ตอนที่ 14 : ผู้ท้าชิงคนใหม่, สวรรค์ - เกาะฝังสวรรค์!

ตอนที่ 14 : ผู้ท้าชิงคนใหม่, สวรรค์ - เกาะฝังสวรรค์!

บนทวีปโต้วหลัว ทุกคนต่างกำลังเฝ้ารอด้วยความคาดหวัง...

ในเวลานี้ ภาพลวงตาบนม่านฟ้าก็หยุดกะพริบลงในที่สุด และน้ำเสียงอันยิ่งใหญ่และเย็นชา ราวกับประกาศิตจากเทพเจ้า ก็ดังก้องไปทั่วฟ้าดินอีกครั้ง

【ติ๊ง! ผู้ถูกเลือกคนที่หนึ่ง : ตระกูลจูแห่งจักรวรรดิซิงหลัว, จูจู๋อวิ๋น (อัครวิญญาจารย์ ระดับ 38)】

จักรวรรดิซิงหลัว คฤหาสน์ตระกูลจู

หญิงสาวผู้มีใบหน้าคล้ายคลึงกับจูจู๋ชิงถึงเจ็ดแปดส่วน ทว่ามีความเป็นผู้ใหญ่และเย็นชาบริเวณหว่างคิ้วมากกว่าเล็กน้อย จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองม่านฟ้า ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

นางคือพี่สาวของจูจู๋ชิง จูจู๋อวิ๋น อย่างแท้จริง

"เป็นข้าจริงๆ งั้นหรือ?"

จูจู๋อวิ๋นครุ่นคิด พลางมองไปที่จูหงเฟิงผู้เป็นบิดา และไต้วีซือคู่หมั้นของนาง ที่กำลังดื่มและพูดคุยกันกลางดึกอยู่ข้างๆ นาง

และพวกเขาทั้งสองคนก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงเช่นกัน

จูหงเฟิงเป็นคนแรกที่ได้สติกลับมา เขามองไปที่ลูกสาวคนโตของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "จู๋อวิ๋น เป็นเจ้าก็ดีแล้ว!"

"ถ้าเช่นนั้นในฐานะพ่อของเจ้า ข้าจะมอบหมายงานให้เจ้าสักอย่างหนึ่ง!"

จูจู๋อวิ๋นค้อมตัวลงเล็กน้อยในทันที "ท่านพ่อ โปรดสั่งการมาได้เลย"

จูหงเฟิงเหลือบมองไต้วีซือที่มีท่าทีสงบนิ่งและมีรอยยิ้มประดับบนริมฝีปาก จากนั้นจึงกล่าวกับจูจู๋อวิ๋น "หลังจากที่เจ้าไปยังโลกสยบฟ้าทลายปฐพีแล้ว หากเป็นไปได้..."

"จงไปพาตัวนังเด็กสารเลวที่ทำให้ตระกูลจูของเราต้องอับอายขายหน้ากลับมาซะ!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ จูหงเฟิงก็กำชับเป็นพิเศษ "จำไว้ เจ้าต้องพานางกลับมาอย่างมีชีวิตและปลอดภัย!"

"...ข้าตั้งใจจะพานางไปสารภาพผิดต่อองค์ฝ่าบาทด้วยตัวของข้าเอง! ข้าเกรงว่าหากแขนหรือขาขาดหายไปจะทำให้เคืองสายตาองค์ฝ่าบาทได้"

"ท่านพ่อ ข้าเข้าใจแล้ว" จูจู๋อวิ๋นพยักหน้า

จูหงเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย จากนั้นก็เหลือบมองไต้วีซืออย่างเงียบๆ และกำชับจูจู๋อวิ๋นอีกครั้ง

คราวนี้ น้ำเสียงของเขาเคร่งขรึมมากยิ่งขึ้น ถึงกับแฝงไปด้วยน้ำเสียงตักเตือน "และอีกอย่าง..."

"แม้ว่าเจ้าจะไปถึงโลกสยบฟ้าทลายปฐพี เจ้าก็ต้องชัดเจนอยู่เสมอว่าเจ้าคือใครและมีสถานะอะไร! อย่าได้เอาเยี่ยงอย่างจูชิงเชียว นางทำให้ตระกูลจูของเราต้องเสื่อมเสียเกียรติอย่างถึงที่สุด!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จูจู๋อวิ๋นก็รู้สึกกังวลแทนผู้เป็นน้องสาวเล็กน้อย

แต่ภายนอก นางกลับส่งเสียงหัวเราะเยาะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูแคลน :

"ท่านพ่อ วางใจเถอะ ข้าจะเป็นเหมือนนังร่านไร้ยางอายอย่างจูจู๋ชิงได้อย่างไร? ถึงกับเตรียมตัวไปเป็นสาวใช้ให้กับชนพื้นเมืองของโลกอื่น ช่างน่าขันสิ้นดี!"

จากนั้นไต้วีซือก็มองไปที่จูหงเฟิงและยิ้มอย่างมั่นใจ :

"ท่านพ่อตา โปรดวางใจ ข้าเชื่อมั่นในตัวจู๋อวิ๋น"

"จะว่าไป การตัดสินใจของจูชิง... ก็พอจะเข้าใจได้อยู่บ้าง ท่านไม่จำเป็นต้องตำหนินางมากเกินไปหรอก"

ไต้วีซือเปลี่ยนน้ำเสียง เสียงของเขาแฝงไปด้วยความดูถูกที่ไม่อาจปิดบัง "ท้ายที่สุดแล้ว คู่หมั้นของจูชิงก็คือขยะอย่างไต้มู่ไป๋ ที่ทั้งขี้ขลาด ไร้ความสามารถ เอาแต่คิดจะหนี และมักจะหมกตัวอยู่แต่ในซ่องหอนางโลม"

"มันจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่นางจะพยายามหาทางออกอื่น"

จูหงเฟิงพยักหน้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ฝ่าบาทตรัสได้ถูกต้องแล้ว"

จากนั้น เขาก็มองไปที่จูจู๋อวิ๋นอีกครั้ง "จู๋อวิ๋น ในบรรดาลูกสาวของข้า เจ้าคือคนที่ทำให้ข้าสบายใจที่สุด และข้าก็เชื่อใจเจ้าเช่นกัน"

"ลูกจะไม่ทำให้ความคาดหวังอันสูงส่งของท่านพ่อและองค์ฝ่าบาทต้องผิดหวังอย่างแน่นอน!"

ทว่า แม้นางจะพูดเช่นนั้น แต่ในใจของจูจู๋อวิ๋นกลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ตอนนั้นจูชิงเห็นอะไรในแผ่นหยกนั่นกันแน่ ถึงทำให้นางเลือกที่จะเป็นสาวใช้ให้กับชนพื้นเมืองของโลกใบนั้น?

แม้ว่าจูจู๋อวิ๋นจะไม่ได้ใช้เวลาใกล้ชิดกับน้องสาวของนางมากนักท้ายที่สุดแล้ว นางก็ต้องแสดงท่าทีเป็นศัตรูกันภายในตระกูล

แต่นางก็รู้ดีถึงความเย่อหยิ่งและความดื้อรั้นในใจของน้องสาวของนาง

ในตอนนั้นเอง ม่านฟ้าก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง

【ติ๊ง! ผู้ถูกเลือกคนที่สอง : สหพันธ์สุริยันจันทรา ผู้อยู่อาศัยเมืองตงไห่, สวีหาน (ระดับ 0)】

สหพันธ์สุริยันจันทรา เมืองตงไห่

บนถนนที่พลุกพล่าน ผู้คนกำลังถกเถียงกันอย่างมีชีวิตชีวาเนื่องจากการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของม่านฟ้า

วินาทีต่อมา ลำแสงสีทองที่เชื่อมต่อระหว่างสวรรค์และโลกก็ทอดลงมาอย่างเงียบๆ ห่อหุ้มเด็กหนุ่มผมดำที่กำลังยืนอยู่ริมถนนและจ้องมองการถ่ายทอดสดของม่านฟ้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ร่างของเด็กหนุ่มสั่นไหว และพร้อมกับลำแสงนั้น เขาก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ไม่ไกลออกไป ถังอู่หลินที่เพิ่งฝึกตีเหล็กเสร็จและกำลังจะกลับไปที่สถาบัน มองดูลำแสงนั้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

"อ๊ะ?"

"ใกล้ขนาดนี้เลย? บ้าเอ๊ย ทำไมถึงไม่ใช่ข้าล่ะ?"

ถังอู่หลินกำหมัดแน่น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา "ถูกส่งตัวไปต่อหน้าต่อตาข้าเลย... น่าอิจฉาเกินไปแล้ว!"

"ไม่ได้การล่ะ ข้าต้องรีบไปหากู่เยว่กับเซี่ยเซี่ยเพื่อบ่นเรื่องนี้ซะแล้ว!"

...

...

โลกสยบฟ้าทลายปฐพี

ดินแดนรกร้างตะวันออก เมืองไป๋มู่

พร้อมกับคลื่นความผันผวนของมิติสีทองที่กวาดผ่าน ร่างของจูจู๋อวิ๋นก็ปรากฏขึ้นในเงามืดของป่าเล็กๆ ห่างจากเมืองไป๋มู่ร้อยเมตร

จูจู๋อวิ๋นรีบมองไปรอบๆ สัมผัสได้ถึงพลังงานของสวรรค์และโลกที่แตกต่างจากทวีปโต้วหลัวอย่างสิ้นเชิง ทุกลมหายใจที่สูดเข้าไปทำให้นางรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย

"ที่นี่คือ... โลกสยบฟ้าทลายปฐพียงั้นหรือ?"

จูจู๋อวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึก ระงับความอยากรู้อยากเห็นในใจ และไม่พยายามบ่มเพาะในทันที

ท้ายที่สุดแล้ว ประสบการณ์ของจางหมิงก็ยังคงชัดเจนอยู่ในใจของนาง...

นอกเมืองมันอันตรายมาก!

เมื่อคิดเช่นนี้ นางก็มองไปที่กำแพงเมืองโบราณอันสูงตระหง่านที่อยู่ไม่ไกล

ผ่านมุมมองของม่านฟ้าก่อนหน้านี้ นางมีความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับโลกสยบฟ้าทลายปฐพีแล้ว นางเดินตรงไปที่ประตูเมืองอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้มีความอยากรู้อยากเห็นมากจนเกินไป

"เมืองไป๋มู่..."

ไม่นาน นางก็มาถึงใต้ประตูเมือง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองอักขระที่ดูเรียบง่ายแต่ทรงพลังทั้งสามตัว นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย :

"ไม่ใช่เมืองชิงเฟิงงั้นหรือ?"

"ถ้าอย่างนั้น ดูเหมือนว่าหากข้าต้องการจะหาน้องสาวของข้า ข้าก็คงจะต้องหาคนของศาลสวรรค์ก่อนเพื่อติดต่อกับเจียงหว่านหว่าน..."

ท้ายที่สุดแล้ว จูชิงก็เพิ่งจะเข้าร่วมศาลสวรรค์ นางย่อมยังไม่มีชื่อเสียง และคงไม่มีใครรู้จักนาง

แต่เจียงหว่านหว่านผู้นั้น ที่พาจูชิงไปยังนครจักรพรรดิขาว เป็นถึงระดับมัคนายก สถานะของนางในศาลสวรรค์จึงดูเหมือนจะไม่ต่ำเลย

"ข้าล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าเมืองนี้จะมีคนจากศาลสวรรค์หรือไม่ และพวกเขาจะรู้จักเจียงหว่านหว่านหรือเปล่า?"

จูจู๋อวิ๋นครุ่นคิดขณะก้าวผ่านประตูเมือง

ทว่า ทันทีที่นางมาถึงประตูเมืองและก่อนที่นางจะได้เข้าไป เสียงผู้หญิงที่แฝงไปด้วยเสียงหัวเราะขี้เล่นก็ดังขึ้นข้างๆ นาง :

"โย่ แม่หนูน้อยคนสวยช่างน่ารักจริงๆ เจ้าดูหน้าตาไม่คุ้นเลยนะ"

"เจ้ากำลังรีบร้อนตามหาใครอยู่หรือ?"

หัวใจของจูจู๋อวิ๋นกระตุกวาบ และนางก็ตื่นตัวขึ้นมาในทันที

นางไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าคนคนนี้เข้ามาใกล้นางตั้งแต่เมื่อใด!

นางหันขวับไปมอง แล้วก็เห็นเพียงหญิงสาวในชุดเดรสสีม่วงอ่อน มีรูปร่างหน้าตาที่งดงามและมีเสน่ห์ กำลังยืนพิงประตูเมืองและมองมาที่นางด้วยรอยยิ้มกว้าง

"ท่านเป็นใคร?"

จูจู๋อวิ๋นเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ พลังวิญญาณในร่างกายของนางหมุนเวียนอย่างเงียบๆ

เพียงแต่...

มันเป็นเพียงภาพลวงตาหรือเปล่า แต่จูจู๋อวิ๋นพบว่าหญิงสาวตรงหน้านางผู้นี้... กลับดูคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้าง?

เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางประหม่าเล็กน้อยของจูจู๋อวิ๋น หญิงสาวในชุดสีม่วงก็ยิ้มและยื่นนิ้วอันเรียวงามราวกับหยกออกมา เคาะหน้าผากอันเนียนนุ่มของจูจู๋อวิ๋นเบาๆ

การเคลื่อนไหวนั้นไม่ได้ดูรวดเร็วเลยแม้แต่น้อย แต่จูจู๋อวิ๋นกลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า...

นางไม่สามารถตอบสนองได้เลย

"เจ้าจะประหม่าไปทำไม?" น้ำเสียงของหญิงสาวนั้นเย้ายวนไปถึงกระดูก

"เมื่อกี้เจ้าเพิ่งจะพึมพำกับตัวเองเรื่องตามหาน้องสาวที่ไม่ได้เรื่องของข้า เจียงหว่านหว่าน ไม่ใช่หรือไง?"

ในเวลาเดียวกัน

ประกายแสงสีทองอีกลำก็วาบผ่าน...

สวรรค์ - เกาะฝังสวรรค์

【มุมมองบุคคลที่สาม : สหพันธ์สุริยันจันทรา ผู้อยู่อาศัยเมืองตงไห่, สวีหาน (ระดับ 0)】