บทที่ 20 การสอบเริ่มขึ้น โชคชะตาที่มิอาจทำลาย!
บทที่ 20 การสอบเริ่มขึ้น โชคชะตาที่มิอาจทำลาย!
บทที่ 20 การสอบเริ่มขึ้น โชคชะตาที่มิอาจทำลาย!
การสอบจูนินรอบสุดท้ายมาถึงแล้วในที่สุด
ทั่วทั้งโคโนฮะคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
คลื่นฝูงชนหลั่งไหลมารวมกัน ดึงดูดสายตานับหมื่นคู่ให้จับจ้อง
การ “ฝึกฝนประจำวัน” อันแสนโหดร้ายที่ลานฝึกที่ 3 ก็ได้สิ้นสุดลงเสียที
เมื่อร็อค ลี ผลักประตูเปิดออกด้วยความรู้สึกสดชื่น เท็นเท็นก็ยืนรออยู่ข้างนอกแล้ว
เด็กสาวเปลี่ยนมาใส่ชุดกี่เพ้าสีชมพูตัวใหม่เอี่ยม มัดผมแกละสองข้างทำให้เธอดูมีเสน่ห์และน่ารัก เธอดูตั้งใจแต่งตัวมาเป็นพิเศษ
“ลี นายพร้อมหรือยัง? ไปเชียร์เนจิด้วยกันเถอะ”
เธอมองร็อค ลี ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความ… พึ่งพาอาศัย ซึ่งแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ตัว
ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอทำตัวเหมือนพยาบาลสนาม มารายงานตัวตรงเวลาทุกวันเพื่อดูผู้ชายสองคนนี้ “ทรมาน” กันและกันด้วยวิธีที่ป่าเถื่อนและดิบเถื่อนที่สุด
เธอเคยเห็นเนจิถูกอัดจนเลือดอาบ และเคยเห็นร็อค ลี ล้มพับเหมือนตุ๊กตาผ้าขี้ริ้วหลังจากถูกสกัดจุด
แต่ผลลัพธ์ก็ลงเอยแบบเดิมเสมอ
เนจิจะถูกหามลงเปลพยาบาล
ส่วนร็อค ลี จะปัดฝุ่น ลุกขึ้นยืน และฉีกยิ้มกว้างให้เธอ
“ไปกันเถอะ”
เสียงของร็อค ลี ขัดจังหวะความคิดของเธอ
เขายังคงใส่ชุดจั๊มสูทสีเขียว คิ้วหนา ตาโต และมีรอยยิ้มซื่อ ๆ เหมือนเดิม
แต่เท็นเท็นรู้สึกว่ามีบางอย่างในตัวเขาที่ดูเปลี่ยนไป
ดวงตาคู่นั้นมันสงบนิ่งเกินไป
สงบนิ่ง… ราวกับสระน้ำที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง
…
ภายในสนามสอบ เสียงอึกทึกดังสนั่นหวั่นไหว
บรรยากาศพุ่งถึงขีดสุด
บนอัฒจันทร์ผู้ชมเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติจากทั่วทุกสารทิศ รวมถึงไดเมียวของแต่ละแคว้นด้วย
ในที่นั่งวีไอพี
โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น นั่งเคียงข้างกับคาเสะคาเงะ
ทว่า ไม่มีใครล่วงรู้เลย
ว่าภายใต้ผิวหนังของ “คาเสะคาเงะ” ผู้นี้ มีงูพิษที่กำลังรอขย้ำเหยื่อซ่อนอยู่
“ท่านโฮคาเงะ ท่านมีคนเก่ง ๆ อยู่ที่นี่เยอะเลยทีเดียวนะครับ”
“คาเสะคาเงะ” หัวเราะเสียงแหบพร่า สายตากวาดมองผู้เข้าสอบด้านล่างทีละคน
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ยังคงสีหน้าเรียบเฉย แต่หัวใจของเขากลับดิ่งวูบ
มาแล้วสิ
สิ่งที่เขากังวลที่สุดกำลังจะเกิดขึ้นจนได้
สายตาของเขาเหลือบมองไปยังมุมหนึ่งของอัฒจันทร์ผู้ชมโดยสัญชาตญาณ
ร่างสีเขียวนั้นกำลังโบกไม้โบกมือด้วยสีหน้า “เลือดร้อน” เชียร์เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ในสนาม
“เนจิ! พยายามเข้านะ! แผดเผาด้วยเปลวเพลิงแห่งวัยหนุ่มสาวสิ!”
ร็อค ลี ตะโกนเสียงดังสุดเสียง
เท็นเท็นที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกอายเล็กน้อยจึงดึงชายเสื้อของเขาไว้
แต่ลึก ๆ แล้ว หัวใจของร็อค ลี กลับสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์แบบ
“การแสดงละครนี่มันเหนื่อยจริง ๆ”
“แต่มันก็น่าสนุกดีเหมือนกันแฮะ”
สายตาของเขาหยุดลงที่ฮิวงะ เนจิ กลางสนาม
ครึ่งเดือนแห่งการซ้อมรบแบบนรกแตก
ไอ้คนที่เรียกตัวเองว่าอัจฉริยะคนนี้แข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ
ไม่ว่าจะเป็นการควบคุมจักระหรือพลังของมวยอ่อน ล้วนเหนือกว่าตัวเขาในไทม์ไลน์ของเนื้อเรื่องต้นฉบับอย่างเทียบไม่ติด
แต่ว่า…
เขาจะทำลายออร่าตัวเอกของนารูโตะได้งั้นเหรอ?
ร็อค ลี แอบสงสัยในใจ
“โชคชะตา?”
“โชคชะตาบ้าบออะไรล่ะ”
“โชคชะตาของฉันคือการเกษียณต่างหาก! ใครก็ห้ามมาขวาง!”
ตอนนั้นเอง ผู้คุมสอบ ชายที่คาบเข็มเซ็มบงไว้ในปาก...ชิรานุอิ เก็นมะ ก็ก้าวออกมาข้างหน้า
“การประลองคู่แรก! อุซึมากิ นารูโตะ ปะทะ ฮิวงะ เนจิ!”
“เริ่มได้!”
ฟุ่บ!
สิ้นเสียงคำประกาศ เนจิก็ขยับตัว!
เขาเร็วมาก!
เขากลายเป็นสายฟ้าสีขาว พุ่งเข้าประชิดตัวนารูโตะในพริบตา!
“อ่อนหัดเกินไปแล้ว”
ดวงตาของเนจิเย็นเยียบขณะที่เขาซัดฝ่ามือออกไป!
ปัง!
นารูโตะถูกแรงกระแทกซัดจนปลิว ล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างแรง
“นายมีปัญญาแค่นี้เองเหรอ? ไอ้คนห่วยแตก”
น้ำเสียงของเนจิเต็มไปด้วยความรู้สึกเหนือกว่าอย่างสูงส่ง
“ความฝันที่จะเป็นโฮคาเงะของนาย มันก็แค่ฝันกลางวันของคนโง่เท่านั้นแหละ”
“โชคชะตาของคนเรามันถูกกำหนดตายตัวมาตั้งแต่เกิดแล้ว!”
อัฒจันทร์ผู้ชมส่งเสียงฮือฮา
“เก่งจังเลย! เด็กจากตระกูลฮิวงะคนนั้น!”
“เจ้าเด็กหัวเหลืองนั่นไม่ใช่คู่มือเลยสักนิด!”
ซากุระกอดอก ท่าทางดูจนใจ
“ให้ตายสิ เจ้านี่ไม่พัฒนาขึ้นเลยสักนิด”
มีเพียงร็อค ลี เท่านั้นที่มองเห็นทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง
ฝ่ามือเมื่อกี้นี้ เนจิยั้งมือเอาไว้
ไม่อย่างนั้น นารูโตะคงได้ลงไปนอนนับดาวถาวรแล้ว
“หึ ยังอ่อนหัดอยู่แฮะ”
ร็อค ลี เบ้ปาก
“การใจอ่อนกับศัตรูก็คือการทำร้ายตัวเองนะ เนจิ เอ๋ย เนจิ ตอนซ้อมรบกับฉันนายไม่เคยแสดงจุดอ่อนนี้ออกมาเลยนี่นา”
เขารู้ดีแก่ใจ
ความหยิ่งยโสของเนจิไม่ยอมให้เขาเอาชนะด้วยการลอบโจมตีหรือการใช้พลังที่เหนือกว่าเข้าข่มอย่างง่ายดายหรอก
สิ่งที่เขาต้องการคือการบดขยี้เจตจำนงของนารูโตะให้แหลกสลายต่างหาก!
เพื่อให้เจ้านั่นยอมรับการมีอยู่ของ “โชคชะตา” จากก้นบึ้งของหัวใจ!
ในสนาม
เป็นไปตามคาด นารูโตะดีดตัวลุกขึ้นมายืนอีกครั้ง
“หุบปากไปเลย!”
“คาถาแยกเงาพันร่าง!”
ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง!
ร่างแยกของนารูโตะนับร้อยกระจายเต็มสนามในพริบตา
“โอ้ววว!!”
ผู้ชมเดือดพล่านด้วยความตื่นเต้น!
“ลุยเลย! นารูโตะ!”
เมื่อมองดูร่างแยกของนารูโตะที่เต็มสนาม รอยยิ้มเย็นชาเหยียดหยามก็ปรากฏบนริมฝีปากของเนจิ
“เปล่าประโยชน์น่า”
“ต่อหน้าเนตรสีขาวของฉัน ร่างจริงของนายไม่มีที่ซ่อนหรอก!”
ร่างกายของเขาเริ่มหมุนด้วยความเร็วสูง!
“มวยอ่อนแปดทิศ คลื่นสวรรค์!”
ทรงกลมป้องกันสมบูรณ์แบบที่เกิดจากจักระขยายตัวอย่างรุนแรง!
ร่างแยกเงาที่พุ่งเข้ามาใกล้ทั้งหมดถูกกระแทกกลับไปในพริบตา กลายเป็นควันสีขาวพวยพุ่ง
“อะไรกัน?!”
ม่านตาของนารูโตะหดเกร็ง
“จบกันแค่นี้แหละ”
เสียงของเนจิราวกับภูตผี จู่ ๆ ก็ดังขึ้นข้างหูนารูโตะ
เขาหาร่างจริงเจอแล้ว!
“มวยอ่อนแปดทิศ หกสิบสี่ฝ่ามือ!”
สองฝ่ามือ!
สี่ฝ่ามือ!
แปดฝ่ามือ!
สิบหกฝ่ามือ!
สามสิบสองฝ่ามือ!
หกสิบสี่ฝ่ามือ!
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!
เสียงกระแทกรัวเร็วหลอมรวมเป็นเสียงเดียว!
จุดจักระสำคัญทั้งหกสิบสี่จุดของนารูโตะถูกปิดตายในพริบตา!
การไหลเวียนของจักระภายในร่างกายหยุดนิ่งสนิท!
“อั่ก...”
นารูโตะกระอักเลือดคำโต ล้มตึงลงมาราวกับว่าวสายป่านขาด
ทั่วทั้งสนามตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า
ทุกคนตกตะลึงกับฉากนี้จนพูดไม่ออก
แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
ฮิวงะ เนจิ!
อัจฉริยะจากตระกูลสาขาฮิวงะคนนี้แข็งแกร่งถึงระดับนี้เชียวหรือ!
“เห็นหรือยัง?”
เนจิเดินเข้าไปหานารูโตะที่นอนกองอยู่บนพื้น มองลงมาจากเบื้องบน
“นี่คือช่องว่างที่ไม่อาจก้าวข้ามได้ระหว่างนายกับฉัน”
“นี่แหละคือ… โชคชะตา!”
เสียงของเขาก้องกังวานไปทั่วทั้งสนาม
ฮิวงะ ฮิอาชิ ผู้นำตระกูลหลักของฮิวงะ มีสีหน้าซับซ้อน
ฮินาตะถึงกับยกมือขึ้นปิดปาก น้ำตาเอ่อล้นดวงตา
“นารูโตะคุง…”
บนอัฒจันทร์ผู้ชม
เท็นเท็นคว้าแขนของร็อค ลี ไว้แน่นด้วยความกังวล
“ลี… นารูโตะ เขา…”
“ดูต่อไปเถอะน่า”
เสียงของร็อค ลี สงบนิ่งมาก
เขามองดูเนจิในสนาม หัวใจไร้ซึ่งความปั่นป่วนใด ๆ
“กระบวนท่าหกสิบสี่ฝ่ามือชุดนี้ พลังทำลายล้างยังน้อยกว่าตอนที่ใช้กับฉันตั้งเยอะ”
“ถ้าการโจมตีระดับนี้ฟาร์มแต้มอมตะได้ ฉันคงกลายเป็นเทพเจ้าไปนานแล้ว”
“แต่… ละครสนุก ๆ กำลังจะเริ่มแล้วล่ะ”
ในตอนที่ทุกคนคิดว่าผลการแข่งขันถูกตัดสินแล้วนั่นเอง
จักระสีแดงอันน่าสะพรึงกลัว ทำให้ใจสั่น และรุนแรงอย่างเหลือเชื่อ…
จู่ ๆ ก็ปะทุออกมาจากภายในร่างกายของนารูโตะ!
ตูม...!
คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งมีนารูโตะเป็นศูนย์กลางกวาดไปทั่วทั้งสนาม!
“นี่… นี่มัน?!”
สีหน้าของเนจิเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาถูกพลังนี้ซัดจนต้องถอยร่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
ในที่นั่งวีไอพี
กล้องยาสูบของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ร่วงหล่นลงพื้น
ดวงตาข้างเดียวของคาคาชิเบิกกว้าง
ประกายความโลภและความคลั่งไคล้วูบผ่านดวงตาของ “คาเสะคาเงะ”
“พลังของเก้าหาง… น่าสนใจจริง ๆ!”
ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวและตกตะลึงของทุกคนที่อยู่ที่นั่น
นารูโตะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
ดวงตาของเขากลายเป็นรอยผ่าแนวตั้งเหมือนสัตว์ร้าย
ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยเสื้อคลุมจักระสีแดงฉาน
บาดแผลบนร่างกายของเขากำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็น!
“โชคชะตางั้นเหรอ?”
เสียงของนารูโตะแหบพร่าและทุ้มต่ำ ฟังดูเหมือนเสียงคำรามจากนรก
“เลิก… ยัดเยียดของพรรค์นั้นให้ฉันสักที!!”
“ชีวิตฉัน ฉันลิขิตเอง ไม่ใช่สวรรค์ลิขิต!”
พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกละเอียด!
ร่างของนารูโตะหายวับไป!
เขาเร็วยิ่งกว่าเนจิเมื่อครู่นี้เสียอีก!
เนจิตื่นตระหนก เร่งพลังเนตรสีขาวจนถึงขีดสุดเพื่อจะมองตามการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ให้ทัน!
“ตรงนี้!”
เขาหันกลับไปและฟาดฝ่ามือออกไป!
ปัง!
พลังมหาศาลสองสายปะทะกันอย่างรุนแรง!
เนจิรู้สึกเพียงแค่พลังอันไม่อาจต้านทานได้ถาโถมเข้ามา และเขาก็กระเด็นถอยหลังไป!
“เป็นไปได้ยังไง?!”
เขากลิ้งหลุน ๆ ไปตามพื้นอย่างทุลักทุเล พยายามทรงตัวอย่างยากลำบาก แต่แขนของเขากลับสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้
“พลังแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ…”
“บัดซบเอ๊ย!”
นารูโตะไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ พุ่งเข้าใส่ราวกับปีศาจ!
ทั้งสองเปิดฉากแลกหมัดกันอย่างดุเดือดในสนาม!
เนื้อกระทบเนื้อ!
ทุกการปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกอันน่าตื่นตะลึง!
ผู้ชมตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
นี่… นี่มันการต่อสู้ระดับเกะนินจริง ๆ งั้นเหรอ?
“สัตว์ประหลาด! สัตว์ประหลาดทั้งคู่เลย!”
เมื่อมองดูฉากนี้ แววตาของร็อค ลี ก็ฉายแววความรู้สึกบางอย่างออกมาในที่สุด
“เข้าใจล่ะ… นี่สินะที่เรียกว่าออร่าตัวเอก?”
“ใช้ไอเทมโกงเอาชนะอัจฉริยะ… น่าสนใจดีนี่”
“แต่ก็แค่นี้แหละ”
เขามองออกทะลุปรุโปร่ง
การโจมตีของนารูโตะ ถึงแม้จะรุนแรง แต่ก็ไร้ซึ่งระเบียบแบบแผน
ส่วนเนจิ หลังจากอาการตกใจในตอนแรก เขาก็ตั้งหลักได้แล้ว
อาศัยมวยอ่อนอันยอดเยี่ยมของเขา เขากำลังปัดป้องพลังของนารูโตะอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับหาโอกาสสวนกลับ!
นั่นไง!
“เสร็จฉันล่ะ!”
เนจิฉวยโอกาสจากช่องโหว่ พุ่งประชิดตัว และฟาดสันมือเข้าที่ท้ายทอยของนารูโตะอย่างแม่นยำ!
ร่างของนารูโตะแข็งทื่อ แสงสีแดงในดวงตาของเขาจางหายไปในพริบตา
เขาล้มพับลงไปกองกับพื้น
“แฮ่ก… แฮ่ก…”
เนจิหอบหายใจอย่างหนัก ใบหน้าซีดเผือด
การต่อสู้เมื่อครู่นี้ผลาญพลังของเขาไปมหาศาลเช่นกัน
“จบลงแล้วสินะ”
ชิรานุอิ เก็นมะ กำลังจะประกาศผลการแข่งขัน
ทันใดนั้น!
การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
มือข้างหนึ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเนจิอย่างกะทันหัน!
มันคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าของเขา!
“อะไรกัน?!”
เนจิตกตะลึง!
ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง
ตูม!
พื้นดินระเบิดออก!
ร่างร่างหนึ่งทะยานขึ้นสู่อากาศราวกับลูกปืนใหญ่!
นารูโตะนั่นเอง!
หมัดเสยอัปเปอร์คัตที่ชาร์จพลังจนถึงขีดสุดกระแทกเข้าที่ปลายคางของเนจิอย่างจัง!
ปัง...!
เนจิถูกหมัดนี้ซัดจนลอยขึ้นจากพื้น วาดเป็นรูปเส้นโค้งพาราโบลาในอากาศ ก่อนจะตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง
เขาหมดสติไปแล้ว
ทั่วทั้งสนาม
ตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า
คุณสามารถได้ยินเสียงเข็มตกพื้นได้เลย
ทุกคนจ้องมองเด็กหนุ่มผมเหลืองที่เนื้อตัวมอมแมม ซึ่งคลานขึ้นมาจากหลุมบนพื้นดินด้วยความตกตะลึง
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน
ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะออกมาเป็นแบบนี้!
“ผู้ชนะ… อุซึมากิ นารูโตะ!”
ชิรานุอิ เก็นมะ ยืนอึ้งอยู่พักใหญ่ก่อนจะประกาศผลการแข่งขันออกมาในที่สุด
วินาทีต่อมา
เสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้องกัมปนาทไปทั่วทั้งสนาม!
“นารูโตะ!!!”
“ยอดเยี่ยมไปเลย!!”
เมื่อมองดูฉากนี้ ร็อค ลี ก็เผยรอยยิ้มที่มีความหมายแฝงออกมา
“เจตจำนงที่จะทำลายโชคชะตางั้นเหรอ?”
“น่าสนใจดีนี่”