บทที่ 204 ไม่ดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิเหรอ ยุบกลุ่มทิ้งซะ!!

ไอยูเฝ้าอยู่หน้าโทรทัศน์และกำลังดูอยู่เช่นกัน

แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่า ฉินเฟยจะสามารถแสดงดนตรีพื้นบ้านดั้งเดิมเหล่านี้ออกมาได้ดีขนาดนี้

"พระเจ้าช่วย ฉินเฟย นี่เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย!"

ก่อนหน้านี้บนเวที 'ยอดวีรบุรุษ' เธอเคยเห็นความสามารถของฉินเฟยมาแล้ว

เดิมทีคิดว่า

ฉินเฟยแค่ร้องเพลงได้ดีเท่านั้น

คิดไม่ถึงเลยว่า

ตัวเขาทั้งคนจะเหมือนกับขุมทรัพย์ ซึ่งสิ่งที่เธอได้ค้นพบในตอนนี้เป็นเพียงแค่ยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเธอเห็นว่ามีกลุ่มแฟนคลับกลุ่มใหญ่จากประเทศของเธอ อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเข้าร่วมงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิโดยเฉพาะ

เพื่อมาพบเขา

ก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก!

"นี่ คนพวกนี้ตามติ่งดารากันจนบ้าไปแล้วจริงๆ แฟนคลับของฉันยังไม่เคยคลั่งไคล้ขนาดนี้มาก่อนเลย!"

อิจฉาจัง!

แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะ!

แต่พอหันหน้ากลับมา

แล้วมองดูฉากในงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิอีกครั้ง

ไอยูก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา "รอฉันด้วย ฉันก็จะไปตามโอปป้าเหมือนกัน~"

และที่ประเทศเหม่ย

นอกจากผู้ชมจำนวนมากในห้องไลฟ์สดของเหมยเหมย

สถานีโทรทัศน์ของประเทศเหม่ยก็ยังตั้งใจถ่ายทอดสดสัญญาณจากสถานที่จัดงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิของประเทศเซี่ยด้วย

ตอนนี้ผู้ชมที่เฝ้าอยู่หน้าโทรทัศน์ มีจำนวนไม่น้อยไปกว่าผู้ชมในประเทศเลย

ทอม ครูซ หลังจากที่ได้ยินว่าฉินเฟยก็จะเข้าร่วมงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิด้วย

ก็เฝ้าอยู่หน้าโทรทัศน์มาตลอด ไม่เคยลุกไปไหนแม้แต่วินาทีเดียว

"สมกับเป็นคนที่ฉันยอมรับ ฉินเฟย นายยอดเยี่ยมมากจริงๆ !!"

วินาทีนี้

ไม่ใช่แค่ดาราของประเทศเซี่ยเท่านั้น แต่ดาราต่างประเทศทุกคนที่รู้จักกับฉินเฟย ต่างก็กำลังให้ความสนใจงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้เช่นกัน

และในจำนวนนี้...

ก็รวมถึง

ยอร์คอฟ ผู้บริหารระดับสูงของมูลนิธิการกุศลเพื่อชีวิตนานาชาติ

เมื่อเขาได้เห็นการแสดงของฉินเฟย ก็ตกตะลึงราวกับได้เห็นเทพยดาทันที!

หลังจากได้ดูการบรรเลงเพลง 'ดอกไม้เพียงหนึ่งเดียวในโลก' ของวงดนตรีหญิงสิบสองคน

แล้วมาดูเด็กกลุ่มนี้แสดง 'งิ้วฮวากู่แห่งเฟิ่งหยาง'

ฉินเฟย

ดูเหมือนจะสื่อถึงหัวข้อเพียงหัวข้อเดียวมาโดยตลอด

นั่นก็คือวัฒนธรรม!

เขา

การกระทำทั้งหมดนี้ของเขา

ล้วนทำไปเพื่อการผงาดขึ้นของวัฒนธรรมประเทศเซี่ย

ความจริงแล้ว ไม่ว่าจะเป็นประเทศเซี่ยหรือประเทศเหม่ย ในฐานะที่เป็นประเทศมหาอำนาจ ต่างก็มีวัฒนธรรมที่น่ายกย่องชื่นชม

แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป มันก็ค่อยๆ เลือนหายไปในสายธารแห่งประวัติศาสตร์อย่างต่อเนื่อง

นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่ตอนนี้

ฉินเฟยทุ่มเทความพยายามทั้งหมดของตัวเอง เพื่อฟื้นฟูวัฒนธรรมของชนชาติ

คนที่มีความรักชาติอันยิ่งใหญ่เช่นนี้

ไม่ใช่คนที่สมควรได้รับการยกย่องชื่นชมจากพวกเขาหรอกหรือ?

การฟื้นฟูวัฒนธรรมพื้นบ้าน เป็นเรื่องง่ายเสียที่ไหน?

ลองย้อนกลับไปคิดดู โรงงิ้วหลีหยวนที่ฉินเฟยเพิ่งเปิดขึ้นมาใหม่ การฝึกฝนการเขียนพู่กันจีน และบทเพลงสไตล์ประเทศเซี่ยที่เขาร้องออกมา!

มีเรื่องไหนบ้าง?

ที่ไม่ได้ทำไปเพื่อประเทศเซี่ย!

ด้วยพรสวรรค์ของเขา หากเลือกแนวเพลงป็อปในยุคปัจจุบัน

เกรงว่าคงโด่งดังกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลกไปนานแล้ว

แต่เขากลับไม่ได้ทำเช่นนั้น

กลับลงมือทำในสิ่งที่ยากและท้าทายมากยิ่งขึ้น อย่างการสืบสานวัฒนธรรมและดนตรีพื้นบ้าน

เพื่ออะไรกัน

ก็แค่เพื่อการฟื้นฟูวัฒนธรรมของประเทศมหาอำนาจประเทศหนึ่งเท่านั้น

ยอร์คอฟเกิดความรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาขึ้นมาทันที

คนแบบนี้

ย่อมควรค่าแก่การยกย่อง

แล้วจะเป็นไปได้ยังไง ที่จะไม่มีคุณสมบัติเป็นตัวแทนของมูลนิธิการกุศลเพื่อชีวิตนานาชาติ?

ในเวลานี้

กลุ่ม 'ไม่ดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิหรอก'

ในวินาทีที่ฉินเฟยปรากฏตัว ทุกคนก็กดออกจากกลุ่มไปหมดแล้ว

เหลือเพียง 'อี้หวังชิงเซิน' แค่คนเดียว

ตอนแรก เขายังคงยืนหยัดอย่างหนักแน่น

ต่อให้เหลือเพียงตัวเองคนเดียว ก็จะขอยืนหยัดต่อไป

ต้องทนให้ได้

ต้องทนให้ได้เด็ดขาด

แต่ขณะที่นั่งอยู่ในห้อง จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง?

ในห้องรับแขก

ดูเหมือนว่าคนในครอบครัวของเขากำลังดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิอยู่

ธรรมเนียมปฏิบัติในปีก่อนๆ ก็เป็นเช่นนี้ เขาจะขลุกอยู่ในห้องของตัวเอง ส่วนครอบครัวก็จะดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิในห้องรับแขก

และเขาไม่เคยเข้าไปมีส่วนร่วมเลย

ไม่สิ

เสียงนี้ ทำไมมันถึงประหลาดนัก? ฟังดูไม่เหมือนกับเพลงป็อปที่เคยได้ยินเป็นประจำเลย แต่ว่า... เพราะจัง!

เขาอดไม่ได้ที่จะเปิดประตูออกไปดูแวบหนึ่ง

ก็พอดีกับที่เห็นเทพธิดาสวมชุดกี่เพ้าสีทอง นั่งอยู่บนลิฟต์ยกตัว และกำลังสีซอเอ้อร์หูด้วยท่าทางสงบนิ่ง

พระเจ้า!

นี่มันจะงดงามเกินไปแล้วนะ

โดยไม่รู้ตัว เขาก็ถูกงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิดึงดูดเข้าไปอย่างลึกซึ้ง

ส่วนแอดมินกลุ่มคนเก่าอย่าง 'ปลาต้มผักกาดดองตัวหนึ่ง'

ก็ได้ตั้งกลุ่มใหม่ที่มีชื่อว่า 'มาตามดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิกันเถอะ' ขึ้นมาทันที

โพสต์ลงในเถี่ยปา

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง~

ผู้ใช้แต่ละคนต่างพากันกดเข้าร่วมกลุ่มอย่างต่อเนื่อง

และส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมในครั้งนี้ กลับเป็นคนที่เคยอยู่กลุ่ม 'ไม่ดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิหรอก' มาก่อนทั้งนั้น

"เฮ้ ทุกคนเจอกันอีกแล้ว บังเอิญจังเลยนะ!"

"ไม่หรอก ต้องบอกว่ากลืนน้ำลายตัวเองนี่แหละอร่อยสุดๆ"

"เมื่อก่อนฉันไม่ดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิจริงๆ นะ แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า พลังวิเศษของเทพธิดาจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้"

"ตั้งแต่นี้ไป ที่ไหนมีเทพธิดา ที่นั่นต้องมีฉันแน่นอน ต่อให้เป็นงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิก็ตาม"

"จะว่าไป คืนนี้ครอบครัวฉันนั่งดูงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิด้วยกัน เป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขมาก ภรรยาฉันมองฉันดูเข้าตาเป็นครั้งแรกเลยล่ะ"

ทันใดนั้น

เสียง "ติ๊งต่อง" ก็ดังขึ้น 'อี้หวังชิงเซิน' ได้เข้าสู่แชตกลุ่ม

"โย่ว พี่ชาย นายบอกว่าจะยืนหยัดให้ได้ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมายืนหยัดอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?"

"งานกาล่าฤดูใบไม้ผลิที่มีเทพธิดาอยู่ด้วย มันดีงามเกินไปแล้ว!"

……

ในที่สุด เมื่อบทเพลงจบลง

ฉินเฟยและพวกเขาก็พาเด็กๆ กลุ่มหนึ่งมายืนอยู่กลางเวทีเพื่อโค้งคำนับขอบคุณผู้ชม!

หลีเอ๋อร์ก็ยืนอยู่ข้างล่างเวทีมาโดยตลอด เมื่อเห็นว่าการแสดงปิดฉากลงในตอนท้าย

ภายในใจของเธอก็สั่นสะท้าน

นัยน์ตาค่อยๆ มีม่านน้ำตาเอ่อล้นออกมา

และพูดอยู่ในใจเงียบๆ

อาจารย์คะ ท่านเห็นหรือเปล่า? ศิษย์พี่ไม่ได้ทำให้ท่านผิดหวัง เขาทำได้จริงๆ

เขานำวัฒนธรรมของพวกเรา ขึ้นมาบนเวทีงานกาล่าฤดูใบไม้ผลินี้แล้ว

จนกระทั่งพวกเขาทุกคนลงจากเวทีไปทีละคน

ผู้ชมก็ยังคงดื่มด่ำกับความรู้สึกนั้นไม่หาย

และในตอนนั้นเอง

ต่งชิงก็เดินขึ้นมาบนเวทีแล้ว

ผู้ชมราวกับเพิ่งจะนึกอะไรขึ้นมาได้

"พรึ่บ" ทุกคนต่างลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

"เทพธิดา อย่าเพิ่งไป!"

"เทพธิดา การแสดงรอบนี้ยอดเยี่ยมมาก!"

"เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกเลยนะ!"

"เอาอีกรอบ เอาอีกรอบ"

แม้แต่ต่งชิง ที่มีประสบการณ์เป็นพิธีกรมาถึงยี่สิบปี แต่พอต้องมาเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้

ก็หมดหนทางเช่นกัน

จึงทำได้เพียงถือไมโครโฟน แล้วเร่งเสียงให้ดังขึ้น

"ท่านผู้ชมคะ ใจเย็นๆ นะคะ พวกเราใจเย็นๆ กันก่อนนะคะ วันข้างหน้ายังมีโอกาสได้พบกับเทพธิดาอีกมากมายค่ะ"

"ไม่ เอาเทพธิดามาร้องอีกเพลง"

"เทพธิดา เทพธิดา เทพธิดา เรื่องสำคัญต้องพูดสามรอบ!"

"ท่านผู้ชมที่รักทุกท่านคะ ฉันทราบดีค่ะว่าทุกคนชื่นชอบเทพธิดามากๆ และการแสดงในค่ำคืนนี้ เขาก็ได้นำเอาดนตรีพื้นบ้านที่ไม่เหมือนใครมามอบให้กับพวกเรา ทำให้พวกเราได้เข้าใจวัฒนธรรมของประเทศเซี่ยพวกเราอย่างลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น ขอเพียงในใจของพวกเรามีประเทศชาติ ทุกที่ล้วนสวยงามค่ะ!"

"ลำดับต่อไป ขอเชิญรับชมการแสดงร้องเพลง 'ค่ำคืนที่ยากจะลืมเลือน' จากเหล่าดาราศิลปินค่ะ!"

เมื่อกลับมาถึงหลังเวที

ยังไม่ทันได้ล้างเครื่องสำอาง

จู่ๆ ฉินเฟยก็สังเกตเห็นว่าหลวี่เฟิงดูแปลกไปจากเดิมเล็กน้อย

เมื่อเห็นขอบตาของเขาแดงระเรื่อ

จึงเดินเข้าไปตบไหล่เขาเบาๆ

……