บทที่ 21 มาถึงในวินาทีสุดท้าย ซาสึเกะ ปะทะ กาอาระ!

ฝูงชนแตกตื่น!

เสียงเชียร์ดังกึกก้องกัมปนาทราวกับคลื่นยักษ์สึนามิ แทบจะพัดหลังคาสนามให้ปลิวไป!

"นารูโตะ! นารูโตะ! นารูโตะ!"

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตะโกนเรียกชื่อนั้น

ไอ้คนห่วยแตกที่ครั้งหนึ่งเคยถูกทุกคนรังเกียจ บัดนี้ได้กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในวันนี้ ในวินาทีนี้!

เขาเอาชนะอัจฉริยะที่ได้รับการยอมรับด้วยวิธีที่เหลือเชื่อที่สุด!

บนอัฒจันทร์ผู้ชม…

ปากของเท็นเท็นอ้ากว้างเป็นรูปตัว “O” หุบไม่ลงอยู่นาน

เธอเผลอบีบแขนของร็อค ลี แรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"ลี… เขา… เขาชนะแล้วเหรอ?"

"อืม เขาชนะแล้ว"

เสียงของร็อค ลี ยังคงสงบนิ่ง แถมยังแฝงความขี้เกียจอยู่หน่อย ๆ ด้วยซ้ำ

ทว่าในใจ เขากำลังบ่นอุบ

"ให้ตายเถอะ ไอเทมโกงนี่มันไร้สาระชะมัด"

"ลอบโจมตีจากใต้ดินเนี่ยนะ? นี่คือสิ่งที่นินจาควรทำงั้นเหรอ?"

"สมแล้ว การพยายามใช้เหตุผลกับตัวเอกก็คือความไร้เหตุผลขั้นสุด ถึงเนจิจะเก่งขึ้น แต่ออร่าตัวเอกก็ยังทำให้ชนะด้วยวิธีเดิมเป๊ะ"

เขามองดูเจ้าเด็กผมเหลืองในสนามที่กำลังชูสองนิ้วให้ทุกคนอย่างบื้อ ๆ แล้วเบ้ปาก

ไอ้สิ่งที่เรียกว่าความตั้งใจจะทำลายโชคชะตา…

พูดตรง ๆ มันก็แค่การแข่งกันว่าไอเทมโกงของใครเจ๋งกว่าไม่ใช่หรือไง?

"น่าเบื่อชะมัด"

ร็อค ลี หาววอด

การต่อสู้แบบนี้ เหมือนเด็กเล่นขายของ ทำเอาเขาง่วงนอนเลย

สิ่งที่เขาสนใจมากกว่าคืออีกเรื่องหนึ่งต่างหาก

สายตาของเขากวาดมองที่นั่งวีไอพีอย่างแนบเนียน

ชายคนที่สวมหนัง “คาเสะคาเงะ” นั่น โอโรจิมารุ

"การแสดงหลักใกล้จะเริ่มแล้วใช่ไหมเนี่ย?"

"ถ้าไม่รีบเริ่ม โควตา ‘ออกกำลังกาย’ ของฉันวันนี้คงไม่ถึงเป้าแน่"

…

นินจาแพทย์รีบเข้ามาในสนามและหามเนจิที่หมดสติออกไป

หลังจากได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้น นารูโตะก็เดินกะเผลกออกจากสนาม ได้รับการปฏิบัติราวกับวีรบุรุษ

ไม่นาน ชิรานุอิ เก็นมะ ก็เดินกลับมาที่กลางสนามอีกครั้ง

เขาเหลือบมองรายชื่อการประลอง คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น

"คู่ต่อไป!"

"อุจิวะ ซาสึเกะ ปะทะ กาอาระ!"

ตูม!

ทันทีที่ประกาศคู่นี้ บรรยากาศทั่วทั้งสนามก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง!

คนหนึ่งคือเด็กกำพร้าจากตระกูลอันดับหนึ่งของโคโนฮะ ตระกูลอุจิวะ และเป็นอัจฉริยะระดับท็อปที่ทุกคนยอมรับ!

ส่วนอีกคนคืออาวุธลึกลับจากหมู่บ้านซึนะ สัตว์ประหลาดที่สังหารคู่ต่อสู้ในพริบตาด้วยวิธีที่โหดเหี้ยมในการสอบรอบคัดเลือก!

การปะทะกันของยอดฝีมือ!

นี่คือการประลองที่ทุกคนรอคอยมากที่สุดในรอบสุดท้ายอย่างแน่นอน!

สายตาทุกคู่เริ่มสอดส่ายมองไปทั่วสนาม

กาอาระ เด็กหนุ่มผมแดงสะพายน้ำเต้ายักษ์ ปรากฏตัวเงียบ ๆ ในสนามเรียบร้อยแล้ว

เขายืนกอดอก สีหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตากลับแฝงไปด้วยความบ้าคลั่งกระหายเลือด

แค่ยืนอยู่ตรงนั้น เขาก็แผ่รังสีอำมหิตที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะออกมาแล้ว

แต่ว่า…

อุจิวะ ซาสึเกะ อยู่ไหนล่ะ?

เขาอยู่ไหน?

ผ่านไปหนึ่งนาที

ผ่านไปห้านาที

ผ่านไปสิบนาที

ซาสึเกะก็ยังไม่ปรากฏตัว

"เกิดอะไรขึ้น?"

"เขาสละสิทธิ์เหรอ?"

"คงไม่ได้กลัวจนหนีไปหรอกนะ?"

เสียงกระซิบกระซาบดังกระหึ่มไปทั่วอัฒจันทร์ผู้ชม

ในที่นั่งวีไอพี "คาเสะคาเงะ" พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"การประลองคู่นี้น่าจะเป็นสิ่งที่ไดเมียวของแต่ละแคว้นและนินจาที่มีภารกิจตั้งตารอคอยมากที่สุด ในเมื่อไม่เห็นเขาในพิธีเปิด เขาก็น่าจะอยู่ที่สนามสอบแล้วนี่นา"

สีหน้าของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ค่อนข้างดูไม่ได้

ต้องเผชิญกับแรงกดดันมหาศาล เขาเอ่ยเสียงต่ำ "ถ้าเขายังไม่มา เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตัดสิทธิ์เขา"

ทีนี้ กลายเป็นว่า "คาเสะคาเงะ" ต่างหากที่คอยแนะนำให้รออีกหน่อย; ต้องบอกเลยว่ามันดูเป็นละครฉากใหญ่จริง ๆ

พวกเขารอจนถึงวินาทีสุดท้ายแต่เขาก็ไม่โผล่มา พวกเขาจึงต้องประกาศเริ่มการประลองคู่ต่อไปก่อน

ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม; ชิกามารุยอมแพ้เพราะจักระไม่พอ แต่ผลงานของเขาก็น่ายกย่อง สมกับเป็นตระกูลนาราที่ต่อสู้ด้วยมันสมองจริง ๆ

แม้หลังจากนั้น การต่อสู้ระหว่างซาสึเกะกับกาอาระก็ยังถูกเลื่อนออกไป ในที่สุด เมื่อหมดเวลา ชิรานุอิ เก็นมะ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องประกาศ

"สำหรับการประลองคู่สุดท้าย เนื่องจากหมดเวลาแล้ว…"

ทันใดนั้นเอง!

ฟุ่บ!

พายุลูกหนึ่งพัดกรรโชก!

ร่างสองร่างราวกับภูตผี จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นกลางสนามท่ามกลางใบไม้ที่หมุนวน!

คนหนึ่งคือคาคาชิตาเดียวจอมขี้เกียจ

ส่วนอีกคนคือ อุจิวะ ซาสึเกะ ที่ทุกคนตั้งตารอคอย!

"โทษทีนะ พอดีเจอเรื่องยุ่งยากระหว่างทางก็เลยมาสายน่ะ"

คาคาชิยังคงทำหน้าเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน

แต่ซาสึเกะดูแตกต่างจากเมื่อหนึ่งเดือนก่อนอย่างสิ้นเชิง!

เขาเปลี่ยนมาใส่ชุดสีดำ สีหน้าเย็นชาและแววตาคมกริบราวกับใบมีด!

ทั่วทั้งร่างแผ่ออร่าอันทรงพลังออกมาอย่างชัดเจน!

"โอ้ววว! เขามาแล้ว!"

"ซาสึเกะคุงล่ะ!"

"เท่สุด ๆ ไปเลย!"

เสียงกรี๊ดของซากุระและอิโนะดังก้องไปทั่วสนาม

ร็อค ลี หรี่ตาลง

เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่มีวันจบลง

นี่เป็นเพียงบทนำสุดท้ายก่อนที่สงครามจะมาเยือนเท่านั้น

…

"นายชื่ออะไรล่ะ!"

ชิรานุอิ เก็นมะ เบ้ปากถาม

ราชาแห่งการเก๊กแค่หันหน้าไปมองด้วยสายตาเรียบเฉย

"อุจิวะ ซาสึเกะ!"

เขายังมีเวลาไปถามนารูโตะด้วยซ้ำว่าชนะการประลองคู่แรกหรือเปล่า

จุ๊ จุ๊ จุ๊ การเก๊กของเจ้านี่ให้ 99 คะแนนเลย หักหนึ่งคะแนนข้อหาเก๊กเกินเบอร์เดี๋ยวจะเหลิง

จากนั้นซาสึเกะก็มองไปที่กาอาระ; กาอาระเผยรอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัวและค่อย ๆ เดินลงมาที่สนาม

ร็อค ลี มองดูพวกเขา; แผนการสมคบคิดกำลังจะถูกเปิดเผยแล้ว เขาอยากรู้ว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เตรียมตัวมายังไงในครั้งนี้

หลังจากคาคาชิกลับไปที่อัฒจันทร์ เขาก็ทักทายไก และหลังจากทักทายกันพอหอมปากหอมคอ พวกเขาก็มองลงไปที่สนามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

จู่ ๆ กาอาระก็กุมหัวและพึมพำกับตัวเอง ดูเหมือนจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

ซาสึเกะเปิดฉากด้วยดาวกระจาย ส่วนกาอาระแค่กอดอกและรับมือด้วยร่างแยกทราย

ทันใดนั้น ซาสึเกะก็หายตัวไป

ร่างของเขาทิ้งภาพติดตาไว้ตรงจุดที่เขาเคยยืนอยู่!

"เร็วมาก!"

"มองไม่ทันเลย!"

ผู้ชมร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ

แม้แต่สายตาที่นิ่งเฉยของกาอาระก็ยังมีแวววูบไหวให้เห็น!

ทรายของเขากลับตามความเร็วของคู่ต่อสู้ไม่ทัน!

ปัง!

ซาสึเกะเตะเข้าที่หน้าของกาอาระอย่างจัง!

กาอาระกระเด็นไป และเกราะทรายบนตัวเขาก็มีรอยร้าว!

"อะไรกัน?!"

คันคุโร่และเทมาริลุกพรวดขึ้นมา สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

นี่ใช่กาอาระผู้มีพลังป้องกันสมบูรณ์แบบจริง ๆ เหรอ?

เขาถึงกับ… ถูกคนเตะกระเด็นเนี่ยนะ?

"เป็นอะไรไป มีแรงแค่นี้เองเหรอ?"

ซาสึเกะร่อนลงพื้นและมองกาอาระอย่างเย็นชา

"ฉันจะกะเทาะเกราะนั่นออกให้หมดเลย!"

จากนั้นเขาก็เปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็ว คล้ายกับวิชากายาของลีน้อยมาก; สมกับเป็นอัจฉริยะแห่งตระกูลอุจิวะจริง ๆ

ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่อง กาอาระถูกอัดจนต้องลงไปคุดคู้อยู่กับพื้น

เขาสร้างทรงกลมทรายขึ้นมาห่อหุ้มตัวเองไว้ทันที และประสานอินอย่างต่อเนื่องภายใต้การป้องกันนั้น

ซาสึเกะพยายามจะรีบโจมตีให้จบ แต่กลับกลายเป็นฝ่ายบาดเจ็บเสียเอง; เขาเปิดใช้งานเนตรวงแหวนทันที ดูมีท่าทีลังเล

เขารู้ว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว จึงตีลังกาขึ้นไปบนกำแพงอย่างรวดเร็วและประสานอินด้วยความเร็วสูง

แสงสายฟ้าเจิดจ้าเริ่มสว่างวาบขึ้นในมือของเขา!

จิ๊ จิ๊ จิ๊...!

เสียงนกร้องนับพันตัวดังก้องไปทั่วสนาม!

จักระธาตุสายฟ้าอันรุนแรงทำให้แม้อากาศยังสั่นสะเทือน!

"พันปักษา!"

นี่คือคาถานินจาที่สามารถทะลวงได้ทุกสิ่ง มีตำนานเล่าขานว่าสามารถตัดได้แม้กระทั่งสายฟ้า!

แววตาของกาอาระเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

จากเย็นชากลายเป็นคลั่งไคล้ และกระหายเลือด!

เขาสัมผัสได้!

ภัยคุกคามแห่งความตายที่น่าตื่นเต้นนั่น!

"ท่านแม่… กำลังกระหายเลือดของแก!"

น้ำเต้าบนหลังของเขาเริ่มสั่นอย่างรุนแรง!

ทรายพุ่งทะลักออกมาราวกับกระแสน้ำ!

พันปักษาของซาสึเกะทะลวงผ่านการสกัดกั้นของทรายและฟันเข้าใส่การป้องกันทรายที่ห่อหุ้มกาอาระไว้โดยตรง

กาอาระได้รับบาดเจ็บและเข้าสู่โหมดสัตว์หางครึ่งร่างทันที; กรงเล็บของชูคาคุพุ่งเข้าหาซาสึเกะ และดวงตาราวกับเหรียญทองแดงก็จ้องมองซาสึเกะผ่านรูที่ถูกตัดเปิด

แต่หลังจากนั้น ทรงกลมทรายของกาอาระก็สลายไป และเขาก็กลับคืนสู่สภาพปกติ