ตอนที่ 186 เศรษฐกิจแบ่งปัน ! พ่อผมคือประธานเจ๋อรัน เทคโนโลยี !

ตอนที่ 186 เศรษฐกิจแบ่งปัน ! พ่อผมคือประธานเจ๋อรัน เทคโนโลยี !

หลังจากแยกย้ายกับพวกเพื่อน ๆ ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง... หลี่ตงก็ขับรถมุ่งหน้าตรงไปยังตึกติ่งเซิ่ง

ซึ่งตึกติ่งเซิ่ง แห่งนี้... ก็คืออาคารสำนักงานใหญ่ที่เป็นที่ตั้งของบริษัทต่าง ๆ ภายใต้อาณาจักรของหลี่ตง... ไม่ว่าจะเป็น เซี่ยวเน่ย  หรือเจียเจี้ยว ล้วนแต่เช่าพื้นที่ทำการอยู่ที่นี่ทั้งสิ้น

แต่ทว่า... เป้าหมายของเขาในวันนี้กลับไม่ใช่บริษัท เซี่ยวเน่ย  หรือเจียเจี้ยว แต่อย่างใด ! ... เขาเดินตรงไปยังบริษัทน้องใหม่ที่มีป้ายชื่อแปะหราอยู่หน้าประตูว่า... บริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี !

บริษัทนี้... คือบริษัทที่หลี่ตงเพิ่งจะจดทะเบียนจัดตั้งขึ้นมาใหม่หมาด ๆ ... เมื่อราว ๆ 3 เดือนก่อนหน้านี้เอง !

และสำหรับ ตงเย่า เทคโนโลยี หลี่ตงตัดสินใจที่จะไม่ใช้ชื่อของเจียงอวี่เซวียน มาเป็นตัวแทนทางกฎหมายในการจดทะเบียนบริษัทเหมือนที่ผ่าน ๆ มาอีกแล้ว ! ... แต่เขาเลือกที่จะใส่ชื่อของตัวเองขึ้นแท่นเป็นผู้แทนโดยชอบธรรม และเป็นประธานบริษัทอย่างเต็มตัว !

เมื่อเดินเข้ามาในออฟฟิศ... หลี่ตงก็มุ่งหน้าเข้าสู่ห้องทำงานส่วนตัวของเขา... ก่อนจะสั่งให้เลขาฯไปตามตัวอี้ลี่หมิง... ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้จัดการทั่วไปของ ตงเย่า เทคโนโลยี ให้เข้ามาพบ

"ท่านประธานหลี่... "

อี้ลี่หมิงชายวัยกลางคนอายุราว ๆ 40ปีเศษ เดินเข้ามาในห้อง... เขาคือผู้บริหารมืออาชีพที่หลี่ตงยอมควักเงินจ้างบริษัทจัดหางานให้ไปตามสืบ และดึงตัวมาช่วยงาน

ถึงแม้ว่าโปรไฟล์ของอี้ลี่หมิงจะไม่เคยก้าวขึ้นไปเป็นผู้บริหารระดับสูง ในบริษัทมหาอำนาจที่มีชื่อเสียงโด่งดังอะไรมาก่อน... แต่ประสบการณ์การทำงานและความเก๋าเกมในสายงานบริหารของเขาก็ถือว่าโชกโชน และไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

"อืม... ประธานอี้เชิญนั่งก่อนครับ"

หลี่ตงพยักหน้ารับทักทายก่อนจะผายมือเชิญให้อีกฝ่ายนั่งลง

"ขอบคุณครับท่านประธานหลี่"

อี้ลี่หมิงค้อมศีรษะขอบคุณตามมารยาท... ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของหลี่ตง

เมื่อเห็นผู้บริหารนั่งเรียบร้อย... หลี่ตงก็เริ่มเข้าประเด็นทันที"ประธานอี้ครับ ! ... ไม่ทราบว่า... งานหลาย ๆ โปรเจกต์ที่ผมมอบหมายให้คุณไปจัดการดูแลน่ะ... ตอนนี้มีความคืบหน้าไปถึงไหนแล้วครับ ? "

เมื่อโดนถาม...  อี้ลี่หมิงก็รีบรายงานฉะฉาน "เรียนท่านประธานหลี่ครับ ! ... สำหรับโปรเจกต์พาวเวอร์แบงก์... ตอนนี้ทางฝ่ายวิจัยและพัฒนาของเรา... สามารถผลิตเครื่องต้นแบบออกมาได้สำเร็จแล้วครับ ! "

"และสำหรับแอปพลิเคชันพาวเวอร์แบงก์ให้เช่า... ที่ท่านประธานหลี่เป็นคนต้นคิดขึ้นมานั้น... ตอนนี้เราก็พัฒนาตัวซอฟต์แวร์เสร็จสมบูรณ์พร้อมรันบนระบบปฏิบัติการหงเหมิงและแอนดรอยด์เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ ! "

"จะมีติดอยู่ก็แค่... ระบบปฏิบัติการ iOS  ของทางแอปเปิลเท่านั้นครับ... ที่เราเพิ่งจะส่งเรื่องผ่านการตรวจสอบ และเพิ่งจะได้รับชุดคำสั่งสำหรับการพัฒนาของพวกเขามาเมื่อเดือนก่อนนี่เอง... ดังนั้นในส่วนของแอปบน iOS ... ตอนนี้ก็กำลังอยู่ในขั้นตอนเร่งพัฒนาอย่างเต็มกำลังครับ"

"ส่วนเรื่องตู้ชาร์จพาวเวอร์แบงก์แบบสถานี... ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการทดสอบระบบอยู่เลยครับ... คาดว่าน่าจะต้องใช้เวลาอีกประมาณ 1-2 เดือนถึงจะพร้อมเปิดใช้งานจริงได้ครับ"

อี้ลี่หมิงรายงานเรื่องพาวเวอร์แบงก์จบก็ขยับไปเรื่องถัดไป "อ้อ ! และอีกเรื่องนึงครับ !  ... โปรเจกต์เคสโทรศัพท์มือถือที่ท่านให้ความสำคัญ... ผมก็ได้ทำตามคำสั่งของท่าน... โดยการจ้างทีมนักออกแบบให้ช่วยกันรังสรรค์ลวดลายและดีไซน์ใหม่ ๆ ออกมาสิบกว่าแบบเรียบร้อยแล้วครับ! ...  และได้ส่งแบบทั้งหมดไปให้โรงงานเริ่มเดินสายการผลิตแล้วด้วยครับ ! "

"ในปัจจุบันนี้... เรามีสต็อกเคสมือถือนอนรออยู่ในโกดัง... ประมาณ 1 ล้านชิ้นแล้วล่ะครับ ! ... สินค้าพร้อมที่จะถูกปล่อยลงสู่ตลาดและวางจำหน่ายได้ทุกเมื่อเลยครับท่าน ! "

ใช่แล้ว ! จุดประสงค์หลักที่หลี่ตงยอมควักเงินมาจดทะเบียนก่อตั้ง ตงเย่า เทคโนโลยี ขึ้นมา... ก็เพื่อเกาะกระแสโกยเงินจากการผลิตอุปกรณ์เสริมสำหรับสมาร์ทโฟน ! ... ซึ่งก็คือพาวเวอร์แบงก์และเคสโทรศัพท์นี่แหละ !

ถึงแม้ว่าสินค้าทั้งสองประเภทนี้... มันจะปราศจากนวัตกรรมขั้นสูงหรือไม่มีเทคโนโลยีล้ำลึกอะไรมาเป็นกำแพงป้องกันเลยก็ตาม...  และอาจจะทำสเกลธุรกิจให้บิ๊กเบิ้มระดับหมื่นล้านแสนล้านได้ยาก

แต่ถ้าหวังจะปั้นมันขึ้นมาเพื่อโกยเศษเงินก้อนโตสักตั้งล่ะก็... มันก็ย่อมเป็นเรื่องที่ง่ายเหมือนปอกกล้วย !

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ท่ามกลางยุคทองที่ตลาดสมาร์ทโฟนกำลังเฟื่องฟู และขยายตัวอย่างบ้าคลั่งแบบนี้ !

แถมยิ่งไปกว่านั้น... เมื่อสารพัดแอปพลิเคชันมากมาย... โดยเฉพาะแอปเกมมือถือ... เริ่มได้รับความนิยมและฮิตติดลมบน... ด้วยความจุแบตเตอรี่อันน้อยนิดของสมาร์ทโฟนในยุคปัจจุบัน... ขืนเอามานั่งเล่นเกมล่ะก็ ! ... เล่นได้ไม่กี่ชั่วโมงแบตก็หมดเกลี้ยงชัวร์ป๊าบ !

และในยุคนี้น่ะ... ผู้ผลิตสมาร์ทโฟนแทบทุกค่าย... ต่างก็หันมาใส่ใจเรื่องดีไซน์ ,ความเพรียวบาง, และความสวยงามกันหมดแล้ว... พวกเขาจึงพร้อมใจกันหันหลังให้กับดีไซน์เก่า ๆ ... แล้วเปลี่ยนมาใช้การออกแบบแบบแบตเตอรี่ฝังในตัวเครื่องที่ไม่สามารถถอดเปลี่ยนได้กันแทบจะทั้งนั้น !

แม้กระทั่งสมาร์ทโฟนของเจ๋อรัน เทคโนโลยีไม่ว่าจะเป็นซีรีส์ซิงเย่า หรือน้องเล็กอย่าง ส้ม J1 ต่างก็ใช้ดีไซน์แบตเตอรี่ฝังในแบบนี้เหมือนกันหมด !

และไอ้ดีไซน์นี้แหละ... ที่มันทำให้ปัญหาแบตเตอรี่หมดไว... กลายเป็นวาระแห่งชาติ และเป็นเรื่องสำคัญของผู้ใช้งานสมาร์ทโฟนทุกคน ! ...  และนั่นก็หมายความว่า... ความต้องการสำหรับแบตเตอรี่สำรองหรือพาวเวอร์แบงก์มันจะต้องมหาศาล และบ้าคลั่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่นอน !

ดังนั้น... หลี่ตงจึงเล็งเห็นขุมทรัพย์กองโตที่ลอยอยู่ตรงหน้า ! ... เขาจึงไม่รอช้าที่จะกระโดดเข้ามากอบโกยด้วยการจัดตั้ง ตงเย่า เทคโนโลยี ขึ้นมารองรับ !

และแน่นอนว่า ! ... เป้าหมายของเขาไม่ได้มีแค่การขายพาวเวอร์แบงก์ให้คนซื้อกลับไปใช้ที่บ้านเฉย ๆ หรอกนะ ! แต่เขากำลังจะเปิดตัวธุรกิจพาวเวอร์แบงก์ให้เช่าควบคู่กันไปด้วย !

หลี่ตงยังจำภาพความรุ่งเรืองในชีวิตก่อนของเขาได้อย่างแม่นยำ ! ... ภาพของตู้พาวเวอร์แบงก์ให้เช่าที่กระจายตัวอยู่แทบทุกตารางนิ้ว... ไม่ว่าจะเป็นตามตรอกซอกซอยร้านอาหาร หรือโดยเฉพาะอย่างยิ่งในห้างสรรพสินค้า... ธุรกิจพวกนี้ฟันกำไรจนน่าอิจฉาขนาดไหน !

ส่วนไอเทมอย่างเคสมือถือนั้น... ก็ถือเป็นอีกหนึ่งอุปกรณ์เสริมคู่บุญที่ขาดไม่ได้สำหรับสมาร์ทโฟนเช่นเดียวกัน ! ในโลกอนาคต... เคสมือถือที่มีลวดลายและดีไซน์หลากหลาย... จะกลายเป็นแฟชันที่วางขายเกลื่อนกลาดจนแทบจะนับไม่ถ้วน

ซึ่งแน่นอน... ไอ้ธุรกิจเคสมือถือเนี่ย... ปราศจากเทคโนโลยีใด ๆ ยิ่งกว่าพาวเวอร์แบงก์ซะอีก !

แต่ในสภาวะปัจจุบัน... ในเมื่อตลาดยังไม่มีใครรู้ตัวว่ามันเป็นขุมทองในฐานะผู้บุกเบิก... การจะฉวยโอกาสรีบตักตวง กอบโกยกำไรเป็นกอบเป็นกำ ก่อนใครเพื่อนมันก็ย่อมเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล !

และนี่แหละ... คือเหตุผลเบื้องหลังว่าทำไมหลี่ตงถึงได้สั่งให้อี้ลี่หมิง... ไปกว้านซื้อโรงงาน... เพื่อนำมาพัฒนาพาวเวอร์แบงก์,ตู้สถานีชาร์จ, และแอปพลิเคชันให้เช่าพาวเวอร์แบงก์ !

พร้อมกันนั้นเขาก็ยังสั่งให้จ้างทีมนักออกแบบมาเร่งออกแบบเคสมือถือ... เพื่อรองรับสมาร์ทโฟนรุ่นฮิตในตลาดปัจจุบัน... ไม่ว่าจะเป็นซีรีส์ซิงเย่า, ส้ม J1 หรือแม้กระทั่ง iPhone ก็ตาม ! ... แล้วก็ส่งออเดอร์ไปให้โรงงานเร่งผลิตเคสออกมาตุนไว้ !

เมื่อได้รับฟังรายงานความคืบหน้าจากอี้ลี่หมิงจนจบ... หลี่ตงก็พยักหน้ารับอย่างพอใจ "เยี่ยมมากครับ! ... คุณรีบไปจี้ฝ่ายวิจัย และพัฒนาให้พวกเขาเร่งคลอดตู้สถานีชาร์จออกมาให้เร็วที่สุดเลยนะครับ ! ... เอ้อ ! จริงสิ... แล้วต้นทุนในการผลิตพาวเวอร์แบงก์ของเราในตอนนี้... มันตกอยู่ที่เครื่องละเท่าไหร่เหรอครับ ? "

อี้ลี่หมิงรีบกางข้อมูลมารายงานทันที "ถ้าคำนวณจากชิ้นส่วน และวงจรที่เราจัดหามาผลิตเอง... ต้นทุนมันจะตกอยู่ที่ราว ๆ 50หยวนต่อเครื่องครับ! ... แต่ถ้าหากเราสั่งผลิตแบบจำนวนมหาศาล... แล้วโยนให้โรงงานประกอบรับช่วงไปผลิต... ต้นทุนมันก็น่าจะสามารถกดราคาลงมาได้... เหลือตกเครื่องละ 40 กว่าหยวนครับ ! "

"และสำหรับเครื่องต้นแบบที่เราผลิตออกมาทั้งหมด... ก็ได้ทำตามบรีฟของท่านประธานหลี่อย่างเคร่งครัดครับ ! ... คือการเลือกใช้เซลล์แบตเตอรี่และแผงวงจรของแบรนด์บีวายดี ทั้งหมด ! ... ดังนั้นถ้าเราจะโยนออเดอร์ให้โรงงานไปประกอบ... ทางที่ดีที่สุด... เราก็ควรจะจ้างบริษัทบีวายดี ให้เป็นผู้ผลิตให้เราไปเลยน่าจะดีที่สุดนะครับ"

หลี่ตงได้ฟังก็หัวเราะเบา ๆ "ฮะ ๆ ... เรื่องนั้นผมก็เล็งเอาไว้อยู่แล้วล่ะครับ ! ... ผมตั้งใจจะให้บีวายดี เป็นคนผลิตพาวเวอร์แบงก์ให้บริษัทเรามาตั้งแต่ต้นแล้ว ! ... เพราะงั้นผมถึงได้ระบุสเปกให้พวกคุณใช้แบตเตอรี่ และเซลล์ของบีวายดี มาเป็นมาตรฐานในการวิจัยตั้งแต่แรกยังไงล่ะครับ"

เมื่อเห็นท่าทีมั่นอกมั่นใจของเจ้านายหนุ่ม...  อี้ลี่หมิงก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย "ท่านประธานหลี่ครับ... ฟังจากที่ท่านพูด... ดูเหมือนท่านจะมีเส้นสายหรือมีคอนเนกชันกับทางผู้บริหารของบีวายดี เหรอครับ ? "

หลี่ตงพยักหน้ายิ้ม ๆ "อืม... ก็พอมีอยู่บ้างแหละครับ ! ... เอาไว้เดี๋ยวอีก 1-2 วันนี้... ผมจะให้คนรู้จักช่วยเป็นธุระต่อสายพูดคุยเกริ่นเรื่องกับทางบีวายดี ให้ก่อน... แล้วหลังจากนั้น... ผมค่อยให้คุณเป็นตัวแทน เข้าไปเจรจาธุรกิจกับพวกเขาอย่างเป็นทางการอีกทีก็แล้วกันครับ"

หลี่ตงเว้นจังหวะไปนิดก่อนจะแจกแจงออเดอร์ล็อตใหญ่ "สำหรับลอตแรก ! ... ผมตั้งเป้าไว้ว่าจะสั่งผลิตพาวเวอร์แบงก์ออกมาก่อนสัก 5 ล้านเครื่อง !  ...  และในส่วนของเคสมือถือก็เช่นกัน ! ... คุณไปกำชับโรงงานผลิตให้เร่งมือปั๊มเคสออกมาให้ได้ 5 ล้านชิ้นตุนไว้ในโกดังเลยนะครับ ! "

เมื่อได้ยินจำนวนออเดอร์สุดบ้าคลั่งของหลี่ตง...  อี้ลี่หมิงก็ถึงกับหน้าถอดสี ! "ท... ท่านประธานหลี่ครับ ! ... จะสั่งผลิตพาวเวอร์แบงก์กับเคสมือถือ... อย่างละ 5 ล้านชิ้นเลยเหรอครับ ! ?... น... นี่มัน... จะไม่เยอะเกินไปหน่อยเหรอครับท่าน ! ? "

"อย่าลืมนะครับท่าน ! ... ว่าตอนนี้บริษัทของเรา... ยังไม่มีช่องทางการจัดจำหน่ายเลยแม้แต่แห่งเดียวนะครับ ! ...  และการจะไปบุกเบิกถางทางสร้างเครือข่ายช่องทางขาย... มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำเสร็จได้ภายในวันสองวันด้วย ! "

"แถมยิ่งไปกว่านั้น ! ... ไอ้เรื่องเคสมือถือน่ะ... มันยังพอรับไหวเพราะต้นทุนมันไม่กี่สตางค์... แต่พาวเวอร์แบงก์นี่สิครับ ! ... ต้นทุนขั้นต่ำก็ตกเครื่องละ 40 กว่าหยวน ! ... ถ้าสั่งล่อไป 5 ล้านเครื่อง เม็ดเงินต้นทุนปาเข้าไปตั้ง 200 กว่าล้านหยวน ! ! เลยนะครับท่าน ! "

" และต่อให้โรงงานเขาจะยอมให้เราวางมัดจำก่อนผลิต... แค่เราจ่ายมัดจำ 30% ก็ปาเข้าไปตั้ง 60 ล้านหยวนแล้วนะครับ ! ... แต่บริษัทของเรา... มีเงินไม่ถึงขนาดนั้นนี่ครับท่าน ! ! "

อี้ลี่หมิงร่ายยาวด้วยความตื่นตระหนก !

ก็ตอนที่หลี่ตงก่อตั้ง ตงเย่า เทคโนโลยี ขึ้นมาน่ะ... เขาเพิ่งจะหอบเงินมาอัดฉีดเป็นทุนจดทะเบียนให้บริษัทแค่ 10 ล้านหยวนเท่านั้นเองนี่ !

แล้วบริษัทกระจอก ๆ ทุนจดทะเบียน 10 ล้าน... จะเอาปัญญาที่ไหนไปจ่ายค่าผลิตของหลักร้อยล้านได้ล่ะเนี่ย !

ทว่า... เมื่อต้องเผชิญกับความวิตกกังวลของลูกน้อง... หลี่ตงกลับหัวเราะร่วนออกมาอย่างไม่ยี่หระ "ฮ่า ๆ ๆ ... เรื่องนั้นง่ายนิดเดียวครับ ! ... ในส่วนของช่องทางการจัดจำหน่ายน่ะ... ผมมีเส้นสายช่องทางพร้อมใช้งานรอเสิร์ฟอยู่แล้วล่ะครับ ! "

" และนอกจากช่องทางออฟไลน์... เราก็จะไปเปิดหน้าร้านออฟฟิเชียลของเราเองบนแพลตฟอร์มTaobao และโก่วตงมอลล์ ควบคู่ไปด้วยเลย ! ... เพื่อเป็นช่องทางกอบโกยยอดขายออนไลน์อีกทางหนึ่ง ! "

"ส่วนเรื่องที่ว่า... เงินไม่พอน่ะเหรอ ? ... ฮะ ๆ ... ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ! ... เดี๋ยวผมแบมือขอเงินทางบ้านมาอุดหนุนให้... แค่นั้นก็จบเรื่องแล้วล่ะครับ ! "

อี้ลี่หมิงผู้ซึ่งไม่รู้ตื้นลึกหนาบางอะไรเกี่ยวกับพื้นเพครอบครัว หรือภูมิหลังของหลี่ตงเลยแม้แต่น้อย... เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า... ไอ้บริษัท เซี่ยวเน่ย  และเจียเจี้ยว ที่ตั้งอยู่ชั้นบนของตึกเดียวกันเนี่ย... ก็เป็นบริษัทของหลี่ตงทั้งนั้น !

เมื่ออี้ลี่หมิงได้ยินหลี่ตงพูดหน้าตาเฉยว่าจะไปแบมือขอเงินพ่อแม่มาใช้ลงทุนตั้งหลายสิบล้าน เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งและสงสัยสุด ๆ ... ว่าเจ้านายหนุ่มคนนี้... ต้องเป็นลูกเศรษฐีระดับโคตรมหาเศรษฐีบ้านรวยล้นฟ้าขนาดไหนเนี่ย !

แต่ในเมื่อเจ้านายออกปากรับประกันว่าปัญหาเรื่องเงินเคลียร์ได้แบบนี้แล้ว...  อี้ลี่หมิงก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเซ้าซี้ถามอะไรให้มากความอีก

หลังจากพูดคุยสั่งการงานต่าง ๆ กับอี้ลี่หมิงเสร็จสรรพ... หลี่ตงก็ขอหยิบเคสมือถือ และพาวเวอร์แบงก์ติดไม้ติดมือกลับบ้านไปอย่างละ 2-3 ชิ้น... ก่อนจะเดินทางออกจาก ตงเย่า เทคโนโลยี ไป

...

ช่วงหัวค่ำ...

ทันทีที่หลี่เจ๋อเลิกงานและก้าวเท้าเข้าบ้านมา...

หลี่ตงก็รีบเดินเข้าไปหา"พ่อครับ ! ... ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาด้วยหน่อยครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น... หลี่เจ๋อก็ชะงักไปนิดก่อนจะตอบรับ "เอาสิ ! ... งั้นเราเข้าไปคุยกันในห้องหนังสือก็แล้วกัน"

"ครับพ่อ ! "หลี่ตงพยักหน้ารับ

ไม่นานนัก... สองพ่อลูกก็เข้ามานั่งจับเข่าคุยกันในห้องหนังสือส่วนตัว

"ว่ามาสิ... มีเรื่องอะไรล่ะ ? " หลี่เจ๋อเอ่ยปากถาม

หลี่ตงรีบเข้าประเด็น "พ่อครับ ! ... เมื่อช่วงหลายเดือนก่อนผมเพิ่งจะเปิดบริษัทใหม่ขึ้นมาแห่งหนึ่งน่ะครับ... ชื่อว่าบริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี "

"หืม ! ?... นี่แกแอบไปเปิดบริษัทใหม่อีกแล้วเหรอ ! ? "

ยังไม่ทันที่หลี่ตงจะพูดจบประโยค... หลี่เจ๋อก็โพล่งแทรกขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ "แล้วไอ้บริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี ที่ว่าน่ะ... มันทำธุรกิจเกี่ยวกับอะไรล่ะ ? "

หลี่ตงส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา "แหมพ่อ ! ... ผมก็แค่เปิดบริษัทขึ้นมาเพื่อหวังจะขอเกาะชายกระโปรงบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างเจ๋อรัน เทคโนโลยีของพ่อ... หากินไปด้วยนิดหน่อยก็เท่านั้นเองแหละครับ ! ... นี่ครับ... ผลิตภัณฑ์ 2 ตัวที่บริษัทผมเพิ่งจะผลิตเสร็จหมาด ๆ ... "

ในขณะที่พูด... หลี่ตงก็ล้วงเอาพาวเวอร์แบงก์ และเคสมือถือที่เตรียมมา... วางลงบนโต๊ะตรงหน้าหลี่เจ๋อ

หลี่เจ๋อมองดูสิ่งของเหล่านั้นด้วยความงุนงงไปครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็หยิบเคสมือถือขึ้นมาพลิกดูด้วยความสงสัย... ก่อนจะฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้... เขาจึงล้วงเอาสมาร์ทโฟนซิงเย่า 4Pro+ ที่ตัวเองกำลังใช้อยู่... ออกมาลองสวมใส่เข้าไปในเคสดู

แต่ปรากฏว่า... ขนาดมันไม่พอดี ! ... เขาจึงต้องเปลี่ยนไปหยิบเคสมือถือไซส์ใหญ่สุดขึ้นมา... แล้วลองสวมใส่ดูอีกครั้ง...  และคราวนี้... มันก็สวมได้พอดีเป๊ะ ! ราวกับจับวาง !

เมื่อเห็นว่าพ่อของตนรู้ทัน และเข้าใจประโยชน์ของเคสมือถือได้ในพริบตา... หลี่ตงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "ฮ่า ๆ ... ดูเหมือนว่าผมคงไม่ต้องเสียเวลาอธิบายสรรพคุณของไอ้เคสมือถือพวกนี้ให้พ่อฟังแล้วมั้งครับเนี่ย"

"ใช่เลยครับ ! ... ของพวกเนี้ยมันก็คืออุปกรณ์เสริมที่เอาไว้ใช้สวมทับเพื่อปกป้องรอยขีดข่วนและกันกระแทกให้กับสมาร์ทโฟนนั่นแหละครับ ! "

"ซึ่งในตอนนี้... โรงงานของบริษัทผมกำลังเดินสายผลิตเคสมือถือ... ออกมารองรับรุ่นยอดฮิตอย่างซิงเย่า 3,ซิงเย่า 4, และ ส้ม J1 ... รวมไปถึง iPhone 4 เป็นหลักครับ ! "

"ผมตั้งใจเอาไว้ว่า... จะส่งเคสพวกเนี้ย... ไปบุกตลาดทั้งในประเทศเซี่ย, อเมริกา, และฝั่งยุโรป... ไปพร้อม ๆ กันเลยครับ ! "

"แต่ติดปัญหาอยู่นิดหน่อยตรงที่ว่า... บริษัทผมยังขาดแคลนช่องทางการจัดจำหน่ายน่ะสิครับ ! ... ผมก็เลยต้องมาอ้อนขอให้พ่อช่วยเป็นแบ็กอัปให้หน่อยน่ะครับ... "

เมื่อได้รับฟังแผนธุรกิจของลูกชาย... หลี่เจ๋อก็พยักหน้าชื่นชม "ไอ้เคสมือถือพวกนี้... ถือว่าเป็นไอเดียผลิตภัณฑ์ที่ไม่เลวเลยนะ ! ... พ่อเชื่อว่ามันจะต้องมีตลาดและความต้องการรองรับอยู่มหาศาลแน่นอน ! ... ติดอยู่ตรงที่ว่า... ของพรรค์นี้มันไม่มีกำแพงทางเทคโนโลยีอะไรมาป้องกันตัวเลย ! ... รับรองว่าอีกเดี๋ยวมันก็จะต้องโดนก๊อปปี้เลียนแบบเกลื่อนเมืองแน่นอน...  หรือเผลอ ๆ ของแบบนี้มันอาจจะจดสิทธิบัตรคุ้มครองไม่ได้ด้วยซ้ำไป ! "

"ใช่เลยครับพ่อ ! "

หลี่ตงพยักหน้ายอมรับ "เพราะงั้นแหละครับ ! ... ผมถึงต้องรีบฉวยโอกาส... ในช่วงที่ตลาดยังไม่มีคู่แข่ง... มาชิงเปิดตัวเพื่อโกยเงินก้อนแรกให้เร็วที่สุดไงครับ ! "

"ส่วนเรื่องโดนก๊อปปี้นั่นน่ะ... มันเป็นสัจธรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วล่ะครับ"

"และเอาจริง ๆ ... ผมก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะเกาะกินกับธุรกิจขายเคสมือถือนี้ไปได้ตลอดรอดฝั่งหรอกนะครับ ! ... ผมแค่หวังจะฟันกำไรฉาบฉวยกอบโกยเงินก้อนโตในระยะเวลาสั้น ๆ ก็เท่านั้นแหละครับ ! "

หลี่เจ๋อหัวเราะเบา ๆ "ฮึ ! ... คิดแบบนั้นก็ถูกแล้วล่ะ ! ... เอาเป็นว่าเดี๋ยวพ่อจะไปสั่งการกับทางเจ๋อรัน เทคโนโลยีให้ก็แล้วกัน ! ... ให้พวกเขารับหน้าที่สั่งซื้อเคสมือถือรุ่นซิงเย่า และ ส้ม J1 จากบริษัทของลูก... แล้วเอาไปวางจัดจำหน่ายผ่านเครือข่ายชอปเจ๋อรันทั่วประเทศ... รวมไปถึงในชอปออนไลน์ออฟฟิเชียลบนแพลตฟอร์มโก่วตงมอลล์ด้วย ! "

"แต่อย่าลืมนะ ! ... ในโลกของธุรกิจมันก็ต้องว่ากันไปตามเนื้อผ้า ! ... แถมบริษัทเจ๋อรัน เทคโนโลยี... มันก็ไม่ใช่บริษัทที่พ่อถือหุ้นเป็นเจ้าของอยู่คนเดียว 100% ซะด้วย ! ... ดังนั้น... ในเรื่องของราคาจัดซื้อที่เจ๋อรันฯ จะรับซื้อจากลูกน่ะ... พ่อก็คงจะให้ราคาสูงปรี๊ดตามใจชอบไม่ได้หรอกนะ ! "

หลี่ตงรีบโบกมือปฏิเสธ "โหยยยพ่อ ! ... เรื่องราคาน่ะไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมเลยครับ ! ... ขอแค่ราคาที่ทางเจ๋อรันฯรับซื้อ... มันพอจะทำให้บริษัทผมมีกำไรหลงเหลือติดปลายนิ้วบ้าง... แค่นั้นก็แฮปปี้แล้วล่ะครับ ! "

"เป้าหมายหลักของผมจริง ๆ ... ก็แค่ต้องการใช้เครือข่ายของเจ๋อรันฯ มาเป็นหัวหอกในการกระจายสินค้าเพื่อสร้างกระแสความฮิตให้เคสมือถือของผมมันติดตลาดเร็ว ๆ เท่านั้นเองครับ ! ... แล้วหลังจากนั้นบริษัทผมก็จะไปไล่เปิดชอปร้านค้าออนไลน์ของตัวเอง... ทั้งในแพลตฟอร์มTaobao และโก่วตงมอลล์... เพื่อโกยยอดขายด้วยตัวเองอีกทางนึงครับ ! "

"อืม... "

หลี่เจ๋อพยักหน้ารับก่อนจะละสายตาจากเคสมือถือแล้วหันไปจดจ้องที่พาวเวอร์แบงก์แทน... เขาหยิบมันขึ้นมาพิจารณาดูด้วยความสงสัยแล้วถามต่อ "แล้วไอ้เจ้านี่ล่ะ... มันเอาไว้ทำอะไร ?... มองดูเผิน ๆ หน้าตามันคล้าย ๆ กับแบตเตอรี่ก้อนยักษ์เลยแฮะ ! "

"แถมยังมีสายชาร์จสั้น ๆ โผล่ออกมาตั้งหลายเส้น... พอดูหัวพอร์ตของแต่ละเส้น... นอกจากมันจะมีหัวชาร์จที่เสียบเข้ากับโทรศัพท์ของเจ๋อรัน เทคโนโลยีได้แล้ว... มันยังมีหัวสำหรับ iPhone  และมือถือAndroid ด้วยนี่นา... " หลี่เจ๋อพินิจพิเคราะห์พาวเวอร์แบงก์ในมืออย่างละเอียด

หลี่ตงหัวเราะร่วน "พ่อตาแหลมมากครับ ! ... ไอ้เจ้านี่แหละครับที่เรียกว่าพาวเวอร์แบงก์... ซึ่งจริง ๆ แล้วมันก็คือแบตเตอรี่ก้อนยักษ์อย่างที่พ่อเข้าใจนั่นแหละครับ ! ... ความจุแบตของเจ้าก้อนนี้มันสูงปรี๊ดถึง 10,000 มิลลิแอมป์เลยนะพ่อ ! ... แถมมันยังมีสายชาร์จพร้อมหัวพอร์ตทุกรูปแบบติดตั้งมาให้เบ็ดเสร็จในตัวด้วย ! "

"ไม่ว่าลูกค้าจะใช้สมาร์ทโฟนระบบหงเหมิง, แอนดรอยด์, หรือ iOS ... ก็สามารถเสียบสายชาร์จไฟได้ทันทีเลยครับ ! ... สะดวกสบายไม่ต้องไปวุ่นวายหาสายชาร์จของตัวเองมาพกติดตัวให้รุงรัง ! "

"แต่ว่านะครับพ่อ... ไอ้พาวเวอร์แบงก์ก้อนนี้... ผมไม่ได้ตั้งใจจะเอามาขายขาดหรอกนะครับ... แต่ผมออกแบบมันมาเพื่อเอาไปใช้ทำธุรกิจพาวเวอร์แบงก์ให้เช่าต่างหากล่ะครับ ! ... ผมก็เลยต้องยัดสายชาร์จทุกหัวติดมากับตัวเครื่องด้วยไงครับ"

"ส่วนถ้าเป็นพาวเวอร์แบงก์แบบที่ไม่มีสายชาร์จติดมาให้ อันนั้นคือรุ่นที่บริษัทผมผลิตออกมาเพื่อวางขายโดยเฉพาะครับ... "

เมื่อได้ยินคำว่าให้เช่า... หลี่เจ๋อก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "พาวเวอร์แบงก์ให้เช่า... งั้นเหรอ ? "

แน่นอนล่ะ !  ... ในยุคปี 2010 นี้น่ะ... แนวคิดเรื่องเศรษฐกิจแบ่งปัน... มันยังไม่เคยถือกำเนิดขึ้นบนโลกใบนี้เลยด้วยซ้ำ ! ... การที่หลี่เจ๋อจะไม่เก็ต หรือนึกภาพไม่ออกมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร

หลี่ตงจึงเริ่มอธิบายคอนเซปต์ "ไอ้ธุรกิจพาวเวอร์แบงก์ให้เช่าเนี่ย... มันก็คือการที่เรานำเอาตู้สถานีชาร์จ... ไปตั้งวางกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ อย่างเช่น... ตามร้านค้าหรือในห้างสรรพสินค้าครับ ! ... โดยในตู้แต่ละตู้มันก็จะมีช่องเสียบสำหรับชาร์จพาวเวอร์แบงก์เรียงรายอยู่ประมาณ 20-30 ช่อง"

"เวลาที่ลูกค้าแบตมือถือใกล้จะหมด... พวกเขาก็แค่หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดแอปฯ พาวเวอร์แบงก์ให้เช่าของเรา... แล้วก็ทำสิ่งที่เราเรียกว่าสแกนคิวอาร์โค้ดที่หน้าตู้ ! ... เพียงเท่านี้... พาวเวอร์แบงก์ 1 ก้อนก็จะเด้งออกมาจากตู้... ให้ลูกค้าหยิบเอาไปเสียบชาร์จมือถือได้เลยครับ ! "

"และที่เจ๋งที่สุดก็คือ ! ... ลูกค้าไม่ต้องยืนรอชาร์จแบตอยู่ที่หน้าตู้เลยนะครับ ! ... พวกเขาสามารถพกพาวเวอร์แบงก์ก้อนนั้นเดินไปไหนมาไหนได้อิสระเลย ! "

"พอชาร์จเสร็จ หรือทำธุระเสร็จปุ๊บ... ลูกค้าก็แค่เดินไปหาตู้สถานีชาร์จตู้ไหนก็ได้ของเรา... แล้วก็แค่ยัดพาวเวอร์แบงก์ก้อนนั้นคืนกลับเข้าไปในช่องว่างของตู้... ระบบมันก็จะจัดการตัดเงินค่าเช่าเป็นอันเสร็จสิ้นขั้นตอนการคืนครับ ! "

เมื่อได้รับฟังคำอธิบายสุดล้ำ... โดยเฉพาะคำว่าสแกนคิวอาร์โค้ดความกระหายใคร่รู้ของหลี่เจ๋อก็ยิ่งทวีคูณความรุนแรงขึ้นไปอีก !

"เดี๋ยวก่อนนะเสี่ยวตง ! ... ไอ้สแกนคิวอาร์โค้ดที่แกว่าน่ะ... กลไกและขั้นตอนของมัน... มันทำงานยังไงกันแน่ ? "

เมื่อเห็นความสนใจของพ่อ... หลี่ตงก็อธิบายต่ออย่างฉะฉาน "การสแกนคิวอาร์โค้ดเนี่ย... จริง ๆ หลักการทำงานของมันโคตรจะง่ายเลยครับพ่อ ! ... มันก็แค่การใช้กล้องสมาร์ทโฟนสแกน และอ่านค่ารูปภาพที่เรียกว่าคิวอาร์โค้ดเท่านั้นเอง... "

หลี่ตงเว้นจังหวะไปนิดก่อนจะให้ความรู้ "อันที่จริง... พ่อรู้ไหมครับว่าไอ้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดเนี่ย... ถูกคิดค้นขึ้นมาตั้งแต่ปี 1994 นู่นแล้วนะครับ ! ... โดยบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง"

"แต่ที่ผ่านมา... เทคโนโลยีตัวนี้มันดันถูกแช่แข็ง และแทบจะไม่มีใครเอามันมาประยุกต์ใช้งานในชีวิตประจำวันหรือในเชิงพาณิชย์เลย"

"ดังนั้น... หลังจากที่ผมตั้งบริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี ขึ้นมาปุ๊บ... ผมก็เลยจับฝ่ายวิจัยและพัฒนาให้ไปลุยต่อยอด และพัฒนาระบบ... เพื่อดึงเอาเทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดมาประยุกต์ใช้งานในระดับผู้บริโภคทั่วไปให้ได้ ! ...  และตอนนี้พวกเราก็พัฒนาโมเดลการใช้งานเชิงพาณิชย์ออกมาได้สำเร็จ... แถมยังแอบไปจดสิทธิบัตรคุ้มครองสารพัดรูปแบบเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้วด้วยนะครับ ! "

" และผมจะบอกอะไรให้นะครับพ่อ ! ... รูปแบบการใช้งานของคิวอาร์โค้ดน่ะ... มันมีศักยภาพที่จะพลิกโฉมโลกและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้นับไม่ถ้วนสถานการณ์เลยล่ะครับ ! ... ยกตัวอย่างใกล้ตัวสุดเลยนะ... อย่างระบบเจ๋อรันเพย์ของพ่อ ! ... พ่อก็สามารถเพิ่มฟีเจอร์สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อจ่ายเงินเข้าไปได้เลยนะครับ ! "

" และเมื่อมีฟีเจอร์นี้... ลูกค้าก็แค่ใช้กล้องมือถือสแกนป้ายคิวอาร์โค้ดของร้านค้า... แล้วก็กดจ่ายเงินได้เลยปรู๊ดปร๊าด ! ...  หรือในทางกลับกัน... ตัวลูกค้าเองก็สามารถสร้างคิวอาร์โค้ดส่วนตัวสำหรับจ่ายเงินขึ้นมาบนจอมือถือ... แล้วยื่นให้พนักงานแคชเชียร์... เอาเครื่องสแกนบาร์โค้ดมายิงปิ๊บเพื่อหักเงิน... ก็ทำได้เหมือนกันครับ ! ... "

หลี่ตงร่ายยาว... บรรยายสรรพคุณ และวิธีใช้อันไร้ขีดจำกัดของระบบคิวอาร์โค้ดให้หลี่เจ๋อฟังอย่างเมามัน

"นอกเหนือจากเรื่องรับจ่ายเงินแล้ว ! ... คิวอาร์โค้ดมันยังเอาไปดัดแปลงใช้ประโยชน์ในวงการอื่น ๆ ได้อีกเพียบเลยนะครับ ! ... อย่างเช่นแอปแชตเพนกวินเวอร์ชันมือถือ ! ... พ่อก็สามารถเพิ่มฟีเจอร์ให้ผู้ใช้งานสามารถเพิ่มเพื่อนกันได้ง่าย ๆ ... ด้วยการแค่ยื่นมือถือสแกนคิวอาร์โค้ดประจำตัวของกันและกัน ! ... แค่นี้ก็จบไม่ต้องมานั่งพิมพ์ไอดีให้เมื่อยแล้วครับ ! ... "

เมื่อได้รับฟังความมหัศจรรย์ของคิวอาร์โค้ดหลี่เจ๋อก็ถึงกับตกอยู่ในภวังค์... เขาครุ่นคิดประมวลผลข้อมูลอย่างหนักถ้าหากสิ่งที่ลูกชายพูดมามันสามารถใช้งานได้จริงล่ะก็ ! ... ขอบเขตและอำนาจการทำลายล้างของคิวอาร์โค้ดมันจะทรงพลังและกว้างไกลระดับเปลี่ยนโลกเลยทีเดียว !

นอกจากนี้... หลี่เจ๋อก็ยังสามารถนำเอาเรื่องคิวอาร์โค้ดนี้... ไปปะติดปะต่อเข้ากับภาพอนาคตของสงครามระบบชำระเงินออฟไลน์... ที่เขาเคยได้ยินจากเสียงสะท้อนความคิดของลูกชายในวันก่อนได้อย่างสมบูรณ์แบบ !

"ที่แท้... อาวุธลับที่จะใช้บุกเบิก และยึดครองสมรภูมิรับชำระเงินโลกออฟไลน์ตามร้านค้าริมถนน... มันก็คือการใช้คิวอาร์โค้ดนี่เองสินะ ! " หลี่เจ๋อเข้าใจขึ้นมาทันที

"เห็นที... ฉันคงจะต้องรีบสั่งการให้ทีมงานเจ๋อรันเพย์ซุ่มพัฒนาฟีเจอร์รับจ่ายเงินด้วยคิวอาร์โค้ดเอาไว้รอท่าซะแล้ว ! ...  และก็ต้องรีบเร่งพัฒนาตัวแอปพลิเคชันเจ๋อรันเพย์ขึ้นมาแบบเดี่ยว ๆ ด้วย ! ... เพื่อให้ผู้ใช้งานสามารถเปิดแอปฯ บนมือถือแล้วควักออกมายิงคิวอาร์โค้ดจ่ายเงินตามร้านค้าได้เลยทันที ! ... "

เมื่อความคิดตกผลึก... หลี่เจ๋อก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด "ไอ้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดของแกเนี่ย... มันเจ๋งจริง ๆ เลย ! ... พ่อมั่นใจเลยว่าถ้าเอามันมาผสานร่างกับเจ๋อรันเพย์ล่ะก็... มันจะต้องสร้างปรากฏการณ์การเติบโตแบบก้าวกระโดดให้กับระบบชำระเงินของพ่อแน่นอน ! "

"เอาแบบนี้เสี่ยวตง ! ... เดี๋ยวลูกไปจัดการให้บริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี ของลูก... ทำสัญญามอบสิทธิ์การใช้งานสิทธิบัตรคิวอาร์โค้ดในเชิงพาณิชย์พวกนี้... ให้กับเจ๋อรันเพย์ด้วยนะ ! ... พ่อจะได้เอาสิทธิบัตรพวกนี้ไปสั่งให้ทีมวิศวกร... เริ่มเดินเครื่องพัฒนาฟีเจอร์ใหม่ได้อย่างถูกต้อง... "

"ได้เลยครับพ่อ ! ... เรื่องจิ๊บจ๊อยแค่นี้เดี๋ยวผมจัดการให้เลยครับ ! "

หลี่ตงรับปากแข็งขันก่อนจะวกกลับมาที่จุดประสงค์หลักของตัวเอง "อ้อ ! จริงสิครับพ่อ ! ... ผมยังมีอีกเรื่องที่ต้องรบกวนให้พ่อช่วยเป็นธุระให้หน่อยครับ ! ... ผมอยากจะให้พ่อช่วยโทรศัพท์ไปต่อสายพูดคุยกับคุณลุงหวังบอสใหญ่ของบีวายดี ให้หน่อยน่ะครับ... "

"ผมตั้งใจว่าจะโยนออเดอร์การผลิตพาวเวอร์แบงก์ทั้งหมด... ไปให้ทางบีวายดี เป็นผู้ผลิตให้บริษัทผมแบบผูกขาดเลยครับ ! ... รวมไปถึงเรื่องการจัดซื้อชิ้นส่วนสำคัญอย่างแบตเตอรี่และเซลล์แบตเตอรี่... ผมก็จะขอเหมาซื้อจากบีวายดี ทั้งหมดเลยด้วยครับ ! "

"และที่สำคัญที่สุด... ตอนนี้กระเป๋าผมฉีกไม่มีเงินเหลือแล้วครับพ่อ ! ... ขืนจะไปจ้างบีวายดี ให้เดินสายผลิตพาวเวอร์แบงก์ลอตใหญ่ขนาดนั้น... เงินทุนผมไม่พอแหง ๆ ! ... เพราะงั้น... แหะ ๆ ... พ่อครับพ่อช่วยโอนเงินมาอุดหนุนลูกชายตาดำ ๆ คนนี้... เพิ่มอีกสักหน่อยสิครับ... " หลี่ตงยิ้มแฉ่งออดอ้อนพ่ออย่างเต็มที่

เมื่อเจอลูกอ้อน... หลี่เจ๋อก็อดไม่ได้ที่จะหลุดขำ "ฮะ ๆ ... ได้สิ ! ... งั้นเดี๋ยวพ่อจัดให้แกไปอีก 200 ล้านก็แล้วกัน... พอไหมล่ะ ?... ถ้าเกิดงบยังบานปลายหรือยังขาดเหลืออีกเท่าไหร่... ก็บอกพ่อมาได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ ! "

"พอดีช่วงนี้... ในบัญชีของพ่อมันมีเงินสดตกค้างนอนแช่อยู่ตั้ง 4,000 กว่าล้านดอลลาร์สหรัฐพ่อยังไม่ได้มีแพลนจะจับมันไปลงทุนทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย"

ซึ่งไอ้เงินสด 4,000 กว่าล้านดอลลาร์ก้อนนี้... สาเหตุหลัก ๆ มันก็คือเม็ดเงินปันผลมหาศาล... ที่เขาเพิ่งจะฟาดมาจากผลกำไรของบริษัทลูกรักต่าง ๆ ... ไม่ว่าจะเป็นเจ๋อรัน เทคโนโลยี, เกม Legend, และหัวเว่ย... เมื่อปีที่แล้วนั่นเอง !

ในตอนแรก... หลี่เจ๋อก็มีโปรเจกต์อยู่ในหัวว่าจะนำเงินก้อนนี้... ไปไล่กว้านซื้อ และลงทุนในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ภายในประเทศให้มันเป็นชิ้นเป็นอันซะที ! ...

และในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา... เขาก็ได้มอบหมายงานให้อวี๋โป... ลงพื้นที่ไปสแกนหา และคัดกรองบริษัทเซมิคอนดักเตอร์แววดีที่มีอนาคตสดใส... เพื่อเตรียมตัวเข้าซื้อกิจการอยู่ตลอด

ดังนั้น... การจะเฉือนเงินแค่เศษเสี้ยวของขุมทรัพย์ก้อนนี้... โอนไปให้หลี่ตงใช้ลงทุน... มันจึงเป็นเรื่องที่จิ๊บจ๊อยและขนหน้าแข้งไม่ร่วงเลยแม้แต่นิดเดียว !

"โหย ! ... แค่ 200 ล้านก็พอถมเถแล้วครับพ่อ ! " หลี่ตงตาโต "สำหรับการผลิตลอตแรกเนี่ย... ผมตั้งใจจะสั่งให้บีวายดี ผลิตพาวเวอร์แบงก์ออกมาแค่ 5 ล้านเครื่องก่อนเท่านั้นแหละครับ ! ... ต้นทุนต่อเครื่องก็แค่ตกเครื่องละ 40 กว่าหยวนเอง"

"แถมการจ้างโรงงานแบบ OEM น่ะ... เราก็แค่วางมัดจำส่วนนึงไปก่อน... ไม่จำเป็นต้องควักเนื้อจ่ายสดเต็มจำนวนในรวดเดียวซะหน่อยนี่ครับ" หลี่ตงอธิบายแผนการเงิน

"อืม... เข้าใจละ ! ... ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้าพ่อจะจัดการโอนเงิน 200 ล้านเข้าบัญชีบริษัทลูกให้เรียบร้อยเลยนะ ! "

หลี่เจ๋อพยักหน้าก่อนจะสรุป "อ้อ! แล้วเรื่องพาวเวอร์แบงก์เนี่ย... พอผลิตเสร็จเมื่อไหร่... พ่อก็จะสั่งให้ทางเจ๋อรัน เทคโนโลยีไปเปิดบิลสั่งซื้อจากลูก... เพื่อเอาไปวางขายในช่องทางของเราด้วยก็แล้วกันนะ ! "

"ส่วนเรื่องราคาจัดซื้อก็เอาตามที่ตกลงกันไว้... เดี๋ยวพ่อจะให้น้าหลินเยว่เป็นคนติดต่อไปตกลงเจรจาเรื่องราคากับลูกเอง... รับรองว่าน้าหลินเขาจะต่อรองราคาให้บริษัทลูกมีกำไรติดปลายนิ้วไปต่อยอดธุรกิจได้แน่นอน... "

ก็ในเมื่อตัวสินค้าอย่างพาวเวอร์แบงก์... มันเป็นแค่สินค้าทั่วไปที่ไม่มีนวัตกรรมทางเทคโนโลยีอะไรสลักสำคัญเลย... สำหรับบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างเจ๋อรัน เทคโนโลยีแล้ว... การจะให้พวกเขาเจียดงบประมาณและกำลังคนไปเสียเวลาตั้งทีมวิจัยและผลิตพาวเวอร์แบงก์แข่งกับบริษัทของหลี่ตง มันก็ดูจะไม่ค่อยสมเหตุสมผลและไม่คุ้มค่าเหนื่อยสักเท่าไหร่นัก

สู้เปิดบิลสั่งซื้อพาวเวอร์แบงก์สำเร็จรูปจากบริษัทของหลี่ตง... แล้วเอามาตีตราวางขายโง่ ๆ ... สะดวกและวิน-วินกว่ากันเยอะ !

วันรุ่งขึ้น... หลี่เจ๋อก็จัดการโอนเงิน 200 ล้านหยวนเข้าบัญชีของบริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี อย่างรวดเร็วทันใจ จากนั้น... เขาก็ยกหูโทรศัพท์กดเบอร์ต่อสายตรงไปหาหวังชวนฟู่บอสใหญ่แห่งค่ายบีวายดี ทันที

เมื่อจู่ ๆ ก็ได้รับสายโทรศัพท์จากอภิมหาเศรษฐีอย่างหลี่เจ๋อ... หวังชวนฟู่ก็ออกอาการเซอร์ไพรส์อยู่ไม่น้อย... เขาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ "โอ้โห ! ... ท่านประธานหลี่ครับ ! ... วันนี้ลมอะไรหอบมาครับเนี่ยถึงได้กรุณาโทรสายตรงมาหาผมได้เนี่ย ? "

หลี่เจ๋อหัวเราะเบา ๆ "ฮ่า ๆ ... ประธานหวังพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ! ... ถึงผมจะไม่มีธุระสำคัญอะไร... ผมก็ไม่มีสิทธิ์จะโทรมาหาคุณเพื่อพูดคุยสารทุกข์สุกดิบประสาคนกันเองบ้างเลย หรือไงครับ ? "

"ฮ่าๆ ๆ ! ... ล้อเล่นน่าครับ ! ล้อเล่น ! " หวังชวนฟู่หัวเราะร่วน "ก็แหม ! ... คนระดับอภิมหาเศรษฐีงานยุ่งอย่างประธานหลี่... อุตส่าห์เจียดเวลาโทรหาคนอย่างผมทั้งที... มันก็อดที่จะทำให้ผมรู้สึกเป็นเกียรติและประหม่าไม่ได้นี่ครับท่าน" หวังชวนฟู่หยอดคำหวาน

"หึ ๆ ... ผมไม่ขออ้อมค้อมให้เสียเวลาเลยก็แล้วกันนะครับประธานหวัง !  ... ที่โทรมาวันนี้... ก็เพราะผมมีเรื่องจะรบกวนประธานหวังสักเรื่องนึงน่ะครับ... "

"อ้อ ! ... ไม่ทราบว่าเรื่องอะไรเหรอครับประธานหลี่ ? ... ถ้าผมช่วยได้เชิญสั่งมาได้เลยครับ" หวังชวนฟู่ตอบกลับอย่างกระตือรือร้น

หลี่เจ๋อจึงเข้าประเด็น "คืออย่างนี้ครับ... พอดีไอ้ลูกชายตัวดีของผม... มันเพิ่งจะไปเปิดบริษัทใหม่แห่งนึงน่ะครับ... แล้วมันก็อยากจะผลิตสินค้าประเภทพาวเวอร์แบงก์สำหรับชาร์จมือถือออกมาขาย... "

"และมันก็มีความตั้งใจแน่วแน่ว่าอยากจะมอบความไว้วางใจ... ให้ทางบีวายดี ช่วยเป็นผู้ผลิตพาวเวอร์แบงก์ให้มันน่ะครับ ! ... อ้อ ! แล้วมันก็ยังยืนกรานด้วยนะว่าชิ้นส่วนสำคัญอย่างแบตเตอรี่และเซลล์แบตเตอรี่ในทุกเครื่อง... ก็จะต้องใช้ของบีวายดี ทั้งหมดด้วย ! "

"ผมก็เลยต้องออกหน้าโทรมาเกริ่นเรื่อง และขอความอนุเคราะห์จากประธานหวังล่วงหน้าให้มันสักหน่อยน่ะครับ... "

"อ๋อ! ... เรื่องมันเป็นแบบนี้นี่เอง ! " หวังชวนฟู่กระจ่างแจ้งทันที "เรื่องแค่นี้สบายมากครับประธานหลี่ ! ... ไร้ปัญหาเลย ! ... ผมรับรองด้วยเกียรติเลยครับว่าทางเราจะพิจารณาเสนอราคาประเมินที่พิเศษที่สุด... ให้กับบริษัทของลูกชายท่านอย่างแน่นอนครับ ! ... ว่าแต่... ไม่ทราบว่าบริษัทของลูกชายท่านชื่อว่าอะไรเหรอครับ ? ... ผมจะได้สั่งการกำชับลูกน้องข้างล่างเอาไว้ให้เป็นพิเศษ"

"บริษัทชื่อ...  ตงเย่า เทคโนโลยี ครับ ! " หลี่เจ๋อตอบ

"ตงเย่า เทคโนโลยี ใช่ไหมครับ ? ... ได้ครับประธานหลี่ ! ... เดี๋ยวผมจะรีบลงไปสั่งการให้ลูกน้องเตรียมตัวรับรองอย่างดีที่สุดเลยครับ" หวังชวนฟู่รับคำแข็งขัน

หลังจากเคลียร์ธุระปะปังกันเสร็จสรรพ... สองบอสใหญ่ก็เริ่มเปลี่ยนโหมด... หันมาจับเข่าคุยอัปเดตสถานการณ์เกี่ยวกับวงการรถยนต์ไฟฟ้ากันอย่างออกรส

นับตั้งแต่ที่บริษัทรถพลังงานไฟฟ้าเฟิงฉือ... คลอดรถยนต์ไฟฟ้ารุ่น FC3 ออกสู่สายตาประชาชนเมื่อปีที่แล้ว... แม้ว่าตัวเลขยอดขายรวมมันอาจจะดูไม่ค่อยเปรี้ยงปร้างหรือหวือหวาอะไรมากนัก... แต่ถ้ามองในแง่ของยอดสะสมจนถึงปัจจุบัน... อย่างน้อย ๆ มันก็สามารถโกยยอดไปได้ถึง 2,000 กว่าคันแล้ว !

ซึ่งถ้ามองในมุมของมือใหม่หัดขับในวงการนี้... สถิตินี้มันก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ยอมรับได้เลยทีเดียว

ส่วนทางด้านของพี่เบิ้มอย่างบีวายดี รถยนต์ไฟฟ้ารุ่น F3DM ของพวกเขาซึ่งเป็นระบบไฮบริดแบบเสียบปลั๊ก... กลับสร้างปรากฏการณ์ และโกยยอดขายไปได้อย่างน่าประทับใจ !

นอกจากนี้... รถยนต์ไฟฟ้ารุ่น e6 แบบพลังงานไฟฟ้า 100% ตัวใหม่ล่าสุดของบีวายดี ... ก็เพิ่งจะถูกผลิตลอตแรก และส่งมอบให้กับบริษัทเซินเจิ้นบัสกรุ๊ป... เพื่อนำไปใช้วิ่งเป็นรถแท็กซี่ไฟฟ้าในเมืองเซินเจิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว !

ถึงแม้ว่ารถยนต์ไฟฟ้า e6 จะยังไม่ได้ถูกนำมาวางจำหน่ายในตลาด ให้ประชาชนทั่วไปได้ซื้อหากันก็ตาม... แต่วีรกรรมการส่งมอบให้เป็นแท็กซี่ในครั้งนี้... มันก็ถือเป็นความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์ และเป็นก้าวกระโดดครั้งยิ่งใหญ่ของวงการรถยนต์ไฟฟ้าเลยทีเดียว !

ด้วยเหตุนี้... สองอภิมหาเศรษฐีผู้บุกเบิกวงการรถยนต์ไฟฟ้าจึงมีเรื่องราวและวิสัยทัศน์ให้พูดคุยกันอย่างเมามัน ! ... โดยเฉพาะการถกเถียง และวิเคราะห์ทิศทางและอนาคตของสมรภูมิรถยนต์ไฟฟ้า !

พวกเขาเมาธ์มอยกันอย่างออกรส... จนกระทั่งเวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงถึงจะได้ฤกษ์วางสายกัน

หลังจากวางสาย... หลี่เจ๋อก็ไม่ลืมที่จะยกหูโทรกลับไปรายงานให้หลี่ตงทราบ... ว่าเขาได้เคลียร์ทางกับประธานหวังชวนฟู่แห่งบีวายดี ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ! ...  และกำชับให้หลี่ตงสั่งการให้ลูกน้องติดต่อไปหาบีวายดี ภายในอีก 1-2 วันนี้ได้เลย

เพียงแค่ 2 วันให้หลัง... หลี่ตงก็มอบหมายให้อี้ลี่หมิงเป็นตัวแทนของ ตงเย่า เทคโนโลยี ... ติดต่อไปเจรจาธุรกิจกับทางบริษัทบีวายดี ทันที

และในวันถัดมา... หลี่ตงก็ได้แวะเข้าไปที่บริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี ... เพื่อตรวจสอบ และซักถามความคืบหน้าในการเจรจากับบีวายดี จากปากของอี้ลี่หมิง

เมื่อโดนเจ้านายซักไซ้...  อี้ลี่หมิงก็เบิกตากว้างด้วยสีหน้าตกตะลึง และประหลาดใจสุด ๆ ... เขาละล่ำละลักรายงานว่า "ท... ท่านประธานหลี่ครับ! ... เรื่องนี้มันน่าเหลือเชื่อมากเลยครับ ! ... ทันทีที่ผมต่อสายไปถึงฝ่ายดูแลลูกค้าของบีวายดี ...  และแค่เอ่ยชื่อ ตงเย่า เทคโนโลยี ออกไปเท่านั้นแหละครับ ! "

"พนักงานของบีวายดี คนนั้น... เปลี่ยนน้ำเสียง และต้อนรับขับสู้ผมอย่างกับผมเป็นพระเจ้าเลยครับท่าน ! ... เขาดูแลผมดีประหนึ่งไข่ในหินเลยล่ะครับ ! "

"แถมเขายังรีบขอให้ผมส่งสเปก และข้อมูลพื้นฐานของพาวเวอร์แบงก์ของเราไปให้ทางนั้นประเมินอย่างด่วนจี๋เลยครับ ! ...  และพอทางบีวายดี พิจารณาข้อมูลเสร็จสรรพ... "

"พวกเขาก็เสนอราคากลับมาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ! ... ซึ่งไอ้ใบเสนอราคาที่พวกเขาส่งมาน่ะ... ถูกกว่าราคาที่ผมประเมินเอาไว้ในใจแบบกดสุด ๆ แล้วซะอีกครับท่าน ! "

"ถ้านำใบเสนอราคาค่าประกอบรวมถึงราคาจัดซื้อแบตเตอรี่ และเซลล์แบตเตอรี่ที่บีวายดี เสนอมา... มาคำนวณดูแล้ว... ต้นทุนการผลิตพาวเวอร์แบงก์ของเราต่อเครื่อง... ถูกกดลงมาต่ำกว่า 40 หยวนได้อย่างสบาย ๆ เลยครับท่าน ! "

"ก... ก่อนหน้านี้ผมเคยกางตัวเลขคิดคำนวณแบบละเอียดยิบเลยนะครับ... ผมมั่นใจมากว่าต่อให้จะจ้างโรงงานประกอบ หรือสั่งผลิตมหาศาลแค่ไหน... ต้นทุนแมสโปรดักชันก็ไม่น่าจะกดลงมาต่ำกว่า 44 ถึง 45 หยวนต่อเครื่องไปได้หรอกครับ ! "

"แต่นี่... ด้วยราคาค่าประกอบและราคาเหมาแบตเตอรี่ขั้นเทพ... ที่บีวายดี หั่นราคามาประเคนให้เรา ! ... มันส่งผลให้ต้นทุนรวมของเราฮวบลงมาถึงเครื่องละ 4-5 หยวนเลยนะครับท่าน ! "

"ใบเสนอราคาที่เขาส่งมาให้... ถูกซะจน... ผมยังไม่กล้าที่จะหน้าด้านขอต่อราคาเขาเพิ่มเลยครับท่าน ! "

เมื่อได้รับฟังความฮือฮาของอี้ลี่หมิง... หลี่ตงก็หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ "ฮะ ๆ ๆ ... ผมลืมกระซิบบอกคุณไปน่ะครับ! ... "

"ว่าเมื่อวันก่อนน่ะ... คุณพ่อของผม... แกได้กรุณาต่อสายตรงไปกำชับกับคุณลุงหวังชวนฟู่ประธานใหญ่ของบีวายดี ด้วยตัวเองเลยล่ะครับ ! "

"ดังนั้น... ราคาที่บีวายดี ส่งมาให้คุณน่ะ... มันก็คือราคาแบบมิตรภาพขั้นสุด !  หรือก็คือราคาต้นทุนแทบจะไม่บวกกำไรเลยนั่นแหละครับ ! ... เต็มที่พวกเขาก็คงจะบวกค่าเหนื่อยเป็นกำไรบาง ๆ แค่นิดเดียวเท่านั้นแหละ ! "

"ดีแล้วล่ะครับ ! ที่คุณไม่ไปหน้าด้านต่อราคาเขาเพิ่ม... ขืนคุณไปกดราคาเขาอีกล่ะก็... มันจะกลายเป็นว่าบริษัทเราไม่รู้ที่ต่ำที่สูง และเสียมารยาทเอามาก ๆ เลยนะครับ ! ... แล้วสุดท้ายภาระก็จะมาตกที่ผม... ที่ต้องไปบากหน้าขอโทษขอโพยคุณลุงหวังชวนฟู่แทนลูกน้องอีกล่ะครับ... "

เมื่อได้รับฟังคำเฉลยสุดอึ้งจากปากของหลี่ตง ! ...

อี้ลี่หมิงก็ถึงกับตัวแข็งทื่อเป็นหิน ! ... ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความช็อกและตกตะลึงขั้นสุด !

เขาค่อย ๆ หันหน้ามามองหลี่ตง... ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและตะกุกตะกัก "ท... ท่านประธานหลี่ครับ ! ... ฟ... ฟังจากที่คุณพูดมา... ด... ดูเหมือนว่าคุณพ่อของท่าน... "

"จะ... จะมีอิทธิพล และเส้นสายถึงขั้นไปสนิทสนมกับระดับมหาเศรษฐีอย่าง... ประธานหวังชวนฟู่แห่งอาณาจักรบีวายดี ... เลยเหรอครับท่าน ! ? "

หลี่ตงพยักหน้ารับเบา ๆ "ก็ประมาณนั้นแหละครับ"

"ความจริงก็คือ... พ่อของผมท่านเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบีวายดี น่ะครับ... แถมสัดส่วนหุ้นที่ท่านถืออยู่ก็ไม่ใช่น้อย ๆ ด้วย... ส่วนตัวผมเองเมื่อก่อนก็เคยมีโอกาสได้พบและพูดคุยกับคุณลุงหวังชวนฟู่อยู่สองสามครั้งน่ะครับ" หลี่ตงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังเล่าเรื่องดินฟ้าอากาศ

อี้ลี่หมิงถึงกับร้องอ๋อออกมาทันที "โอ้โห ! ... ที่แท้... คุณพ่อของท่านประธานหลี่ก็คือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบีวายดี นี่เอง !  ... มิน่าล่ะครับ ! ... ท่านถึงได้กำชับหนักกำชับหนาตั้งแต่แรก... ว่าให้พวกเราใช้แบตเตอรี่ และเซลล์แบตเตอรี่ของบีวายดี เป็นหลัก... แถมยังล็อกเป้าให้บีวายดี เป็นผู้ผลิตให้เราด้วย ! "

ในจังหวะนั้นหลี่ตงก็พูดแทรกขึ้น "ในเมื่อตอนนี้... ทางเราเจรจาตกลงกับบีวายดี เรื่องการจ้างผลิตได้ข้อสรุปเรียบร้อยแล้ว... "

"คุณก็รีบไปจัดการเร่งรัดให้พวกเขาเดินสายการผลิตให้เร็วที่สุดเลยก็แล้วกันนะ ! "

พูดถึงตรงนี้... หลี่ตงก็หยุดชะงักไปนิดก่อนจะบอกข้อมูลเพิ่มเติม "อ้อ ! อีกเรื่องนึง... ภายในไม่กี่วันนี้ทางเจ๋อรัน เทคโนโลยีน่าจะติดต่อมาหาคุณนะ"

"ทางเจ๋อรัน เทคโนโลยี... จะเปิดบิลสั่งซื้อเหมารวมทั้งเคสมือถือ และพาวเวอร์แบงก์ลอตใหญ่จากบริษัทของเรา ! "

"ส่วนเรื่องราคาจัดซื้อน่ะ... ผมได้เคลียร์และตกลงราคากับทางเจ๋อรันฯไว้ล่วงหน้าแล้วล่ะครับ ! ... สำหรับเคสมือถือของรุ่น ส้ม J1 ทางเจ๋อรันฯจะรับซื้อในราคา 10 หยวนต่อชิ้น ! ... ส่วนเคสของรุ่นซิงเย่า 3 และซิงเย่า 4 จะรับซื้อในราคาเหมาจ่าย 12 หยวนต่อชิ้น ! ...  และสำหรับพาวเวอร์แบงก์ราคาจะตกอยู่ที่ 55 หยวนต่อเครื่อง ! "

"สำหรับลอตแรก... ทางเจ๋อรันฯจะเบิกสินค้าไปทั้งหมด... เคสมือถือ 1 ล้านชิ้น และพาวเวอร์แบงก์ 300,000 เครื่อง !  ... ส่วนรายละเอียดเจาะลึกว่าเคสแต่ละรุ่นจะเอากี่ชิ้นบ้างน่ะ... เดี๋ยวตัวแทนจากเจ๋อรันฯจะเป็นคนมาชี้แจง และสรุปข้อมูลกับคุณเองแหละครับ... "

ถึงแม้ว่าราคาจัดซื้อที่เจ๋อรัน เทคโนโลยีเคาะมาให้... มันจะไม่ได้สูงลิ่วอะไรมากมายนัก

แต่ทว่า... สำหรับบริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี แล้ว... ราคาระดับนี้มันก็สามารถสร้างผลกำไรได้อย่างเป็นกอบเป็นกำแล้ว !

ยกตัวอย่างเช่นเคสมือถือต่อให้ทางบริษัท ตงเย่า เทคโนโลยี ... จะเลือกใช้วัสดุเกรดพรีเมียม...  และมีมาตรฐานการผลิตที่เข้มงวด และพิถีพิถันกว่าท้องตลาดก็ตาม... แต่เอาเข้าจริง ๆ ... ต้นทุนรวมเบ็ดเสร็จของการผลิตเคสมือถือ 1 ชิ้น... ก็ตกแค่ 3 ถึง 4 หยวนเท่านั้นเอง !

เมื่อขายให้เจ๋อรันฯในราคา 10-12 หยวน... มันก็เท่ากับว่า...  ตงเย่า เทคโนโลยี ฟันกำไรเน้น ๆ 2 ถึง 3 เท่าตัวเลยทีเดียว !

และสำหรับพาวเวอร์แบงก์ล่ะ ? ... อิงจากข้อมูลของ อี้ลี่หมิง... ต้นทุนรวมสามารถกดให้ต่ำกว่า 40 หยวนได้... ดังนั้นเมื่อขายให้เจ๋อรันฯ ในราคา 55 หยวน... บริษัทของหลี่ตงก็จะกวาดกำไรไปได้ถึง 15 หยวนต่อ 1 เครื่อง !

และที่สำคัญที่สุด... สเกลการสั่งซื้อลอตแรกจากเจ๋อรัน เทคโนโลยี... มันก็ไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะ!

แค่เปิดบิลลอตแรก... เคส 1 ล้านชิ้นกับพาวเวอร์แบงก์ 300,000 เครื่องมันก็สามารถเสกผลกำไรทะลุกำแพง 10 ล้านหยวน ! ให้ไหลเข้ากระเป๋าของ ตงเย่า เทคโนโลยี ได้อย่างง่ายดาย !

ก็อย่างว่าแหละ... สินค้า 2 ชนิดนี้... มันเป็นสินค้าที่ปราศจากเทคโนโลยีขั้นสูงอย่างสิ้นเชิง !

ดังนั้น... การที่เจ๋อรัน เทคโนโลยีจะกดราคาจัดซื้อให้ไม่สูงเกินไปนัก... มันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องและสมเหตุสมผลที่สุดแล้ว

แต่ทว่า ! ... ในส่วนของราคาขายปลีกที่จะเอาไปวางขายให้ผู้บริโภคทั่วไปน่ะสิ... หลี่ตงไม่มีทางที่จะตั้งราคาขายให้มันถูกแสนถูกเหมือนตอนขายส่งให้เจ๋อรันฯ อย่างแน่นอน !

ไม่ว่าจะเป็นเคสมือถือหรือพาวเวอร์แบงก์... ในยุคปัจจุบันนี้... พวกมันยังถือเป็นสินค้าประเภทใหม่แกะกล่องที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนในตลาด !

ถ้าขืนไม่ฉวยโอกาสนี้... ฟันกำไรกอบโกยเงินแบบหน้าเลือดซะตั้งแต่ตอนที่ตลาดยังไร้คู่แข่งล่ะก็... มันก็โง่เต็มทนแล้ว !

เพราะเดี๋ยวรอให้ผู้ผลิตรายอื่นหูตาสว่าง... แล้วแห่กันมาก๊อปปี้ผลิตเคส และพาวเวอร์แบงก์แบบสุกเอาเผากินสาดตลาด... เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่ง... เมื่อไหร่นั้น... การแข่งขันก็จะดุเดือดเลือดพล่าน...  และกำไรที่เคยหอมหวาน... มันก็จะหดหายไปในพริบตา !

ดังนั้น... ภายใต้แผนการตลาดที่หลี่ตงวางหมากเอาไว้... ราคาขายปลีกของเคสมือถือ... จะถูกตั้งเอาไว้ที่ 29 ถึง 39 หยวน !

เช่น... เคสมือถือของรุ่น ส้ม J1... ก็จะตั้งราคาให้ถูกลงมาหน่อย... อยู่ที่ 29 หยวนต่อชิ้น ! ... ส่วนเคสของซีรีส์ซิงเย่า และ iPhone จะฟันราคาแพงขึ้นมาอีกนิดอยู่ที่ 39 หยวนต่อชิ้น !

ส่วนพาวเวอร์แบงก์น่ะเหรอ ? ... ตั้งราคาขายปลีกฟันกำไรหน้าเลือดไปเลย ! ... 89 หยวนต่อเครื่อง !

อ้อ ! แน่นอนว่า... นี่คือเรตราคาสำหรับวางขายในประเทศเซี่ยเท่านั้นนะ !

แต่สำหรับตลาดต่างประเทศล่ะก็... หลี่ตงเตรียมฟันราคาให้ยับกว่านี้อีก !

เคสมือถือของรุ่นระดับล่างอย่าง ส้ม J1 จะตั้งราคาขายที่ 5 ดอลลาร์สหรัฐต่อชิ้น ! ... ส่วนเคสของซีรีส์ซิงเย่า และ iPhone จะโก่งราคาไปที่ 8 ดอลลาร์สหรัฐต่อชิ้น !

และพาวเวอร์แบงก์... จะถูกตั้งราคาขายปลีกทะลุอวกาศไปที่... 29 ดอลลาร์สหรัฐ ! !

สำหรับแผนการตีตลาดต่างประเทศหลี่ตงตั้งใจเอาไว้ว่า... จะไปเปิดหน้าร้านออนไลน์วางขายบนแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่อย่าง Amazon !

และนอกจากนี้... เขาก็จะมอบหมายให้อี้ลี่หมิงลองไปเจาะตลาดออฟไลน์ตามประเทศมหาอำนาจต่าง ๆ ... อย่างอเมริกา, ยุโรป, ญี่ปุ่น, และเกาหลีใต้ควบคู่กันไปด้วย

ทางฝั่งของอี้ลี่หมิง... ทันทีที่ได้ยินประโยคที่ว่า... เจ๋อรัน เทคโนโลยีจะเบิกเคสมือถือ 1 ล้านชิ้น และพาวเวอร์แบงก์ 300,000 เครื่องจาก ตงเย่า เทคโนโลยี เขาก็ถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ !

และสาเหตุที่ทำให้เขาตกใจน่ะ... มันไม่ได้เป็นเพราะยอดสั่งซื้อมหาศาลหรอกนะ !

แต่มันเป็นเพราะ... ลูกค้าที่มาสั่งซื้อน่ะ... มันคืออภิมหาอำนาจอย่างเจ๋อรัน เทคโนโลยีต่างหาก !

อี้ลี่หมิงถึงกับมึนงง และสับสนไปหมด... เขาไม่เข้าใจเลยว่า... ไอ้บอสหนุ่มอย่างหลี่ตงเนี่ย... มันไปมีคอนเนกชันอีท่าไหน ! ... ถึงได้สามารถไปล็อกเป้าดีลธุรกิจให้บริษัทยักษ์ใหญ่อย่างเจ๋อรัน เทคโนโลยียอมเปิดบิลสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทโนเนมของพวกเขาได้เนี่ย !

และที่สำคัญที่สุด... ความสงสัยมันก็เอ่อล้นจน อี้ลี่หมิงทนเก็บเอาไว้ไม่อยู่... "ท... ท่านประธานหลี่ครับ ! ... คุณ... คุณไปมีเส้นสายอะไรในบริษัทเจ๋อรัน เทคโนโลยีเหรอครับ ? ... ไม่งั้นทำไมจู่ ๆ บริษัทยักษ์ใหญ่ระดับนั้น... ถึงได้ยอมสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทของเราล่ะครับ ! ? "

"ต้องไม่ลืมนะครับ ! ... ว่าผลิตภัณฑ์ของเราน่ะ... ยังไม่ทันได้เปิดตัววางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในตลาดเลยด้วยซ้ำนะครับ ! "

หลี่ตงปรายตามอง อี้ลี่หมิงก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ก็ไม่ได้มีเส้นสายอะไรสลักสำคัญหรอกครับ... ก็แค่... คุณพ่อของผมน่ะ... ท่านเป็นประธานกรรมการบริษัทของเจ๋อรัน เทคโนโลยีก็เท่านั้นเองแหละครับ"

ในแวบแรก...  อี้ลี่หมิงยังประมวลผลไม่ทัน... เขาพึมพำตอบกลับตามสัญชาตญาณ "อ๋อออ... ที่แท้... คุณพ่อของท่านประธานหลี่ก็คือประธานกรรมการของเจ๋อรัน เทคโนโลยีนี่เอง... มิน่าล่ะครับ... "

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบประโยค ! ...

จู่ ๆ สมองของอี้ลี่หมิงก็ทำงาน ! ... เขาสะดุ้งโหยงสุดตัว ! ... ร่างกายแข็งทื่อราวกับโดนฟ้าผ่าเข้ากลางแสกหน้า !

วินาทีต่อมา ! ... เขาตวัดสายตาขึ้นไปจ้องหน้าหลี่ตงเขม็ง ! ... แล้วอุทานลั่นออกมาด้วยความช็อกสุดขีดชนิดที่ไม่เหลือมาดผู้บริหาร ! "ม... ไม่ ! ... เดี๋ยว ! ... ม... ไม่ใช่นะครับ ! ... ท... ท่านประธานหลี่ ! ... ท... ที่ท่านพูดเมื่อกี้นี้... ท... ท่านพูดจริงเหรอครับ ! ? "

"ประธานกรรมการของบริษัทเจ๋อรัน เทคโนโลยี... คือคุณพ่อของท่านเนี่ยนะ ! ?... ถ้าผมจำไม่ผิดล่ะก็ ! ... ตำแหน่งประธานกรรมการของเจ๋อรัน เทคโนโลยี... ก็คือ... มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกไม่ใช่เหรอครับ ! ? "

"ถ้างั้น... ก็หมายความว่า... "

พูดถึงตรงนี้...  อี้ลี่หมิงก็จ้องมองหลี่ตงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและเหลือเชื่อขั้นสุด !

หลี่ตงส่งยิ้มละมุนก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ ยืนยัน "อืม... พ่อผมชื่อหลี่เจ๋อครับ"

เมื่อได้รับคำยืนยันอันหนักแน่นจากปากของหลี่ตง !

อี้ลี่หมิงก็ถึงกับนิ่งอึ้งเป็นหุ่นปั้น! ... สติสัมปชัญญะของเขาหลุดลอยไปไกล... จนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่กลางความฝันที่ไม่มีอยู่จริง

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน... กว่าที่สติของอี้ลี่หมิงจะค่อย ๆ กลับคืนร่าง... เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ... จ้องมองหลี่ตงด้วยความเคารพก่อนจะส่ายหน้าไปมาพร้อมกับแค่นหัวเราะขื่น ๆ แล้วเอ่ยขึ้น "ผ... ผมนึกไม่ถึงเลยจริง ๆ นะครับ ! ... ว่าท่านประธานหลี่จะมีภูมิหลังครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ระดับทะลุฟ้าขนาดนี้ ! "

"มิน่าล่ะครับ ! ... บริษัทเจ๋อรัน เทคโนโลยีถึงได้กล้าเปิดบิลสั่งซื้อลอตใหญ่จากบริษัทของเรา... ทั้ง ๆ ที่พวกเขายังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาสินค้าของเราเลยด้วยซ้ำ... "

เมื่อได้ยินคำรำพึงรำพันของอี้ลี่หมิง... หลี่ตงก็หัวเราะเบา ๆ "ถึงแม้ว่าเรื่องนี้... มันจะไม่ได้เป็นความลับอะไรที่ห้ามพูดถึงก็เถอะครับ... แต่ผมก็อยากให้คุณรู้ไว้แค่คนเดียวก็พอนะครับ... ไม่มีความจำเป็นจะต้องเอาไปป่าวประกาศให้พนักงานคนอื่นรับรู้หรอกครับ"

"ค... ครับ ! ท่านประธานหลี่ ! ... ท่านวางใจได้เลยครับ... เรื่องนี้ผมจะขอรูดซิปปากปิดไว้เป็นความลับเลยครับ ! " อี้ลี่หมิงรีบพยักหน้ารับคำแข็งขัน

แต่ถึงกระนั้น... ภายในใจของเขาก็ยังคงมีคลื่นพายุแห่งความแตกตื่นซัดกระหน่ำอยู่ไม่หยุดหย่อน!

ใครมันจะไปตรัสรู้วะ ! ... ว่าไอ้เจ้านายหนุ่มของบริษัทกิ๊กก๊อกที่เพิ่งจะตั้งไข่... จะเป็นถึงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของมหาเศรษฐีอันดับ 1 ของโลก ! '

เชี่ยเอ๊ย ! ... เรื่องพรรค์นี้ใครมันจะไปจินตนาการออกวะ !

อันที่จริง... สาเหตุที่เขาตัดสินใจทิ้งงานเก่าแล้วกระโดดมาร่วมงานกับ ตงเย่า เทคโนโลยี ซึ่งเป็นแค่บริษัทหน้าใหม่โนเนม... เหตุผลหลัก ๆ มันก็เป็นเพราะข้อเสนอเงินเดือนสุดเย้ายวนที่หลี่ตงประเคนให้ต่างหาก

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าหลี่ตงจะมีแบ็กกราวนด์และชาติตระกูลที่โคตรจะอลังการขนาดนี้ !

และเมื่อตั้งสติได้...  อี้ลี่หมิงก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้น และคาดหวังขึ้นมาอย่างประหลาด !

ดีไม่ดี... อนาคตของ ตงเย่า เทคโนโลยี อาจจะมีสิทธิ์เติบโตและยิ่งใหญ่จนคาดไม่ถึงเลยก็ได้ ! ... ไม่ต้องไปหวังอะไรไกลหรอก... ลำพังแค่เกาะกินผลิตอุปกรณ์เสริมป้อนให้กับเจ๋อรัน เทคโนโลยีอย่างเดียว ! ... แค่นี้ก็เสกให้ ตงเย่า เทคโนโลยี รวยเละเทะอิ่มหนำสำราญไปได้ตลอดชาติแล้ว !

ในจังหวะนั้นหลี่ตงก็สั่งการต่อ "อ้อ! จริงสิครับประธานอี้ ! ... สำหรับเคสมือถือและพาวเวอร์แบงก์ทุกลอตที่จะส่งมอบให้เจ๋อรัน เทคโนโลยี... คุณต้องกำชับโรงงานผลิตให้ตีตราโลโก้ของเจ๋อรัน เทคโนโลยีลงไปให้ชัดเจนด้วยนะครับ ! "

" และที่สำคัญที่สุด... สินค้าทุกชิ้นที่จะส่งให้เจ๋อรันฯ... คุณจะต้องควบคุมมาตรฐานคุณภาพให้เข้มงวดที่สุด ! ... ห้ามปล่อยให้มีของหลุด QC หรือมีปัญหาหลุดลอดออกไปเด็ดขาดเลยนะครับ ! "

"ขืนมีปัญหาขึ้นมา... ผมจะมองหน้าคุณพ่อไม่ติดเอานะครับ ! ... คุณต้องไม่ลืมนะครับว่าบริษัทเจ๋อรัน เทคโนโลยีไม่ได้มีพ่อผมเป็นเจ้าของอยู่คนเดียว... หากสินค้าของเราดันไปสร้างชื่อเสียให้กับแบรนด์เจ๋อรันฯขึ้นมา... มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เอานะครับ... "

อี้ลี่หมิงรีบตอบรับอย่างจริงจัง "ท่านประธานหลี่ครับ ! ... เรื่องคุณภาพสินค้าเนี่ยท่านสบายใจหายห่วงได้เลยครับ ! ... กระบวนการผลิตทั้งหมดผมจะเป็นคนไปลงพื้นที่ควบคุม และตรวจสอบอย่างใกล้ชิดด้วยตัวเองเลยครับ ! "

"อืม"

หลี่ตงพยักหน้ารับอย่างพอใจก่อนจะสั่งงานชิ้นสุดท้าย " และหลังจากที่จัดการเรื่องออเดอร์ของเจ๋อรันฯ และตกลงเรื่องการจ้างผลิตกับทางบีวายดี เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว... "

"ประธานอี้ ! ... คุณก็เตรียมตัวลุยโปรเจกต์ต่อไปได้เลยนะครับ ! ... ลองไปติดต่อและเจรจาเพื่อเจาะช่องทางจัดจำหน่ายออฟไลน์ตามหัวเมืองใหญ่ ๆ ในอเมริกา, ยุโรป, ญี่ปุ่น, และเกาหลีใต้ดูนะครับ ! ... อ้อ ! แล้วก็อย่าลืมจัดการเรื่องจุดติดตั้งตู้พาวเวอร์แบงก์ให้เช่าด้วยล่ะครับ ! "

"และสุดท้าย... เรื่องตู้สถานีชาร์จ... ก็ต้องไปเร่งรัดฝ่ายพัฒนาให้ทำผลงานออกมาให้สำเร็จ... ภายในช่วงก่อนวันชาติปีนี้นะ ! ... ผมต้องการให้ตู้พาวเวอร์แบงก์ให้เช่าของเรา... ออกไปตั้งตระหง่านให้บริการผู้คนทั่วเมืองให้ทันกำหนดการนี้ ! "

"รับทราบครับ ! ท่านประธานหลี่"

เมื่อสั่งความเสร็จสรรพ... หลี่ตงก็อนุญาตให้อี้ลี่หมิงแยกย้ายไปทำงานต่อได้...

หลังจากที่แผ่นหลังของ อี้ลี่หมิงลับสายตาไป... หลี่ตงก็นั่งครุ่นคิดอยู่คนเดียวในห้อง "ถึงแม้ว่า... สินค้าลอตที่ส่งให้เจ๋อรัน เทคโนโลยี... จะต้องถูกตีตราเป็นโลโก้ของเจ๋อรันฯ ก็ตาม... "

"แต่ขอเพียงแค่... กระแสความฮิตของอุปกรณ์เสริมสำหรับสมาร์ทโฟน 2 รุ่นนี้มันจุดติดขึ้นมาเมื่อไหร่... เมื่อนั้น... เคส และพาวเวอร์แบงก์ยี่ห้อ ตงเย่า เทคโนโลยี ของฉัน... มันก็ต้องขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่าตามไปด้วยอย่างแน่นอน ! "

"แถมเมื่อวานนี้... น้าหลินเยว่ก็ยังอุตส่าห์แนะทริกให้ด้วยนะ... ว่าทางบริษัทฉัน... สามารถเล่นตุกติกเกาะกระแส... โดยการเอาชื่อของเจ๋อรัน เทคโนโลยีไปอวดอ้างสรรพคุณได้เลย... ว่าผลิตภัณฑ์ของตงเย่าฯ... ถูกผลิตออกมาจากโรงงานเดียวกันเป๊ะ ๆ กับสินค้าออฟฟิเชียลของเจ๋อรันฯ ! "

"พูดก็พูดเถอะ ! ... ไอ้คำว่าการรับรู้แบรนด์และความน่าเชื่อถือเนี่ย... โคตรจะเป็นเครื่องมือทำมาหากินชั้นยอดเลยล่ะ ! "

"ก็ลองดูราคาที่น้าหลินเยว่บอกมาสิ ! ... ทางเจ๋อรันฯตั้งใจจะตั้งราคาเคสมือถือของรุ่นกิ๊กก๊อกอย่าง ส้ม J1 ฟันกำไรหน้าเลือดไปตั้ง... 49 หยวน' ! ! ... ส่วนเคสของซีรีส์ซิงเย่ายิ่งหนักเลย ! ... โก่งราคาไปถึง... 79หยวน' ! ! "

"ส่วนพาวเวอร์แบงก์น่ะเหรอ ! ... เจ๋อรันฯ ฟันราคาเหี้ยมสุด ๆ ... ทะลุอวกาศไปที่... 149 หยวนต่อเครื่องเลย ! ! "

"เอ๊ย ! ... สินค้าตัวเดียวกันแท้ ๆ ! ... ต้นทุนผลิตก็เท่ากันเป๊ะ ! ... แต่พอแค่แปะโลโก้แบรนด์ดังลงไปหน่อยเดียว... ก็กล้าอัปราคาโก่งกำไรเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวหน้าตาเฉยเลย ! ... นี่แหละนะที่เขาเรียกว่ามูลค่าแบรนด์ของแท้ ! ... แถมต่อให้ตั้งราคาแพงหูฉี่ขนาดนั้น... รับประกันได้เลยว่ายอดขายก็พุ่งกระฉูดแย่งกันซื้อจนของขาดตลาดแน่ ๆ ! "

เมื่อวานนี้... หลี่ตงเพิ่งจะแวะเข้าไปที่เจ๋อรัน เทคโนโลยี... เพื่อจับเข่าคุยและเจรจาธุรกิจกับหลินเยว่ด้วยตัวเอง เขาไปเพื่อทำการเคาะตัวเลขราคาจัดซื้อและจำนวนออเดอร์ที่เจ๋อรัน เทคโนโลยีจะสั่งซื้อจากตงเย่าฯ ให้ชัดเจน

ส่วนเรื่องการประสานงานจุกจิกยิบย่อยหลังจากนั้น... เขาก็โยนภาระทั้งหมดให้เป็นหน้าที่ของอี้ลี่หมิงไปดำเนินการติดต่อประสานงานกับผู้รับผิดชอบของเจ๋อรันฯ ต่อไป...

"แต่ก็เอาเถอะ ! ... สำหรับ ตงเย่า เทคโนโลยี ... การได้เสวยสุขกอบโกยผลประโยชน์จากกระแสฟีเวอร์ลอตแรกนี้... มันก็ถือว่าคุ้มค่า และอิ่มหนำสำราญเกินพอแล้วล่ะ ! "

"เพราะยังไงซะ... ธุรกิจเคสมือถือก็ไม่มีเทคโนโลยีอะไรเลย... อีกไม่นานมันก็ต้องโดนลอกเลียนแบบและแย่งชิงเค้กไปอย่างบ้าคลั่งอยู่ดี ! "

"ดังนั้น... โปรเจกต์ที่น่าจับตามองและคู่ควรแก่การทุ่มสรรพกำลังลงไปพัฒนาอย่างจริงจัง... มันคือธุรกิจพาวเวอร์แบงก์ให้เช่าต่างหากล่ะ ! ... ต่อให้ธุรกิจนี้มันจะโดนก๊อปปี้และเลียนแบบโมเดลได้ง่ายดายเหมือนกันก็เถอะ... "

"แต่... หัวใจสำคัญและแก่นแท้ของเศรษฐกิจแบ่งปันน่ะ... มันไปชี้วัดผลแพ้ชนะกันที่ปริมาณตู้ที่กระจายอยู่ทั่วประเทศ และส่วนแบ่งการตลาดต่างหาก ! "

"ขอเพียงแค่เราสามารถช่วงชิงและยึดครอง 2 สิ่งนี้มาเป็นเบอร์ 1 ได้สำเร็จล่ะก็ ! ... เมื่อนั้น... เราก็จะสามารถเปิดระดมทุน... เพื่อดูดเม็ดเงินมหาศาลจากบรรดากลุ่มทุนหน้าโง่เข้ากระเป๋าได้แบบไม่รู้จบ ! "

"และยิ่งเราสามารถขยายสเกลปริมาณการสั่งผลิตให้ใหญ่ขึ้นได้มากเท่าไหร่... ต้นทุนการผลิตต่อเครื่อง... มันก็จะยิ่งถูกหั่นและกดราคาลงต่ำได้มากเท่านั้นด้วย ! ... "