บทที่ 3 - เด็กเส้นงั้นเหรอ ของเกลียดเลย!

บทที่ 3 - เด็กเส้นงั้นเหรอ ของเกลียดเลย!

"ลูกพ่อ..."

ฉินเจียเฉิงทรุดตัวลงนั่งกับพื้น สายตาทอดมองไปทางค่ายทหารพลางร้องห่มร้องไห้คร่ำครวญ "ทำไมลูกถึงได้คิดสั้นแบบนี้! พ่อมันไม่มีน้ำยา ทำได้แค่ให้เงินลูกใช้ แต่ลูกอยากได้อะไรก็บอกพ่อสิ ทำไมถึงต้องคิดสั้นหนีไปเป็นทหารด้วย"

"นายท่านครับ!" หวังรื่อฟามองสายตาแปลกๆ ของบรรดาทหารยามที่มองมา เขาจึงรีบดึงตัวฉินเจียเฉิงขึ้นมาด้วยความเก้อเขิน "คุณชายไม่ได้คิดอะไรหรอกครับ ก็แค่อยากเป็นทหารเฉยๆ ขืนนายท่านทำแบบนี้ คุณชายจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะครับ"

"ไอ้หวังรื่อฟาเอ๊ย!" ตอนที่ไม่ได้ยินเสียงก็ยังไม่เท่าไหร่ แต่พอฉินเจียเฉิงได้ยินเสียงของเขาเท่านั้นแหละ ความโกรธก็พุ่งปรี๊ดขึ้นหน้าทันที

"นายท่าน!" หวังรื่อฟาสะดุ้งโหยง

ฉินเจียเฉิงคว้าคอเสื้อเขาไว้แน่น "ดีมากไอ้หวังรื่อฟา ฉันสั่งให้แก..."

...

"...มาที่นี่แล้วก็เก็บนิสัยคุณชายของนายไปซะ ถ้าอยากให้คนอื่นเคารพ ก็จงงัดเอาฝีมือออกมาพิสูจน์ตัวเองให้เป็นทหารที่ดีให้ได้ ใช้ลูกไม้ตื้นๆ ไปก็เปล่าประโยชน์"

"ถ้าขืนส่งของขวัญมาให้อีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ เข้าใจที่พูดไหม"

"ครับ!" ฉินลั่วพยักหน้าอย่างจำยอม

เขาแค่อยากให้ผู้พันช่วยกระซิบบอกคนข้างล่างสักหน่อย เพื่อให้การใช้ชีวิตประจำวันของเขาสะดวกสบายขึ้นบ้าง ไม่คิดเลยว่าหมอนี่จะตรงฉินขนาดนี้ ซื้อไม่ได้ด้วยเงินทอง

เกาฉวินถลึงตาใส่เขาด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นของบนโต๊ะ "เอาของแบบนี้มาทดสอบเจ้าหน้าที่ เกือบทำฉันเสียคนแล้วไหมล่ะ เหล้าเหมาไถบ่มสามสิบปีเชียวนะ จึ๊ๆๆ..."

[ติ๊ง! ระบบขอแจ้งเตือน ผู้ใช้ระบบได้เข้าสู่กองทหารและทำภารกิจสำเร็จอย่างราบรื่น ได้รับพลังพิเศษใหม่ กำลังปลดล็อก!]

[ติ๊ง ปลดล็อกสำเร็จ ยินดีด้วย ผู้ใช้ระบบได้รับทักษะสุดยอดการเลียนแบบ ระดับ C]

[ติ๊ง ยินดีด้วย ผู้ใช้ระบบได้รับแต้มพลังพิเศษ 25 แต้ม!]

"สุดยอดการเลียนแบบเหรอ" ฉินลั่วชะงักไป สิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวคือรายการประกวดความสามารถอะไรทำนองนั้น

แล้วไอ้ของพรรค์นี้มันมีประโยชน์อะไรล่ะ

[สุดยอดการเลียนแบบ สามารถช่วยให้ผู้ใช้ระบบเลียนแบบท่าทาง บุคลิก สีหน้า หรือแม้กระทั่งน้ำเสียงและวิธีการพูดของใครก็ได้ตามต้องการอย่างง่ายดาย]

[ระดับ...]