บทที่ 17 ปะทะเอเนล

จากการยั่วยุของ เคท และการโจมตีอย่างกะทันหันของไวเปอร์ ในที่สุดเอเนลก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์อันร้ายกาจของเขาได้อีกต่อไป

"เอลธอร์!"

เอเนลยกข้อมือขึ้น และประกายสายฟ้าก็แลบแปลบปลาบไปทั่วท้องฟ้า นำพากระแสสายฟ้าขนาดมหึมาฟาดลงมาที่ไวเปอร์ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก!

"ไวเปอร์!!!" นักรบแชนเดียร้องตะโกนด้วยความตกใจ

โชคร้ายที่มันแทบจะไม่มีประโยชน์เลย ในบรรดาคนที่อยู่ที่นี่ ไม่มีใครอื่นนอกจาก เคท ที่สามารถรับมือกับการโจมตีนี้ของเอเนลได้

และตัว เคท เองก็ไม่มีความปรารถนาที่จะช่วยเหลือชาวแชนเดียที่เพิ่งจะโจมตีเขาไปหรอกนะ!

สายฟ้าสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้าแล้วหายไป ทิ้งให้ไวเปอร์นอนกองอยู่บนพื้นในสภาพเกรียมดำและไม่ได้สติ ชีวิตของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย!

ทว่า ผ่านทางฮาคิสังเกต เคท ยังคงสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันเหนียวแน่นของอีกฝ่าย เขาทำได้เพียงพึมพำกับตัวเองเงียบๆ ว่า "ถ้าไม่รนหาที่ตาย ก็คงไม่ตายหรอก"

เป้าหมายดั้งเดิมของ เคท คือเอเนล ถ้าไวเปอร์แค่อยู่เฉยๆ เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น!

หลังจากจัดการกับไวเปอร์แล้ว เอเนลก็หันกลับมาโฟกัสที่ เคท อีกครั้ง!

เขาพูดกับ เคท อย่างเย่อหยิ่ง "เป็นไงล่ะไอ้หนู! เห็นนั่นไหม! นี่คือพลังของพระเจ้า มีเพียงข้าผู้เป็นพระเจ้าเท่านั้นที่ครอบครองพลังอันยิ่งใหญ่เช่นนี้!"

"ตกลงแกว่าไง จะยอมมาเป็นลูกน้องของฉันหรือไม่!"

เคท กุมขมับ มองดูเอเนลที่มีอาการจูนิเบียวขั้นรุนแรง บวกกับนิสัยเสียๆ แบบนั้น! หมอนี่มันก็แค่เด็กเปรตชัดๆ!

ดังนั้น เคท จึงตอบกลับไปโดยไม่ลังเล "ไม่!"

สีหน้าของเอเนลมืดมนลงอย่างสุดขีด และประกายไฟฟ้าก็เริ่มแลบแปลบปลาบอยู่รอบๆ ตัวเขา!

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายถูกยั่วยุได้ง่ายดายเพียงใด เคท ก็อดไม่ได้ที่จะเบ้ปากและพูดว่า "อะไรกัน? แกคิดว่าจะทำให้ฉันยอมเป็นลูกน้องได้ด้วยพลังแค่นั้นน่ะเหรอ? ฝันไปเถอะ!"

เอเนลได้ยินความดูถูกในคำพูดของเขา ซึ่งทำให้เขาโกรธจัด เพราะปกติแล้วเขาต่างหากที่เป็นฝ่ายดูถูกคนอื่น! เขาคำรามใส่ เคท "ไอ้สวะ! ถือเป็นเกียรติของแกแล้วนะที่ฉันยอมให้แกมาเป็นลูกน้องน่ะ!"

"ในเมื่อแกไม่รู้จักบุญคุณ! งั้นแกก็จงลงนรกตามเจ้านั่นไปซะ!"

"เอลธอร์!"

พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นและใช้ท่าเดิมอีกครั้ง ส่งเสาอสนีบาตฟาดลงมาจากฟากฟ้าตรงไปยังจุดที่ เคท ยืนอยู่!

หลังจากสายฟ้าฟาดลงมา ก็เหลือเพียงหลุมลึกที่ถูกล้อมรอบด้วยควันสีดำ ไม่มีวี่แววของ เคท อยู่ในหลุมนั้นเลย!

เคท ได้ใช้ 'ก้าวพริบตา (ชุนโป)' ไปโผล่ที่ด้านหลังของเอเนลแล้ว พร้อมกับยื่นมือขวาออกไป! ฝ่ามือของเขาเคลือบด้วย ฮาคิเกราะ และเขาเอื้อมมือไปคว้าคอเสื้อด้านหลังของเอเนล!

เอเนลสัมผัสได้ถึงอันตรายจากด้านหลังที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว! ฮาคิสังเกตของเขาจับภาพร่างของ เคท ได้แล้ว

อีกฝ่ายกำลังเอื้อมมือมาหาเขาจากด้านหลังจริงๆ! แทบจะด้วยสัญชาตญาณ เอเนลเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสายฟ้าแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า หลบการโจมตีนั้นไปได้ฉิวเฉียด!

เมื่อการโจมตีล้มเหลว เคท ก็พูดด้วยความหงุดหงิด "ชิ! แกใช้ฮาคิสังเกตได้ดีทีเดียวนะ! เมื่อกี้เกือบจะจับตัวได้แล้วเชียว"

"ไอ้สวะ! เมื่อกี้แกทำอะไร? ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนแกสามารถสัมผัสร่างกายของฉันได้ล่ะ!" น้ำเสียงของเอเนลยังคงน่ารังเกียจเหมือนเคย

เคท พูดด้วยสีหน้าขี้เล่น "เหอะ! ทำไมฉันต้องบอกคนตายด้วยล่ะ! ไอ้หูยาน!"

"ฉันถูกเรียกว่าเทพสายฟ้าโว้ย! ไม่ใช่ไอ้หูยาน ไปตายซะ!" เอเนลปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาและพุ่งเข้าใส่ เคท

เคท แวบไปด้านข้าง หลบการโจมตีของเอเนล เขาไปปรากฏตัวอีกครั้งที่ด้านหลังของเอเนลแล้วต่อยเข้าที่หลังของเขาอย่างจัง

หลังจากโดนโจมตี เอเนลก็พุ่งถลาไปข้างหน้า เขาล้มหน้าคะมำลงกับพื้น ดูสะบักสะบอมและน่าสมเพช

"ไอ้สวะจากทะเลสีฟ้า! เกิดอะไรขึ้น ทำไมแกถึงทำร้ายพระเจ้าองค์นี้ได้!" เอเนลคำรามด้วยความโกรธ

เมื่อได้ยินเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของเอเนล เคท ก็หันกลับมา รอยยิ้มเย้ยหยันผุดขึ้นที่มุมปาก "ทำร้ายแกงั้นเหรอ? แกคิดอะไรง่ายไปหรือเปล่า? ฉันมาที่นี่เพื่อฆ่าแกต่างหากล่ะ!"

เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของ เคท เอเนลก็รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะฆ่าเขาจริงๆ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ถ้าเขารู้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาคงไม่วู่วามเปิดศึกด้วยแบบนี้หรอก

"ไอ้บ้าเอ๊ย! ไอ้บ้าเอ๊ย! ไอ้สวะ!" เอเนลคำรามด้วยความโกรธแค้น

เมื่อมองดูสีหน้าของเอเนล เคท ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขัน หมอนี่อารมณ์ร้ายสุดๆ ไปเลยจริงๆ

"เอาล่ะ เลิกโวยวายได้แล้ว ยอมแพ้ซะดีๆ เถอะ ด้วยความแข็งแกร่งระดับแกเนี่ยนะ ยังอยากให้ฉันไปเป็นลูกน้องอีกเหรอ? แกประเมินฉันต่ำไปจริงๆ" เคท พูดขึ้นอีกครั้ง

เอเนลได้ยินความประชดประชันในคำพูดของ เคท จึงแผดเสียงคำราม "ไอ้สวะ! ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่! ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!"

"งั้นก็เข้ามาเลย! ให้ฉันดูหน่อยสิว่าความแข็งแกร่งของคนที่เรียกตัวเองว่าเทพสายฟ้ามันจะมีแค่ไหน!" เคท พูดเยาะเย้ยต่อไป

ในตอนนี้ ความสนใจของเขาถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว เขาแค่อยากจะสนุกกับคนที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้าสักหน่อย!

"บ้าเอ๊ย! รับนี่ไปซะ! 30 ล้านโวลต์: วิหคสายฟ้า!"

เมื่อเผชิญกับการยั่วยุอย่างจองหองของ เคท เอเนลก็เคาะกลองไทโกะที่ไหล่ขวาของเขา ดึงเอาสายฟ้าที่เขาสร้างขึ้นจากกลองมารวมกัน จากนั้นก็สร้างเป็นวิหคสายฟ้ารูปนกฟีนิกซ์ที่บินพุ่งเข้าหา เคท ด้วยความเร็วสูง ทุกที่ที่วิหคสายฟ้าพาดผ่านจะถูกกระแสไฟฟ้าเผาจนเกรียมในทันที

เคท ใช้ชุนโปเพื่อทิ้งระยะห่างระหว่างเขากับวิหคสายฟ้า แต่วิหคสายฟ้านั้นท้ายที่สุดแล้วก็ถูกควบคุมโดยเอเนล

ไม่ว่า เคท จะหลบหลีกยังไง วิหคสายฟ้าก็ยังสามารถตามติดเขาไปได้อย่างกระชั้นชิด!

"ชิ!"

เคท ชำเลืองมองลงไปที่เอเนล ซึ่งกำลังมีสีหน้าได้ใจเล็กน้อย จากนั้นก็ชักดาบฟันวิญญาณออกมาอีกครั้งและปลดปล่อยคลื่นดาบที่เคลือบไปด้วยฮาคิเข้าใส่วิหคสายฟ้านั้น!

"อะไรนะ?"

ภายใต้สายตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงของเอเนล วิหคสายฟ้าของเขาก็ถูกผ่าออกเป็นสองซีกและสลายไปในพริบตา

ภายใต้คำสั่งของเอเนลที่เพิ่งได้สติกลับคืนมา บริเวณโดยรอบก็เต็มไปด้วยสายฟ้าฟาด! ท่านี้สามารถสกัดกั้น เคท ที่ต้องการจะเข้าประชิดตัวได้อย่างสมบูรณ์

"30 ล้านโวลต์: อสูรสายฟ้า!"

เอเนลเคาะกลองไทโกะที่ไหล่ซ้ายของเขา ดึงเอาสายฟ้าที่เขาสร้างจากกลองมารวมกัน เกิดเป็นอสูรสายฟ้ารูปหมาป่าที่พุ่งเข้าหา เคท ด้วยความเร็วสูง

เมื่อมองดูอสูรสายฟ้าที่กำลังกระโจนเข้ามา เคท ก็ตะโกนบอกชาวแชนเดียที่กำลังเฝ้าดูการต่อสู้และกัน โฟล ที่ซ่อนตัวอยู่ไกลๆ ว่า "พวกนาย รีบหนีออกไปจากป่านี้แล้วอพยพออกจากเกาะซะ! ถ้าพวกนายโดนลูกหลงจากการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้ล่ะก็ ได้ตายกันหมดแน่!"

พูดจบ เคท ก็หันสายตากลับมาที่อสูรสายฟ้าที่กำลังพุ่งเข้ามา! เคท ไม่สามารถเข้าประชิดตัวได้เนื่องจากสายฟ้าที่ล้อมรอบตัวเอเนล ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจงัดเอาความสามารถที่แท้จริงของเขาออกมา!

"จงเผาสรรพสิ่งให้เป็นเถ้าถ่าน ริวจินจักกะ!"

เมื่อ เคท เริ่มปลดปล่อยดาบฟันวิญญาณของเขา เปลวเพลิงก็ลุกโชนขึ้นทั่วทั้งป่าในพริบตา และไฟที่ลุกโหมกระหน่ำก็กลืนกินต้นไม้และพุ่มไม้โดยรอบไปจนหมดสิ้น

อสูรสายฟ้าของเอเนลก็ถูกล้อมรอบด้วยเปลวเพลิงเช่นกัน มันส่งเสียงคำรามแหลมสูงและรีบพุ่งทะลวงออกจากวงล้อมของเปลวไฟอย่างรวดเร็ว

"ฉับ!"

เคท ฟาดฟันดาบลงมาเป็นแนวตั้งด้วยความเร็วสูงสุดพร้อมกับแรงดันวิญญาณที่รวบรวมไว้ที่คมดาบ ผ่าอสูรสายฟ้าออกเป็นสองซีกด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ!