ทาสแห่งเงา บทที่ 3030 เส้นแบ่งที่พร่าเลือน
ทาสแห่งเงา บทที่ 3030 เส้นแบ่งที่พร่าเลือน
ซันนี่จ้องมองเมล็ดพันธุ์นั้นพลาโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งรู้สึกงุนงงอยู่ไม่น้อย
มันไม่ได้ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีแอลโอ49 แต่กลับอยู่ตรงใจกลางของมันพอดี ดังนั้นมันย่อมไม่ใช่เศษซากที่หลงเหลือมาจาก ห่วงโซ่แห่งฝันร้าย เป็นแน่ มันจะต้องปรากฏขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของสถานีวิจัยแห่งนี้ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ระหว่างตอนนี้กับวันที่ซันนี่ไปถึงขอบเขตของอาณาจักรแห่งความฝันเป็นครั้งแรก
'ไม่สิ ฉันกำลังคิดบ้าบผีถอะไรอยู่เนี่ย?'
แน่นอนว่าเมล็ดพันธุืคฎษ์นี้ไม่ใช่เศษซากของ ห่วงโซ่แห่งฝันร้าย ดทจลฑเพราะในโลกแห่งความตื่นไม่มี จีเเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้าย อยู่เลยสฎพปเมบ มีเพียง นบประตูแห่งฝันร้าย เท่านั้น ทว่าบัดนี้ เมื่อประตูที่อยู่ใกล้เคียงขยายตัวออก ฏศถคดึงเอาชิ้นส่วนของโลกแห่งความตื่นนี้เข้าไปในอาณาจักรแห่งความฝัน ประตูเหล่านั้นก็มลายหายไป และเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายนี้ก็ปรากฏขึ้นแทนที่มษฉตงซ
ดังนั้น จึงชัดเจนมากว่าเนื้อหาของฝันร้ายที่บรรจุอยู่ภายในนั้นคืออะไร
มันคือช่วงเวลาอันน่าสะพรึงกลัวผไฟะโวมปที่ซันนขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายี่เคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ก่อนที่ ระดับเทอร์เรอร์ แห่งแอลโอ49 จะเข่นฆ่าทุฐไรกคนจนหมดสิ้น
'เหลือเชื่อจริงๆ'
ฝันร้ายของซันนี่เองนั้นล้วนเกิดขึ้นก่อน สงครามวันสิ้นโลก ทั้งสิ้น ยกเว้นก็แต่ฝันร้ายที่สามของเนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีขา ซึ่งไม่ได้ลงรอยกับลำดับเวลงขึายซฎฝาทางประวัติศาสตร์เทสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น่าใดนัก ทว่าฝันร้ายแต่ละแห่งก็ไม่ได้เหมือนกันไปเสียทั้งหมด
ผู้ท้าทายบางคนถูกส่งไปยังผลพวงหลังสงครามวันสิ้นโลก เพื่อพยายามเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงเอาชีวิตรอดในอาณาจักรแห่งมนุษย์ที่กำลังถูกกัดกินโดยาภะดร การเนเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นาน่าเปื่อย บางคนเช่นทามาร์และกลุ่มนักสู้ของเธอ ถูกส่งไปยังฝันร้ายแห่งดินแดนชั้นสูงที่ยังคงหลงเหลืออยู่เป็นเวลานานหลังจากเหล่าทวยเทพดับสูญไปแล้ว
แต่ซันนี่ไม่เคยได้ยินเรื่องราวของเมล็ดพันธุ์ไุผคฉยทแห่งฝันร้ายที่บรรจุเรื่องราวของยุคสมัยสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นใหม่... ึฮมทฬลดฬงเรื่องราวจากประวัติศาสตร์ของโลกแห่งความตื่นมาก่อนเลย
จนกระทั่งตอนนี้
'มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน?'
ระดับชั้นึรุพพฒฒยฐ ของเมล็ดพันธุ์นั้นคืออะไรกันแน่? คภเหล่าอเวคเคนด์ต้องเข้าท้าทายเพื่อกลายเป็นมาสเตอร์ หรือเหล่ามาสเตอร์ต้องเข้าท้าทายเพื่อกลายเป็นเซนต์? ไม่ว่าทางไหนมันก็ดูจะไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย... ซันนี่เคยเป็นมาสเตอร์ในช่วงระหว่างห่วงโซ่แห่งฝันร้าย แต่แม้แต่ตัวเขาเองบางครั้งยังรู้สึกประหลาดใจที่ตนเองรอดชีวิตมาได้
และผู้ท้าทายเหล่านั้นจะต้องสวมบทบาทเป็นใครกัน? จะมีใครสักคนต้องเข้าไปอจใดกูาฬึีษาศัยอยู่ในร่างของเวิร์น งบหัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของแอลโอ49... หรือแมแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้น้แต่ร่างของตัวซันนี่เอง?งบ พวกเขาต้องรับบทเป็นเหล่าทหารของเขาด้วยหรือเปล่า?
ทุกอย่างดูผิดบที่ผิดทางไปหมด
ฝันร้ายที่มีทั้งแพลตฟอร์มสงครามเคลเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงื่อนที่ ปืนราโพนดึาฬฑศฮงเร่ง และไรโน นั้นเรียกได้ว่า... ประหลาดสิ้นดี
แต่ก็นะ บางทีมันก็อาจจะเป็นเรื่องสมเหตุสมเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงผลก็ได้
เมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายมักปรากฏขึ้ถดนในสถานที่ที่เคยเกิดเรื่องเลวร้าย และที่ที่ความหวาดกลัวอันมหาศาลและความโศกเศร้าอย่างที่สุดเคยเกิดขึ้นมาแล้ว... สถานที่ที่เลือดเคยหลั่งนอง แอลโอ49ดปูงฐไุบญ เข้าเกณฑ์เหล่านั้นครบทุกประการถจ แถมยังสอบผ่านบททดสอบคตฒอทผผภถได้อย่างงดงามอีกด้วย
กระนั้นก็ตาม...
ซันนี่ก็นึกสงสารวิญญาณผู้โชคร้ายที่จะได้รับอภิสิทธิ์อันน่ากังขา ในการได้สัมผัสกับความเลวร้ายทั้งปวงที่เขาเคยเผชิญมา
เขาส่ตุลิษายหน้า
'ก็ขอให้โชคดีกับการเอาซฬมฏตัวรอดจากมันก็แล้วกัน'
การดำรงอยู่ของเมล็ดพันธุ์นี้ถือว่าสมเหตุหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาสมผล แต่ก็สร้างคำถามขึ้นมาอีกมากมาย
สิ่งที่สำคัญถะสชยใที่สุดคือ... จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเมล็ดพันธุ์นี้เติบโตเต็มที่และพร้อมที่จะผลิบาน?
เมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายถือกำเนิดในอาณาจักรแห่งความฝัน เติบโต และผลิบานในท้ายที่สุด กฑจึงสร้าง ประตูแห่งฝันร้าย ขึ้นมาและเปิดโอกาสให้อาณาจักรแห่งความฝันรุคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทกรานโลกอื่นศฑม ในท้ายที่สุด ประตูก็จะกลืนกินส่วนหนึ่งของโลกใบนั้น แล้วขนบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยส่งมันกลับไปยังอาณาจักรแห่งความฝัน
แต่หลังจากโลกแห่งความตื่นล่มสลายไปแล้ว ก็จะไม่มีโลกอื่นแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นให้กลุ่มอาณาจักรแห่งความฝันได้กัดกินอีก และไม่มีที่ไหนให้ประตูแหบธจ่งฝันร้ายปรากฏขึ้นได้อีก แล้ะดสว... ฏุโึฑฬษียฑจะเกิดอะไรขึ้นกับเมล็ดพันธุ์นี้ล่ะ?
อันที่จริง เกิดอะไรขึ้นกับเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายทั้งหมดหลังจากที่โลกซึ่งถูกพวกมันกัดกินไปนั้นดับสูญลง? พวกมันมลายหายไปเฉยๆ หลังจากทำหน้าที่เสร็จสิ้นหรือเปล่า?
เนื่องจากผู้คนจากโลกไม่เคยเห็นโลกใบใดถูกอาณาจักรแห่งความฝันกัดกินมาก่อน นี่จึงเป็นดินแดนที่ไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน บางทีทายาทของแดรอนและเหล่าเซนต์ของเขาอาจจะรู้ แต่ซันนี่ไม่รู้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่ค่อยเชื่อนักว่าเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นจะหายไปเฉยๆ
ตรงกันข้าม...ทขิชเรผก สัญชาตญาณบอกเขาว่าเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นก็ทำในสิ่งที่ดอกไม้ทุกชนิดทำยามผลิบาน
พวกมันโปรยละอองเกสร
ในกรณีของเมล็ดพันเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นธุ์แห่งฝันร้ายมอจคถย บกสละอองเกสรที่พวกมันโปรยกระจายก็น่าจะเป็น กาขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายรเน่าเปื่อย นั่นเองไหดซฎหบคฑ พวกมันเพียงแค่ปักหลักอยู่ตรงนั้น ทำหน้าที่เป็นแหล่งกำเนิดของการเน่าเบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยปื่อยชั่วนิรันดร์ และค่อยๆ ทำให้โลกโดยรอบแปดเปื้อนอย่างช้าๆ
"ยอดเยี่ฎึวตภวอฝฝฬยมไปเลย"
ซันนี่จ้องมองเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายที่ยังอ่อนเยาว์อยู่นานพลางรู้สึกหนาวเหน็บแม้จะมีร่างกายระดับซูพรีม
ข้อดีเพียงอย่างเดียวคือเขารู้ทุกอย่างที่ควรจะรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแอลโอ49 ดังนั้นหากเขาต้องการ เขาก็สามารถรวบรวมกลุ่มนักสู้ผู้ท้าทาย มอบข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องเผชิญตจบ ติดอาวุธด้วยเมมโมรี่ชุดที่เหมาะสมที่สุดที่พวกเขาจำเป็นต้องใช้เพื่อที่จะรอดชีวิตกลับมา แล้วส่งพวกเขาทั้งหมดเข้าสู่ฝันร้ายนั้น
ถึงแม้ว่ามันจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด แต่พวกเขาก็น่าจะมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่ากลุ่มที่บุกเข้าไปในฝันร้ายทั่วไปโดยไม่มีข้อมูลอะไรเลย
ดังนั้น... หากในอนาคตมีเมล็ดพันธุ์แบบนี้อีกมากมาย เมล็ดพันธุ์ที่ถือกำเนิดจากความสยดสยองที่เคยเกิดขึ้นในโลกแห่งความตื่น การวิจัยฝันร้ายก่อนที่จะเข้าท้าทายก็จะกลายเป็นความเป็นไปได้ที่ชัดเจนและเป็นประโยชน์อย่างมหาศาล ช่วยเพิ่มจำนวนผู้ท้าทายที่รอดชีวิตจากการทดสอบเหล่านั้น
'นั่นเป็นข่าวที่มีค่าทีเดียว'
ไวขฬธตญสฑฬแต่ไม่ใช่เพราะเหตุนี้ที่ซันนี่มาถึงจุดสิ้นสุดของโลก
การมายืนจ้องมองซากปรักหักพังของแอลโอ49 และหวนรำลึกถึงอดีตไม่ใช่จุดประสงค์ของเขาเช่นกัน ดังนั้นหลังจากจ้องมองเมล็ดพันธุ์พลางขมวดคิ้วอยู่นาน ซันนี่ก็ถอนหายใจแล้วหันหลังกลับ
เขามุ่งหน้าขึ้นเหนือต่อไป
ไกลออกไป... และไกลออกไปอีก... เพื่อทดสอบว่าศูนย์กลางแอนตาร์กติกาถูกอาณาจักรแห่งความฝันกลืนกินไปมากน้อยเพียงใดนั่นเป็นข่าวกรองที่มีค่าทีเ
ซันนี่พบจุดที่เขาเคยพบกับจ่าเกียร์และกลุ่มขบวนผู้อพยพขนาดเล็กของเขา จากตรงนั้นเขาปีนขึ้นภูเขาและไปถึงอาคารคอมเพล็กซ์ข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายใต้ดินร้างที่เขาและเหล่าทหารเคยเคลียร์พื้นที่ไว้ เพื่อให้เหล่าผู้อพยพได้หลับนอนอย่างปลอดภัย
เขายังคงมุ่งหน้าต่อไป จนกระทั่งมาถึงอุโมงค์เก่าแก่ที่ซึ่งเขาได้พบกับ หัวใจแห่งความมืด เป็นครั้งแรก ถึงแม้จะรู้ดีว่ามันจากไปนานแล้ว แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปในอุโมงค์นั้น แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ซันนี่ลงไปยังทางหลวงเลียบชายฝั่งและผ่านจุดที่โกไลแอธเกือบจะสังหารเขาได้ในคราวก่อน
ถึงตอนนี้เขารู้สึกถึงความไม่สบายใจเล็กน้อย ยิ่งซันนี่มุ่งหน้าขึ้นเหนือไปไกลเท่าไร ความไม่สบายใจนั้นก็เริ่มกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เริ่มคล้ายกับความรู้สึกที่คุ้นเคย... ความรู้สึกของการถูกปฏิเสธโดยโลกใบนี้หฟงเีพฎ
ความรู้สึกนั้นแตะระดับปกติในที่สุดเมื่อซันนี่พบซากปรักหักพังของสนามอีเรบัส
และในเสี้ยววินาทีนั้น ซันนี่ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาได้ข้ามเส้นแบ่งอาณาจักรกลับมาสู่โลกแห่งความตื่นแล้ว... เพียงแต่เขาไม่ได้ข้ามอะไรมาเลย ที่นี่ไม่มีเส้นแบ่งระหว่างอาณาจักรหลงเหลืออยู่อีกต่อไป นั่นหมายความว่าโลกได้เชื่อมต่อเข้ากับอาณาจักรแห่งความฝันอย่างไร้รอยต่อแล้ว
และนั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด
บนชายฝั่งมหาสมุทรทางทิศตะวันตกของสนามอีเรบัส ซันนี่พบสิ่งที่ทำให้เขาต้องนิ่วหน้า
ตรงนั้น บนขอบของผืนน้ำที่ซัดสาด มีสัตว์น่าสะอิดสะเอียนแห่งฝันร้าฐะชฝอสจยตัวหนึ่งนอนตายอยู่บนพื้นน้ำแข็ง ร่างมหึมาของมันทอดตัวอยู่ราวกับเนินเขาขนาดย่อมสีดำ
เกราะของมันแตกสลาย และหอกหินหยาบๆ จำนวนหนึ่งปักคาอยู่ตามบาดแผลอันน่าสยดสยอง
สัตว์น่าสะอิดสะเอียนแห่งฝันร้ายที่ตายไปนั้น... คือสมาชิกของเผ่ากิ้งกือดำ
ในขณะเดียวกัน หอกหินพวกนั้นก็เป็นของพวกภูตเนรเทศอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่ากลับไม่มีวี่แววของทั้งสองเผ่าพันธุ์อยู่แถวนั้น ซันนี่จ้องมองซากสัตว์นั้นอยู่นานด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
'ถึงกับมาถึงทางเหนือไกลขนาดนี้เลยงั้นหรือ...'
เขาขยับตัวเล็กน้อยพลางกวาดสายตามองผืนน้ำที่กระเพื่อมไหวเบื้องหลังกิ้งกือดำตัวนั้น
ไม่เพียงแค่เส้นแบ่งอาณาจักรจะแตกสลาย แต่เหล่าสัตว์น่าสะอิดสะเอียนแห่งฝันร้ายยังข้ามฝั่งจากอาณาจักรแห่งความฝันมายังโลกแห่งความตื่นได้อย่างอิสระอีกด้วย
และนั่น... สิ่งนั้นไม่ได้ให้สัญญาณที่ดีเลยแม้แต่น้อยขไธลีภพน
'บัดซบเอ๊ย'ฝฒหะฎตุตไผ
วันสิ้นโลกไม่ได้เพียงแค่กำลังคืบคลานเข้ามา...
แต่มันมาถึงแล้ว