บทที่ 13: ประโยชน์สารพัดของจูดาห์

ไม่มีใครรู้ว่าความเบี่ยงเบนนี้เป็นเรื่องดีหรือร้าย มันอาจนำไปสู่วิกฤตที่ใหญ่กว่าเดิมก็ได้ แน่นอนว่าเวลท์ หยางคงไม่นิ่งเฉยในเรื่องที่อาจคุกคามมนุษยชาติทั้งหมด

"ถ้าอย่างนั้น เราพักเรื่องอื่นไว้ก่อนเถอะ สถานการณ์รุนแรงกว่าที่ผมคิดไว้ เซริน แฮชเชอร์ลำดับที่สองและตัวละครสำคัญในการปะทุครั้งที่สองได้หายตัวไปเพราะปัจจัยที่ไม่ทราบแน่ชัด สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือตามหาเธอ ไม่ทราบว่าองค์กรของพวกคุณมีวิธีอะไรบ้างไหม?" เวลท์ หยางถามฟูฮัวและคนอื่นๆ อย่างเคร่งขรึม

"เกรงว่า... พวกเราคงทำไม่ได้..." ฟูฮัวดูอึดอัดเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้ว หลังจากออกเดินทางไป พวกเธอก็เพิ่งรู้ว่าคาลเดียถูกระเบิดไปแล้ว และไม่สามารถส่งทรัพยากรให้พวกเธอได้อีก นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเธอมาขอความร่วมมือจากแอนตี้เอนโทรปี

แน่นอนว่าฟูฮัวคงไม่พูดเรื่องนี้ ในการเจรจา ฝ่ายที่แข็งแกร่งกว่าย่อมถือแต้มต่อ และฟูฮัวก็คงไม่เปิดเผยว่าพวกเธอคือฝ่ายที่เสียเปรียบ เธอทำได้เพียงบอกเวลท์ว่าเนื่องจากการข้ามเวลา ทำให้พวกเธอไม่สามารถติดต่อได้ชั่วคราว

ดังนั้น ทุกคนจึงติดอยู่ที่ก้าวแรก ถ้าหาตัวไม่เจอ จะเดินหน้าต่อไปได้อย่างไร?

จากนั้น ไอน์สไตน์กล่าวกับเวลท์ว่า "ท่านผู้ครองตำแหน่ง คุณสัมผัสตำแหน่งของเซรินได้ไหม?"

เวลท์ส่ายหัวแล้วถอนหายใจ "ไม่ ถึงเราจะเป็นแฮชเชอร์เหมือนกัน แต่ตอนนี้เธออยู่ไกลจากหอคอยบาบิโลนมากแล้ว ผมเลยสัมผัสเธอไม่ได้"

ไอน์สไตน์ไม่ได้พูดอะไรมาก เธอหยิบหลอดทดลองที่บรรจุของเหลวซึ่งมีพลังงานฮงไกตกค้างออกมา

"นี่คือ?" ฟูฮัวเหลือบมองหลอดทดลองแล้วถามไอน์สไตน์

"นี่คือพลังงานฮงไกที่ฉันเก็บได้จากจุดหนึ่งในหอคอยบาบิโลน มันน่าจะเป็นของแฮชเชอร์แห่งความว่างเปล่า เซริน ดูเหมือนเราคงต้องขอความช่วยเหลือจากชิกซอลในการตามหาเธอ"

...

"คุณเทเรซ่า ได้โปรดให้เรายืมจูดาห์ของเธอหน่อย"

"คุณเอาจูดาห์ของฉันไปทำไม?"

ถึงจะพูดแบบนั้น เทเรซ่าก็ยังส่งพันธสัญญาแห่งจูดาห์ให้กับไอน์สไตน์แห่งแอนตี้เอนโทรปี ศัตรูคู่อาฆาตของพวกเธอ

เทเรซ่าถามด้วยความงุนงง เธอไม่ค่อยเข้าใจว่าไอน์สไตน์ต้องการจูดาห์ไปทำอะไร

ไอน์สไตน์อธิบายให้เทเรซ่าผู้สับสนฟังว่า "คุณเทเรซ่า ในซากปรักหักพังโบราณที่เราขุดพบ มีข้อมูลเกี่ยวกับพันธสัญญาแห่งจูดาห์อยู่!"

"พันธสัญญาแห่งจูดาห์ และพิพากษาแห่งชามาชของคุณซิกฟรีด ต่างก็เป็นกุญแจศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นอาวุธที่สร้างโดยอารยธรรมโบราณ"

"นอกจากใช้เป็นอาวุธแล้ว จูดาห์ยังมีประโยชน์อื่นอีกหลายอย่าง ส่วนจะมีกี่อย่างนั้น เราเองก็ไม่รู้"

"อย่างไรก็ตาม มันมีโหมดติดตามอยู่ ด้วยการถ่ายพลังงานฮงไกของเป้าหมายเข้าไปในจูดาห์ มันสามารถใช้ระบุตำแหน่งของเป้าหมายได้"

"ทำไมฉันไม่เคยได้ยินฟังก์ชันนี้จากคุณปู่เลยล่ะ?"

เทเรซ่ามึนงงหลังจากได้ยินคำอธิบายของไอน์สไตน์ เธอไม่เคยคิดเลยว่าจูดาห์จะใช้อะไรได้บ้าง ตรงไปตรงมาเลยคือเธอไม่รู้เลยว่าอาวุธนี้ทำอะไรได้บ้างนอกจากมัดคน ทุบคน และทำหน้าที่เป็นโล่

ทำไมพวกเธอถึงดูจะรู้จักจูดาห์ดีกว่าเจ้าของเสียอีกล่ะ? ในฐานะหลานสาวของผู้ดูแลชิกซอล ทำไมเธอถึงไม่รู้แม้แต่วิธีใช้งานจูดาห์? เธอเป็นเจ้าของตัวปลอมหรือไงเนี่ย?

"ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณป้า คุณนี่มันแย่จริงๆ! ถึงขนาดไม่รู้วิธีใช้อาวุธของตัวเองเลยเหรอ!"

เสียงหัวเราะนี้มาจากหลานสาว "ยอดกตัญญู" ของเทเรซ่า เคียน่านั่นเอง

"อ-อย่าหัวเราะนะ! ฉันเป็นป้าของเธอนะ! ให้ความ... ให้เกียรติกันบ้างสิ! ทุกคนก็มีช่วงที่ไม่รู้วิธีใช้อาวุธกันทั้งนั้น ฉัน... ฉันก็ต้องเรียนรู้เหมือนกัน!"

ศักดิ์ศรีที่เทเรซ่าพยายามรักษาไว้อย่างหนักต่อหน้าเคียน่าและคนอื่นๆ ค่อยๆ พังทลายลงในขณะที่วิดีโอเล่นไป เธอรู้สึกราวกับว่าวิดีโอนี้ไม่ใช่คลิปอะไรเลยนอกจากคลิปรวมช่วงเวลาที่น่าอายในอดีตของเธอ

เนื่องจากทำอะไรกับสถานที่นี้ไม่ได้ เทเรซ่าทำได้เพียงสวดภาวนาว่าอย่าให้มันเล่นภาพประวัติศาสตร์ที่น่าอายของเธออีกเลย

"ทั้งหมดเป็นความผิดของคุณปู่ ถ้าเขาไม่ปิดบังวิธีใช้จูดาห์จากฉันในตอนนั้น ฉันจะขายหน้าขนาดนี้ได้ยังไง? ทีนี้ พอฉันกลับไป ฉันก็มีเหตุผล 'อีกข้อหนึ่ง' ไปขอเพิ่มงบแล้วสิ เดี๋ยวนะ ทำไมฉันถึงพูดว่า 'อีกข้อหนึ่ง' ล่ะ?"

"แต่ก็นะ ไม่นึกเลยว่าจูดาห์จะใช้แบบนั้นได้ ฉันจดไว้ดีกว่า"

เมื่อคิดได้ดังนั้น เทเรซ่านำสมุดโน้ตเล่มเล็กที่มีลายโฮมุออกมาจากกระเป๋าแล้วเริ่มจดบันทึกอย่างเงียบๆ

ไอน์สไตน์ไม่รู้จะพูดอะไรกับเรื่องนั้นเลย เธอแค่เทพลังงานฮงไกที่เก็บได้จากหลอดทดลองลงบนพื้นผิวของพันธสัญญาแห่งจูดาห์ และสอนเทเรซ่าถึงวิธีใช้งาน

เทเรซ่าหลับตาและทำตามคำแนะนำของไอน์สไตน์เพื่อสัมผัสถึงความเชื่อมโยงทางจิตที่จูดาห์สร้างขึ้นกับเธอ ในใจเธอก็ท่องว่า "ติดตาม" และในชั่วพริบตานั้น รูปร่างของจูดาห์ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหัน

พร้อมกับแสงสีทองที่วาบขึ้น กางเขนที่เคยใหญ่โตก็หดตัวลงจนเหลือขนาดเล็กกว่าหลังมือของเทเรซ่าถึงสองเท่า

เมื่อตำแหน่งของเซรินถูกล็อกโดยจูดาห์ ทุกคนก็เริ่มปฏิบัติการทันที

ภายใต้การนำของเทเรซ่า "ผู้ชาญฉลาด" กลุ่มก็เริ่มไล่ล่าเซริน

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้ระหว่างเซเล่และเซรินก็จบลงแล้ว

"ไม่นึกเลยว่าจะถูกวาร์ปมาไกลขนาดนี้!"

เซเล่พึมพำกับตัวเองขณะมองดูสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย

เรื่องเป็นแบบนี้: เซรินที่กลายเป็นแฮชเชอร์แห่งความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์นั้นแข็งแกร่งกว่าเดิมมากจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้น เพราะเธอเพิ่งโดนเซเล่ซ้อมมาอย่างหนัก เซรินจึงสู้กับเซเล่ต่างจากที่สู้กับคนอื่นอย่างสิ้นเชิง—ไม่มีความหยิ่งยโสแบบปลาปักเป้าพองลมที่เพิ่งได้พลังมา

แม้จะใช้แค่ชุดต่อสู้ เซเล่ก็ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยในการเอาชนะเซริน อย่างไรก็ตาม การต่อสู้เกิดขึ้นในจินตภาพ เมื่อจินตภาพที่เซรินสร้างขึ้นแตกสลาย เซรินก็ใช้พลังมิติหนีไป ส่วนเซเล่ก็ถูกวาร์ปไปยังอีกที่หนึ่ง

"ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะวิ่งกลับไปได้"

หลังจากระบุทิศทางของไซบีเรียผ่านเครื่องระบุตำแหน่งแล้ว เซเล่ก็เสกมอเตอร์ไซค์ไฮเทคออกมาจากความว่างเปล่าและเริ่มการเดินทางด้วยความเร็วสูง

ในขณะเดียวกัน กลับไปทางฝั่งคนอื่นๆ

ด้วยการนำทางของโซ่ทองคำของจูดาห์ กลุ่มก็พบตำแหน่งของเซรินที่กำลังฟื้นฟูพลังอย่างช้าๆ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฝูงฮงไกบีสต์จำนวนมหาศาลระหว่างทาง คนส่วนใหญ่จึงแยกตัวไปจัดการกับพวกมัน เหลือเพียงไม่กี่คนที่มาถึงจุดหมาย

"พวกมนุษย์พวกนี้มาได้จังหวะพอดีเลย!"

เซรินสัมผัสได้ถึงเทเรซ่าและคนอื่นๆ ที่กำลังเข้ามาใกล้แล้ว เป็นเพราะเธอใช้พลังงานไปมากในการต่อสู้กับเซเล่ เธอเลยคอยเรียกฮงไกบีสต์มาถ่วงเวลาไว้ ตอนนี้หลังจากผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เธอก็ฟื้นตัวจนกลับสู่สภาพสมบูรณ์เต็มที่แล้ว

เธอไม่เชื่อหรอกว่ามนุษย์ทุกคนจะเป็นตัวประหลาดแบบเซเล่ที่สามารถเอาชนะเธอได้ ตอนนี้เธอแค่อยากระบายความโกรธและปลดปล่อยความหงุดหงิดที่ได้รับจากการถูกเซเล่ซ้อมถึงสองครั้งใส่พวกมนุษย์ที่น่าสมเพชเหล่านี้