บทที่ 9 มือเทรดอันดับหนึ่ง

บทที่ 9  

ขณะที่เสียงของจางหยวนยังคงดังอยู่ในสาย ผู้จัดการหวังก็แทบจะระเบิดด้วยความโกรธ!

เธอกำโทรศัพท์แน่น ยืนอยู่กลางห้องทำงาน น้ำเสียงจากปลายสายเธอได้ยินชัดเจนทุกคำ!

แต่เดี๋ยวนะ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ศูนย์ซื้อขายหุ้นของเธอมี "มือเทรดอันดับหนึ่ง" ชื่อหวังหนิง?!

"หึ! บังอาจนัก!"

ดวงตาของผู้จัดการหวังฉายแววเย็นชา ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ภายในของศูนย์ซื้อขายขึ้นมาแนบหู แล้วออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

"เรียกฝ่ายบุคคลและฝ่ายบริหารการซื้อขายลงไปต้อนรับคุณจางเดี๋ยวนี้!"

"และอีกอย่าง... ไปตรวจสอบให้ฉันหน่อยว่าในศูนย์ซื้อขายของเรา มีไอ้คนที่ชื่อ 'หวังหนิง' ที่ไหน?!"

"ถ้ามีจริง ฉันอยากรู้ว่ามันเป็นใคร!"

"ถ้าไม่มี... ก็เตรียมตัวหาคนมาเก็บข้าวของๆมันได้เลย!!"

"ตุ๊ดดด..."

เธอกดวางสายก่อนที่ปลายสายจะทันได้ตอบรับ จากนั้นรีบสาวเท้าออกจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

ขณะที่เธอเดินลงบันได ฝ่ายบริหารและฝ่ายบุคคลของศูนย์ซื้อขายก็ยืนรออยู่กันเต็มบริเวณชั้นสอง

"เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ผู้จัดการหวัง?"

"หรือนี่เป็นเรื่องของคุณจาง ที่มาทำธุรกรรมครั้งใหญ่กับเรา?"

หัวหน้าฝ่ายบริหารของศูนย์ซื้อขาย กล่าวพลางใช้มืออันอวบอ้วนลูบท้องตัวเองด้วยความประหม่า เขาค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ผู้จัดการหวัง แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปมาก เพราะตอนนี้ผู้จัดการหวังแผ่รังสีอำมหิตออกมาราวกับ "แม่เสือโคร่ง"

ใครกันนะที่ไปกระตุกหนวดเสือตัวนี้เข้า?

หัวหน้าฝ่ายบริหารเหงื่อตก ในใจเริ่มภาวนาให้ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง

แต่ผิดคาด...

ผู้จัดการหวังกลับไม่ได้สนใจเขาแม้แต่น้อย เธอกวาดตามองทุกคน ก่อนจะหยุดสายตาไปที่หัวหน้าฝ่ายบุคคล แล้วเอ่ยเสียงเย็น

"ฝ่ายบุคคล!"

"อยู่นี่ครับ!"

หัวหน้าฝ่ายบุคคลรีบก้าวออกมาทันที พร้อมยืนตัวตรงเหมือนทหารรับคำสั่ง ใบหน้าตื่นตระหนกสุดขีด

"มีอะไรให้ผมทำหรือครับ?!"

น้ำเสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อย เพราะรู้ดีว่า... หากทำอะไรผิดไปแม้แต่นิดเดียว อาจถูก "แม่เสือโคร่ง" ฉีกเป็นชิ้นๆ ได้เลย!

"ฉันให้พวกแกไปสืบเรื่องของไอ้หวังหนิง!! ตอนนี้รู้หรือยังว่ามันเป็นใคร?!"

น้ำเสียงของผู้จัดการหวังเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง คนในแผนกบุคคลรีบเปิดเอกสารอย่างเร่งรีบ ก่อนจะหันกลับมาด้วยใบหน้าซีดเผือด

"เอ่อ... พบแล้วครับ! หวังหนิงเป็นพนักงานในแผนกซื้อขายหุ้น... ตำแหน่งเป็นแค่ 'เทรดเดอร์' คนหนึ่งเท่านั้นครับ!"

"แต่ดูจากสถิติของเขาแล้ว..." หัวหน้าแผนกบุคคลกลืนน้ำลาย "ผลงานค่อนข้างย่ำแย่ ตั้งแต่เข้าทำงานมาแทบจะรั้งท้ายตลอดครับ ได้แค่ระดับผ่านเกณฑ์แบบเฉียดฉิว ไม่ถึงขั้นถูกไล่ออกก็จริง... แต่—"

"เพล้ง!!!"

ยังไม่ทันพูดจบ แก้วน้ำบนโต๊ะถูกผู้จัดการหวังขว้างลงพื้นจนแตกกระจาย!

"ดี! ดีมาก! เทรดเดอร์ยอดแย่ของศูนย์ซื้อขายเรา กลับกล้าทำตัวอวดเบ่งขนาดนี้!!"

เธอกัดฟันแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะ "ไป! ลงไปต้อนรับคุณจางเดี๋ยวนี้! และฉันจะให้พวกแกเห็น 'ความภาคภูมิใจ' ของไอ้หวังหนิงให้เต็มตา!!"

เธอสั่งเสียงแข็ง ก่อนจะเดินนำหน้าลูกน้องฝูงใหญ่ลงไปชั้นล่าง

---

แต่ทันทีที่เธอเดินลงมาถึง...

เสียงหนึ่งที่ดังขึ้นจากด้านล่าง ทำให้ทุกคนต้องชะงัก

"ฉันบอกแกแล้ว! ไอ้พวกกะจ๊อกอย่างแก ไม่มีวันหาเงินได้เท่าฉันหรอก!"

เสียงของหวังหนิงเปี่ยมไปด้วยความโอหัง "ฉันเป็นเทรดเดอร์นะ! เงินเดือนหมื่นสองหมื่นต่อเดือน!"

"ส่วนแก... หึ! จะมีสักเท่าไหร่? สี่พัน? ห้าพัน? ยังจะกล้าทำเบ่ง?! รีบไสหัวไปซะ ก่อนที่ฉันจะเรียก รปภ.!!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ ตามมา

"หึๆ งั้นเหรอ? ก็ได้... งั้นฉันไปก็ได้"

เสียงนี้...

ผู้จัดการหวังหน้าซีดเผือดทันที!!

เสียงนี้... เป็นเสียงของคุณจาง!!!

"ชิบหายแล้ว!!"

เธอแทบไม่คิดอะไรอีก วิ่งลงบันไดด้วยความเร็วสูงจนเสียงส้นสูงกระแทกพื้นดัง "ตึก! ตึก! ตึก!" ราวกับกำลังเร่งเครื่องบนลู่วิ่งไฟฟ้า!

"เดี๋ยวก่อนค่ะ!! คุณจาง!! ได้โปรดรอก่อน!!"

เสียงตะโกนของเธอทำให้ทุกสายตาหันขวับไปทันที

แต่ในตอนนั้น...

"โอ๊ยยยย!!!"

"โครม!!"

เธอพุ่งลงบันไดมาด้วยความเร็วสูง จนสุดท้าย... หยุดไม่ได้!

ผลลัพธ์ก็คือ...

"ฟุ่บ!!"

ร่างของเธอพุ่งเข้าชนกับอกของจางหยวนเต็มๆ!! -

ทั้งศูนย์ซื้อขายหุ้นเงียบกริบ

"หูยยย!"

หลี่อันที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับลูบคาง หรี่ตามองภาพตรงหน้า

"เฮ้ย! ของจริงว่ะ!"

เขาหันไปแซวจางหยวน "พี่ชาย... มีเงินนี่แม่งดีจริงๆ! นี่มัน 'กระโดดเข้าซบอก' ของแท้เลยนะเนี่ย!"

ผู้จัดการหวังที่รู้สึกตัวแล้วก็รีบผละออกมาทันที ใบหน้าขึ้นสีแดงแจ๋ "มะ... ไม่ใช่นะคะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะกระโจนใส่คุณจาง...!"

เธอก้มหัวให้เขาติดๆ กัน "ขอโทษค่ะ! ขอโทษจริงๆ! ฉันรีบร้อนเกินไป!"

เสียงของเธอเต็มไปด้วยความอับอาย

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงยิ่งกว่าก็คือ...

ทั้งฝ่ายบริหารและเจ้าหน้าที่ศูนย์ซื้อขาย ต่างเบิกตากว้าง มองมาทางจางหยวนด้วยความสับสน!!

"เดี๋ยวนะ... 'จางหยวน'...??"

"ชื่อฟังดูคุ้นๆ แฮะ?"

ในขณะที่บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความตกตะลึง...

มีบางคนอดไม่ได้ที่จะลูบคางตัวเองด้วยความฉงนสงสัย

หัวหน้าแผนกบัญชีที่ยืนอยู่ด้านข้าง จู่ๆ ก็ขมวดคิ้ว แล้วหันไปถามลูกน้องข้างๆ

"ไอ้จางหยวนที่ว่านี่มันเป็นใครกันแน่วะ?!"

พนักงานฝ่ายบัญชีที่ยังจำรายละเอียดได้แม่นยำ เพราะวันนี้มีธุรกรรมขนาดใหญ่เพิ่งถูกดำเนินการโดยแผนกของพวกเขาเอง รีบตอบทันที

"ก็คนที่กว้านซื้อหุ้นของ 'ติงเซิ่งกรุ๊ป' ไป 20% ผ่านระบบออนไลน์นั่นไงครับ!"

"ฟู่วววววว!!!"

เสียงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นรอบตัว!!

"บ้าไปแล้ว!!"

"นี่มันการซื้อขายระดับหมื่นล้านเลยนะโว้ย!!!"

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนเปลี่ยนไปทันที จากที่แค่สงสัย... ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความเคารพ ชื่นชม และ...อิจฉาสุดขีด!!

โดยเฉพาะบรรดาชายหนุ่มที่อยู่ในเหตุการณ์!

"ให้ตายเหอะ! ไม่แปลกใจเลยที่ผู้จัดการหวังจะพุ่งเข้าซบอกเขา!!"

"เออว่ะ! ถ้าเป็นกู กูก็อยากกระโดดกอดด้วยเหมือนกัน!!"

นี่มันผู้ชายระดับไหนกัน... ทุ่มเงินซื้อหุ้น 20% ของบริษัทยักษ์ใหญ่ได้ในพริบตา!

แบบนี้ใครจะไม่อยากได้เขาวะ!!

---

ในขณะที่ทุกคนกำลังจ้องมองจางหยวนด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความนับถือ...

หวังหนิงชายที่เมื่อครู่ยังยืนอวดเบ่ง พูดจาดูถูกคนอื่น ตอนนี้กลับเริ่มตัวสั่น!

"ฉิบหายแล้ว!!"

เขารู้ตัวแล้วว่าไปหาเรื่องคนผิดเข้าให้แล้ว!

ดวงตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะแอบขยับเท้า... พยายาม "หนีออกจากที่นี่เงียบๆ"

แต่ยังไม่ทันได้ก้าวพ้นไป...

"เฮ้! คุณจางใช่ไหมครับ!"

เสียงหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับร่างของ หัวหน้าแผนกซื้อขายหุ้น เดินเข้ามาหา ก่อนจะ ยื่นมือออกมาจับมือกับจางหยวนแน่น!!

ใบหน้าของชายวัยกลางคนเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความนับถือ

"โอ้โห!! อัจฉริยะหนุ่มจริงๆ!! เก่งสุดยอด!!"

"ตอนผมอายุเท่าคุณ ยังไม่มีปัญญาหาเงินระดับนี้ได้เลยนะครับ ฮ่าๆๆ!"

"แต่คุณจาง! คุณมาถึงที่นี่แล้ว ทำไมไม่โทรแจ้งเราก่อนล่ะครับ?! พวกเราจะได้เตรียมต้อนรับให้เหมาะสม!!"

"ซวยแล้ว!!"

ในใจของหวังหนิงระเบิดดัง "โครมมมม!!"

เขาพยายามขยับตัวออกไปช้าๆ

แต่ในตอนนั้นเอง...

จางหยวนค่อยๆ หันไปมอง...

สายตาของเขาจับจ้องไปที่หวังหนิงที่พยายาม "แอบย่องออกไป" อย่างลับๆ

จู่ๆ รอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

"ที่จริง... ผมก็อยากติดต่อพวกคุณอยู่นะครับ"

"แต่ปัญหาคือ... ทำไม 'ศูนย์ซื้อขายหุ้น' ของพวกคุณถึงเข้าไปยากขนาดนี้ล่ะ?"

"ฟิ้วววว~"

เหมือนมีลมเย็นพัดผ่านร่างของหวังหนิง...

ตอนนี้ ขาของเขาแทบยืนไม่อยู่แล้ว!!