บทที่ 156 : ประเภทภารกิจ การปราบปราม (1-1)

บทที่ 156 : ประเภทภารกิจ การปราบปราม (1-1)

และเย็นวันนั้น

นายท่านใด้เข้าสู่ระบบแล้ว

[ปาร์ตี้ที่ 1 รวมตัวกันที่จัตุรัสชั้น 1!]

เสียงของไอเซลล์ดังก้อง

ฉันปิดสมุดแล้วลุกขึ้นจากที่นั่ง ฉันได้รวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่ฉันต้องการแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงการปฎิบัติจริงเท่านั้น ฉันหยิบดาบและโล่ที่วางอยู่ขึ้นมาแล้วออกจากห้อง เจนน่าและออลก้าเดินมาหาฉันจากอีกฟากหนึ่งของทางเดิน ฉันเดินเข้าไปร่วมกับพวกเธอ

[ปาร์ตี้ที่ 2 ก็มารวมตัวกันด้วย! โอ้และปาร์ตี้ 3 ด้วย! จากนี้ไปผู้ที่ถูกเรียกทั้งหมดมารวมตัวกันที่ชั้น 1 ฮาน เจนน่า ออลก้า เวคิส…]

ไอเซลล์กำลังเรียกรายชื่อผู้เข้าร่วม

เราลงไปที่จัตุรัสชั้น 1 มีฮีโร่มากกว่า 10 คนที่อยู่หน้าจัตุรัส เวคิสและเนเรสซ่าที่เห็นฉันเดินเข้ามาหา ฉันยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า

"พร้อมไหม?"

“พร้อมเสมอ”

"ค่ะ"

คำตอบของพวกเขาเด็ดเดี่ยวยิ่ง

มันดูไม่แตกต่างจากปกติมากนัก เจนน่าและออลก้าแสดงออกคล้ายกัน พวกเขามีประสบการณ์ระดับบอสหลายครั้ง แต่ถึงยังไงพวกเธอก็ค่อนข้างกังวลเล็กน้อย แต่ไม่มากพอที่จะส่งผลต่อการต่อสู้

“สำหรับอีกปาร์ตี้…”

ปาร์ตี้ 2 กำลังฟังคำอธิบายภารกิจ

ปาร์ตี้ที่ 3 มองดูไอเซลล์ด้วยความไม่สบายใจ

“อย่ากังวลไป หากมีไหวพริบจะรอด หากโชคดีอาจไม่ต้องเข้าร่วมด้วยซ้ำ”

อีดิสตบไหล่เด็กผู้หญิง

เธอเป็นสมาชิกปาร์ตี้ที่ 3 หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย

มีฮีโร่ทั้งหมด 15 คนมารวมตัวกันที่ชั้น 1

ฉันดึงกริชออกมาจากฝักบนเข็มขัดของฉัน ใบมีดของกริชมีของเหลวสีน้ำเงินอยู่ มันเป็นยาพิษที่เนเรสซ่าทำ

“ครั้งนี้เราอาจจะต้องต่อสู้กับบอส”

“ต่อสู้กับบอส?”

"ใช่ มันแตกต่างจากภารกิจที่เราเคยทำเล็กน้อย เราสามารถผ่านภารกิจไปได้ด้วยการเอาชนะคนๆ เดียว”

ปัญหาคงอยู่ที่บอสที่เราจะเจอ

“ทว่าเราไม่รู้ว่าศัตรูประเภทไหนจะปรากฏขึ้น จงมีสติเข้าไว้”

ทั้งสี่คนพยักหน้า

ฉันคาดว่ามังกรจะปรากฏขึ้น มันเป็นสัตว์ประหลาดที่มีเอกลักษณ์ ความน่าจะเป็นที่มันจะแตกต่างจากมังกรธรรมดานั้นมีสูงมาก เราไม่สามารถคาดเดาส่งๆ ได้เลย

อีดิสกำลังพูดคุยกับสมาชิกปาร์ตี้ของเธอด้วย

ฉันได้ให้ข้อมูลที่ฉันมีแก่พวกเขาแล้ว พวกเขาจะจัดการมันด้วยตัวเอง

[ทุกคนอยู่ที่นี่ครบหรือเปล่า?]

ไอเซลล์มองไปรอบๆ สมาชิกของทั้งสามกลุ่มและวางมือบนสะโพกของเธอ

[ฉันจะเริ่มแจกจ่ายของให้นะ เสร็จแล้วก็จะออกเดินทางทันที มีสมาธิอยู่เสมอ ฟังสิ่งที่ท่านฮานพูด!]

“เธอค่อนข้างเชื่องมากเลยนะ นี่คุณได้ให้อะไรกับยัยนี้หรือเปล่า?”

เวคิสมองมาที่ฉันและไอเซลล์แล้วก็พูดล้อเล่น

ฉันไม่ตอบและได้แต่ยิ้ม

'ไอเซลล์ ถ้าฉันกลับมาเธอคงต้องโดนสั่งสอนหน่อยแล้ว'

การแจกจ่ายนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น

ปาร์ตี้ที่ 1 ได้รับยาสองขวดต่อคน และอีกปาร์ตี้ที่เหลือได้รับหนึ่งขวดต่อคน

'มันเริ่มแล้ว'

ที่ด้านบนของขอบเขตการมองเห็นของฉัน แผงควบคุมของนายท่านได้ถูกย้ายไป

เมื่อคลิกแท็บการสำรวจ หน้าต่างก็ปรากฏขึ้น เมื่อนายท่านแตะที่ชั้น 20 ข้อความเตือนก็ปรากฏขึ้น

[※ คำเตือน!]

[ภารกิจนี้ต้องใช้สามปาร์ตี้ซึ่งเป็นอย่างน้อย หากคุณมีสมาชิกปาร์ตี้ไม่เพียงพอ ใช้การสุ่มแบบชำระเงินหรือแบบฟรีเพื่อเติมฮีโร่ของคุณ!]

[คุณสามารถกำหนดได้ว่าแต่ล่ะปาร์ตี้จะโจมตีตอนไหน การเลือกของนายท่านจะส่งผลกระทบในอนาคต ดังนั้นจงใช้สติในการเลือกอย่างระมัดระวัง!]

[คำแนะนำ : ปาร์ตี้หลังสามารถเริ่มการต่อสู้ได้เมื่อปาร์ตี้แรกประสบกับสภาวะบางอย่างหรือเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง]

ตามที่คาดไว้ ชั้นที่ 20 เป็นภารกิจสำคัญที่ต้องใช้ถึงสามปาร์ตี้

ฉันนึกถึงประเภทของภารกิจที่มีเงื่อนไขดังกล่าวได้คร่าวๆ มันทำให้ฉันปวดหัวเล็กน้อย

[เลือก 'ปาร์ตี้ 1' เป็นกองหน้า คุณเห็นด้วยหรือไม่?]

[ใช่ (เลือก) / ไม่ใช่]

[จงเปิดออกรอยแยกของมิติและเวลา!]

เอี้ยด

ประตูใหญ่หน้าจัตุรัสเปิดกว้าง

กระจกด้านซ้ายกะพริบเล็กน้อย หลังจากหายใจเข้าลึกๆ ไอเซลล์ก็ห้ามอีดิสไม่ให้เข้าไปก่อน

[หยุด! อย่าเข้าไป ปาร์ตี้ที่ 1จะไปเป็นกลุ่มแรก]

“หมายความว่ายังไง?”

“เราจะเข้าไปก่อน นายท่านจะเปิดประตูให้เธอตามไปเมื่อสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นที่นั้น”

ฉันยึดฝักดาบไว้แน่นแล้วมุ่งหน้าไปยังรอบแยก

ทั้งสี่คนเดินตามหลังฉันมา ขณะที่ฉันเดินผ่านอีดิสฉันก็กระซิบว่า

“คราวนี้ทีมสนับสนุนอาจมีความสำคัญมากกว่า โปรดจำไว้ด้วย”

"…ฉันเข้าใจแล้ว"

อีดิสมีสีหน้ากังวลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่นานสีหน้าของเธอก็ผ่อนคลายลง และเธอก็ก้าวถอยหลังกลับไป

“ให้เราจะรออยู่ที่นี่จนกว่านายท่านจะเรียกใช่ไหม?”

"ใช่"

“ฉันเองอยากจะต่อสู้ด้วย”

“อีกไม่นานหรอก”

ฉันพูดขณะที่ฉันเข้าไปในรอยแยก

“ชิ!”

ขณะที่เจนน่าก้าวเท้าเข้าไปเป็นคนสุดท้าย ประตูก็ปิดลงพร้อมกับเสียงดัง

การเตรียมการเสร็จสมบูรณ์

พวกเขาทั้งสี่ทำตามคำแนะนำของฉันอย่างสมบูรณ์แบบ

เวคิสได้ยกระดับความสามารถในการต่อสู้โดยรวมของเขา รวมถึงทักษะด้านอาวุธของเขาขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง เจนน่าได้เรียนรู้ทักษะธนูยาวที่เพิ่มพลังทำลายล้างในลูกธนู การได้รับอาวุธที่สามถือเป็นโบนัส ด้านหลังเจนน่านอกจากธนูสั้นแล้ว ยังมีธนูขนาดใหญ่ห้อยอยู่อีกด้วย

ออลก้ายังได้เรียนรู้ทักษะการร่ายเวทย์หลายแบบ

ออลก้าไม่แน่ใจว่าเธอไปถึงระดับที่ 4 แล้วหรือยัง แต่เธอรับรองกับฉันว่ามันจะแตกต่างจากที่ฉันเคยเห็นมา นอกจากนี้ด้วยการซ้อมอย่างเข้มข้น เธอได้เรียนรู้ทักษะการเอาตัวรอดอีกด้วย แม้ว่าเราจะไม่ปกป้องเธอ แต่เธอก็สามารถรับมือกับศัตรูได้ในระดับหนึ่ง

“ทำไมมันเงียบจัง? นายไม่มีอะไรจะพูดเหรอ?”

“ก็แค่ทำตามที่เราเคยทำ”

“เฮ้อ น่าเบื่อ”

ฉันหัวเราะกับน้ำเสียงบ่นของเจนน่า

แต่นี้มันต่างจากชั้น 15 ที่นี่ไม่มีอะไรบอก เราจะต้องค้นหาว่าภารกิจใดที่เราจะต้องเผชิญเมื่อเราเข้าไป เราแค่ต้องปฏิบัติตามคำสั่ง ทันใดนั้นแสงจากกระจกด้านซ้ายก็ส่องสว่างแรงขึ้น

[ดันเจี้ยนหลัก ชั้นท้าทายปัจจุบันคือชั้นที่ 20]

“ประตูจะเปิดใน 10 วินาที เตรียมตัวให้พร้อมนะ!”

[อยู่ระหว่างการบันทึกภารกิจ การเล่นจะถูกบันทึกเก็บเอาไว้]

ฉันดึงดาบออกจากฝัก

และฉันก็พูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลง

“อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ แค่ทำตามที่เราเคยทำอย่าตกใจแล้วเราจะปลอดภัย”

"ค่ะ"

เนเรสซ่ายิ้ม

เมื่อแสงรอบๆ เริ่มหายไป เราก็อยู่บนที่ชั้น 20

“ชั้นสุดท้ายของเขาวงกต”

ฉันตรวจสอบพื้นที่

ห้องโถงใหญ่ที่อยู่ตรงทางเข้าจากชั้นที่ 16 ถึงชั้นที่ 19 ได้หายไปหมดแล้ว เหลือเพียงทางเดินยาวข้างหน้า

“เรามาถึงแล้ว”

เนเรสซ่าจับดาบที่เอวของเธอแน่น

สายตาของเธอจับจ้องไปที่ผนังทางเดิน ฉันมองตามการจ้องมองของเธอ ภาพวาดหลายสิบภาพเรียงรายอยู่บนผนังทางเดิน ในแต่ละกรอบที่หรูหรา ชายและหญิงแต่งกายด้วยเสื้อผ้าวิจิตรงดงามและมีความโดดเด่น

“ภาพวาดเหล่านี้ดูมีราคาแพงนะ”

“มันเป็นภาพเหมือนของขุนนางในอดีต”

เนเรสซ่าตอบเจนน่า

เจนน่าดูประหลาดใจในตอนแรก แต่แล้วเธอก็พยักหน้า

“เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อเที่ยวนะ ไปกันเถอะ”

การเตรียมการสำหรับการเผชิญหน้าครั้งใหญ่เสร็จสิ้นแล้ว

ฉันยืนอยู่ด้านหน้า ทุกย่างก้าวเท้าของฉันสัมผัสกับพรมอันหรูหรา

“อ๊ากกก!”

ที่มุมทางเดิน ผู้คนนอนคร่ำครวญ

พวกเขามีความแตกต่างกันในเรื่องเพศ เสื้อผ้า และอายุ แต่ทั้งหมดก็มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันนั่นคือ พวกเขาพ่นเลือดสีดำออกมา

ฉันเคยเห็นคนที่คล้ายนี้กันในหมู่ทหาร

เลือดของพวกเขามีสีแดงเข้ม-ดำ คล้ายกับเลือดธรรมดาเมื่อมองแวบแรก แต่ต้องตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเท่านั้นถึงจะบอกได้ ฉันไม่ได้สนใจที่จะบอกเรื่องนี้กับทุกคน เพราะการเพ่งความสนใจไปที่สิ่งที่ไม่จำเป็นจะลดสมาธิลง

ในที่สุดทางเดินที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดก็ถึงปลายทาง

ฉันยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่แล้วพูดว่า

“เมื่อเราเข้าไปในประตูนี้ ภารกิจก็เริ่มต้นขึ้น”

ดวงตาของทั้งสี่จับจ้องมาที่ฉัน

“ออลก้าเตรียมเวทย์มนตร์ของเธอทันที เจนน่าขึ้นลูกธนูของเธอไว้บนธนูยาว เวคิสและเนเรสซ่าอยู่กับฉันและสู้ตามสถานการณ์”

"ได้!"

"ค่ะ"

"เข้าใจแล้ว"

ปัง

ฉันผลักประตูอย่างสุดกำลัง

ส่วนหนึ่งของประตูจมเข้าไป และมีเศษไม้ปลิวออกมา

"ไปกันเถอะ"