บทที่ 102 : ก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง (1-2)

บทที่ 102 : ก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง (1-2)

ประตูหลักด้านหน้าจัตุรัสเปิดออก

มันเป็นการเดินทางครั้งใหม่หลังจากผ่านไปนานพอสมควร ซึ่งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่อีดิสมาเข้าร่วมปาร์ตี้ด้วย พวกเราเดินเข้าไปในนั้นทันที

ประตูปิดลง และมีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

[ดันเจี้ยนหลัก ชั้นท้าทายปัจจุบันคือชั้นที่ 8]

[ประตูจะเปิดใน 10 วินาที เตรียมพร้อม!]

'ชั้นที่ 8'

ฉันจำได้

มันเป็นชั้นที่มีก็อบลินไรเดอร์ 27 ตัวปรากฏตัวขึ้น

สนามรบเป็นที่ราบ และต้องขอบคุณออลก้าที่ทำให้ตอนนั้นช่วยพวกเราเอาไว้ได้เยอะ จึงไม่ต้องใช้เวลาต่อสู้นาน

แสงพราวพุ่งออกมาจากกระจกด้านซ้ายของห้อง

เมื่อแสงจางลง สถานที่อันคุ้นเคยก็ปรากฏให้เห็น

ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ

เสียงพื้นดินสั่นสะเทือนจากด้านหลังก็เป็นเสียงที่คุ้นเคยเช่นกัน

ฉันชักดาบและโล่ออกมาพร้อมกับพูดว่า “จำได้ไหมว่านี่คือที่ไหน?”

“ชั้นที่ 8 ครับ”

อารอนถือหอกเล็งไปทางด้านหลังของเขา

เจนน่าเองก็เตรียมลูกธนูของเธอ ออลก้าควบคุมการหายใจของเธออย่างใจเย็น

“ถึงเวลาแสดงสิ่งที่เราฝึกมาแล้ว”

เวลาของเราในระหว่างการประท้วง พวกเราไม่ได้นั่งขี้เกียจอยู่เฉยๆเท่านั้น

เราฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ฝึกการต่อสู้ที่คล้ายกับการต่อสู้จริงในขณะเดียวกันก็รักษาสมดุลในร่างกาย แม้ว่าระดับของเราจะไม่เพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่มีสักวันเดียวเลยที่ผ่านไปอย่างสูญเปล่า

"เอาเลยสิ"

ออลก้าโบกมือ เสื้อผ้าของพัดสะบัดไปมา

ที่นั่นมีก็อบลินไรเดอร์กำลังพุ่งเข้ามาหาเรา

ดวงตาของออลก้าส่องแสงสีฟ้า

【พลิกกลับ!】

“คิ-ย่า?!”

พื้นดินที่อยู่ด้านหน้าก็อบลินพลิกตัวทันที แล้วพุ่งสูงขึ้นไป

ดินโคลนและก้อนหินหมุนวนกวาดล้างพวกก็อบลินไรเดอร์ พวกมันกระจัดกระจายไปทันที สิ่งนี้คือพลังจิตควบคุมของออลก้า

ชึ้บ! ชึ้บ ชึ้บ ชึ้บ ชึ้บ!

เจนน่ายิงธนูพุ่งเข้าใส่พวกมันเหมือนกับรัวกระสุนปืน เวลาเธอหยิบลูกธนูออกจากที่เก็บและขึ้นลูกธนูนั้นไหลลื่นราวกับสายน้ำ มันเป็นผลจากการที่เธอฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด

เป้าหมายคือก็อบลินที่กำลังเข้าใกล้ออลก้า

ลูกธนูเจาะเข้าจุดสำคัญของก็อบลินโดยไม่พลาดแม้แต่ครั้งเดียว

ออลก้ายังคงร่ายเวทย์ต่อไปโดยไม่มีอุปสรรคใดๆ มาขวางเธอ

เวลาที่ใช้ในการร่ายเวทย์นั้นอยู่ที่ประมาณ 10 วินาที

【อิกไนท์!】

ฟู้วววววว!

เปลวไฟระเบิดออกมาจากปลายแขนเสื้อของออลก้า

เปลวไฟนั้นลุกท่วมบรรดาก็อบลินไรเดอร์ที่อยู่ตรงหน้า

ก็อบลินโดนไฟแผดเผาร่างกาย พวกมันดิ้นรนไปมาอยู่ข้างๆ หมาป่าที่พวกมันขี่

หมาป่าได้พุ่งเข้ามา จากนั้นมันก็ลังเลและถอยกลับไป เปลวไฟของออลก้าเผาก็อบลินและหมาป่าหลายตัว จนร่างกายพวกมันบิดเบี้ยวคล้ายกับงูที่กำลังเลื้อย

ศัตรูนั้นบางตาลงไปมาก

ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงก็อบลินและหมาป่าที่ดิ้นไปมาในเปลวเพลิง

“และนี่คือขั้นสุดท้าย”

ฉันจับดาบและพุ่งเข้าโจมตีพวกที่อยู่ข้างหน้า

เปลวไฟกระจายอยู่ใต้เท้าของฉัน แต่มันไม่สำคัญเลย ฉันฝึกการต้านทานเปลวไฟมาแล้ว ฉันฆ่าก็อบลินและหมาป่าทีละตัว บางตัวก็พยายามต่อสู้กลับ แต่ฉันก็บดขยี้มันอย่างง่ายดาย อารอนก็เข้าร่วมด้วยในภายหลัง

ฉันจ้วงแทงดาบของฉันไปที่ด้านหลังของก็อบลินที่กำลังหลบหนี

มันจบแล้ว

[ผ่านด่าน!]

['อารอน(★)'  'ออลก้า(★★★)' เลเวลอัพ!]

[รางวัล – 3,000ทองคำ  หนังหมาป่า]

[ฮีโร่ยอดเยี่ยม – 'ออลก้า(★★★)']

การต่อสู้สิ้นสุดลง

ฉันเช็ดเลือดออกจากดาบ

“…พวกนายพาฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย?”

อีดิสพึมพำด้วยน้ำเสียงท้อแท้

ฉันยิ้มโดยไม่พูดอะไรและเดินออกมาจากรอยแยกของมิติและเวลา

ครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด

ย้อนกลับไปตอนนั้น ฉันโดนพวกก็อบลินแทงใส่หลายบาดแผล

ความเร็วในการยิงธนูของเจนน่าไม่ได้เร็วพอที่จะยับยั้งพวกก็อบลิน  ส่วนออลก้าจอมดื้อรั้นกว่าจะร่ายเวทย์ไฟเสร็จก็ใช้เวลากว่าหนึ่งนาที ทั้งยังตกเป็นเป้าหมายได้ง่ายอีก แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันแตกต่างออกไป พวกเขาต่อสู้ได้ดีมากขึ้น ผลก็คือก็อบลินไรเดอร์ทั้ง 27 ตัวถูกจัดการโดยไม่สามารถโจมตีพวกเราได้แม้แต่ครั้งเดียว

“ฉันต้องเพิ่มความแข็งแกร่งมากกว่านี้”

อีดิสยังไม่ได้ปรับตัวเข้ากับปาร์ตี้ของเราอย่างเต็มที่ แต่เธอก็มีสัญชาตญาณที่ยอดเยี่ยม ดังนั้นเมื่อเราต่อสู้ด้วยกัน เธอก็รู้บทบาทของเธอได้เองตามธรรมชาติ

[โรเดอริก อาเชอร์ ดีก้า!]

ทันทีที่ปาร์ตี้ที่ 1 กลับมาที่ห้องรอ ไอเซลล์ก็เรียกหาสมาชิกของปาร์ตี้ที่ 2 ทันที

โรเดอริกและอีกสองคนออกมาที่จัตุรัส ดูเหมือนว่าปาร์ตี้ที่ 2กำลังพยายามเพิ่มระดับของตัวเองเช่นกัน

อีดิสส่ายศีรษะอย่างลังเลแล้วเดินเข้าไปหาปาร์ตี้ที่ 2

ฉันถามอีดิสว่า

“จะเข้าไปสองรอบติดเลยเหรอ?”

“สองครั้งเหรอ? เมื่อกี้ฉันยังไม่ได้จัดการแม้แต่ตัวเดียวเลยนะ”

อีดิสยิ้มอย่างขมขื่น

จากนั้นเมื่อมองดูท้องฟ้า เธอก็กระซิบอะไรบางอย่าง

['อีดิส (★★★)' ต้องการเข้าร่วม 'ปาร์ตี้ที่ 2']

ในไม่ช้า ตำแหน่งของอีดิสก็ได้เปลี่ยนไปอยู่ปาร์ตี้ที่ 2

เธอคงต้องมีชีวิตที่ยุ่งวุ่นวายมากกับการสลับกันระหว่างปาร์ตี้ที่ 1 และปาร์ตี้ที่ 2

รอยแยกของมิติและเวลาปิดตัวลงหลังปาร์ตี้ที่ 2 เดินเข้าไป

“วันนี้เสร็จแล้วใช่ไหม? การใช้เวทมนตร์ทำให้ฉันหมดแรงไปเยอะเลย”

ออลก้ายืดตัวและหาว

เมื่อมองดูเจนน่าและอารอน เธอจึงพูดว่า

“เธอสองคนจะทำอะไรต่อเหรอ?”

“เราจะไปฝึกซ้อมต่อ เพราเรากำลังจะไปถึงชั้นที่ 15 แล้ว”

“ดูเหมือนพวกเธอจะไม่เหนื่อยกันเลยนะ”

ออลก้าถอนหายใจและเดินไปยังที่พัก

ฉันคว้าแขนเสื้อของออลก้าเอาไว้

“นายมีอะไรอีก?”

"มันยังไม่จบซะหน่อย"

“นายวางแผนที่ปีนหอคอยต่อเหรอ? คิดว่าการใช้เวทย์มนตร์เป็นเรื่องง่ายหรือไง?”

"ไม่ต้องกังวล เธอจะไม่ได้ใช้เวทย์มนตร์ของเธอเยอะนักหรอก”

“ฉันไม่เชื่อ นายเคยหลอกฉันมาก่อน”

ฉันลากออลก้าที่บูดบึ้งไปที่สนามฝึกซ้อม

มีบางอย่างที่ฉันต้องทำ ซึ่งควรจะทำทันทีที่มีนักเวทย์เข้ามาในห้องรอ ทว่าตอนนี้มันเลยกำหนดไปนานมากแล้ว

"ไอเซลล์"

[ว่าไงคะ?]

“ฉันต้องทำการวิจัย”

[อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ!]

ไอเซลล์พยักหน้าแล้วหายไป

จากนั้นเคล็ดลับก็ปรากฏขึ้น

[นายท่าน มีฮีโร่ที่ทำการวิจัยได้]

[ลองเริ่มการวิจัยดูไหม? ผลการวิจัยที่ตัวละครทำขึ้นจะเป็นรากฐานสำหรับสิ่งต่างๆ ในห้องรอ!]

นายท่านแตะแผงควบคุมขึ้นมา และแตะต่อไปที่การวิจัย

ฉันพาออลก้าเข้าไปด้วย

ประตูที่นำไปสู่โถงเวทย์ได้เปิดออก