บทที่ 19 - หยวนซือซือ แย่แล้ว ฉันว่าฉันโดนตกเข้าแล้วล่ะ!

บทที่ 19 - หยวนซือซือ: แย่แล้ว ฉันว่าฉันโดนตกเข้าแล้วล่ะ!

"พัฒนาการด้านการออกกำลังกายของคุณทำเอาฉันทึ่งไปเลย" หลังจากตรวจร่างกายซูหยางเสร็จ หยวนซือซือก็พูดด้วยความประหลาดใจ "เพิ่งจะผ่านไปแค่ครึ่งเดือนกว่าเอง แต่หุ่นคุณเหมือนคนออกกำลังกายมาสามเดือนเลย"

"สงสัยฉันจะมีพรสวรรค์มั้ง"

ซูหยางเพิ่งจะนึกออก

น่าจะเป็นเพราะพรสวรรค์ติดตัว ผู้แข็งแกร่งด้านฟิตเนส ที่เพิ่มผลการออกกำลังกาย +200% ทำงานแล้วแน่ๆ

พรสวรรค์ติดตัวอันนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรโดดเด่น จนเขามักจะลืมไปบ่อยๆ

แต่ร่างกายของซูหยางก็แข็งแรงขึ้นมากจริงๆ

เมื่อก่อน ร่างกาย พละกำลัง และความคล่องตัวของเขามีแค่ 9 แต้ม

ซึ่งถือว่าต่ำกว่าเกณฑ์ของผู้ใหญ่ที่แข็งแรงทั่วไป

แต่เพียงแค่ครึ่งเดือนกว่าๆ โดยไม่ได้ใช้แต้มสถานะที่ระบบให้เป็นรางวัล อาศัยแค่การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ และการใช้ชีวิตที่เป็นเวลา ค่าสถานะทั้งสามอย่างของเขาก็พุ่งไปที่ 11, 11, 10 แล้ว

ในด้านร่างกายและพละกำลัง เขาเหนือกว่าผู้ใหญ่ที่แข็งแรงทั่วไปแล้ว

"หรือว่าคุณจะเป็น ร่างเซียนฟิตเนสแต่กำเนิด ในตำนาน"

มุกนี้ไม่ขำเลยสักนิด

ซูหยางตั้งใจว่าจะเรียนเรื่องพื้นฐานกับหยวนซือซืออีกสักพัก แล้วค่อยเลิกจ้างเธอแล้วมาฝึกเอง

ก็ร่างกายของเขาดันไม่เหมือนคนปกตินี่นา

คนธรรมดาอาจจะดูไม่ออก แต่เทรนเนอร์มืออาชีพอย่างหยวนซือซือ ต้องสัมผัสได้ถึงความผิดปกติแน่ๆ

แถมพอแต้มสถานะเขาเพิ่มขึ้น เขาก็อาจจะต้องใช้แต้มสถานะด้วย

จะให้หยวนซือซือจับพิรุธไม่ได้เด็ดขาด

"วันนี้จะสอนอะไรฉันล่ะ"

"ฉันสอนโยคะให้คุณดีไหม"

"ได้เหรอ"

"ช่วงนี้คุณเน้นฝึกแต่เวทเทรนนิ่งใช่ไหมล่ะ"

"อืม"

"งั้นก็ถูกแล้ว" หยวนซือซือพูดต่อ "ร่างกายคุณยังขาดความยืดหยุ่น ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณต้องเสริมสร้างให้มาก และโยคะก็เป็นทางถนัดของฉันพอดีเลย"

"ตกลง"

"วิ่งวอร์มอัปสองกิโลก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะช่วยดัดขาให้"

"..."

ดัดขาเหรอ

ซูหยางรู้สึกว่าวันนี้เขาต้องโดนทรมานแน่ๆ

แต่เป็นคอร์สที่ตัวเองเลือกมา จะเจ็บแค่ไหนก็ต้องกัดฟันทน

การตัดสินใจของหยวนซือซือนั้นถูกต้อง ร่างกายของเขายังขาดความยืดหยุ่นจริงๆ

ตอนที่กดหลังของซูหยางลง แล้วได้ยินเสียง ซี้ดซ้าด ที่เขาพยายามกลั้นไว้ หยวนซือซือก็รู้สึกขำจนเผลอยิ้มออกมา

เธอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะ ร้าย ขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

ถ้าเป็นปกติ เธอคงไม่มีปฏิกิริยาแบบนี้หรอก

แต่วันนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

เธอพบว่าซูหยางไม่เหมือนพวกลูกเศรษฐีคนอื่นๆ ที่เธอเคยเจอเลย

และก็ไม่เหมือนพวกเถ้าแก่ที่เธอเคยรู้จักด้วย

ซูหยางไม่ได้ใช้เวลาอยู่ที่ฟิตเนสบ่อยนัก เลยไม่ค่อยได้เจอกัน

ต่อให้บังเอิญเจอกัน เขาก็มักจะวางมาดเถ้าแก่ที่ดูน่าเกรงขามเสมอ

แถมยังดูเย็นชาอีกด้วย

ไม่ว่าจะกับใคร เขาก็มักจะรักษาระยะห่างเสมอ

แต่จากแนวคิดการบริหารฟิตเนสของซูหยาง และทัศนคติที่เขามีต่อพนักงาน หยวนซือซือก็รู้ว่าเขาเป็นคนที่มีหลักการชัดเจน นิสัยดี แถมยังแอบใจดีด้วยซ้ำ

เมื่อก่อน เธอเคยถูกรัศมีความน่าเกรงขามในฐานะเถ้าแก่ของซูหยางข่มซะมิด

พอต้องเผชิญหน้ากับความน่าเกรงขามที่แฝงไปด้วยความเย็นชาของเขา เธอก็ไม่กล้าทำตัววุ่นวาย

แต่เมื่อกี้ ตอนที่เธอเอื้อมมือไปจับต้นขาของซูหยาง แล้วเขาถอยหลังหลบ เธอสังเกตเห็นว่าในสายตาของเขามีแววเขินอายอยู่ด้วย

ตอนนั้นหยวนซือซือรู้สึกว่า ซูหยางก็เป็นแค่เด็กหนุ่มหน้าตาดี นิสัยน่ารัก แอบขี้อายนิดๆ ที่อายุน้อยกว่าเธอสามปีเท่านั้นเอง

น่าสนใจชะมัด

ตอนแรกหยวนซือซือก็แอบสงสัยตัวเองว่าตาฝาดไปหรือเปล่า

แต่พอซูหยางเอื้อมมือมาโต้ตอบ เธอถึงได้รู้สึกว่าภาพลักษณ์ของซูหยางเริ่มชัดเจนขึ้นมา

แอบกวนเหมือนกันนะเนี่ย

ตอนที่ซูหยางกลับมาทำหน้านิ่งและเย็นชา เธอกลับเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาอย่างฉับพลัน

ความรู้สึกที่อยากจะทำลายความน่าเกรงขามของเขา ละลายความเย็นชาของเขา และทะลวงเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจของเขา

หยวนซือซือเอามือกุมขมับ อดคิดในใจไม่ได้ว่า: แย่แล้ว ฉันว่าฉันโดนตกเข้าแล้วล่ะ

"ซี๊ดดด"

พอได้ยินเสียงร้องโอดโอยของซูหยางที่ดังกว่าคราวก่อนๆ หยวนซือซือก็รีบถอยหลัง

ดูเหมือนเธอจะเผลอลงน้ำหนักมือมากไปหน่อย

"เถ้าแก่ เป็นอะไรไหมคะ"

"ขอฉันนอนพักแป๊บ"

ซูหยางรู้สึกเหมือนขาทั้งสองข้างไม่ใช่ของเขาอีกต่อไป

หยวนซือซือบ่น "ตัวคุณแข็งเกินไปแล้ว"

ซูหยางแอบเถียงในใจ: ไม่ใช่ว่าเธอลงน้ำหนักมือแรงไปหรอกเหรอ

หยวนซือซือบอก "งั้นคุณพักสักนาทีนึงนะ เดี๋ยวฉันจะสอนท่าโยคะพื้นฐานให้"

จบคอร์สส่วนตัววันนี้ ซูหยางถึงกับนอนแผ่หราอยู่บนพื้นไปสิบนาที กว่าจะลากขาสั่นๆ กลับมาที่ห้องทำงานได้

แต่เขาก็ต้องยอมรับว่า โยคะนี่มันเหมาะกับการผ่อนคลายร่างกายจริงๆ

นอนพักอยู่ในห้องพักของห้องทำงาน ซูหยางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แต่ก็ไม่รู้จะเปิดแอปไหนดี

คิดไปคิดมา เขาก็กดเข้าแอปโต่วอิน ค้นหาแอคเคาท์ของซิงหั่วฟิตเนส

แอคเคาท์ซิงหั่วฟิตเนส ก็คือแอคเคาท์ของจางเลี่ยงฟิตเนสเมื่อก่อนนั่นแหละ

ยอดผู้ติดตามมีไม่ถึงสี่หมื่นด้วยซ้ำ

ช่วงที่ผ่านมา พอมีเขาที่เป็นเถ้าแก่คนใหม่มาคอยจับตาดู ก็เลยอัปคลิปบ่อยขึ้นหน่อย

เนื้อหาส่วนใหญ่ก็เป็นเทรนเนอร์มาให้ความรู้เกี่ยวกับการออกกำลังกายสั้นๆ

บางทีก็ถ่ายตอนเทรนเนอร์กำลังออกกำลังกาย แต่มุมกล้องกับการตัดต่อยังมีปัญหาอยู่

ยอดไลก์ส่วนใหญ่ก็ไม่ถึงร้อย

เมื่อก่อนแอคเคาท์นี้ฟางเฟิ่งกับโจวเสี่ยวลู่ พนักงานต้อนรับเป็นคนดูแล

แต่พวกเธอไม่ได้เรียนมาทางนี้

อาจจะเป็นเพราะงานหน้าฟรอนต์ยุ่งด้วยมั้ง เมื่อก่อนพวกเธอก็เลยทำคลิปแบบขอไปที

แม้แต่พวกเทรนเนอร์เองก็ยังไม่มีกะจิตกะใจจะถ่ายคลิปเลย

แต่พอซูหยางเข้ามาเป็นเถ้าแก่ เขาก็ให้ความสำคัญกับการโปรโมตออนไลน์มากขึ้น

พวกเธอก็เลยอัปคลิปบ่อยขึ้น คุณภาพก็ดีขึ้นมาหน่อย

ดูออกเลยว่าพวกเธอตั้งใจกว่าเมื่อก่อน

แต่นี่ก็ยังไม่ทำให้ซูหยางพอใจอยู่ดี

ซูหยางรู้สึกว่า เขาจำเป็นต้องรับพนักงานมาดูแลแอคเคาท์ออนไลน์ของฟิตเนสโดยเฉพาะแล้ว

ยุคสมัยนี้ ถ้าอยากสร้างแบรนด์ให้ติดตลาด การจัดการแอคเคาท์บนโต่วอิน หรือแอปเสี่ยวหงชูก็สำคัญมาก

คลิปสั้นๆ พวกนี้มันฮิตมาก ดึงดูดเวลาของคนทั่วไปได้เยอะมากในแต่ละวัน

บางทีคนอาจจะไถโต่วอินเจอคลิปคนในเมืองเดียวกัน แล้วก็จำซิงหั่วฟิตเนสได้

วันไหนนึกอยากออกกำลังกายขึ้นมา ก็อาจจะนึกถึงซิงหั่วเป็นที่แรกก็ได้

การบอกปากต่อปาก ยังไงก็สู้การตลาดออนไลน์ไม่ได้หรอก

ถ้าบริหารแอคเคาท์พวกนี้ดีๆ ยังช่วยประหยัดค่าโฆษณาได้อีกเยอะเลย

ขนาดบริษัทแฟรนไชส์จอมปลอมที่คอยหลอกกินเงินคน ยังทำเรื่องพวกนี้ได้ดีเลย

และทรัพยากรของฟิตเนสเขาก็ดีเลิศด้วย

อะไรล่ะที่จะดึงดูดสายตาคนได้มากที่สุด

ก็ต้องหนุ่มหล่อสาวสวยสิ

แล้วหนุ่มหล่อสาวสวย ซิงหั่วฟิตเนสขาดแคลนซะที่ไหนล่ะ

เทรนเนอร์หญิงนี่ไม่ต้องพูดถึง หุ่นดีเป๊ะปังทุกคนแน่นอน

ส่วนเทรนเนอร์ชาย ถึงวัยรุ่นสาวๆ สมัยนี้จะชอบผู้ชายสำอาง แต่คนที่ชอบหนุ่มหล่อมาดแมนก็มีไม่น้อยนะ

ไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ชอบดู ผู้ชายก็ชอบดูเหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้น วัยรุ่นสาวๆ พวกนั้นก็ไม่ใช่กลุ่มลูกค้าเป้าหมายของซิงหั่วฟิตเนสอยู่แล้ว

พอดูคลิปสั้นๆ ของซิงหั่วฟิตเนสทั้งหมดอย่างละเอียด รวมถึงคลิปเก่าสมัยจางเลี่ยงฟิตเนสด้วย

เขาก็พบว่า เทรนเนอร์หลายคนเคยมาถ่ายคลิปกันทั้งนั้น

แม้กระทั่งเทรนเนอร์หน้าใหม่ที่ไม่คุ้นหน้าก็ยังมี

แต่เขากลับไม่เห็นคลิปของหยวนซือซือเลย

ชักจะไม่สมเหตุสมผลแล้วสิ

มีของดีขนาดนี้ กลับไม่เอามาใช้เรียกยอดฟอลโลว์

มันออกจะดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่นะ

ด้วยความขี้เกียจขยับตัว ซูหยางเลยส่งวีแชทไปถามฟางถงว่าทำไมถึงไม่มีคลิปของหยวนซือซือเลย

ฟางถงตอบกลับมา "เมื่อก่อนฉันเคยชวนพี่ซือซือถ่ายแล้วค่ะ แต่พี่เขาบอกว่าไม่อยากถ่าย ไม่ชอบออกกล้อง"

ซูหยาง "ก็เลยไม่ได้ถ่ายเลยเหรอ"

ฟางถง "ใช่ค่ะ ตอนนั้นพี่จางเลี่ยงก็สนใจเรื่องทำแอคเคาท์มาก เคยไปชวนพี่ซือซือเหมือนกัน แต่ก็โดนพี่เขาปฏิเสธอยู่ดี"

โอเค

นี่แหละคืออภิสิทธิ์ของยอดนักขาย

ยอดขายคอร์สของหยวนซือซือคนเดียว ชนะเทรนเนอร์ธรรมดาถึงห้าคนรวมกันเลยนะ

ซูหยาง "แล้วเทรนเนอร์คนอื่นๆ ยอมร่วมมือถ่ายคลิปไหม"

ฟางถง "เมื่อก่อนพวกเขาชอบรำคาญฉันค่ะ พอคุณมาเป็นเถ้าแก่ พวกเขาถึงได้ยอมให้ความร่วมมือมากขึ้น ไม่ค่อยต่อต้านเท่าไหร่แล้ว"