกหลิวเหนียง
หลิวเหนียงยกไหเข้ามาในห้องแล้ววางลงบนพื้น
หลี่ฝูเดินเข้าไปเปิดฝาไหที่ปิดผนึกไว้อย่างดีด้วยตัวเอง เขาล้วงเอาไข่เยี่ยวม้าสีทองออกมาหนึ่งฟอง ปัดเศษปูนขาวที่เกาะอยู่ด้านนอกออก ถือไข่ไว้ในมือแล้วเคาะเบาๆ กับพื้น เมื่อปอกเปลือกออกก็เผยให้เห็นเนื้อในที่โปร่งใสและมีสีเหลืองทองอร่าม
"สุดยอดเลย" หลี่ฝูยิ้มอย่างพอใจ
$$จบแล้ว$$