- หน้าแรก
- คุณชายสายเปย์กับระบบทหารสุดกาว
- บทที่ 4 - กล้าแตะจุดอ่อนของฉันงั้นเหรอ
บทที่ 4 - กล้าแตะจุดอ่อนของฉันงั้นเหรอ
บทที่ 4 - กล้าแตะจุดอ่อนของฉันงั้นเหรอ
บทที่ 4 - กล้าแตะจุดอ่อนของฉันงั้นเหรอ
"ไม่เอาครับ ยังไงผมก็ไม่เอาเด็ดขาด" อู่จื้อหย่วนโวยวายลั่น "ใครอยากได้ก็ให้คนนั้นไปเถอะครับ ผู้พันจะจับเขายัดไว้ตรงไหนก็เชิญเลย แต่ยังไงผมก็ไม่รับ"
ปัง!
"จะกำเริบเสิบสานเกินไปแล้วนะ!"
เกาฉวินตบโต๊ะฉาดใหญ่ ทำเอาฉินลั่วถึงกับสะดุ้งเฮือก
"แกคิดว่าที่นี่เป็นตลาดสดหรือไง ถึงได้กล้ามาต่อรองราคากับฉัน"
ฉินลั่วแอบอมยิ้ม สมกับเป็นผู้พันจริงๆ ทรงพลังและน่าเกรงขามสุดๆ...
แต่วินาทีต่อมาเขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อนึกไม่ถึงว่าอู่จื้อหย่วนเองก็จะตบโต๊ะสวนกลับเช่นกัน ทำเอาฉินลั่วสะดุ้งตกใจอีกรอบ
เชี่ยเอ๊ย ผู้กองคนนี้มันห้าวขนาดนี้เลยเหรอวะ กล้าตบโต๊ะใส่ผู้พันเนี่ยนะ
"ผู้พันครับ ถ้าเป็นคำสั่งที่ถูกต้องผมพร้อมปฏิบัติตามอย่างไม่มีเงื่อนไข แต่ถ้าเป็นคำสั่งที่ผิดพลาด ผมก็มีสิทธิ์ที่จะตั้งข้อสงสัยครับ..."
...
...ฉินลั่วมองเขาด้วยสีหน้าใสซื่อ "ผมพูดความจริงนี่ครับ ผมได้ยินมาว่าในกองทัพเขาเน้นเรื่องการพูดตามความเป็นจริง..."
"นายหุบปากไปเลย" อู่จื้อหย่วนโกรธจนมองบน
ฉินลั่วเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายแดงก่ำราวกับคนกำลังปวดท้องผูก
"ฉินลั่ว" อู่จื้อหย่วนตะโกนเสียงดัง "ด้วยทัศนคติแบบนายเนี่ย ไม่มีทางที่จะผ่านการทดสอบทหารใหม่ในเวลาอันสั้นนี้ได้หรอก!"
ฉินลั่วส่งยิ้มบางๆ ให้เขา "ผู้กองครับ ผู้กองคิดว่าตัวเองไม่มีความสามารถพอที่จะฝึกผมให้ดีได้เหรอครับ ไม่เป็นไรครับ ผมมีความมั่นใจ ผมต้องผ่านการทดสอบทหารใหม่ได้อย่างแน่นอน แถมคะแนนก็ต้องออกมาดีเลิศด้วย ผู้กองวางใจได้เลยครับ"
อู่จื้อหย่วนโกรธจนแทบจะชักตาตั้ง
เมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของฉินลั่ว เขาก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าไอ้เด็กนี่มันเอาความมั่นใจมาจากไหน
"นายมันโอหัง อวดดีเกินไปแล้ว" อู่จื้อหย่วนชี้หน้าเขา "นายคิดว่าตัวเองเก่งนักใช่ไหม"
เขาแค่นเสียงเย็นชา "เวลาฉันฝึกคนน่ะ มันโหดเหี้ยมสุดๆ ไปเลยล่ะ"
"เวลาหนึ่งเดือนที่เหลือนี้ ฉันจะทำให้นายจดจำไปตลอดชีวิตเลยคอยดู"
"ขอบคุณครับ!" ฉินลั่วตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"อะไรนะ" อู่จื้อหย่วนถึงกับงงแดก "นายพูดว่าอะไรนะ"
ที่เขาพูดไปเมื่อกี้มันยังโหดไม่พอ น่ากลัวไม่พออีกเหรอ
หรือว่าไอ้เด็กนี่มันเกิดมาไม่รู้จักคำว่ากลัววะ
ถึงได้กล้ามาพูดคำว่าขอบคุณกับเขาเนี่ยนะ
"ผมบอกว่าขอบคุณครับผู้กอง" ฉินลั่วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผู้กองอุตส่าห์เป็นห่วงผมขนาดนี้ ผมก็ต้องมีมารยาทตอบกลับสิครับ"