บทที่ 16 การปรากฏตัวของเอเนล

เคทมองไปที่ชายชราตรงหน้าแล้วพูดว่า "ไม่ ไม่ ไม่! ผมต่างหากล่ะที่เป็นคนที่อันตรายที่สุดบนเกาะนี้ในตอนนี้!"

กัน โฟล พินิจพิเคราะห์เคทอย่างจริงจังครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "เอาเถอะ! ฉันไม่เห็นเลยว่าความแข็งแกร่งของเธออยู่ตรงไหน แต่ฉันก็ยังอยากจะขอเตือนเธอสักหน่อย ออกไปจากเกาะนี้ให้เร็วที่สุดซะ ถ้าเจ้านั่นค้นพบการมีอยู่ของเธอเข้า..."

เคทยักไหล่แล้วพูดว่า "ก็ปล่อยให้เขาเจอไปสิ! ความจริงแล้วผมหวังให้เขารีบมาหาผมเร็วๆ ด้วยซ้ำ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง!"

กัน โฟล มองดูเคทและหยุดพูด เขาได้พูดในสิ่งที่ควรพูดไปแล้ว การโต้เถียงต่อไปก็มีแต่จะเปลืองน้ำลายเปล่าๆ

เคทเมินชายชราและเดินไปอีกทางหนึ่ง แต่ก่อนจะจากไป เขาก็พูดขึ้นว่า "ผมขอแนะนำให้คุณอยู่เฉยๆ ดีกว่า ทางที่ดีคุณไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวบนเกาะนี้ในตอนนี้ จะได้ไม่หาเหาใส่หัวตัวเอง"

กัน โฟล มองดูแผ่นหลังที่จากไปของเคทแล้วถอนหายใจ เขาคิดว่าเคทกำลังเดินไปหาความตาย แต่เขาก็ไม่มีวิธีหยุดยั้งได้ เขาได้แต่หวังว่าเคทจะกลับมาอย่างปลอดภัย แม้ว่าจะไม่ค่อยมีความหวังมากนักก็ตาม

ไม่นาน เคทก็เผชิญหน้ากับนักบวชคนต่อไปในสี่นักบวช

"โฮะโฮะ! โฮะโอ!" เสียงหัวเราะอันเป็นเอกลักษณ์ดังเข้าหูเคท

วัตถุทรงกลมปรากฏขึ้นในสายตาของเคท หากไม่มองดูให้ดีๆ ก็คงดูไม่ออกจริงๆ ว่านั่นคือคน

ซาโตริ มองไปที่เคทซึ่งอยู่ตรงหน้าและพูดว่า "ไม่คิดเลยว่าคนจากทะเลสีฟ้าจะบุกรุกเข้ามาถึงที่นี่! ฉันคือนักบวชผู้ดูแล 'บททดสอบลูกบอล' ซึ่งมีอัตราการรอดชีวิต 10% แกเตรียมใจตายแล้วหรือยัง?"

ฮาคิสังเกตของเคทสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงวัตถุจำพวกระเบิดที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางเมฆลูกบอลบริเวณนั้น

"วิถีทำลายที่ 4: เบียคุไร (อัสนีขาว)"

โดยไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว เคทก็ยื่นนิ้วชี้ออกไปแล้วเป่าเมฆลูกบอลทั้งหมดจนระเบิดกระจุย

ซาโตริมองดูเคทเจาะเมฆเซอร์ไพรส์ทั้งหมดที่เขาอุตส่าห์สร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขาก็พุ่งเข้าหาเคทด้วยความโกรธแค้น หวังจะใช้ 'อิมแพ็คไดอัล' โจมตีใส่เขา

เคทพูดอย่างไม่ใส่ใจ "จะโมโหไปทำไมกัน?"

"วิถีทำลายที่ 90: คุโรฮิตสึกิ (โลงศพทมิฬ)"

ลูกบาศก์สีดำเข้าปกคลุมร่างของซาโตริในพริบตา เคทได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนของอีกฝ่ายดังแว่วมาจากข้างในโลงศพสีดำนั้น

ไม่นาน โลงศพสีดำก็สลายไป ซาโตริลงไปนอนกองกับพื้น หอบหายใจรวยรินและขยับตัวไม่ได้

จังหวะที่เคทกำลังจะปิดฉากเขา คลื่นความร้อนก็พุ่งเข้าใส่เขาอย่างจัง เมื่อเคทเงยหน้าขึ้น ร่างกายของเขาก็ถูกเปลวเพลิงกลืนกินในพริบตา

"ซาโตริยังไม่ตายใช่ไหม!" เสียงห้าวๆ ดังมาจากทิศทางที่เปลวเพลิงถูกยิงออกมา

ไม่นาน ชายที่ขี่นกยักษ์และสวมหมวกนักบินก็ร่อนลงมาตรงหน้าซาโตริ ด้านหลังของเขามีเงาร่างหลายสายเคลื่อนไหว และในไม่ช้านักรบแชนเดียก็เข้ามาปิดล้อมพื้นที่

ชูร่า มองดูซาโตริที่กำลังจะตาย ในสายตาของเขา ซาโตริเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

"รีบ...!"

น่าเสียดายที่เมื่อเขาโน้มตัวเข้าไปฟังใกล้ๆ ในที่สุดซาโตริก็ทนไม่ไหวและสิ้นใจลงตรงนั้น

ชูร่าถามอย่างร้อนรน "เฮ้ เฮ้ เฮ้! อย่าเพิ่งตายสิ! แกพยายามจะบอกอะไรฉันกันแน่?"

เบื้องหลังของเขา เปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้อยู่ก็พูดขึ้น: "เขาพยายามจะบอกให้นายหนีไปไง!"

ม่านตาของชูร่าขยายกว้างในพริบตา เขามองไปที่เปลวเพลิงที่ลุกโชนอย่างระแวดระวัง ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงยังไม่ถูกเผาจนตาย

เคทโบกมือขวาเฉียงขึ้นไปด้านบน และเปลวเพลิงที่ปกคลุมตัวเขาก็ดับลงในทันที

เคทมองไปรอบๆ แล้วหัวเราะ "โย่ว! พวกนายชาวแชนเดียมากันหมดเลยเหรอเนี่ย?"

ไวเปอร์มองเคทที่อยู่ไกลๆ ด้วยสีหน้ารำคาญใจ และนักรบแชนเดียที่เขาพามาก็ไม่ได้พูดอะไรกับเคทเช่นกัน

เมื่อรู้ว่าไม่มีประโยชน์ เคทจึงหันกลับมามองชูร่าตรงหน้าและพูดช้าๆ ว่า "เหมาะเจาะพอดี! ฉันเพิ่งจัดการนักบวชคนที่สองเสร็จ นายก็โผล่มา ช่วยประหยัดเวลาที่ฉันจะต้องไปตามหานายได้เยอะเลย!"

"ไอ้คนจากทะเลสีฟ้า! วันตายของแกมาถึงแล้ว! ฮีทไดอัล!" ชูร่าดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจากอีกฝ่ายจึงชิงลงมือก่อน!

เขากระโดดขึ้น และเปลวเพลิงก็พ่นออกมา!

"ตูม!" เสาเพลิงแทงทะลุพื้นดินลงมาโดยตรง!

ความเร็วของเปลวไฟนั้นน่าทึ่งมาก เพียงพริบตาเดียว มันก็กลืนกินร่างของเคทเข้าไป!

"ฮ่าฮ่า ไอ้คนจากทะเลสีฟ้า ลิ้มรสพลังแห่งเปลวเพลิงซะเถอะ!" เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของชูร่าดังกึกก้องไปทั่วป่าลึก

เสียงชักดาบดังกังวานใส และทันใดนั้น เสียงหัวเราะของชูร่าก็หยุดชะงักลง ดูนั่นสิ! เปลวเพลิงที่ควรจะเผาไหม้เขากลับหมุนวนอยู่รอบตัวเคทอย่างเชื่อฟัง!

"ไม่! เป็นไปไม่ได้! จะเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?" เมื่อเผชิญกับสถานการณ์นี้ ชูร่าก็เกิดอาการประหม่าขึ้นมาทันที

คราวนี้เขาไม่ได้พ่นไฟ แต่กลับกระโดดขึ้นไปบนหลังนกยักษ์ กำหอกในมือแน่น แล้วพุ่งเข้าชาร์จใส่เคทที่อยู่ด้านล่าง!

"ตายซะเถอะ ไอ้หนู!"

สิ้นเสียงคำรามของชูร่า นกยักษ์ที่เขาขี่อยู่ก็ดูเหมือนจะฮึกเหิมและพุ่งเข้าหาเคทด้วยความเร็วที่มากขึ้นไปอีก

ชาวแชนเดียบางคน เมื่อเห็นว่าเคทกำลังจะถูกโจมตี ก็ตั้งใจจะใช้ปืนใหญ่เพื่อช่วยเคทตามสัญชาตญาณ

จังหวะที่หอกของอีกฝ่ายกำลังจะแทงทะลุร่างเคท เคทก็ยกดาบฟันวิญญาณขึ้นและปลดปล่อยคลื่นดาบขนาดยักษ์ ฟันร่างของนักบวชและนกยักษ์ขาดเป็นสองท่อนในดาบเดียว!

ไวเปอร์และคนอื่นๆ มองไปในทิศทางที่เคทเพิ่งโจมตีออกไปด้วยความตกตะลึง เพราะคลื่นดาบนั้น หลังจากที่ฟันชูร่าไปแล้ว มันก็ยังคงพุ่งทะยานต่อไปโดยที่พลังไม่ลดลงเลย ทำลายต้นไม้ทั้งหมดในรัศมีหลายร้อยเมตรจนเหี้ยนเตียน!

แต่เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญเลย! เคทเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าจริงจัง ประกายแห่งความตื่นเต้นปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา!

บนท้องฟ้าปรากฏชายคนหนึ่งสวมผ้าโพกหัวสีขาวและเปลือยท่อนบน เขามีติ่งหูที่ยาว สวมต่างหูทองคำ มีกลองติดอยู่ข้างหลัง สวมแหวนทองคำที่มือ และถือไม้พลองทองคำ

ท่อนล่างของเขาสวมกางเกงทรงฟักทอง เปลือยเท้า และมีแหวนสวมอยู่ที่นิ้วเท้าด้วย!

ผู้ที่มาถึงไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก เอเนล ผู้ปกครองเกาะของพระเจ้าคนปัจจุบัน!

เอเนลมองดูศพของชูร่าและซาโตริแล้วพูดว่า "ชิ! พวกไร้น้ำยาเอ๊ย!"

จากนั้นเขาก็มองไปที่เคทซึ่งยืนอยู่กับที่ แล้วพูดว่า "ไอ้คนจากทะเลสีฟ้า! ฉันจะให้โอกาสแกตอนนี้! จงยอมจำนนต่อพระเจ้าองค์นี้และมาเป็นลูกน้องของฉันซะ แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก!"

เคทมองเขาประหนึ่งว่าเขากำลังมองคนโง่!

เขาพูดว่า "ไอ้หูยาน! แกคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าจริงๆ สินะ!"

"หะ... หูยาน???" ดูเหมือนว่าเอเนลจะชอบฉายานี้ล่ะมั้ง (หรือเคทอาจจะแค่คิดไปเอง)

"ตายซะเถอะ! เอเนล!" ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ไวเปอร์ก็ยกบาซูก้าในมือขึ้นแล้วยิงใส่เอเนลที่อยู่บนฟ้า!

เคทมองไปที่ไวเปอร์แล้วสบถคำว่า "ไอ้โง่เอ๊ย" เบาๆ!

การโจมตีของไวเปอร์ถูกอีกฝ่ายหลบได้อย่างง่ายดาย! เหตุผลหลักก็คือเจตนาการโจมตีของอีกฝ่ายนั้นชัดเจนเกินไป ทำให้ฮาคิสังเกตของเอเนลรับรู้ถึงเขาได้ตั้งแต่เนิ่นๆ!