บทที่ 26 ปรากฏตัว! ปลิงถอนพิษ

   ### บทที่ 26 ปรากฏตัว! ปลิงถอนพิษ

"บินไม่ได้ นี่มันน่าเสียดายจริง ๆ! แม้แต่เก็บสมุนไพรก็ยังลำบาก" เธอพึมพำเบา ๆ พลางไต่ลงไปตามเถาวัลย์

เมื่อเห็นว่าเข้าใกล้หญ้างูแล้ว เธอเผยรอยยิ้มออกมาและค่อย ๆ เอื้อมมือไปเก็บ แต่กลับขาดอีกเพียงนิดเดียวจึงจะเอื้อมถึง เธอจึงต้องจับเถาวัลย์ให้แน่น จากนั้นใช้เท้าถีบหน้าผาเพื่อส่งแรงเหวี่ยงตัวไป

"ฟู่! ในที่สุดก็เก็บได้แล้ว" เธอถอนหายใจเบา ๆ และเก็บหญ้างูไว้ในอก ก่อนจะเตรียมปีนกลับขึ้นไป ทว่าในขณะนั้นเอง กลับมีงูสองหัวสีน้ำเงินดำพุ่งออกมาจากโพรงหน้าผา และฉกเข้าที่ต้นขาด้านในของเธออย่างรวดเร็ว

"อ๊า!"

เธอร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและรีบชักมีดออกมาเพื่อต่อสู้กับมัน ทว่าการที่เธออยู่บนเถาวัลย์และงูตัวนี้มีสองหัวทำให้มันสามารถโจมตีได้จากทั้งสองด้าน อีกทั้งความว่องไวของมันยังน่ากลัว เพียงพริบตาเดียวมันก็กระโจนเข้ามาพันเถาวัลย์ของเธอ พร้อมกับอ้าปากเผยเขี้ยวอาบพิษ

งูสองหัวเป็นสัตว์มีพิษร้ายแรง พิษของมันซึมเข้าไปในร่างกายอย่างรวดเร็ว ทำให้ต้นขาของเธอเริ่มเจ็บปวดและอาการหน้ามืดตามัวเริ่มคืบคลาน เธอขบฟันแน่นและเหวี่ยงมีดฟันคองูขาดไปหนึ่งหัว ทว่าความคมของมีดทำให้เถาวัลย์ขาดตามไปด้วย

ร่างของเธอร่วงลงจากหน้าผาทันที

"เวรเอ๊ย!"

เธอร่วงกระแทกยอดไม้จนกิ่งไม้หักเป็นทอด ๆ ก่อนจะตกลงไปกลิ้งตามเนินเขาและหยุดลงเมื่อชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ ทว่าพิษได้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายแล้ว ริมฝีปากของเธอเปลี่ยนเป็นสีม่วง และร่างกายอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ

เธอพยายามใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายควักขวดเล็กจากอกเสื้อและเทยาเม็ดสุดท้ายเข้าปาก แต่ก่อนที่เธอจะได้ปิดขวด ขวดก็กระเด็นตกลงไปในพงหญ้า ขณะที่เธอเองก็หมดสติไป

เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องผ่านแมกไม้ลงมาบนพื้นป่า บุรุษในชุดดำปักลายมังกรทองเดินเข้ามาใกล้ร่างที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น เขามองดูหญิงสาวที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้ำจากพิษ ริมฝีปากซีดคล้ำ และร่างกายอ่อนปวกเปียก

คิ้วเข้มขมวดขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะคุกเข่าลงข้างตัวเธอ เขาตรวจสอบร่างกายของเธอและพบเพียงรอยขีดข่วนจากการล้มกลิ้ง ทว่าไม่เห็นร่องรอยของบาดแผลที่เป็นแหล่งพิษเลย คิ้วของเขาขมวดแน่นขึ้นและเริ่มค้นหารอบ ๆ ตัวเธอ ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็นรอยเลือดสีดำบนกระโปรงของเธอ

เมื่อนึกได้ว่าแผลอาจอยู่ในตำแหน่งที่ไม่เหมาะสม เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจแล้วตัดสินใจยกกระโปรงเธอขึ้นเพื่อดูบาดแผล และแน่นอนว่าเขาพบรอยเขี้ยวลึกของงูสองหัวอยู่ที่ต้นขาด้านในของเธอ

หากเป็นชายอื่นที่เห็นหญิงงามในสภาพนี้ คงต้องหวั่นไหวเป็นแน่ แต่สำหรับเขา ดวงตาเรียบนิ่งไม่มีวอกแวกแม้แต่น้อย เขาสนใจเพียงว่าจะช่วยถอนพิษให้เธอได้อย่างไร

เขาขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจใช้วิธีเดียวที่สามารถช่วยได้ เขาย่อตัวลง บีบบริเวณบาดแผล และก้มลงใช้ปากดูดพิษออกมา ก่อนจะเงยหน้าคายเลือดทิ้ง ทำซ้ำเช่นนี้หลายครั้งจนสีของเลือดเริ่มเปลี่ยนเป็นปกติ

"ชิ!"

เมื่อถอนพิษเสร็จ เขาถุยเลือดออกมาอย่างรังเกียจ ก่อนจะหันไปใช้กระโปรงของเธอเช็ดมุมปาก จากนั้นมองดูใบหน้าซีดเซียวของเธอแล้วพึมพำ "ให้ตายเถอะ! ทุกครั้งที่เจอผู้หญิงคนนี้ต้องมีแต่เรื่องซวย ๆ ไม่น่าเสียเวลาช่วยเลยจริง ๆ!"

ถึงปากจะบ่นแบบนั้น แต่เขาก็ยังรู้ว่าเธอยังมีพิษหลงเหลืออยู่ในร่างกาย หากไม่รีบถอนพิษออกให้หมด เธอคงไม่รอดแน่ เขาจึงตัดสินใจอุ้มเธอขึ้นและมุ่งหน้าไปยังแหล่งน้ำใกล้ ๆ

ไม่นานเขาก็มาถึงบึงน้ำสกปรกแห่งหนึ่ง หลังจากที่จุ่มขาลงไปสักพัก เขาก็เดินขึ้นมาพร้อมกับปลิงจำนวนมากที่เกาะอยู่ตามขา ก่อนจะนำปลิงมาวางไว้บนบาดแผลของเธอ และเปลี่ยนตัวปลิงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเลือดพิษหมดไป

เมื่อเห็นสีหน้าของเธอกลับเป็นปกติ เขาก็ถอนหายใจออกมา ในที่สุด เธอก็รอดแล้ว

แต่ขณะเดียวกัน ชายในชุดดำอีกกลุ่มหนึ่งก็กำลังเข้าใกล้ป่าที่เขาอยู่...   ###