บทที่ 31 การแซงวงนอกสุดบ้าคลั่ง ความอิจฉาของโรเมโร!

ในช่วงพักครึ่ง มอนต์โกเมอรี หัวหน้าโค้ชของริเวอร์เพลต ได้วางแผนแทคติกเกมรับอย่างละเอียดเพื่อรับมือกับซูไป๋โดยเฉพาะ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสรีระร่างกายที่แทบจะไร้เทียมทานของซูไป๋ มอนต์โกเมอรีสั่งให้ผู้เล่นริเวอร์เพลตทุ่มเทความกดดันในเกมรับทั้งหมดไปที่ซูไป๋ในช่วงเวลาที่เหลือของการแข่งขัน

หากจำเป็น พวกเขาสามารถเข้าสกัดให้ดุดันขึ้นได้ ถึงแม้พวกเขาจะสู้แรงเบียดปะทะไม่ได้ แต่พวกเขาสามารถพุ่งเสียบสกัดได้อย่างแน่นอน

และด้วยเหตุนี้!

เมื่อซูไป๋พยายามจะกระชากทะลวงอย่างดุดันทางริมเส้นอีกครั้งในครึ่งหลัง เชียรินี, โรดริเกซ และปอนซิโอ ก็กรูกันเข้ามาหาเขาทันที

ขณะที่เลี้ยงบอลอยู่ ซูไป๋ก็สังเกตเห็นผู้เล่นทั้งสามคนที่พุ่งตรงเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

ทว่า ซูไป๋ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโดนรุมสามคน

เขาหันหน้าไปมองเพื่อนร่วมทีม

ในความเข้าใจของเขา ฟุตบอลไม่ใช่กีฬาที่เล่นคนเดียว

แม้ว่าฮีโร่ผู้โดดเดี่ยวจะดูน่าประทับใจ แต่มันก็มีอยู่แค่ในนิยายหรือภาพยนตร์เท่านั้น

บนสนามฟุตบอลของจริง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการมองหาโอกาสและประสานงานกับเพื่อนร่วมทีม

อย่างไรก็ตาม จากการปรายตามองครั้งนั้น ซูไป๋ก็พบด้วยความเสียดายว่าเชียรินีจอมเจ้าเล่ห์ได้เข้ามาประกบติดอยู่ข้างๆ เขาแล้ว ตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างเขากับผู้เล่นตรงกลางไปจนหมด

เมื่อเห็นวงล้อมสามคนกำลังจะก่อตัวขึ้น

"ริเวอร์เพลตมีการปรับเปลี่ยนแทคติกเพื่อรับมือโดยเฉพาะแล้วครับ!"

"การที่โบคาเสียเปรียบตัวผู้เล่น ทำให้สถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก..."

"โอ้โห!"

"สวยงามมากครับ!!!"

"ซูไป๋!!!"

"ซูไป๋ทะลวงผ่านไปได้แล้ว!"

"โอ้พระเจ้า!"

"เป็นการเล่นที่งดงามเหลือเกิน!"

เมื่อครู่นี้เอง!

ก่อนที่วงล้อมสามคนจะก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ ซูไป๋ก็ฉวยโอกาสนั้น ง้างเท้าขวาแล้วเตะบอลพุ่งไปข้างหน้าอย่างรุนแรง!

ด้วยพละกำลังนั้น ลูกบอลพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!

มันพุ่งลอดช่องว่างระหว่างโรดริเกซและปอนซิโอไปดื้อๆ!

ในขณะเดียวกัน ซูไป๋ก็สับสปีดจากจุดหยุดนิ่ง วิ่งออกไปนอกเส้นข้างสนาม แล้วอ้อมผ่านปอนซิโอที่ได้แต่ยืนอึ้งมองด้วยความตกตะลึง!

การแซงวงนอกสุดบ้าคลั่ง!!!

ณ เอสตาดิโอ โมนูเมนตัล แฟนบอลริเวอร์เพลตที่เพิ่งจะส่งเสียงเชียร์กันอย่างกึกก้องหลังจากทีมรักทำประตูได้ก่อนหมดครึ่งแรก ต่างตกตะลึงกับฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้า!

พวกเขาเบิกตาโพลงจ้องมองหมายเลข 45 ของโบคาที่กำลังสปรินต์อย่างบ้าคลั่งไปทั่วสนาม!

และบนสนาม!

โรดริเกซถึงกับยืนงงเป็นไก่ตาแตก

เขาไม่คาดคิดเลยว่าซูไป๋จะเลือกกระชากบอลทะลวงหนีด้วยความเร็วในสถานการณ์แบบนั้น

ด้วยความลุกลี้ลุกลน โรดริเกซและปอนซิโอรีบหันหลังกลับทันที

แต่เมื่อพวกเขาหันกลับมา ก็พบว่าซูไป๋ได้ทิ้งห่างพวกเขาไปไกลลิบแล้ว

ภายในบ็อกซ์วีไอพีสุดหรู!

แฮงก์สกำลังตะโกนโห่ร้องด้วยความดีใจไปพร้อมกับแฟนบอลทีมเยือนของโบคา

เสียงตะโกนของเขาทำให้ลาเวซซี ผู้จัดการทีมริเวอร์เพลตสะดุ้งตกใจ

ลาเวซซีหันไปมองและเห็นความคลั่งไคล้ของแฮงก์ส

สายตาของแฮงก์สยังคงจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มชาวจีนผู้กำลังควบตะบึงอย่างเหลือเชื่อบนสนาม

ลาเวซซีเริ่มลุกลี้ลุกลนแล้ว

เห็นได้ชัดว่าแฮงก์สสนใจหมายเลข 45 ของโบคา!

จบเห่แน่ โรเมโรจอมไม่ได้เรื่องของพวกเขาคงหมดโอกาสแล้วล่ะงานนี้!

...ด้วยการสปรินต์พุ่งทะยานราวกับสายฟ้าแลบ เพียงชั่วพริบตา ซูไป๋ก็เลี้ยงบอลมาถึงขอบกรอบเขตโทษของริเวอร์เพลต

แผงหลังของริเวอร์เพลตปั่นป่วนขึ้นมาทันที

อูริบาร์รี แบ็กซ้ายและเซ็นเตอร์แบ็กของริเวอร์เพลต พุ่งพรวดเข้ามาอย่างเอาเป็นเอาตาย

อูริบาร์รีถึงกับสไลด์ตัวเข้าสกัดซูไป๋

เขาเสียไปสองประตูจากฝั่งนี้แล้ว เขาจะปล่อยให้ไอ้เด็กหนุ่มชาวจีนคนนี้ทำประตูอย่างหยิ่งผยองจากตำแหน่งนี้อีกไม่ได้เด็ดขาด

แต่ทว่า!

ในจังหวะนั้นเอง!

ซูไป๋ก็ขยับตัว

ไม่ได้หักหลบเปลี่ยนทิศทาง ไม่ได้ง้างเท้ายิง!

ซูไป๋ใช้เท้าซ้ายเขี่ยบอลเบาๆ ไปข้างหน้าอย่างแนบเนียน!

ณ ตำแหน่งนั้น!

อาบีลา ซึ่งสปรินต์พุ่งทะยานขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งตั้งแต่ซูไป๋เริ่มกระชากบอล ก็ปรากฏตัวขึ้น

เมื่อไร้ตัวประกบ อาบีลาก็วิ่งเข้าหาบอลและสับไกยิงเต็มข้อ!

ในฐานะดาวซัลโวสูงสุดของโบคาในฤดูกาลนี้ ลูกยิงอันดุดันของอาบีลาก็ส่งบอลพุ่งเสียบมุมประตูของริเวอร์เพลตไปอย่างรวดเร็ว!

หน้าประตูของริเวอร์เพลต บาโรเวโร ผู้รักษาประตูได้แต่มองลูกบอลพุ่งซุกก้นตาข่ายของเขาเป็นครั้งที่สามอย่างเหม่อลอย!

"ปรี๊ด!"

เสียงนกหวีดดังขึ้น!

ผู้ตัดสินหลักชี้มือไปที่วงกลมกลางสนาม เป็นสัญญาณว่าได้ประตู!

"โกล!!!"

"สวยงามมากครับ!!!"

"สุดยอดจริงๆ!!!"

"ซูไป๋ โซโล่เดี่ยวทะลวงพันลี้แล้วแอสซิสต์ได้อย่างเหนือชั้น!"

"อาบีลา กองหน้าของโบคาไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดมือ!"

"ลูกยิงเต็มข้อตะบันบอลซุกก้นตาข่ายคู่ปรับตัวฉกาจได้อีกครั้ง!"

"นี่คือประตูทองคำอย่างแท้จริงครับ!"

"ทั้งที่เสียเปรียบตัวผู้เล่น โบคา จูเนียร์ส กลับทำประตูเพิ่มได้อย่างเหลือเชื่อในช่วงต้นครึ่งหลัง!"

"3–1!!!"

ในจังหวะนี้!

อาบีลาผู้ทำประตูกำลังจะโชว์ลีลาฉลองประตูสุดเท่ แต่ซูไป๋ก็เป็นคนแรกที่พุ่งเข้าแท็กเกิลเขาจนล้มกลิ้งลงไปบนพื้นหญ้า

จากนั้น ปาโบล เปเรซ, เอเซเกียล และผู้เล่นโบคาทุกคนก็วิ่งกรูกันเข้ามารุมทับ

การทิ้งห่างออกไปอีกหนึ่งประตูในขณะที่เสียเปรียบตัวผู้เล่น เป็นสิ่งที่ผู้เล่นโบคาไม่เคยคาดคิดมาก่อน

และที่ข้างสนาม สเกล็อตโตก็กระโดดโลดเต้นดีใจอย่างบ้าคลั่งราวกับเด็กๆ

อย่างไรก็ตาม!

เมื่อเทียบกับสเกล็อตโตที่กำลังตื่นเต้น มอนต์โกเมอรี หัวหน้าโค้ชของริเวอร์เพลตที่อยู่อีกฝั่งกลับมีสีหน้าที่สิ้นหวังสุดขีด!

ทำไมกัน?

ทำไมอุตส่าห์วางแผนมาอย่างรัดกุมที่สุดแล้ว ไอ้เด็กหนุ่มชาวจีนนั่นถึงยังกระชากทะลวงริมเส้นได้อย่างบ้าคลั่งแบบนั้นอีก?

ทั้งความเร็วอันจัดจ้าน สรีระที่แข็งแกร่ง และที่สำคัญที่สุดคือการหักหลบเปลี่ยนทิศทางราวกับปีศาจนั่น

ในเวลานี้ สมองของมอนต์โกเมอรีแทบจะหยุดทำงาน

เขาไม่รู้แล้วว่าจะกอบกู้สถานการณ์ของริเวอร์เพลตตอนนี้ได้อย่างไร

... [โอ้โหพระเจ้า ประตูอะไรวะเนี่ย แซงวงนอก หมอนี่มันวิ่งเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?]

... [เชี่ยเอ๊ย เร็วโคตรๆ แต่ประตูนี้มันเล่นเอาคู่แข่งไม่ทันตั้งตัวจริงๆ การรุมสามคนยังไม่ทันจะล้อมกรอบเสร็จ ไอ้เด็กที่ชื่อซูไป๋ก็กระชากหนีไปดื้อๆ เลย ไร้เหตุผลสิ้นดี!]

... [ใช่เลย ประตูนี้มันไร้เหตุผลจริงๆ แต่มันช่วยไม่ได้ ดูกี่ทีก็โคตรสะใจ! แอสซิสต์ลูกนี้ จุ๊ๆ เกลียดไม่ลงจริงๆ ไอ้เด็กนี่ไม่ได้มานั่งสำรองให้โบคาหรอก นี่มันตัวหลักชัดๆ!]

... [มีความเร็ว ทักษะการเลี้ยงบอลก็ดี การคัตอินเข้าในกับลูกยิงก็อันตรายสุดๆ ที่สำคัญคือหมอนี่จ่ายบอลเป็นด้วย! อายุแค่ 16 ปี อนาคตไอ้เด็กนี่ไปได้อีกไกลลิบแน่!]

... [สุดยอดจริงๆ ไม่มีอะไรจะติเลย พวกนักเลงคีย์บอร์ดไปมุดหัวอยู่ไหนหมดล่ะ? เมื่อกี้ยังด่าอยู่เลยว่าคนจีนเราไม่เหมาะกับฟุตบอล แล้วไอ้นี่มันเรียกว่าอะไร? ออกมาอธิบายหน่อยสิ!]

...เอสตาดิโอ โมนูเมนตัล!

แฟนบอลริเวอร์เพลตนับไม่ถ้วนจ้องมองดูการเฉลิมฉลองอย่างบ้าคลั่งของคู่ปรับตัวฉกาจบนสนามด้วยสายตาว่างเปล่า

พวกเขาไม่เข้าใจเลย!

ทำไมทีมของพวกเขา ที่มีผู้เล่นมากกว่าคู่แข่งถึงหนึ่งคน ถึงยังคงเสียประตูอยู่อีก?

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปล่อยให้ไอ้เด็กหนุ่มชาวจีนจอมหยิ่งยโสคนนั้นควบตะบึงไปมาริมเส้นของพวกเขาถึงสามรอบหน้าตาเฉยเนี่ยนะ?

"ไอ้โรเมโรบัดซบ! แกมันไอ้ขยะ!"

"ไสหัวออกไปจากสนามซะ ไอ้ตัวตลกจอมซุ่มซ่าม แกไม่คู่ควรที่จะสวมเสื้อของริเวอร์เพลตด้วยซ้ำ!"

ทันใดนั้น!

โรเมโรที่ยืนอยู่ตรงวงกลมกลางสนาม ก็ได้ยินเสียงด่าทออย่างโกรธเกรี้ยวจากแฟนบอลที่พุ่งเป้ามาที่เขา!

โรเมโรแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว

เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไม ในแมตช์ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขา เขาถึงต้องมาเจอปีศาจร้ายอย่างซูไป๋ด้วย?

ไอ้หมอนั่น... ช้าก่อน!

สายตาของโรเมโรค่อยๆ เปลี่ยนจากความหดหู่กลายเป็นความดุร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ!

แฟนบอลยังคงสาดคำด่าทอใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง

แต่อดีตลูกรักแห่งเอสตาดิโอ โมนูเมนตัล ได้โอนถ่ายความเกลียดชังทั้งหมดไปที่เด็กหนุ่มผมดำที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว!