ส่วนที่ 6 กลุ่มนี้ประกอบด้วยมินาซึกิ โยรุ และผู้อาวุโสอีกสี่คน

ส่วนที่ 6 กลุ่มนี้ประกอบด้วยมินาซึกิ โยรุ และผู้อาวุโสอีกสี่คน

พวกเขาถือได้ว่ามีความแข็งแกร่งระดับโจนิน

ส่วนคนอื่นๆ อย่างมินาซึกิ ยูกิ แม้ว่าจะเบิกขีดจำกัดสายเลือดได้แล้ว แต่ก็มีความแข็งแกร่งเพียงระดับจูนินเท่านั้น

พลังระดับนี้ไม่อาจต่อกรกับขุมกำลังยักษ์ใหญ่อย่างหมู่บ้านสายหมอกได้อย่างแน่นอน

ทว่าชิบะกลับไม่ได้รู้สึกกังวลมากนัก

หมู่บ้านสายหมอกในปัจจุบันกำลังเผชิญกับศึกหนักทั้งภายในและภายนอก

การจะคาดหวังให้พวกเขาทุ่มเทกำลังทั้งหมดและลงมือด้วยความมุ่งมั่นเพียงหนึ่งเดียวนั้นเป็นเพียงแค่เรื่องเพ้อฝัน

นอกเหนือจากเรื่องอื่นใด มิซึคาเงะรุ่นที่สี่ คาราตาจิ ยางุระ กำลังถูกควบคุมด้วยวิชาลวงตา

ยุคหมอกโลหิตกำลังทวีความรุนแรงขึ้น

กองทัพกบฏก่อการรัฐประหารแทบจะทุกวัน

ยิ่งไปกว่านั้น นินจานับไม่ถ้วนกำลังแปรพักตร์หลบหนีออกจากหมู่บ้าน

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หมู่บ้านสายหมอกจะมีกำลังเหลือสักเท่าใดกันเชียวเพื่อมารับมือกับตระกูลยูกิ?!

เจ็ดดาบนินจาแห่งสายหมอกสองคนที่ถูกส่งมาในครั้งนี้ น่าจะเป็นขุมกำลังที่หรูหราที่สุดเท่าที่พวกนั้นจะรวบรวมได้แล้ว!

อีกอย่าง ต่อให้มีผู้ที่แข็งแกร่งกว่านี้มาเยือนจริงๆ พวกเขาก็ยังมีชิบะอยู่ทั้งคน!

ดังนั้น หลังจากหารือกันจนจบ เหล่าสมาชิกตระกูลก็ค่อยๆ คลายความกังวลลง

ชิบะยังได้ออกคำสั่งให้สมาชิกตระกูลลอบเข้าไปในหมู่บ้านสายหมอก และกระจายข่าวลือหนึ่งออกไปให้ทั่ว

นั่นคือ... มิซึคาเงะรุ่นที่สี่ คาราตาจิ ยางุระ กำลังถูกชักใยด้วยวิชาลวงตา!

การทวีความรุนแรงของยุคหมอกโลหิตคือแผนสมรู้ร่วมคิดของศัตรูจากภายนอก!

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่แค่ข่าวลือ แต่เป็นความจริง

และด้วยเหตุนี้เอง มันถึงได้ผลชะงัดนัก

ชิบะแย้มยิ้ม

"เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ระดับสูงของหมู่บ้านสายหมอกต้องวุ่นวายอยู่กับความขัดแย้งภายในไปได้อีกพักใหญ่"

บทที่ 7: ความแข็งแกร่งพุ่งทะยาน! มินาซึกิ ยูกิ โผเข้าสู่อ้อมกอดของเขา!!!

เพราะรู้ความจริงข้อนี้ดี ชิบะจึงสามารถรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ได้อย่างง่ายดาย

เขาให้คนลอบเข้าไปในหมู่บ้านสายหมอกเพื่อปล่อยข่าวที่ว่าคาราตาจิ ยางุระ กำลังถูกควบคุมด้วยวิชาลวงตา

ไม่ว่าเรื่องนี้จะจริงหรือเท็จ เหล่าระดับสูงของหมู่บ้านสายหมอกก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะให้ความสนใจได้

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องนี้ก็ต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว

เขาเพียงแค่ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสระดับสูงของหมู่บ้านสายหมอกผู้นั้นจะค้นพบความจริงในทันทีหรือไม่

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จสิ้น ชิบะก็จัดการเก็บกวาดศพของสองเจ็ดดาบนินจาแห่งสายหมอก

จากนั้น เขาก็เก็บดาบสะบั้นเศียรและดาบคิบะเอาไว้เป็นของตนเอง

แน่นอนว่าเขาคงไม่โง่พอที่จะส่งพวกมันคืนให้หมู่บ้านสายหมอกหรอก

ดาบนินจาทั้งสองเล่มของบิวะ จูโซ และคุโรซึกิ ไรกะ รวมไปถึงตัวแทนที่ถูกจับเป็นเชลย ล้วนแต่เป็นข้อต่อรองสำคัญสำหรับการเจรจากับหมู่บ้านสายหมอกในอนาคต

เมื่อเหลือเพียงชิบะตามลำพัง ในที่สุดเขาก็มีเวลาตรวจสอบสิ่งที่ได้รับมา

หลังจากการต่อสู้เมื่อครู่ เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ แต่ตอนนั้นเขายุ่งเกินกว่าจะสนใจมัน

ติ๊ง!

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่สามารถเอาชนะบิวะ จูโซได้สำเร็จ!"

"ระดับนินจา: โจนินขั้นสูง!"

"ระดับการประเมินการต่อสู้: ระดับเอ!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับแปดพันคะแนน!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่สามารถเอาชนะคุโรซึกิ ไรกะได้สำเร็จ!"

"ระดับนินจา: โจนินหัวกะทิขั้นต้น!"

"ระดับการประเมินการต่อสู้: ระดับเอส!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับหนึ่งหมื่นห้าพันคะแนน!"

ชิบะรู้สึกปีติยินดีในทันที

การสังหารสมาชิกเจ็ดดาบนินจาแห่งสายหมอกสองคนมอบรางวัลที่คุ้มค่าอย่างยิ่ง...

การประเมินระดับเอหนึ่งครั้งและระดับเอสอีกหนึ่งครั้ง รวมเป็นรางวัลสองหมื่นสามพันคะแนน

"โฮสต์ต้องการใช้คะแนนรางวัลทันทีหรือไม่?"

ชิบะไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

"ใช่!"

เขานำคะแนนรางวัลทั้งหมดไปใช้อัปเกรดผลน้ำแข็งทันที

ทันใดนั้น

ตู้ม!!!

ระดับการพัฒนาของผลน้ำแข็งก็กระโดดข้ามจากเลเวลหนึ่งไปสู่เลเวลสามในทันที!

ความชำนาญในปัจจุบัน เลเวล 3 (23100 / 30000)!

ด้วยการยกระดับภาพรวมของผลน้ำแข็ง พลังของความสามารถต่างๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นเช่นกัน!

ดาบน้ำแข็ง บอลน้ำแข็ง แคปซูลเวลาเยือกแข็ง เวลาเยือกแข็ง หอกน้ำแข็ง วิหคน้ำแข็ง!

แม้กระทั่ง... ยุคน้ำแข็ง!!!

หนึ่งในท่าไม้ตายโจมตีวงกว้างอันทรงพลังของอาโอคิยิ คุซัน!

ชิบะประเมินว่าขอบเขตดั้งเดิมของยุคน้ำแข็งน่าจะครอบคลุมได้เพียงพื้นที่ของโถงประชุมแห่งหนึ่งเท่านั้น

ทว่าตอนนี้... มันกลับขยายวงกว้างขึ้นกว่าสิบเท่า!

หากปลดปล่อยออกมาในพริบตากลางสนามรบ มันก็เพียงพอที่จะแช่แข็งอาณาบริเวณที่มีนินจาอยู่หลายร้อยคนได้อย่างง่ายดาย!

และระดับความแข็งแกร่งโดยรวมของชิบะก็ยกระดับจากโจนินก้าวขึ้นสู่โจนินหัวกะทิเช่นกัน

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

...

ภายในตระกูลยูกิ

หลังจากที่ชิบะก้าวขึ้นเป็นผู้นำตระกูลคนใหม่ คนทั้งตระกูลก็เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น

จากความหวาดกลัวในตอนแรกหลังจากที่เบิกขีดจำกัดสายเลือดคาถาน้ำแข็งได้ จวบจนบัดนี้ ชิบะได้เร่งพัฒนาขุมกำลังของตระกูลอย่างเต็มที่

บุคคลที่มีพรสวรรค์และความสามารถล้วนได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สำคัญ

เรื่องอย่างขีดจำกัดสายเลือดนั้น โดยเนื้อแท้แล้วก็คือเรื่องของพรสวรรค์และความสามารถ

มีเพียงสถานที่บัดซบอย่างหมู่บ้านสายหมอกเท่านั้นแหละที่จะตามล่าและกวาดล้างนินจาผู้มีขีดจำกัดสายเลือด

ในวันนี้

ณ ห้องทำงานของผู้นำตระกูล ชิบะกำลังจัดการธุระบางอย่างอยู่

ทันใดนั้น ศีรษะเล็กๆ ก็ชะโงกหน้าเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

ชิบะหันไปมอง และพบว่าเป็นฮาคุนั่นเอง

นางกะพริบตากลมโต จ้องมองชิบะด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ชิบะแย้มยิ้ม:

"ฮาคุ เจ้ามาทำลับๆ ล่อๆ อะไรตรงนี้"

ฮาคุเอ่ยเสียงอ่อย:

"ท่านแม่บอกว่า ตอนนี้ท่านพี่ชิบะเป็นผู้นำตระกูลแล้ว ข้าจะมารบกวนเวลาทำงานของท่านตามใจชอบไม่ได้อีก"

"แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็จะไม่มีใครเล่นกับข้าเลย"

ชิบะกวักมือเรียกอย่างอ่อนโยน

ฮาคุรู้สึกดีใจขึ้นมาทันที นางกระโดดโลดเต้นและโผเข้าหาเขา

"ข้าว่าแล้วเชียว ท่านพี่ชิบะต้องไม่ปฏิเสธที่จะเล่นกับข้าแน่"

ในชีวิตนี้ ภายใต้การดูแลของชิบะและมินาซึกิ ยูกิ นิสัยของฮาคุจึงเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายและร่าเริงสดใส

แน่นอนว่านางยังคงความอ่อนโยนดังเดิมเอาไว้

ชิบะเล่นสนุกกับนางอยู่ครู่หนึ่ง และถือโอกาสตรวจสอบความคืบหน้าในการฝึกฝนของนางไปด้วย

ในฐานะนินจาที่เพิ่งจะเบิกขีดจำกัดสายเลือดคาถาน้ำแข็งได้ ฮาคุก็นับเป็นสมาชิกคนสำคัญของตระกูลเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์ของนางก็ไม่เป็นสองรองใครในตระกูล แซงหน้ากระทั่งอดีตผู้นำตระกูลอย่างมินาซึกิ โยรุเสียด้วยซ้ำ

ชิบะยังคอยชี้แนะวิธีใช้พลังให้นางอย่างอดทน ทำให้นางเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นนินจาที่แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า

ตอนนั้นเอง

ทันใดนั้น ร่างของใครอีกคนก็ปรากฏตัวขึ้น

ท่าทางของนางดูมีความลังเลอยู่บ้าง

นางคือมินาซึกิ ยูกิ

ชิบะส่งยิ้ม:

"เหตุใดสองแม่ลูกถึงได้มีท่าทีเหมือนกันไม่มีผิดเลยล่ะ"

"เข้ามาสิ"

มินาซึกิ ยูกิรีบเอ่ยถาม:

"ท่านผู้นำตระกูล ข้ามารบกวนการทำงานของท่านหรือเปล่า"

ชิบะถอนหายใจ:

"คนอื่นจะเรียกข้าแบบนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก แต่เหตุใดท่านถึงเรียกข้าแบบนั้นด้วยล่ะ"

มินาซึกิ ยูกิเอ่ย:

"ถ้าอย่างนั้น ข้าควรจะเรียกท่านว่าอะไรดีล่ะ..."

"ข้ามองท่านเป็นเหมือนพี่สาวมาตลอด"

"ท่านเรียกข้าว่าชิบะก็พอแล้ว"

มินาซึกิ ยูกิกระซิบแผ่วเบา:

"พี่สาวหรือ?"

"แล้วฮาคุล่ะ?"

ชิบะหัวเราะร่วน:

"แน่นอนว่านางก็คือน้องสาวของข้า"

มินาซึกิ ยูกิ:

"...พวกเราเป็นแม่ลูกกันแท้ๆ แต่ท่านกลับทำให้เราดูเหมือนกลายเป็นพี่น้องกันไปเสียแล้ว"