บทที่ 55 - เด็กหนุ่มภาษาต่างดาว

บทที่ 55 - เด็กหนุ่มภาษาต่างดาว

"แม่งเอ๊ย! ไปหาป้าแกสิ!"

ในขณะที่เหลียงซงกำลังมองภาพเด็กหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ดูเหมือนจะโบยบินไปตามสายลมอย่างอิสระเสรี แต่ในความเป็นจริง เหลียงป๋อกำลังจ้องมองข้อความที่แท็กหาเขารัวๆ ในกลุ่มห้อง แล้วก็ต้องหลุดสบถคำทักทายอันไพเราะสไตล์ซีกโลกซอมบี้ออกมา

เขานิ้วคีบการ์ดจดหมายตอบรับแกว่งไปมาอย่างไม่ใส่ใจนัก ตอนแรกเขาตั้งใจจะไปที่บริษัทไป๋เหวินเอนเตอร์เทนเมนต์ แต่เสียงมือถือที่สั่นไม่หยุดทำให้เขาต้องหยิบขึ้นมาดู ถึงได้เห็นว่าเป็นกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นเก่าของร่างเดิม

แท็กหาเขาเป็นวงกว้าง สงสัยพอเห็นว่าเขาไม่ตอบสักที ก็เลยเปลี่ยนมาแท็กหาแบบทักแชทส่วนตัวแทน

ถึงแม้เรื่องที่เขาไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของตระกูลเหลียงจะทำให้หลายคนสนุกปากและแอบสมน้ำหน้าอยู่บ้าง แต่ตระกูลไป๋ก็ไม่ใช่ไก่กาที่ไหน

ถึงจะอุ้มสลับตัวกันจริง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าตอนนี้ใครหน้าไหนจะมารังแกเหลียงป๋อได้ง่ายๆ

เหลียงป๋อไม่ได้กลัวเลยสักนิดว่าตัวเองจะเสียเปรียบถ้าต้องไปเจอกับคนพวกนั้น ต่อให้ไอ้พวกนั้นมันกล้าทำอะไรเขาจริงๆ มีหรือที่เขาจะจัดการกับไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืนแค่นี้ไม่ได้? แต่ที่ทำให้เขาสติแตกก็คือข้อความหนึ่งที่เขาเพิ่งจะเห็น...

【king: ลูกพี่ เราเจอตัวไป๋ฮ่าวแล้วนะ ที่ลูกพี่เคยบอกไงว่า ถ้าเจอไอ้หมอนี่ที่ไหนให้จับตัวมันไว้ก่อน ตอนนี้พวกเราจับตัวมันไว้แล้วนะ ลูกพี่รีบมาเลย!】

เหลียงป๋อที่เพิ่งจะก้าวเท้าออกจากบ้านตระกูลเหลียง : "..."

【ป๋อ♣เด็กหนุ่มผู้ก้าวพลาด: แกว่าไงนะ? พูดใหม่อีกทีซิ?】

【king: ก็พวกเราจับตัวไป๋ฮ่าวไว้แล้วไง! โชคดีนะที่ไอ้หมอนี่ไม่ได้อยู่กับคนของตระกูลเหลียง ไม่งั้นคงยุ่งยากกว่านี้เยอะ บังเอิญชะมัด ห้องของพวกมันก็จัดงานอยู่ห้องข้างๆ เรานี่เอง จับตัวได้ง่ายๆ เลย!】

【ป๋อ♣เด็กหนุ่มผู้ก้าวพลาด: !】

【ป๋อ♣เด็กหนุ่มผู้ก้าวพลาด: ปล่อยมัน! ปล่อยมันเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย!】

เหลียงป๋อแทบอยากจะติดปีกบินไปแจกมะเหงกไอ้พวกปัญญาอ่อนนั่นซะเดี๋ยวนี้ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย?! ที่ร่างเดิมกล้าทำเรื่องแบบนี้ก็เพราะตอนนั้นยังไม่รู้ความจริงเรื่องตระกูลเหลียงกับตระกูลไป๋ไง ไม่ว่าจะทำเรื่องวุ่นวายแค่ไหนมันก็ดูเป็นแค่การเล่นซนของเด็กๆ แต่ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้วโว้ย!

【king: ?】

ชื่อจริงของ king คือ หวังตง ที่บ้านค่อนข้างมีฐานะ แต่ไม่มีอำนาจอะไร ก็เป็นเด็กวัยรุ่นวัยต่อต้านเหมือนกับร่างเดิมนั่นแหละ จะว่าไปแล้ว ในกลุ่มเล็กๆ นี้ หวังตงต่างหากที่ทำตัวเป็นหัวหน้ามาตลอด แต่ก็ต้องยอมจำนนให้กับร่างเดิม ถึงแม้ร่างเดิมจะต่อยตีไม่เก่ง แต่พ่อของเขาดันทั้งรวยทั้งมีอำนาจนี่นา!

หวังตงเห็นว่าเหลียงป๋อเป็นพวกหัวอ่อน ก็เลยคิดจะใช้ประโยชน์จากเขา

เขาคอยประจบประแจงยกยอปอปั้นเหลียงป๋อ ก็เพื่อหวังจะอาศัยบารมีคุณชายเล็กตระกูลเหลียง เป็นบันไดไต่เต้าสู่อำนาจของครอบครัวตัวเอง

บ้านเขามีเงินมากพอแล้ว ขาดก็แต่โอกาสที่จะทำให้ได้ทั้งเงินและอำนาจมาครอบครอง เหลียงป๋อจึงเป็นเป้าหมายที่ตอบโจทย์ที่สุด แต่น่าเสียดายที่ดันเกิดเรื่องอุ้มสลับตัวขึ้นซะก่อน

ยังดีที่ตอนนี้เหลียงป๋อไปอยู่ตระกูลไป๋ สถานะก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร เขาก็ยังสามารถดำเนินตามแผนเดิมต่อไปได้ แถมเรื่องนี้เหลียงป๋อก็เป็นคนสั่งให้พวกเขาทำเอง ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คนที่ต้องรับกรรมก็ไม่ใช่พวกเขาอยู่ดี

หวังตงคิดอะไรอยู่ เหลียงป๋อไม่อาจล่วงรู้ได้ เขาคิดว่าอีกฝ่ายเป็นแค่ลูกน้องของร่างเดิมจริงๆ

【ป๋อ♣เด็กหนุ่มผู้ก้าวพลาด: จะมัวชักช้าอยู่ทำไมวะ?! ฟังฉันนะ ปล่อยคนไปซะ!】

ปลายสายคงคาดไม่ถึงว่าเหลียงป๋อจะใช้คำพูดแบบนี้

เงียบไปพักหนึ่ง ถึงได้ตอบกลับมาว่า 【king: ก็ได้】

แต่ยังไม่ทันที่เหลียงป๋อจะได้ถอนหายใจโล่งอก ผ่านไปไม่ถึงนาที หวังตงก็ส่งข้อความมาอีก 【king: มันบอกว่าอยากเจอหน้าลูกพี่ ถ้าไม่ได้เจอก็จะไม่ยอมกลับ ยังไงซะลูกพี่ก็เป็นคนสั่งจับมันมา】

【ป๋อ♣เด็กหนุ่มผู้ก้าวพลาด: ...】

【ป๋อ♣เด็กหนุ่มผู้ก้าวพลาด: บัดซบ!】

(จบแล้ว)