บทที่ 155 : ความต่อเนื่อง (2-2)

บทที่ 155 : ความต่อเนื่อง (2-2)

[ปาร์ตี้ทั้งสอง มารวมตัวกันที่จัตุรัส!]

เสียงของไอเซลล์ที่เรียกพวกเราดังก้อง

ประชุมอีกแล้วเหมือนเมื่อวาน ดูเหมือนเราคงจะได้วนเวียนอยู่ที่ชั้น 18 เหมือนเมื่อก่อน

“เราเหลือเวลาไม่มากจนกว่าจะถึงการปีนหอคอยอีกครั้ง”

ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้

ถ้วยยู่ยี่ก็กลับมาเป็นปกติ

เวคิสก็ลุกขึ้นเช่นกัน

“เมื่อปาร์ตี้ที่สองถึงระดับที่เหมาะสม เราจะมุ่งหน้าไปที่นั่นทันทีเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อที่จะได้ไม่เสียใจทีหลัง”

“คุณก็ควรระวังเช่นกัน มันจะลำบากถ้าคุณตามผมช้า”

“ฉันชอบความมั่นใจของนายนะ”

ฉันหัวเราะและดึงดาบออกจากฝัก

ออลก้าได้เข้าไปในห้องสมุดเวทย์มนตร์ เธอกำลังมองหาหนังสือที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์บางอย่าง

ในคืนนั้นเอง

[ปลุกพลังทักษะ!]

[ ทักษะดาบพื้นฐานของฮาน (★★) ถึงเลเวล 8 แล้ว!]

ฉันทะลุไปถึงทักษะอาวุธระดับ 8

การเตรียมการสำหรับการปีนหอคอยได้ก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องขึ้นมาก

อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นในครั้งนี้คือเกราะหนังระดับ D+ เมื่อพิจารณาถึงระดับของวัสดุแล้ว มันก็เป็นระดับที่ค่อนข้างดี ชุดเกราะหนังหลายชุดถูกสร้างขึ้นและแจกจ่ายระหว่างปาร์ตี้ที่หนึ่งและปาร์ตี้ที่สอง นอกจากนี้นายท่านยังผลิตสิ่งของสิ้นเปลืองอย่างต่อเนื่อง เช่น มีดขว้าง ยาแก้พิษ และยารักษา

ฮีโร่ที่มีพรสวรรค์และประโยชน์ก็ขึ้นมาที่ชั้นสองเช่นกัน

คนแรกคือเภสัชกรที่สามารถปรุงยารักษาได้ เธอได้รับมอบหมายให้ทำงานในห้องสมุดเวทย์มนตร์

ต่อไปคือดีก้า คนที่มาเป็นผู้ฝึกสอนก็ได้ขึ้นมาที่ชั้นสอง ดีก้าเข้ามาหาฉันเพราะฉันแนะนำให้เขาเป็นผู้สอน เขาโค้งคำนับด้วยความขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า นอกจากนั้นยังมีผู้ช่วยสองสามคนจากกลุ่มสนับสนุนอีกด้วย

ปาร์ตี้ที่สามก็เริ่มการฝึกฝนเต็มรูปแบบเช่นกัน

ปาร์ตี้ที่สามกำลังก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

มันเป็นขั้นตอนที่จำเป็น มีความเป็นไปได้ที่เราจะต้องมีปาร์ตี้มากถึงสามปาร์ตี้สำหรับการท้าทายในชั้นที่ 20 หลังจากการท้าทายนี้สิ้นสุดลง ก็ดูเหมือนว่าพวกเขาจะขึ้นมาที่ชั้นสองในฐานะปาร์ตี้ที่สามอย่างเป็นทางการ บางทีพวกเขาก็อาจจะสามารถทดแทนสมาชิกในปาร์ต้ที่สองได้เลย

“เขากำลังเตรียมตัวอย่างจริงจังสำหรับชั้น 20 เลยสินะ”

ชั้นที่ 20 ยากมาก

นายท่านไรก็ได้เคยเห็นกลยุทธ์ที่ฉันส่งไปคงจะรู้ดี

ก่อนหน้านี้ฉันมีประสบการณ์บนชั้นที่ 20 ทั้งหมดสามครั้ง แต่ที่นี่ฉันไม่สามารถล้มเหลวได้แม้แต่ครั้งเดียว ไม่ใช่แค่บนชั้น 20 มันรวมถึงภารกิจต่างๆ ในอนาคตด้วย

ฉันรู้ว่าเงื่อนไขนี้ไร้สาระแค่ไหน แต่ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะยอมแพ้

ฉันจะใช้ทุกอย่างที่มี

ฉันจะรอดและกลับไปยังโลก

นั่นเป็นเป้าหมายที่ไม่เปลี่ยนแปลงของฉันนับตั้งแต่ฉันมาที่นี่

"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม..."

ฉันเปิดสมุดบันทึกของฉัน

ภายในนั้นมีบันทึกของประเภทบอสและรูปแบบการต่อสู้ต่างๆ สำหรับการต่อสู้กับบอส เราไม่สามารถรู้ได้แน่ชัดว่าบอสตัวไหนจะปรากฏออกมา แต่กลยุทธ์ส่วนใหญ่ถูกจดจำไว้ในสมองฉันหมดแล้ว

ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด

ช่วงเวลาที่ทุกคนหลับใหล มันเป็นช่วงเลยเที่ยงคืนไปแล้ว

การปีนหอคอยน่าจะเริ่มพรุ่งนี้

การปรับระดับของทั้งสองปาร์ตี้ได้เสร็จสิ้นแล้วตั้งแต่เมื่อวันก่อน

อุปกรณ์ก็ได้รับการปรับปรุงเสร็จสิ้นแล้ว ทักษะการสังเกตของเหล่าฮีโร่ก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเช่นกัน

“มันคงจะดีมากถ้าเราทุกคนสามารถผ่านไปได้”

ฉันหัวเราะเบาๆ

วันรุ่งขึ้น

เหล่าฮีโร่เตรียมตัวกันพร้อมแล้ว

ในตอนเช้าฉันพูดคุยกับผู้คนที่มารวมตัวกันในห้องอาหาร

“วันนี้ไม่มีการฝึก รอจนถึงเย็น อย่าเสียแรงของพวกนายโดยใช่เหตุ”

สมาชิกทั้งหมดของปาร์ตี้ที่หนึ่งและสองอยู่ในห้องอาหาร

“หากมีความผิดปกติให้รายงานด้วย หากพวกนายกลัวเกินกว่าจะออกไปข้างนอก ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ไว้ฉันจะพยายามพูดคุยกับนายท่านอย่างเต็มที่ให้เอง”

“นี่คุณคิดว่าเรากลัวกันงั้นเหรอ?”

เวคิสพูดขึ้น

“นายน่ะเหรอ?”

“ฉันไม่คิดว่าที่นายพูดมามันตลกเลยนะ”

อีดิสได้ตอบกลับไป

“ปาร์ตี้ที่สองพร้อมหรือยัง?”

ฉันมองไปที่อีดิสแล้วพูดว่า “ข้างหลังเธอ สมาชิกของปาร์ตี้ที่สอง รวมทั้งโรเดอริกและอารอนก็มาแล้วสินะ”

“เราค่อนข้างพร้อมแล้ว ดูเหมือนว่าเราคงต้องร่วมด้วยงั้นเหรอ?”

“คราวนี้พวกเธอจะเข้าร่วมด้วย มันแตกต่างจากชั้นที่ 15”

"เรารู้"

'และแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่อาจมีปาร์ตี้ที่สามร่วมด้วย'

ฉันมองไปรอบๆ เหล่าฮีโร่

“นายท่านจะใช้เวลาในการเชื่อมต่อ หากมีสิ่งใดที่ยังไม่ได้ทำให้ทำ เขียนพินัยกรรมหรืออะไรก็ตามไว้เลย ฉันจะเปิดมันให้เองถ้าเกิดตายขึ้นมา”

“นายคิดว่าเราจะสามารถกลับมาจากภารกิจนี้ได้อย่างปลอดภัยไหม?”

อีดิสพูดกับฉันด้วยสายตาไม่มั่นใจ ฉันยิ้มให้เธอ

“ถ้าเราทำตามหน้าที่ของเราอย่างถูกต้องแหละนะ”

ฉันลุกขึ้นจากที่นั่ง

เป็นสัญญาณว่าให้ทุกคนเริ่มลุกขึ้นทีละคนและแยกย้ายกันไป บางคนไปที่ห้องครัวเพื่อสั่งอะไรอร่อยๆ ในขณะที่บางคนก็ไปที่ที่พักของตน กลุ่มหนึ่งก็มุ่งหน้าไปที่ห้องนั่งเล่นเช่นกัน ท่ามกลางทั้งหมดนี้ มีบางคนกำลังเขียนพินัยกรรมด้วย

“จะเขียนพินัยกรรมจริงๆ เหรอ?”

“อย่าไปสนใจมันเลยน่า” ออลก้าแลบลิ้นออกมา

ออลก้าพับกระดาษอย่างรวดเร็วแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องของเธอ ดูเหมือนเธอตั้งใจจะเขียนมันให้เสร็จในห้องของเธอ ทุกคนในห้องอาหารหายไปหมดภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ฉันพูดกับอารอนซึ่งนั่งเงียบๆ อยู่

“รับรองว่าฉันจะไม่ผิดสัญญา”

อารอนยิ้มและวางหอกไว้ในมือ

“ผมไม่มีเหตุที่จะต้องตายอย่างแน่นอน”

"ดีใจที่ได้ยินแบบนี้"

“จะไปไหนเหรอครับพี่?”

“ฉันจะไปงีบสักพัก”

แน่นอนว่าฉันไม่มีแผนจะทำอะไรสบายๆ แบบนั้นหรอก

ฉันวางแผนที่จะดูข้อมูลอีกครั้งในห้องของฉัน จนกระทั่งนายท่านเชื่อมต่อ

เพราะชั้นที่ 20 อยู่ตรงหน้าเราแล้ว