บทที่ 10 สัญญาซื้อขายหุ้น

บทที่ 10  

ท่ามกลางรอยยิ้มของจางหยวนและสายตาที่เขามองไปยังหวังหนิง ทุกคนที่อยู่ในที่นั้น แม้ว่าจะโง่แค่ไหน ก็ต้องรู้ว่าเบื้องล่างนี้ต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่นอน

"แกไปก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก?!"

หัวหน้าฝ่ายบริหารหุ้นคำรามลั่น ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะ ชี้นิ้วไปที่หวังหนิง

แต่ใครจะคิดว่า หลังจากเสียงคำรามของหัวหน้าแผนกจบลง ผู้จัดการหวังก็กลับหน้าขึ้นสีแดงก่ำ ก่อนจะรีบโค้งตัวให้จางหยวนอย่างเร่งรีบ

จากนั้น เขาก็หันกลับมาพร้อมกับแววตาโกรธจัด ก่อนจะพูดออกมาเสียงดัง

"ถามว่าเขาก่อเรื่องอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ?! เขาทำเรื่องไว้เยอะเลยล่ะ! เจ้าหมอนี่ดันไปขวางไม่ให้คุณจางหยวนเข้ามา! คุณจางหยวนซื้อหุ้นของกลุ่มติงเซิ่งไปถึง 20%! วันนี้ศูนย์ซื้อขายหุ้นของเราต้องปิดทำการชั่วคราวทั้งหมด ก็เพราะคุณจางหยวนต้องมาเซ็นสัญญา!

แล้วเจ้าหมอนี่ทำอะไรลงไป?!

มันรู้ตัวบ้างไหมว่าการกระทำของมันจะสร้างความกดดันให้กับศูนย์ของเราแค่ไหน?!"

เสียงของผู้จัดการหวังทำให้หัวหน้าฝ่ายบริหารหุ้นเดือดจัดจนแทบจะระเบิด!

การซื้อขายหุ้นมูลค่ากว่า 1.2 หมื่นล้านหยวนในการทำธุรกรรมครั้งเดียว ศูนย์ซื้อขายหุ้นต้องได้รับค่าธรรมเนียมเป็นแน่แท้ แม้ว่าสุดท้ายเงินจะออกจากฝั่งกลุ่มติงเซิ่งก็เถอะ! แต่ถ้าหากคุณจางหยวนเลือกจะไปทำธุรกรรมที่อื่นแทน พวกเขาจะไม่เสียเงินไปฟรี ๆ หรอกรึ?!

แค่ค่าธรรมเนียม 1% ก็ไม่น้อยแล้ว! คิดคร่าว ๆ ก็ตกประมาณร้อยล้านหยวนเลยทีเดียว!

"ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป แกถูกไล่ออกจากศูนย์ซื้อขายหุ้น! สถานะนายหน้าซื้อขายของแกถูกยกเลิกเดี๋ยวนี้!"

เสียงคำรามของหัวหน้าฝ่ายดังลั่นไปทั่วห้อง ทำให้หวังหนิงถึงกับตะลึงงัน

เขาถูกไล่ออกแล้ว!

เขาเผลอไปขวางลูกค้าระดับบิ๊กเข้าให้แล้วอย่างนั้นเหรอ?!

สมองของหวังหนิงมึนงงไปหมด เขาคิดจะเข้าไปขอร้องคุณจางหยวน แต่พอนึกถึงการดูถูกที่เขาเพิ่งกระทำไปเมื่อครู่ หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เขาคงจบเห่จริง ๆ แล้วล่ะ!

คนที่สามารถควักเงิน 1.2 หมื่นล้านหยวนออกมาได้ จะกำจัดตัวเล็ก ๆ อย่างเขามันก็ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเสียอีก!

หวังหนิงเดินออกไปจากที่นั่นด้วยความสิ้นหวัง ขณะที่จางหยวนได้รับการต้อนรับอย่างกับเป็นเทพบรรพกาล

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในศูนย์ซื้อขายหุ้น เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงจากคนรอบข้าง

จางหยวนกระแอมเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้น

"สัญญาซื้อขายหุ้นเซ็นที่ไหน?"

ผู้จัดการหวังกระแทกมือลงกับต้นขาตัวเองดังปั้ก ก่อนจะหันไปสั่งการกับหัวหน้าฝ่าย

"โอ๊ะ! จริงด้วย! สัญญา! สัญญาซื้อขาย! หัวหน้าฝ่ายธุรกรรมหุ้น!"

ได้ยินดังนั้น หัวหน้าฝ่ายก็รีบวิ่งพรวดขึ้นไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็ว

"จะมายืนมองอะไรกัน?! พวกแกไม่มีงานจะทำหรือไง?! หรืออยากจะโดนหักเงินเดือน?!"

เสียงตะโกนของผู้จัดการหวังดังสนั่น ทำให้พนักงานที่มุงดูกระจัดกระจายกันไปหมด

แต่ในใจของผู้จัดการหวังยังเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง!

เธอจ้องมองไปยังกลุ่มพนักงานด้วยสายตาโมโห ก่อนจะนึกในใจ...

ถ้าหากเธอรับมือกับสถานการณ์ไม่ดีพอ เกรงว่าตอนนี้คุณจางหยวนคงหนีไปแล้วแน่ ๆ!

พอคิดถึงจุดนี้ สีหน้าของผู้จัดการหวังก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเพิ่งพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของจางหยวน!

อ้อมแขนที่อบอุ่น ใบหน้าที่อ่อนโยน และดวงตาที่ดูมีความห่วงใย

ใบหน้าของผู้จัดการหวังแดงจัดจนแทบจะเป็นสีเลือด ในขณะที่จางหยวนกลับขมวดคิ้วด้วยความงุนงง

"ผู้จัดการหวัง! ผู้จัดการหวัง!"

ตอนนี้ในห้องเหลือเพียงแค่เธอกับเขาเท่านั้น

จางหยวนลองผลักไหล่เธอเบา ๆ แต่เธอกลับไม่ขยับ

เขาผลักอีกครั้ง แต่เธอก็ยังคงนิ่ง

"ผู้จัดการหวัง! ตอนนี้เราต้องไปเซ็นสัญญานะ!"

จางหยวนพูดด้วยน้ำเสียงจนปัญญา เขาไม่รู้ว่าเธอมัวแต่เหม่อถึงเรื่องอะไร

และเสียงของเขาก็เหมือนจะดึงผู้จัดการหวังให้กลับสู่โลกความเป็นจริง

"อ๊ะ?! ขอโทษค่ะ ขอโทษจริง ๆ!"

เธอรีบกล่าวขอโทษ พร้อมกับพาจางหยวนเข้าไปในห้องทำงานของเธอ

ทันทีที่ก้าวเข้ามา ผู้จัดการหวังก็ยุ่งวุ่นวายไปหมด รีบเสิร์ฟน้ำชา และพูดจาถามไถ่ด้วยท่าทีเอาอกเอาใจ

แต่แล้ว...

มือของเธอก็เผลอไปสัมผัสกับแขนของจางหยวนโดยไม่ตั้งใจ

ร่างกายเธอสะดุ้งเฮือก ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขาโดยไม่รู้ตัว

"คุณจาง..."

จางหยวนเป็นชายหนุ่มรูปงาม นี่เป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้!

ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ใช่คู่หมั้นที่เจียงยุนให้ความสำคัญถึงขนาดนั้น

แต่จางหยวนเองก็ไม่เคยคิดเลยว่า ตัวเขาจะมีเสน่ห์มากพอจะทำให้ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเกิดอาการตกตะลึงขนาดนี้!

ในขณะที่เขากำลังรู้สึกงง ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากด้านนอก

"ผู้จัดการ! ผมนำสัญญามาให้แล้ว ตอนนี้เหลือแค่คุณกับคุณจางเซ็นชื่อเท่านั้น!"

ประตูห้องถูกเปิดออก หัวหน้าฝ่ายธุรกรรมหุ้นเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง มือของเขายังลอบเช็ดเหงื่อเย็น ๆ ที่ไหลเต็มหน้าผาก

จากนั้น เขาก็หยิบสัญญากองหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเอกสาร

จางหยวนคว้าสัญญามา เซ็นชื่อสามจังหวะ เสร็จ!

เร็วจนผู้จัดการหวังยังไม่ทันตั้งตัว เขาก็ยื่นสัญญาคืนให้กับหัวหน้าฝ่ายแล้ว!

"ค...คุณจาง?!"

เธอมองจางหยวนด้วยความตกตะลึง ทำไมถึงเซ็นเร็วขนาดนี้?! ไม่ดูเอกสารสักนิดเลยเหรอ?!

"ผมต้องไปแล้ว!"

สีหน้าของจางหยวนเปลี่ยนเป็นจริงจัง ดวงตาของเขาเหลือบมองผู้จัดการหวังด้วยแววตาประหลาด ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากศูนย์ซื้อขายหุ้นทันที

ให้ตายเถอะ!

ถ้าต้องถูกผู้หญิงที่มีท่าทีคลั่งไคล้ขนาดนี้จ้องมองอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าใครก็อยากหนีทั้งนั้นแหละ!

แต่ในจังหวะที่เขาเพิ่งก้าวพ้นประตูออกมา ก็มีเสียงส้นสูงดังขึ้นจากข้างหลัง!

ผู้จัดการหวังรีบวิ่งตามออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

"คุณจางคะ! คุณช่วยให้ฉันทำธุรกรรมใหญ่ขนาดนี้สำเร็จ ฉันขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อได้ไหม?!"

"แค่เรื่องแค่นี้ จะเลี้ยงข้าวทำไมกัน?!"

จางหยวนรับนามบัตรจากมือผู้จัดการหวังด้วยสีหน้าสงสัย ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาโดยไม่ได้คิดอะไร

"รอบนี้ค่าคอมมิชชันของเราอาจจะไม่ได้สูงเท่าปกติ ประมาณ 8‰ ได้ แต่รวมทั้งหมดก็น่าจะอยู่ที่ 8 ถึง 9 ล้านหยวน ส่วนฉันเองก็คงได้ส่วนแบ่งสักล้านกว่าหยวนล่ะมั้ง!"

"เท่าไหร่นะ?!"

เสียงของจางหยวนสูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

อย่ามองว่าเขารวยแค่เพราะถือหุ้นนะ! ความมั่งคั่งของเขาตอนนี้อยู่ในรูปของหุ้นทั้งหมดเลย!

เงินสดน่ะเหรอ? โคตรจะไม่มี!

พอได้ยินว่ามีเงินค่าคอมเป็นล้าน เขายังอดเจ็บปวดหัวใจไม่ได้เลย!

"ก็ฉันได้ค่าคอมฯ ล้านกว่าหยวนไงล่ะ!"

ผู้จัดการหวังย้ำอีกครั้งด้วยรอยยิ้ม

โอ้โห แม่เจ้า! หัวใจเขาเจ็บจี๊ด ๆ เลยนะโว้ย!

จางหยวนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาเต็มไปด้วยความอับอายเมื่อมองไปที่ผู้จัดการหวัง

เขาอยากจะบอกเธอเหลือเกินว่า...

เขาอยากขายหุ้นคืน!

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร ผู้จัดการหวังก็ดันเปิดฉากอธิบายเรื่องกฎเกณฑ์ของตลาดหุ้นให้ฟังเสียก่อน

และสิ่งที่ทำให้จางหยวนตัวแข็งทื่อไปในทันทีคือ...

สัญญาที่เขาเซ็นไปเมื่อกี้ เป็น "สัญญาซื้อขายแบบมีข้อกำหนดพิเศษ"

ซึ่งหมายความว่า—

เขาห้ามขายหุ้นภายใน 3 เดือน!

แต่ในช่วงนี้ เขาสามารถเข้าร่วมประชุมบริหารและรับเงินปันผลได้!

ร่างของจางหยวนแข็งค้างราวกับโดนสายฟ้าฟาด!

สามเดือนขายไม่ได้...

เงิน... ทั้งหมดนั่นมันคือเงินของเขาแท้ ๆ!!!