บทที่ 15 ภารกิจระดับ SS? ช่วงเวลาล่าเหยื่อของซูไป๋เริ่มขึ้นแล้ว!

20.50 น.!

ลา โบมโบเนรา!

สนามลา โบมโบเนราที่มักจะบ้าคลั่งอยู่เสมอ กลับเงียบสงัดอย่างน่าขนลุกในเวลานี้

ธงโบคาที่เคยโบกสะบัดอย่างสง่างามก็ลู่ลง

แฟนบอลเอามือเท้าคาง มองดูเจ้าหน้าที่สนามจัดเตรียมความเรียบร้อยของพื้นสนามด้วยความผิดหวัง

บนจอยักษ์ข้างสนาม!

สกอร์ 0–2 ที่สว่างวาบราวกับน้ำเย็นจัดราดรดลงบนหัวใจอันร้อนรุ่มของแฟนบอล

พักครึ่ง

โบคา จูเนียร์ส ผู้หยิ่งทะนงของพวกเขา กำลังตามหลังคู่แข่งอยู่ถึงสองประตูอย่างน่าอับอาย

สิ่งที่น่ารังเกียจที่สุดก็คือมากายานจอมอวดดีคนนั้น

ตอนที่โบคาเสียประตูที่สอง มากายานจอมหยิ่งยโสเดินตรงไปที่ซุ้มม้านั่งสำรองของโบคาแล้วชูสองนิ้วเป็นรูปตัว ‘V’ ใส่สเกล็อตโต

การกระทำนี้ทำเอาสเกล็อตโตแทบจะฟิวส์ขาด

แต่มันกลับทำให้แฟนบอลโบคาทุกคนระเบิดอารมณ์ออกมา

พวกเขาสาดคำด่าทอถึงญาติผู้หญิงห่าง ๆ ของมากายานอย่างบ้าคลั่ง

ทว่า มากายานกลับไม่ได้มีท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจใด ๆ ตรงกันข้าม เขายังโบกมือท้าทายให้แฟนบอลโบคาด่าให้ดังขึ้นอีกต่างหาก

เมื่อเทียบกับมากายานที่อยู่ข้างสนามแล้ว

นักเตะแอตเลติโก ตูกูมันบนสนามยิ่งบ้าคลั่งกว่า

ภายใต้การเพรสซิงเต็มสนามอันดุดันของแอตเลติโก ตูกูมัน โบคา จูเนียร์ส ที่มักจะเล่นสไตล์เทคนิคมาตลอด รู้สึกเหมือนถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก

การต่อบอลอันลื่นไหลของพวกเขาหายวับไปโดยสิ้นเชิง

ปาโบล เปเรซ กองกลางตัวรุกตัวหลักของทีม อยู่ในสภาพที่ย่ำแย่สุด ๆ

เขาโดนเสียบสกัดไปอย่างน้อยสามครั้ง นี่ยังไม่นับรวมการทำฟาวล์เล็ก ๆ น้อย ๆ อีกนับไม่ถ้วน

ถ้าไม่ใช่เพราะสนับแข้ง ปาโบล เปเรซ ผู้น่าสงสารคงต้องไปนอนหยอดน้ำเกลือในรถพยาบาลแล้ว

มาตรฐานการตัดสินในอเมริกาใต้นั้นหละหลวมจริง ๆ

แม้สถานการณ์จะดุเดือดขนาดนี้ ผู้ตัดสินหลักเพิ่งจะแจกใบเหลืองไปแค่สองใบเท่านั้น

และหนึ่งในนั้นก็ตกเป็นของปาโบล เปเรซ ผู้ซึ่งทนการทำฟาวล์อย่างต่อเนื่องของคู่แข่งไม่ไหวจนเผลอไปผลักคู่แข่งเข้า

ณ เวลานี้ ภายในห้องแต่งตัวของทีมเจ้าบ้าน!

สเกล็อตโตกำลังตะคอกใส่ลูกทีมอย่างเกรี้ยวกราด!

“บุกเข้าไปสิ!”

“เลิกโชว์ลีลาการใช้เท้าบ้าบอของพวกนายได้แล้ว!”

“จ่ายบอลให้มันเร็ว ๆ หน่อย!”

“พวกนายไม่เห็นหรือไงว่าคู่แข่งเป็นใคร?”

สเกล็อตโตโกรธจัด!

แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

โบคา จูเนียร์ส ต้องมาเจอกับแอตเลติโก ตูกูมัน ซึ่งเป็นเหมือนของแสลงของพวกเขา

“บอส วิยาร์รูเอลคนนั้นมันเล่นสกปรกเกินไปครับ ทุกครั้งที่...”

ปาโบล เปเรซ ผู้บอบช้ำอย่างหนัก บ่นถึงกองกลางตัวรับของคู่แข่ง

“งั้นก็อย่าเก็บบอลไว้กับตัวสิ! จ่ายออกปีกให้เร็ว ๆ! บัดซบเอ๊ย!”

สเกล็อตโตย่อมรู้ดีถึงเหตุผลสำคัญที่สุดที่ทำให้ทีมของเขาต้องตกเป็นรอง

นั่นก็คือวิยาร์รูเอล!

กองกลางตัวรับสารพัดประโยชน์วัย 29 ปี และยังเป็นกัปตันทีมบนสนามของแอตเลติโก ตูกูมัน อีกด้วย!

สมรรถภาพทางร่างกายและสัญชาตญาณเกมรับของเขาอยู่ในระดับท็อปคลาสอย่างแท้จริง แถมยังมีทีเด็ดที่การวางบอลยาวอันแม่นยำอีกต่างหาก!

สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดก็คือเขาชอบเล่นตุกติก!

แต่หมอนี่ฉลาดแกมโกงเกินไป มักจะทำฟาวล์เล็ก ๆ น้อย ๆ ในมุมอับสายตาของผู้ตัดสินเสมอ

แทบทุกการบุกของโบคา จูเนียร์ส จะถูกเขาทำลายลง

เวลาพักครึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองทีมไม่ได้ทำการเปลี่ยนตัวผู้เล่น!

หลังจากเกมเริ่มครึ่งหลัง

ผู้เล่นแอตเลติโก ตูกูมันทั้งทีมก็ถอยร่นลงไปตั้งรับในแดนของตัวเองทันที

“บอส ดูเหมือนพวกเขาจะเน้นตั้งรับแล้วรอสวนกลับนะครับ!”

อัลเมย์ดาสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของแอตเลติโก ตูกูมัน จึงหันมาเตือนสเกล็อตโต

“ฉันรู้แล้ว!”

สเกล็อตโตขมวดคิ้ว มองดูลูกทีมของตัวเองเริ่มดันเกมขึ้นหน้า

อีกฝั่งหนึ่ง!

มากายาน โค้ชของแอตเลติโก ตูกูมัน มีรอยยิ้มสบาย ๆ ประดับอยู่บนใบหน้า

สกอร์ 2–0 ทำให้เขาสามารถเดินออกจากลา โบมโบเนราได้อย่างภาคภูมิ

แชมป์ลีกน่ะเหรอ?

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ทีมระดับแอตเลติโก ตูกูมัน จะใฝ่ฝันถึงหรอก

พวกเขาแค่ต้องเอาชนะไอ้พวกโบคาบัดซบนี่ให้ได้ก็พอ

และในจังหวะนี้บนสนาม!

วิยาร์รูเอลก็โชว์ฟอร์มการเล่นเกมรับอันยอดเยี่ยมอีกครั้ง!

หลังจากกองกลางตัวรุกของโบคาจ่ายบอลทแยงมุมไปให้กิเยร์โม ซารา ปีกขวาของทีม

วิยาร์รูเอลก็ฉวยโอกาสขยับไปดักทางไว้ล่วงหน้า และเสียบสกัดได้อย่างหมดจด ยุติเกมรุกของโบคาลง

ในขณะเดียวกัน วิยาร์รูเอลซึ่งมีวิสัยทัศน์อันยอดเยี่ยม ก็เปิดบอลยาวทิ้งไปให้อีกฝั่งของสนาม

และที่ตำแหน่งนั้น

มาโรนี ปีกจรวดของแอตเลติโก ตูกูมัน ได้สปรินต์พุ่งทะยานขึ้นไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงแล้ว!

เสียงเชียร์ที่เพิ่งจะกลับมาดังกระหึ่มอีกครั้งที่ลา โบมโบเนรา ก็ต้องหยุดชะงักลงในวินาทีนั้น

มาโรนีพักอกเอาบอลลงอย่างนิ่มนวล ก่อนจะแตะไปข้างหน้า แล้วกระชากทะลวงริมเส้นไปอย่างรวดเร็ว!

“ฟอร์มการเล่นย่ำแย่จริง ๆ!”

“กิเยร์โม ซารา ปล่อยให้คู่แข่งแย่งบอลไปได้ง่าย ๆ แบบนี้เนี่ยนะ!”

“โบคา จูเนียร์ส กำลังตกอยู่ในอันตราย!”

“มาโรนีเร็วมาก!”

“เขาเลี้ยงผ่านบาร์ริออสไปแล้ว!!!”

“มากายานพุ่งเข้าเสียบ!”

“เขาหลุดไปแล้ว!!!”

“ดวลเดี่ยวกับผู้รักษาประตู!!!”

“มาโรนียิง!”

“โกล!!!”

“แมตช์ที่น่าอับอายขายหน้า!”

“0–3!!!!”

“แมตช์ที่น่าอัปยศที่สุดของโบคา จูเนียร์ส ในฤดูกาลนี้!”

“ในนาทีที่ 47 ของการแข่งขัน!”

“แอตเลติโก ตูกูมัน นำโบคา จูเนียร์ส 3–0!”

“นี่คือความอัปยศของโบคาอย่างแท้จริง!”

ที่บูธบรรยายสดข้างสนาม เดนนิส นักพากย์ของสถานีโทรทัศน์อย่างเป็นทางการของโบคา ทุบโต๊ะด้วยความโกรธเกรี้ยว!

และลา โบมโบเนราทั้งสนามก็ตกอยู่ในความเงียบงัน จะมีก็แต่เสียงเชียร์อย่างบ้าคลั่งของแฟนบอลทีมเยือนไม่กี่พันคนเท่านั้น!

แฟนบอลโบคานับไม่ถ้วนจ้องมองสกอร์ 0–3 บนจอยักษ์ด้วยความสิ้นหวัง!

พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมโบคา จูเนียร์ส ผู้แข็งแกร่งของพวกเขาถึงต้องจบลงด้วยผลลัพธ์แบบนี้ทุกครั้งที่เจอกับแอตเลติโก ตูกูมัน!

จะไม่มีใครหน้าไหนมากอบกู้โบคาได้เลยหรือไง?

ที่ข้างสนาม!

มากายานดีใจจนถึงกับสไลด์เข่าไปบนพื้นหญ้า!

ท่าทางอันตื่นเต้นและบ้าคลั่งของเขากระตุ้นให้แฟนบอลโบคานับไม่ถ้วนหันกลับมาสาดคำด่าทอใส่เขาอีกครั้ง!

ส่วนสเกล็อตโตที่อยู่อีกฝั่งกลับมีสีหน้าซีดเผือด!

จบเห่แล้ว!

ตามหลังตั้งสามประตู!

แถมคู่แข่งยังแพ็กเกมรับแน่นหนาอีก!

พวกเขาจะไป... ทันใดนั้น ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และหันขวับกลับไปมองข้างหลัง!

เด็กหนุ่มชาวจีนวอร์มอัปเสร็จแล้ว และกำลังนั่งอย่างสงบอยู่บนม้านั่งสำรอง

“ซู!!!”

สเกล็อตโตตะโกนเรียกชื่อซูไป๋เสียงดังลั่น

“เปลี่ยนตัว!!!”

“เอาไอ้กิเยร์โมไม่ได้เรื่องนั่นออกมา!!!”

ในนาทีที่ 49 ของการแข่งขัน!

โบคา จูเนียร์ส ทำการเปลี่ยนตัวเป็นครั้งแรก!

“หมายเลข 8 กิเยร์โม ซารา ออก หมายเลข 45 ซูไป๋ เข้า!”

เมื่อเจ้าหน้าที่ข้างสนามชูป้ายเปลี่ยนตัว

แฟนบอลบนอัฒจันทร์ก็ถึงกับงุนงงไปตาม ๆ กัน

หมายเลข 45?

ทีมเรามีหมายเลข 45 ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ในทีมชุดใหญ่ไม่เคยมีนักเตะเบอร์นี้มาก่อนเลยนี่นา?

“เด็กหนุ่มชาวจีนจากทีมเยาวชนคนนั้นนี่นา!!!”

“ฉันรู้จักเขา! สัปดาห์ที่แล้วเขาทำไปสามประตูกับอีกหนึ่งแอสซิสต์ด้วยตัวคนเดียว ช่วยให้ทีมยู 18 ชนะขาดลอยเลยนะ!”

แฟนบอลหลายคนบนอัฒจันทร์ก็เคยดูแมตช์ของทีมเยาวชนนัดที่แล้วมาเหมือนกัน

“ทีมเยาวชนเหรอ? สเกล็อตโตบ้าไปแล้วหรือไง? ทำไมไม่ส่งฮาราลงมาล่ะ? เด็กวัยรุ่นเนี่ยนะ?”

“สเกล็อตโตบัดซบเอ๊ย ส่งเด็กอายุ 16 ลงเล่นในแมตช์สำคัญแบบนี้เนี่ยนะ?”

“จบกัน โบคาพังพินาศแล้ว! สเกล็อตโตควรโดนไล่ออกได้แล้ว!”

...

“โบคาเปลี่ยนตัวคนแรก หมายเลข 45! ซูไป๋!”

“ปีนี้เขาอายุ 16 ปี!”

“เขาเพิ่งลงเล่นในแมตช์ของทีมเยาวชนไปแค่นัดเดียว ยิงไป 3 ประตู 1 แอสซิสต์!”

“กิเยร์โมที่ไร้น้ำยาถูกแทนที่ด้วยเด็กอายุ 16 ปี!”

“สเกล็อตโตฝากความหวังไว้กับเด็กคนหนึ่งเนี่ยนะ?”

ที่บูธบรรยายข้างสนาม เดนนิส นักพากย์ก็พูดด้วยน้ำเสียงตั้งคำถามกับกล้องถ่ายทอดสดเช่นกัน!

และในจังหวะนี้!

ซูไป๋ยืนนิ่งเงียบอยู่ข้างสนาม รอให้กิเยร์โมที่เดินคอตกออกจากสนามไป

หลังจากแตะมือกันตามธรรมเนียม

ซูไป๋ก็ก้าวลงสู่ผืนหญ้า!

ณ สนามแห่งเดิม!

ซูไป๋ก้าวจากทีมเยาวชนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในเวลาไม่ถึงสิบวัน!

“ตึ้ง!”

“ภารกิจสุ่มถูกเปิดใช้งาน!”

“พลิกสถานการณ์ - ระดับ SS!”

“รางวัลภารกิจ: มอบกล่องสมบัติตามระดับความสำเร็จ!”

ไม่มีเสียงเชียร์ต้อนรับ!

แม้แต่แฟนบอลทุกคนยังส่งสายตาคลางแคลงใจมาให้

ริมฝีปากของซูไป๋ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย!

รอยยิ้มอันชวนขนลุกเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มักจะราบเรียบไม่แยแสสิ่งใดของเขา!

มันเหมือนกับ... เหมือนกับว่าการล่าเหยื่อได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว?