บทที่ 243 : ได้ครอบครองทั้งหมดหรือไม่ได้อะไรเลย (3-1)
บทที่ 243 : ได้ครอบครองทั้งหมดหรือไม่ได้อะไรเลย (3-1)
บทที่ 243 : ได้ครอบครองทั้งหมดหรือไม่ได้อะไรเลย (3-1)
ขณะที่ฉันเดินไปที่ห้องรอ ฉันก็อธิบายแผนให้สมาชิกฟัง
“ในการโจมตีครั้งนี้เราต้องแข่งกับเวลา หากเราลังเลพวกศัตรูจะเข้ามาล้อมเราแน่นอน และด้วยจำนวนของเรา..เราก็อาจะจะถูกกวาดล้างในพริบตา”
“ออลก้า...ในภารกิจครั้งนี้เธอมีความสำคัญมาก”
"เข้าใจแล้ว ฉันจะแสดงพลังแสนวิเศษของฉันให้นายเห็นเอง….”
ฉันขัดจังหวะการพูดของเธออย่างรวดเร็ว
“เราจะรีบบุกก่อนที่มันจะรู้ตัว และที่สำคัญเราจะไม่เอาชีวิตมาทิ้งที่นี่แน่นอน”
“เราจะรอดใช่ไหม?”
"แน่นอน…"
ฉันชักดาบออกมา
“เราจะต้องทำให้พวกมันรู้ว่าถ้ากล้ามายุ่งกับเราจะเจอกับอะไร”
แสงอันเจิดจ้าปกคลุมตัวฉันไว้มันเป็นสัญญาณของการเคลื่อนย้ายมิติ
[สิทธิ์ในการดูบันทึกระบบถูกปลดล็อค]
ภายใต้แสงสว่างที่เจิดจ้า...ไบฟรอตเรืองแสงสีดำออกมา
"หื้ม?"
เมื่อฉันลืมตาอีกครั้ง ดาบก็กลับมาสู่สภาพเดิม
'ฉันเข้าใจแล้ว'
หมายความว่าสามารถเข้าถึงระบบของห้องรออื่นๆ ได้เช่นกัน
[เรือเหาะ 'เรือทุนนิยมตระกูลโฮ' กลับมาแล้ว]
[อันตราย!]
[นายท่าน ฮีโร่จากห้องรออื่นบุกรุกเข้ามาแล้ว!]
[โปรดระวัง! ฮีโร่จากห้องรออื่นบุกเข้ามาผ่านรอยแยกมิติ]
ฉันเงยหน้าขึ้นมอง ท้องฟ้าส่องแสงสว่างสดใส
'ฉันรู้นะว่าแกเองก็กำลังดูอยู่'
ฉันหัวเราะเบาๆ
“โอ้ว!! ครั้งนี้พวกนั้นกลับมาเร็วมาก! เฮ้ ได้อะไรดีๆกลับมาไหม?”
ชายสองคนเข้ามาใกล้เรือเหาะ
เอี๊ยด!
บันไดเลื่อนลงไปที่พื้นช้าๆ
“เร็วจนไม่น่าเชื่อเลยนะ เร็วขนาดนี้แม้แต่นายท่าน…”
ฉันเดินลงบันไดมา
"แก!! แกเป็นใคร…?!"
ชึ้ก! ชึ้ก!
ลูกธนูสองพุ่งออกมาจากช่องว่างในราวบันได
"อั้ก!"
“อ๊าก!”
ฉันเหวี่ยงดาบออกไปที่ชายสองคนนั้นซ้ำขณะที่เดินลงบันได
ทั้งสองล้มลงไปกองกับพื้นและมีเลือดไหลนองออกมาจากร่าง
[※เปิดใช้งานการป้องกันการเสียชีวิต!]
[วิญญาณ ‘คาซ (★★)’ ได้หายไป!]
[วิญญาณ ‘บีรัลด์ (★★★)’ ได้หายไป!]
[คำแนะนำ : การป้องกันการเสียชีวิต]
[ฮีโร่ที่เสียชีวิตภายใต้การป้องกันการเสียชีวิตจะได้รับการปกป้อง จะถูกลดค่าสถานะและทักษะถาวร วิญญาณที่หายไปสามารถฟื้นคืนชีพได้ ด้วยการใช้ 'หินวิญญาณ' หลังจากผ่านไป 1 สัปดาห์]
[คำแนะนำ : PVP]
[เมื่อมีสถานการณ์ PVP เกิดขึ้น เอฟเฟกต์การรักษาในห้องรอจะไม่มีผล]
ฉันเตะร่างของทั้งสองคนออกไปห่างๆ
ร่างกายของพวกเขากลายเป็นแสงสว่างและหายไป
“ที่นี่มีแค่สองคน”
ฉันมองไปรอบๆ
ฉันไม่เห็นคนอื่นๆ ในรอยแยกของมิติ พวกมันกระจัดกระจายทั่วห้องรอ แต่ไม่เป็นไรฉันจะตามไปกวาดล้างพวกมันทีละคนแน่นอน
[นายท่านสถานการณ์ฉุกเฉิน!]
[เปิดใช้งานระบบรักษาความปลอดภัย!]
[ใช่ (เลือก) / ไม่ใช่]
วี้...หว่อ.. วี้...หว่อ.!
เสียงไซเรนดังก้องไปทั่วห้องรอ และท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง
“ดูเหมือนพวกมันจะรู้ตัวแล้วนะ”
“ตอนนี้แหละ เริ่มเลย”
ฉันรีบมุ่งหน้าไปยังทางออกทันที
เมื่อเลี้ยวขวาไปตามทางเดิน จัตุรัสขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรา
"เฮ้ย! นั้นมันอะไรน่ะ?!”
“ไอ้พวกนี้...ผู้บุกรุก!”
“ไอ้พวกนี้กล้ามากที่มาแหยมกับเรา แกโดนสับเป็นชิ้น ๆ แน่ไอ้พวกเศษสวะ…”
ที่จัตุรัสชั้น 2
ชาย 16 คนชักอาวุธออกมาอย่างพร้อมเพรียง
“เนเรสซ่า”
"รับทราบ"
เนเรสซ่าขว้างภาชนะทรงกลมที่เธอถือออกไปทันที
ของเหลวหนืดๆหกออกมาจากฝาที่ถูกเปิดไว้
“ถ้าพวกแกกำลังเมา ก็ต้องหาอะไรสนุกๆทำสิ ชอบดอกไม้ไฟไหม?”
"อะไร? อะไร…กัน?"
ออลก้าร่ายเวทย์อย่างรวดเร็ว
ของเหลวภายในภาชนะนั้นคือน้ำมันเชื้อเพลิงของเรือเหาะ ฉันนำถังสองสามถังมาจากโกดังของเรือ
ฉันหัวเราะและเพลิดเพลินกับดอกไม้ไฟที่ออลก้าจุดขึ้น
ฟู้ววว!
เปลวไฟลุกลามอย่างรวดเร็ว
[อันตราย!]
[เกิดเพลิงไหม้ที่จัตุรัสชั้น 2!]
“นี่มันบ้าไปแล้ว…”
[อิคไนท์!]
บูม บูม!
[วิญญาณ ‘อัลเบิร์ต (★★★)’ ได้หายไป]
[วิญญาณ ‘ดิรอน (★★)’ ได้หายไป]
['เกดริก (★★)'... ]
ข้อความแจ้งเตือนการตายปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง
ฉันวิ่งไปข้างหน้าแล้วตะโกนว่า
"ฆ่าพวกมันให้หมด"
ชึ้ก!
ลูกธนูของเจนน่าพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
ลูกธนูพุ่งเข้าที่ศีรษะของชายคนหนึ่งที่กำลังนอนดิ้นอยู่บนพื้นที่มีไฟลุกโชน จากนั้นเวคิสก็ชักดาบออกมา และคอของชายทั้งสองก็ลอยขึ้นไปในอากาศ
“เนเรสซ่า ออลก้า ตามฉันมาทางนี้!”
"เข้าใจแล้ว"
ฟู้ว!
ขณะที่เปลวไฟแพร่กระจายไปทั่ว ควันไฟหนาๆก็ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ
ฉันวิ่งไปข้างหน้า เปลวไฟยังคงติดอยู่ตามร่างกายของฉัน แต่ไม่ใช่ประเด็นที่จะมาสนใจ เป้าหมายของฉันคือทางเข้าหอพัก ประตูที่ปิดอยู่มีเสียงฝีเท้าและเสียงตะโกนวุ่นวายดังแว่วออกมา
'เราต้องจัดการก่อนที่พวกมันจะรู้ตัว'
ฉันจะจัดการมันทันที
ปัง! ฉันเปิดประตูออกไป
ความสนใจของเหล่าฮีโร่ที่กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมการต่อสู้หันมาที่พวกเราเป็นตาเดียว
เนเรสซ่าไม่รอช้า เธอโยนถังเชื้อเพลิงถังที่สองเข้าไปอย่างรวดเร็ว
"เอาเลยออลก้า"
[อิคไนท์!]
บม!
[อันตราย!]
[เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่หอพักชั้น 2!]
[สิ่งอำนวยความสะดวกได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง โปรดระวัง!!]
“อ๊ากกก!”
“ไฟ มันเป็นนักเวทธาตุไฟ!”
เมื่อมองผ่านเปลวไฟและควันก็จะได้ยินเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวด
ออลก้ายิ้มอย่างขมขื่น
“เราดูเหมือนคนร้ายเลย”
“มันเป็นแบบนั้นแหละ เลือกเอาว่าจะฆ่ามันหรือจะรอให้มันฆ่า”
พวกที่อยู่ในหอพักต่างวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งและก่อให้เกิดความวุ่นวายไปทั่วห้องรอ
สิ่งนี้ไม่สามารถเรียกว่าการต่อสู้ได้
ข้อความแจ้งเตือนที่บ่งบอกถึงความตื่นตระหนก ความสิ้นหวัง และความกลัวของเหล่าฮีโร่ ยังคงปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ
หากพวกมันทุ่มสุดตัว เราก็คงต้องแย่แน่นอน
แต่เราจะไม่ให้โอกาสพวกมันทำเช่นนั้น
เมื่อคู่ต่อสู้ประมาท อยู่ในห้วงนินทรา หรือยังไม่รวมตัวกัน
'เราก็จะคว้าสถานการณ์ที่ได้เปรียบเอาไว้'
ฉันเตะทางเข้าหอพักแรงๆเพื่อตรวจสอบ
มีแผงกั้นโปร่งใสขวางทางเราอยู่ แม้แต่ผู้บุกรุกก็ไม่สามารถเข้าไปในหอพักได้ มันเป็นสถานที่แห่งเดียวที่ปกป้องความปลอดภัยของฮีโร่เอาไว้
'แต่มันก็ไม่สำคัญ'
ยังมีอะไรให้ทำอีกมากมายและฉันก็หันหลังกลับไปโดยไม่ลังเล
ศัตรูทั้ง 13 คนที่อยู่ในจัตุรัสก็กลายเป็นศพกระจัดกระจายไปทั่ว
ตอนนี้เปลวไฟลุกโชนไปทั่วจัตุรัส
“ไปที่ชั้น 1”
ฉันเดินลงบันได
ฉันมองเห็นพวกมันสิบคนกำลังรอฉันอยู่ที่ด้านล่าง
ผู้หญิงผมสีดำที่อยู่ข้างหน้าชักดาบออกมาด้วยแววตาที่แข็งกร้าว
“ไอ้สารเลว! พวกแกไม่มีวันได้ก้าวออกไปจากที่นี่แน่นอน!”
['ซิมิลา (★★★★)' เสริมพลังใจให้กับเหล่าสมาชิก!]