บทที่ 233 : พายุความร้อนทะเลทราย (10)

บทที่ 233 : พายุความร้อนทะเลทราย (10)

"ฮาน!"

เสียงของเจนน่าดังก้องมาแต่ไกล

ฉันเงยหน้าขึ้นและตะโกนตอบไปว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันยังไม่ตาย!”

“รอเดี๋ยวนะ! ฉันจะทางช่วยเอง!”

"ไม่เป็นไร! วิ่งไปที่หัวของรูปปั้นเลย! คริสตัลแบบอันก่อนหน้านี้จะออกมาเรื่อย ๆ  ระวังด้วย!”

“แต่ว่า ฮาน…”

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการตรงนี้เอง!”

ฉันเริ่มสำรวจบริเวณโดยรอบ

ตอนนี้ฉันอยู่ตรงด้านข้างของรูปปั้นยักษ์หิน

แขนของมันถูกยกขึ้นแล้ว

“เริ่มยากแล้วสินะ”

ฉันค้นหาบางอย่างในกระเป๋า

ไม่นานฉันหยิบยาต้านความร้อนออกมาแล้วดื่มก่อนจะโยนขวดเปล่าทิ้งไป

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ  ฉันก็ออกไปที่แขนและไหล่

ฉันได้รับแรงผลักเหมือนการแกว่งชิงช้า และเมื่อถึงจุดที่ต้องกระโดดขึ้นไป

ตุ๊บ!

ฉันร่อนตัวลงบนพื้นที่ว่างของรูปปั้นหิน

ฉันเอื้อมมือออกไปเพื่อเรียกดาบที่ฝังอยู่ในด้านข้างของรูปปั้นยักษ์หินอย่างรวดเร็ว

"กลับมา!!"

ไบฟรอสสั่นสะเทือนและลอยออกจากพื้นผิวของรูปปั้นยักษ์หิน

ด้ามดาบที่ลอยอยู่ในอากาศบินมาหาฉันเหมือนมีเเรงแม่เหล็ก

ฉันยืดดาบให้ตรงแล้วรีบวิ่งออกไปตรงทางเดินที่ทอดยาวจนถึงบันได

<อันที่ห้าพังแล้ว!>

พึ้บ!

ฉันเลื่อนลงมาเหมือนกำลังเล่นอยู่บนสไลด์เดอร์

ไอร้อนถูกปล่อยออกมาจากช่องว่างด้านบน

ฉันลุกขึ้นและเริ่มวิ่งอีกครั้ง

“คิชาช่าถึงไหนแล้ว?”

<ข้าถึงห้องทรงกลมขนาดใหญ่ ข้างในมีอุปกรณ์กลไกแปลก ๆ  ด้วย ข้าก็เจอโกเลมแต่ทุบมันทิ้งไปหมดแล้ว>

ฉันเปรียบเทียบแผนที่ของด่านโบนัสและรูปร่างของหินยักษ์ในหัวของฉัน

และตอนนี้ตำแหน่งปัจจุบันของปาร์ตี้ที่ 3 ดูเหมือนจะอยู่ในท้องของรูปปั้น

<ไม่มีทางขึ้นที่ชัดเจน แต่ยังมีบันไดอยู่>

“งั้นก็ลงบันไดมาและทำลายทุกอย่างที่ขว้างทาง”

<ฟังดูดีทีเดียว!>

ทันใดนั้นกำแพงข้าง ๆ  ของฉันก็หมุน 180 องศา

[นักรบมนุษย์กิ้งก่า ระดับ 30]

นักรบมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดหนา ๆ  กระตุกหางของมันแรง ๆ  สามสี่ครั้ง

“พวกมนุษย์! ข้าคือคอร์ต้านักรบชั้นยอดของเผ่ามนุษย์กิ้งก่า…อ้ากกก”

“เกะกะ!”

ฉันเหวี่ยงดาบใส่มันทันที

กึ้ก!

รูปปั้นหินยักษ์กำลังขยับแขนของมัน

ตอนนี้ฉันกำลังปีนขึ้นไปเหมือนกับนิยายที่เด็กปีนถั่วไปบ้านยักษ์ ฉันต้องจัดการกับมันให้ได้

ฉันยังคงวิ่งขึ้นบันไดต่อไป

“เจนน่า!”

“ฮาน นายอยู่ที่ไหน?”

“ฉันกำลังจะขึ้นไป!”

ฉันได้ยินเสียงดาบกระทบกัน เจนน่าดูเหมือนกำลังต่อสู้กับมนุษย์กิ้งก่าอยู่ที่นั่น

“ระวังแขนของรูปปั้นด้วย!”

"รับทราบ!"

เมื่อกำแพงหมุนอีกครั้ง มนุษย์กิ้งก่าก็ปรากฏตัวออกมา

ฉันชกหน้าด้วยหมัดซ้ายและผลักมันออกไป

นอกเหนือจากมนุษย์กิ้งก่าที่ร่วงลงไปแล้ว ฉันเห็นแขนขวาของรูปปั้นหินยกขึ้นอีกครั้ง ฉันหยุดวิ่งและหมอบลงทันที ฉันคว้าหินที่ยื่นออกมาไว้อย่างรวดเร็ว

ครืน!

ตอนนี้พื้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ดูเหมือนว่ารูปปั้นหินจะเหวี่ยงแขนลงและมันก็ทำให้ทางเดินพังทลายลงมา

ฉันกระโดดข้ามส่วนที่ทรุดตัวลงและวิ่งต่อไป

ตอนนี้ฉันวิ่งจากหน้าท้องไปจนถึงหน้าอก วิ่งจากหน้าอกไปจนถึงไหล่

ฉันกระโดดข้ามราวบันไดที่โค้งงอสองครั้งและผ่านส่วนพังสามส่วนไปต่างง่ายดาย

พอมาถึงไหล่มัน ฉันก็เห็นสมากชิกในปาร์ตี้ที่ 1 รวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับมนุษย์กิ้งก่า เจนน่าซึ่งเพิ่งฟันหนึ่งในนั้นด้วยกริชของเธอมองมาทางฉัน

"ฮาน!"

ฉันกระโดดข้ามหินที่แตกเป็นร่องด้วยความสูงประมาณ 1 เมตรแล้วเหวี่ยงดาบขึ้นไป

ร่างกายส่วนบนของมนุษย์กิ้งก่าถูกฟันจนขาดครึ่ง ขณะที่ฉันตัดร่างกายส่วนบนของมันออก ฉันก็ดึงกริชออกมาแล้วแทงมันเข้าไปในอกของมนุษย์กิ้งก่าอีกตัวหนึ่ง

“หัวหน้าใช้เวลานานพอสมควรนครับ พวกเรากำลังรออยู่เลย”

เวคิสพูดและเตะมนุษย์กิ้งก่าไปด้านข้าง

มนุษย์กิ้งก่าตกลงไปด้านล่างทันที ดูเหมือนว่าพื้นที่รอบ ๆ  เวคิสจะเคลียร์เรียบร้อยแล้ว

“อย่าทำให้เรากลัวสิ ฉันคิดว่านายตายไปแล้ว!”

“เธอเองเกือบจะตายเหมือนกันนั้นแหละ ทำไมถึงบ่นเยอะจัง?”

"อะไรของนายเนี่ย!"

ออลก้าแวดใส่ฉัน

ในอีกด้านหนึ่ง คอของรูปปั้นหันกลับมาตามมาด้วยเสียงเอี๊ยดที่ดังลั่น

สายตาสีแดงก่ำของมันจับจ้องมาที่เรา ปากของมันปิดสนิทไม่ว่าจะด้วยความโกรธหรืออย่างอื่นก็ตาม

“เราจะทำอะไรต่อไป?”

“เราจะไปที่หัวมัน”

"ฟังดูเข้าท่า"

คริสตัลขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาจากไหล่ฝั่งตรงข้าม

ห่างออกไปกว่า 100 เมตร ฉันมองไปที่ออลก้า

"ฉันจัดการเอง"

ออลก้าหมุนตัวหนึ่งครั้งแล้วประสานมือเข้าด้วยกัน

แสงแห่งเวทมนตร์เริ่มเปล่งประกายเรื่อย ๆ

[คำเตือน!]

[ 'ระบบป้องกันตัวเอง' ของรูปปั้นหินยักษ์อยู่ที่ระดับ 4]

วัตถุขนาดใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายท่อตั้งขึ้นใกล้กับคอของยักษ์หิน และทางเข้าก็เปิดออก

[โกเลมเวทย์ Lv. 35]

มันมีขนาดประมาณ 2 เมตร

มันทำมาตัวหินที่แข็งแกร่งพร้อมอุปกรณ์กลไกที่มองเห็นได้ผ่านช่องว่าง

ดวงคู่นั้นของมันมุ่งความสนใจมาที่เรา

“นั่นอะไรอีกล่ะ?”

“มันจะเป็นอะไรอีกล่ะ?  ของเล่นเราไง”

ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!

มันกำลังพุ่งเข้ามาหาเรา

[รูปปั้นหินโบราณกำลังปล่อย 'ลำแสงแห่งเวทย์มนตร์' !]

ปากของยักษ์หินเปิดขึ้นเล็กน้อย

แสงสีฟ้าเริ่มรวมตัวกัน

เป้าหมายของมันคือออลก้าที่กำลังร่ายเวทย์

“ออลก้าหยุดก่อน…”

“อย่าเพิ่งห้ามฉัน”

ไม่มีเวลาแล้วตอนนี้

ฉันต้องเข้าไปในร่างกายส่วนบนของยักษ์หินโดยเร็วที่สุด

ใบมีดยื่นออกมาจากมือทั้งสองของโกเลม

ฉันก้าวไปข้างหน้า

และดาบหลายสิบเล่มถูกยิงออกมาจากทุกทิศทุกทาง ฉันบิดขาหน้าและเหวี่ยงดาบเป็นวงกลม

เคล้ง!

ในขณะที่ฉันเหวี่ยงดาบอย่างแรง ใบมีดของมันก็หักเหมือนของเล่น

ฉันหมุนมือซ้ายแล้วสอดมันเข้าไปในช่องว่างข้อต่อของโกเลม

ตอนนี้ฉันรู้ตำแหน่งควบคุมของมันแล้ว

ฉันฉีกสายสีแดงด้านในอย่างรวดเร็ว

ฝั่งตรงข้ามเป็นสายสีน้ำเงิน ที่ท้องมันมีเฟืองคล้ายกับนาฬิกา ฉันดึงมันออกมาทีล่ะอย่างส่วนประกอบของเครื่องจักรที่ห้อยอยู่หลุดก็ออกมาทีละชิ้น

โกเลมกระตุกและหยุดไปทันที

“อันตราย หาที่หลบไอ้เวรนี้ มันกำลังชาร์จพลัง!”

ฉันกระแทกโกเลมที่ยืนอยู่ให้ล้มลง

ตอนนี้ลำแสงที่กำลังจะปล่อยออกมาจากด้านหน้าของรูปปั้นหินเริ่มเข้มขึ้นเรื่อย ๆ  ฉันหายใจเข้าลึก ๆ  และกำไบฟรอตไว้ในมือขวาแน่น

'มาจบเรื่องนี้กันเถอะ'

[ปลุกพลังอาวุธ!]

[ไบฟรอสได้รับพลังพิเศษ]