บทที่ 231 : พายุความร้อนทะเลทราย (8)

บทที่ 231 : พายุความร้อนทะเลทราย (8)

ฉันมองลงไปที่หลุมนั้น

ที่ด้านในของรูปปั้นหินมองเห็นได้ไม่ชัดเจน

“ข้าเข้าไปก่อนล่ะกันนะ!”

คิชาช่าหัวเราะและเดินเข้าไปใกล้รูนั้น

ฉันหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งให้คิชาช่า

“นี่คืออะไร?”

“มันเป็นแผนที่ข้างในนั้น”

“ว้าว เจ้ามีสิ่งที่น่าสนใจอยู่เสมอ ขอบใจมาก ข้าจะใช้มันให้เกิดประโยชน์เลยล่ะ”

คิชาช่ายอมรับแผนที่

กระดาษมีแผนที่ของด่านโบนัสวาดอยู่

ตั้งแต่ผนังไปโครงสร้างด้านใน ทุกอย่างถูกวาดไว้ชัดเจน

“เฟรียซิสเข้าไปข้างในนั้นกับทุกคน”

"ฉันด้วยเหรอ?"

“ข้างในปลอดภัยกว่าข้างนอก แค่มองก็น่าจะรู้แล้ว”

เอี๊ยด

และทันใดนั้นฝาก็เปิดออกอีกครั้ง และมนุษย์กิ้งก่าก็โผล่ออกมาเป็นโขย่ง

“ฮาน นายเข้าไปก่อนเลย…”

“ไม่ ไปบอกปาร์ตี้ที่ 2 และปาร์ตี้ที่ 5 ด้วย”

“กร๊ากกกกก!”

มนุษย์กิ้งก่าที่กำลังพุ่งเข้าโจมตีพวกเราถูกธนูยิงใส่ทันที

ด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนของพวกดังไปทั่วบริเวณ และร่างของพวกมันก็ลอบพุ่งไปสู่เปลวไฟ

“ปาร์ตี้ที่ 1 จะไม่เข้าไป ฉันจะระวังหลังให้พวกเธอรีบเข้าไปเร็ว ๆ”

“เจ้าไม่เป็นไรแน่นะ?”

ฉันยิ้มให้คิชาช่าเบา ๆ

เท่าแค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะตอบคำถามของคิชาช่า

“เอาล่ะข้าเข้าใจแล้ว!”

[ทักษะเฉพาะของคิชาช่าถูกเปิดใช้งานการเปลี่ยนแปลง!]

[ 'คิชาช่า (★★★★)' แปลงร่าง!]

โฮกกกก!

คิชาช่ากลายร่างเป็นเสือตัวใหญ่และคำรามออกมา

คิชาช่าคาบเฟรียซิสโดยไม่ลังเลและกระโดดลงไปในรูนั้น ในเวลาเดียวกันสมาชิกของปาร์ตี้ที่ 3 ก็ตามไปติดติด ๆ

“ฮาน ระวังด้วยนะ”

อีดิสเริ่มลงบันไดตามหลังคิชาช่า

ชึ้ก!

ลูกธนูนัดที่สองพุ่งไปที่อีดิส ฉันจับดาบไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้างแล้วเหวี่ยงมันอย่างแรงจนทำให้ฉันสูญเสียการทรงตัวไปชั่วขณะหนึ่ง แต่ฉันยังสามารถหันเหวิถีลูกธนูนั้นได้

[มนุษย์กิ้งก่า Lv.25 X 37]

“กา กา กรา กร๊ากกก!”

พวกมนุษย์กิ้งก่าเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น

ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายความมุ่งมั่นออกมา ออลก้าถอนหายใจออกมาอย่างเเรง

“เฮ้อ ทำไมปาร์ตี้ของเราต้องทำงานหนักอยู่ตลอดเลย?”

“ทำไม ไม่ชอบเหรอ?”

"แค่บ่นเฉย ๆ  เอง จะให้ทำยังไงต่อก็บอกมา”

“ปีนแขนมันต่อไป และหากพบเห็นอะไรที่น่าสงสัยโผล่อออกมาให้ทำลายทิ้ง”

"..."

“ง่ายใช่ไหม?”

ออลก้ายังไม่ทันตอบ ประตูที่ด้านหลังเราก็ปิดลงทันที

สมากชิกในปาร์ตี้ที่ 1 ทั้งห้าคนยังคงอยู่บนแขนรูปปั้นยักษ์

กลิ่นสาบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของมนุษย์กิ้งก่าลอยผ่านจมูกของเราไป ฉันหวี่ยงดาบออกไปด้านข้าง

“เคลียร์เส้นทาง!”

การจู่โจมอย่างรวดเร็วพุ่งไปที่มนุษย์กิ้งก่าที่อยู่ด้านหน้าสุดด้วยความเร็วอันน่าตื่นตา

เวคิสไปทางซ้าย ฉันเดินไปตรงกลาง และเนเรสซ่าไปทางขวา ดาบทั้งสามเล่มของเราเปล่งแสงแวววาวพร้อมกัน

"กร๊าก!"

มนุษย์กิ้งก่าที่ถูกแทงและถูกตัดแขนขาดมีเลือดทะลักออกเมื่อพวกมันโดนเราโจมตี

[อิกไนท์!]

ในเวลาเดียวกันเปลวไฟก็ปะทุออกมาจากมือออลก้าและพุ่งออกไปทันที

[เอกซ์โพล!]

เกิดเสียงระเบิดดังตามมา และร่างของมนุษย์กิ้งก่าก็ลอยขึ้นไปในอากาศ

เปลวไฟที่ตกลงมาเริ่มเกาะติดกับพื้นหิน ฉันเตะหน้ามนุษย์กิ้งก่าออกไปอย่างแรงและมันก็ร่วงลงไปในกองไฟ

“ฉันจะจัดการบัลลิสต้าเอง!”

เพล้ง!

ชิ้นส่วนของบัลลิสต้าพังกระจัดกระจายไม่เหลือซาก

แต่อุปกรณ์กลไกยังคงบรรจุกระสุนอัตโนมัติต่อไป

กรา กรา กร๊าก

จอมเวทย์มนุษย์กิ้งก่าบางตัวเริ่มแกว่งไม้เท้าอย่างบ้าคลั่ง

แสงสีแดงรวมตัวกันที่ปลายไม้เท้า สัญญาณของการจู่โจมที่กำลังจะเกิดขึ้น ทันใดนั้นเจนน่าก็มุ่งเป้าไปที่อยู่มนุษย์กิ้งก่าบางตัวที่เริ่มแกว่งไม้เท้าที่ด้านหลังทันที

รูปแบบการจู่โจมของเราตอนนี้คือมีสามคนอยู่แถวหน้า สองคนอยู่ด้านหลัง เราก้าวหน้าไปในรูปแบบตัว W เพื่อเคลียร์เส้นทาง

<โอ้! นักรบ! ข้างในมีอุปกรณ์แปลก ๆ  เต็มไปหมด! แค่ทำลายพวกมันให้หมดก็พอใช่ไหม? !>

ทันทีที่เสียงของคิชาช่าหายไป

พื้นดินสั่นสะเทือนชั่วครู่เมื่อมีบางอย่างพังทลาย

ควันจาง ๆ  ลอยขึ้นมาจากรอยแตกของรูปปั้นหิน

[คำเตือน!]

[ 'ระบบป้องกันตนเอง' ของรูปปั้นกำลังคืบหน้าถึงระดับ 2]

อุปกรณ์กลไกโผล่ออกมาจากด้านข้างของแขนรูปปั้น

เป็นบัลลิสต้าที่ยิงเร็วกว่าแบบเดิม

“ฉันเตรียมนี้ไว้พอดี!!!”

ออลก้าชี้นิ้วไปทางซ้าย

เปลวไฟลุกลามอย่างรวดเร็วและเผาบัลลิสต้าทันที

[เอกซ์ เอกซ์โพล เบลซ!]

บัลลิสต้าที่โดนไฟไหม้ก็ลอยปลิวขึ้นไปในอากาศ

"เยี่ยมเลย"

เวคิสหัวเราะเบา ๆ  และเหวี่ยงดาบของเขาออกไปอย่างดุเดือดเช่นกัน

มนุษย์กิ้งก่าถูกฉีกเป็นชิ้น ใกล้ ๆ  กันนั้นเนเรสซ่าก็กำลังจัดการพวกมันเช่นกัน ฉันตวัดดาบจากตรงกลางลำตัวมนุษย์กิ้งก่าจนมันแยกเป็นสองซีก

“กร๊า กร๊ากกกก!”

[มนุษย์กิ้งก่า Lv.27 X 41]

แต่ถึงยังไงมนุษย์กิ้งก่าก็ปรากฏตัวมาขึ้นเรื่อย ๆ

ยังไงก็ตามพวกมันก็แค่ของเล่นของเรา เราฆ่าพวกมันทั้งหมดในขณะที่เราก้าวไปข้างหน้า

【พุช!】

ออลก้าก้ากำมือแน่น

มนุษย์กิ้งก่าหลายสิบตัวถูกผลักกลับไปราวกับว่าถูกกระแทกด้วยค้อนที่มองไม่เห็น มันเป็นคาถาผลักธรรมดาที่ไม่มีเจตนาฆ่าแฝงอยู่ แต่ตรงปลายทางดันมีหน้าผาอยู่ก็เท่านั้น

พวกมนุษย์กิ้งก่าตกลงไปในพื้นที่ที่ลุกเป็นไฟอยู่เบื้องล่างโดยที่ไม่สามารต้านทานได้เลย

ตั้งแต่เราปีนขึ้นไปบนแขนของรูปปั้นหินยักษ์ ตอนนี้เราก็อยู่เหนือพื้นดินไปหลายเมตรแล้ว

ฉันหันไปทำลายบัลลิสต้าที่อยู่ใกล้ ๆ

ส่วนหน้าของบัลลิสต้าที่ถูกทำลายเป็นแนวทแยง

<ข้าพังมันไปอีกหนึ่ง!>

ควันหนาทึบลอยผ่านรอยแตก

เมื่อช่องว่างกระจายกว้างขึ้น ก็มีบางสิ่งใหญ่โตโผล่ออกมา

"คร๊าาา!"

[โอเกอร์ Lv.23]

'มันไม่ใช่คิวที่แกที่จะออกมาตอนนี้'

ลูกธนูเจาะจุดเดิมบนหน้าผากของมันสามครั้งติดต่อกัน

ฉันย่อตัวลงและเพิ่มกำลังให้กับแขนของฉัน และฉันเหวี่ยงมันออกไปด้วยแรงที่มี กล้ามเนื้อหนา ๆ  ของโอเกอร์ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ  ฉันเตะมันซ้ำที่รอยแผลและหัวของมันกลิ้งลงมาตามเเรงโน้มถ่วง

แขนของรูปปั้นเริ่มเอียงมากขึ้น แสงจากวงเวทย์ที่พันรอบแขนกำลังจางหายไป

และทันใดนั้นแขนของรูปปั้นก็สั่นอีกครั้ง

[มนุษย์กิ้งก่า Lv.25 X 13]

"กร๊ากกก!"

“มาไม่จบไม่สิ้นเลยสินะ”

เวคิสที่ร่างกายเปื้อนไปด้วยเลือดพูดและหัวเราะเบา ๆ

<ข้าเจออันที่สาม แต่ เฮ้ยอะไรว่ะเนี่ย?  >

"เกิดอะไรขึ้น?"

<อุปกรณ์ที่เราเจอมันหายไป>

“มันหายไปงั้นเหรอ?”