บทที่ 15 - ไอ้พวกนี้กะจะแทงข้างหลังฉันงั้นเหรอ
บทที่ 15 - ไอ้พวกนี้กะจะแทงข้างหลังฉันงั้นเหรอ
บทที่ 15 - ไอ้พวกนี้กะจะแทงข้างหลังฉันงั้นเหรอ
"นี่ พวกนายทำอะไรให้มันไวๆ หน่อย"
หัวหน้าหมู่สามตะโกนมาจากที่ไกลๆ "พวกเราจับตาดูพวกนายอยู่นะ"
"อย่าคิดจะอู้งานล่ะ" หัวหน้าหมู่สองล้วงบุหรี่ออกมาจุดสูบ "ตัดหญ้าให้มันเรียบๆ หน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวฉันจะไปฟ้องหัวหน้าหมู่พวกนาย ให้พวกนายไปวิ่งอีกสามกิโลเมตรเลย"
ทหารใหม่ทุกคนตกใจจนรีบเร่งมือ เสียงกรรไกรตัดหญ้าดังฉับๆ ไม่ขาดสาย
หัวหน้าหมู่ห้าหัวเราะหึๆ "นี่แหละจุดจบของคนที่รังแกทหารใหม่"
เห่าตัวตัวน้อยใจจนน้ำตาแทบจะไหล "พวกเราไม่ได้รังแกเขาซะหน่อย"
"หุบปากไปเลย" เฉิงเฮ่าหนานถลึงตาใส่เขา แล้วหันไปมองคนอื่นๆ "แค้นนี้พวกเราต้องชำระให้ได้"
...
ไฟในโรงนอนของแต่ละหมู่ทยอยดับลง
"ทุกคนทำตัวให้มันดีๆ หน่อย" ฉางเหล่ยนอนอยู่บนเตียงพูดเสียงเย็นชา "ถ้าขืนก่อเรื่องอะไรอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ"
"ครับหัวหน้าหมู่"
ทุกคนขานรับพร้อมกับหันไปมองฉินลั่วเป็นตาเดียว
ฉินลั่วทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เอาผ้าห่มคลุมหน้าไปครึ่งหนึ่ง
เจิ้งเฉียนพยักหน้าให้ทุกคน เป็นการบอกใบ้ให้ระวังตัวในคืนนี้
ทุกคนเอาหมอนมาปิดหน้าไว้ แถมยังเอาเชือกมัดติดกับหูอีกด้วย
ถ้าฉินลั่วคิดจะมาวาดรูปบนหน้าพวกเขาอีกล่ะก็ ต้องทำให้พวกเขารู้สึกตัวแน่ๆ
ถึงตอนนั้นก็จับให้ได้คาหนังคาเขา แล้วสั่งให้ไปวิ่งสามกิโลเมตรบ้าง
เวลาผ่านไปทีละนาที การฝึกตอนกลางวันมันเหนื่อยเกินไป ผ่านไปไม่ถึงยี่สิบนาทีทุกคนก็หลับสนิท
ฉินลั่วลืมตาขึ้น ค่อยๆ เงยหน้ามองไปรอบๆ ห้อง จากนั้นก็หยิบขวดเล็กๆ ออกมาแล้วค่อยๆ ย่องลงจากเตียงไป...
...
"เหล่าเซี่ย เมื่อวานผู้กองของเราได้สั่งสอนไปแล้วนะ"
เช้ามืด ขงเสียงเดินเป็นเพื่อนเสนาธิการเซี่ยไปทั่วค่ายทหารพลางพูดยิ้มๆ "พวกเขาก็แค่แกล้งกันเล่น ตอนนี้สำนึกผิดแล้ว รับรองว่าจะไม่ทำอีกแน่นอน"
เซี่ยฮุยยิ้มบางๆ ให้เขา "เหล่าขง พูดตรงๆ นะ กองร้อยทหารใหม่ทั้งกรมเนี่ย มีแต่กองร้อยพวกนายนี่แหละที่เล่นอะไรแผลงๆ วาดรูปไอ้นั่นไว้บนหน้าตัวเอง ฉันเพิ่งเคยเห็นนี่แหละ"
ขงเสียง...