บทที่ 18 การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิด

   ### บทที่ 18 การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิด

"แน่นอนอยู่แล้ว! คุณหนูซูทั้งงดงามและมีสติปัญญาเลิศล้ำ ใครได้แต่งกับนางคงเป็นโชคดีของเขา" เสียงอ่อนโยนเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มดังขึ้นจากปากของจักรพรรดิซางโม่ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของซูรั่วสุ่ยเผยให้เห็นความปลาบปลื้มใจ ขณะที่ซูเจิ้นหนานเองก็ยิ้มกว้างขึ้นไปอีก

"มาดื่มกันเถอะ!"

ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องรับรองถัดไป ถังซินและถังจื่อห่าว รวมถึงเซี่ยเสวี่ยและเซี่ยอวี้ กำลังนั่งล้อมวงรับประทานอาหารกันอย่างสนุกสนาน ขณะเดียวกัน บริกรของโรงเตี๊ยมก็นำอาหารมาเสิร์ฟ ประตูห้องเปิดอยู่เล็กน้อย ทำให้ชายหนุ่มในชุดหรูหราผู้หนึ่งที่เดินผ่านไปสะดุดตากับภาพตรงหน้า เขาถึงกับหยุดเดินและยืนตะลึง มองดูถังซินด้วยความหลงใหล

"ท่านชายต้วนอู๋จื่อ ，ท่านกำลังมองอะไรอยู่อย่างนั้น??" เพื่อนของเขาสังเกตเห็นจึงเอ่ยถาม

"งดงาม... ช่างงดงาม... ข้าไม่เคยเห็นสตรีใดที่งามถึงเพียงนี้มาก่อนเลย..." ชายหนุ่มผู้นั้นพึมพำ น้ำลายแทบหยดลงมาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ทำให้เพื่อน ๆ ของเขาต่างตกตะลึง

"งามอะไร? ท่านกำลังพูดถึงอะไร?" พวกเขาขยับเข้ามาดูตามสายตาของเขา และทันทีที่พวกเขาเห็นถังซิน ใบหน้าของแต่ละคนก็เผยให้เห็นถึงความประหลาดใจและความหลงใหล

แต่เมื่อพวกเขามองไปยังชายอ้วนในชุดหรูหราที่นั่งอยู่ข้าง ๆ นาง คนหนึ่งในกลุ่มก็กล่าวขึ้นมาอย่างตกใจ "นั่นมันถังจื่อห่าวนี่!"

ต้วนอู๋จื่อได้ยินเช่นนั้น เขาจึงเลื่อนสายตาไปที่ชายร่างอ้วนที่กำลังช่วยถังซินตักอาหารให้ นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

"ทำไมเจ้าหมูอ้วนนั่นถึงโชคดีได้ขนาดนี้!? ทำไมข้าถึงไม่ได้เจอสตรีงดงามเช่นนี้บ้าง!"

เพื่อน ๆ ของเขากลัวว่าจะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น จึงรีบเข้ามากระซิบกระซาบให้เขาเดินจากไป "ท่านชายต้วนอู๋จื่อ ท่านควรปล่อยผ่านไปเถอะนะ ถังจื่อห่าวไม่ใช่คนที่ควรมีเรื่องด้วย พวกเราควรไปกันเถอะ!"

แต่ต้วนอู๋จื่อกลับหัวเสียและตะโกนขึ้น "พวกเจ้าเป็นอะไร!? พวกเจ้าคิดว่าข้ากลัวมันอย่างนั้นหรือ!? ข้าจะต้องไปทำความรู้จักกับสตรีผู้นั้นให้ได้!" เขาไม่สนใจคำเตือนและก้าวเท้าเข้าไปในห้องรับรองทันที

เพื่อน ๆ ของเขาถึงกับส่ายหน้า "แย่แล้ว! ถังจื่อห่าวกับต้วนอู๋จื่อเจอกันแบบนี้ เรื่องต้องบานปลายแน่ เราควรทำยังไงดี?"

"หนีเถอะ! ไม่อยากซวยไปด้วย!"

"แต่... แล้วต้วนอู๋จื่อล่ะ?"

"เขาไม่เป็นอะไรหรอก อย่างมากก็แค่ถูกถังจื่อห่าวซัดสักหมัดสองหมัด ไปกันเถอะ!" พวกเขารีบเดินหนีไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย

ขณะเดียวกัน ต้วนอู๋จื่อก็ก้าวเข้ามาในห้องรับรองพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "โอ้โห! นี่มันถังอ้วนหรือเปล่านี่? บังเอิญจริง ๆ เจ้าก็มากินที่โรงเตี๊ยมสิงโตนี่เหมือนกันรึ?"

ถังจื่อห่าวที่กำลังกินอาหารอยู่ ชะงักไปชั่วขณะ เมื่อเห็นว่าเป็นต้วนอู๋จื่อ เขาแค่นเสียงไม่พอใจ "ข้าบอกแล้วว่าเจ้ามันวิญญาณเร่ร่อน คอยตามข้ามาทำไมอีก?"

"บ้าจริง! ข้าไม่ว่างขนาดนั้นหรอกนะ!" ต้วนอู๋จื่อโบกมือแก้ต่าง จากนั้นหันไปทางถังซินและส่งรอยยิ้มหวานให้นาง "คุณหนู ข้าคือต้วนอู๋จื่อ บุตรชายของเสนาบดีฝ่ายขวา ขอทราบนามของคุณหนูได้หรือไม่?"

ถังซินกระพริบตาปริบ ๆ แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม "อ้อ ที่แท้เจ้าก็คือต้วน 'ไร้ยางอาย' นั่นเองสินะ?"

"หา!?" รอยยิ้มของเขาค้างไปทันที แต่เพราะอยู่ต่อหน้าสตรีงาม เขาเลยพยายามข่มอารมณ์ "ไม่ใช่! ข้าคือต้วนอู๋จื่อ!"

"อ้อ~ ต้วนอู๋จื่อ!" ถังซินเอ่ยพร้อมกับยิ้มหวาน ดวงตาเป็นประกาย

เขายิ่งตื่นเต้น ตอบกลับด้วยเสียงดัง "อยู่ที่นี่!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!" เซี่ยเสวี่ยและเซี่ยอวี้หัวเราะออกมา ส่วนถังจื่อห่าวก็ได้แต่ส่ายหน้ากับความโง่เขลาของอีกฝ่าย

ถังซินหรี่ตามองเขา ก่อนจะยิ้มหวานแล้วพูดว่า "ต้วนกงจื่อ เรากำลังจะเล่นเกมกัน ท่านอยากร่วมสนุกกับพวกเราหรือไม่?"

ดวงตาของต้วนอู๋จื่อเป็นประกายทันที "แน่นอน! แน่นอน! ข้ายินดีเล่นกับเจ้า!" เขาเหลือบมองถังจื่อห่าวราวกับจะบอกว่า 'ดูสิ น้องสาวเจ้าให้ความสนใจกับข้ามากกว่าเจ้า!'

ถังจื่อห่าวเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ดูเหมือนว่าวันนี้ต้วนอู๋จื่อจะต้องเจอเข้ากับเรื่องสนุกแน่นอน...   ###