บทที่ 25 - ปะทะกองกำลังอัมเบรลลา

บทที่ 25 - ปะทะกองกำลังอัมเบรลลา

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว! ...

กระสุนซุ่มยิงนับไม่ถ้วนแหวกอากาศ พุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง

ในสายตาของบรรดาพลซุ่มยิง ต่อให้เป็นแผ่นเหล็กหนาๆ ก็ยังถูกกระสุนเจาะเกราะยิงทะลุทะลวงได้สบายๆ

นับประสาอะไรกับแค่ชุดเกราะชุดเดียว?

กระสุนซุ่มยิงเยอะขนาดนี้ ขอแค่โดนสักนัดเดียว เฉินหงก็ตายสถานเดียวแล้ว

แต่ในวินาทีนั้นเอง

ยานพยัคฆ์ปฐพีบนท้องฟ้าก็เริ่มขยับ

"เปิดใช้งาน【โหมดปืนใหญ่ลอยตัว】"

ปากกระบอกปืนจำนวนมหาศาลยื่นออกมาจากยานพยัคฆ์ปฐพีจนดูละลานตา

"ซ่าหนิวล็อกเป้าวิถีกระสุนเรียบร้อยแล้ว"

"ยิง!"

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว! ...

ลำแสงเลเซอร์นับไม่ถ้วนถูกยิงออกไป

เข้าปะทะกับกระสุนซุ่มยิงทุกนัดอย่างแม่นยำไร้ที่ติ

เลเซอร์ที่มีความร้อนสูง แผดเผากระสุนจนหลอมละลายกลายเป็นน้ำเหล็กในชั่วพริบตา

ดินปืนระเบิดออก กลายเป็นดอกไม้ไฟลูกเล็กๆ แตกกระจายกลางอากาศ

จากนั้นปืนเลเซอร์ก็ปรับเป้าหมาย และยิงออกไปอีกครั้ง

พุ่งเป้าไปที่พลซุ่มยิงทุกคนด้วยความเร็วแสง

เจาะกะโหลกพลซุ่มยิงทุกคนจนตายเรียบในพริบตา

"นี่แหละคือผลงานที่ฉันดัดแปลงยานพยัคฆ์ปฐพีนิดๆ หน่อยๆ เป็นไงล่ะ เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ นึกไม่ถึงล่ะสิ?"

เฉินหงยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ

เดิมทียานพยัคฆ์ปฐพีก็มีปืนเลเซอร์ติดมาให้อยู่แล้ว

เฉินหงก็แค่ดัดแปลงมันเพิ่มเติมนิดหน่อยเท่านั้นเอง

โดยอิงคอนเซปต์อาวุธจากกันดั้ม และแนวคิดการแลกเปลี่ยนไอเทมระดับคนพิการ【ปืนใหญ่ลอยตัวพลังจิต】ในตำนานจากมิติเทพเจ้า

เฉินหงเพิ่มปากกระบอกปืนเข้าไปอีกหลายสิบกระบอก พอยื่นออกมาก็เรียงรายเป็นแถบๆ ละลานตาไปหมด

สามารถพึ่งพาระบบปัญญาประดิษฐ์ระดับสูงอย่างซ่าหนิว ในการล็อกเป้าหมายและคำนวณวิถีโคจรได้อัตโนมัติ

จากนั้น เลเซอร์นับไม่ถ้วนก็จะยิงถล่มพร้อมกัน

ไอ้พวกพลังจิตอะไรเทือกนั้น มันต้องการทักษะจากผู้ใช้งานสูงเกินไป แถมยังต้องพึ่งพาพลังงานจากตัวเองอีก

เฉินหงรู้สึกว่ามันยังเป็นไอเทมที่ช่วยเหลือคนขี้เกียจได้ไม่สุดทาง

ดังนั้น เขาจึงปล่อยให้ซ่าหนิวควบคุมมันเองซะเลย

แถมยังบ้าบิ่นถึงขั้นยัดหินเงาปฐพีเข้าไปเป็นแกนพลังงานหลักของยานพยัคฆ์ปฐพีด้วย เพื่อให้มันสร้างพลังงานได้ด้วยตัวเอง

เรียกได้ว่าเป็นไอเทมอำนวยความสะดวกแบบขั้นสุด

กองกำลังรบพิเศษ U.S.S. และกองกำลังติดอาวุธ U.B.C.S. ต่างตกตะลึงจนตาค้าง

"ขีปนาวุธต่อต้านรถถังอยู่ไหน?"

"เร็วเข้า!"

"รีบฆ่าสัตว์ประหลาดนั่นเร็ว!"

ฟิ้ว~~ ฟิ้ว~~ ฟิ้ว~~

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น

ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง ปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง เครื่องยิงลูกระเบิด ต่างระดมยิงเข้าใส่เฉินหง ไม่ว่าจะเป็นระเบิดสังหารหรือระเบิดเจาะเกราะ

แม้แต่เฉินหงเองก็ไม่กล้าการันตีว่า อาวุธหนักเหล่านี้จะไม่สามารถทะลวงการป้องกันของเขาได้

เฉินหงไม่ยอมเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงกับอานุภาพของอาวุธปืนที่เป็นผลึกแห่งภูมิปัญญายุคใหม่หรอก

แต่ไม่เป็นไร รับมือไม่ไหว ก็แค่ไม่ต้องไปรับมันก็สิ้นเรื่องนี่?

ใครกำหนดล่ะว่า เมื่อเผชิญหน้ากับอาวุธสมัยใหม่ จะต้องยืนรับการโจมตีแบบโง่ๆ?

สู้ไม่ไหว ก็หนีไม่เป็นหรือไง?

ต่อให้เป็นระเบิดนิวเคลียร์ที่เจ๋งที่สุด ถ้ายิงไม่โดน มันก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี

อาวุธสมัยใหม่ แข็งแกร่งก็จริง แต่จุดอ่อนมันก็มีอยู่เยอะ

เพราะงั้น

"ซ่าหนิว เล็งเป้าอัตโนมัติ สกัดกั้นพวกมันไว้!"

"รับทราบ!"

พริบตาเดียว เลเซอร์นับไม่ถ้วนก็ยิงพุ่งออกไป

ระลอกแล้วระลอกเล่า ยิงอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

เลเซอร์นับไม่ถ้วนสกัดกั้นขีปนาวุธทุกลูกได้อย่างแม่นยำ

บนท้องฟ้าปรากฏดอกไม้ไฟบานสะพรั่งนับไม่ถ้วน

แต่ละลูกล้วนสาดแสงเปลวเพลิงที่ร้อนแรงที่สุดออกมา

เฉินหงเผยให้เห็นรอยยิ้มยิงฟันขาวสะอาดตา ราวกับเขี้ยวของพยัคฆ์ร้าย ขณะทอดสายตามองกองกำลัง U.S.S. และ U.B.C.S. ที่ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"เจ้านายคะ เคล็ดวิชาหลอมวิญญาณใน【วิถีเน่ยตานฉวนเจิน】ของท่าน ได้รับการปรับแต่งให้เข้ากับโลกนี้เสร็จสมบูรณ์แล้วค่ะ"

"ซ่าหนิวได้ทำการปรับแต่งตามความรู้ของโลกใบนี้ที่เรียนรู้ผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ตอนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"แต่เนื่องจากซ่าหนิวไม่มีวิญญาณ และฐานข้อมูลเกี่ยวกับวิญญาณก็ไม่ครบถ้วน ความเข้าใจเรื่องวิญญาณของซ่าหนิวยังมีน้อยค่ะ"

"ดังนั้น ซ่าหนิวจึงเลือกใช้แนวทางการปรับแต่งแบบอนุรักษ์นิยม ประสิทธิภาพของเคล็ดวิชานี้อาจจะไม่สูงนัก และอาจจะมีจุดบกพร่องอยู่บ้างค่ะ"

"ไม่เป็นไร" เฉินหงไม่ใส่ใจ "แค่พอใช้แก้ขัดไปก่อนก็พอ"

"รอให้ฉันมีเวลาว่าง ค่อยมาปรับแต่งแก้ไขให้มันดีขึ้นเอง"

"ซ่าหนิว ส่งข้อมูลมาให้ฉันเลย"

"รับทราบค่ะเจ้านาย"

หลังจากได้รับข้อมูลคัมภีร์《วิถีเน่ยตานฉวนเจิน: บทหลอมวิญญาณ》ฉบับปรับปรุงที่ซ่าหนิวคำนวณออกมาแล้ว

เฉินหงก็เริ่มลงมือฝึกฝนทันที

เมื่อการฝึกฝนดำเนินไป เฉินหงก็สัมผัสได้ว่า พลังจิตและวิญญาณที่เคยหลวมโพรกราวกับทรายที่กระจัดกระจายของเขา กำลังถูกพลังงานที่มองไม่เห็นนวดปั้นและรวมตัวกันเข้าหากันเป็นก้อนเดียว

สิ่งที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนก็คือ พลังจิตของเขา มีอำนาจในการแทรกแซงสสารและพลังงานภายนอกรุนแรงมากขึ้น

และในขณะที่เฉินหงกำลังเตรียมจะสาดท่าไม้ตายเล็กๆ บุกเข้าไปบดขยี้กองทัพอัมเบรลลานั่นเอง

"โฮก!..."

สัตว์ประหลาดสี่แขนพุ่งพรวดเข้าสู่สนามรบอย่างดุดัน

มันต่อยโล่ปฐพีของเฉินหงจนแตกกระจายไปหนึ่งชั้นด้วยหมัดเดียว

จากนั้นก็อาศัยแรงเฉื่อย ดันกระดองเต่าของเฉินหงจนเขากระเด็นถอยหลังไปสามก้าว

แต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้นแหละ

เพราะในด้านพละกำลังร่างกาย เฉินหงเองก็เป็นสัตว์ประหลาดไม่แพ้กัน

เมื่อกี้นี้ก็แค่ตั้งตัวไม่ทัน โดนลอบโจมตีทีเผลอก็เท่านั้นเอง

"ซ่าหนิว เปิดโหมดปืนใหญ่ลอยตัว ฆ่าไอ้พวกลูกสมุนของบริษัทอัมเบรลลาฝั่งตรงข้ามให้หมด"

"รับทราบค่ะเจ้านาย"

ในขณะที่ซ่าหนิวกำลังสำแดงเดช อาศัยความได้เปรียบจากการโจมตีทางอากาศและความรวดเร็วคล่องตัวของปืนเลเซอร์ สังหารหมู่กองกำลังอัมเบรลลาอย่างเมามันอยู่นั้นเอง

เฉินหงก็หันกลับมามองสัตว์ประหลาด G

เขาสังเกตเห็นว่าร่างกายของวิลเลียมได้กลายสภาพเป็นสัตว์ประหลาดอย่างสมบูรณ์ หน้าตาเปลี่ยนไปจนจำเค้าเดิมไม่ได้แล้ว

แขนขวาหดเล็กลงเล็กน้อย ส่วนแขนซ้ายก็ก่อตัวเป็นรูปร่างใหม่

แขนคู่ที่สองบริเวณหลังและเอวก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ แถมยังมีดวงตาโผล่ขึ้นมาที่ต้นขาซ้ายอีกดวงหนึ่งด้วย

"โอ้ วิวัฒนาการไปถึงขั้น G3 แล้วเหรอเนี่ย?"

เขามองดูกรงเล็บยักษ์สองข้างด้านหลังของ G3 ที่ดูดุร้ายและน่าขยะแขยง แถมยังมีกรงเล็บมือมนุษย์อีกสองข้างอยู่ด้านหน้า

รวมทั้งหมดเป็นสี่แขน แผ่รังสีอำมหิตแห่งความวิปริตออกมา

"น่าขยะแขยงชะมัด"

"นี่น่ะเหรอที่เรียกกันว่าร่าง G3 ที่แข็งแกร่งและสมบูรณ์แบบที่สุด?"

"ก็งั้นๆ แหละ"

เฉินหงยิ้มบางๆ

เพื่อที่จะสามารถโจมตี G3 ได้ เฉินหงจำต้องปลดกระดองเต่าด้านหน้าของตัวเองออก

แต่กระดองเต่าด้านข้างและด้านหลังก็ยังคงกางเอาไว้อยู่

"โฮก!"

G3 กระโดดพุ่งขึ้นสูงหลายสิบเมตร ข้ามระยะทางกว่าร้อยเมตรในชั่วอึดใจ

เพียงการกระโดดแค่ครั้งเดียว มันก็มาโผล่ตรงหน้าเฉินหงแล้ว

พร้อมกับตวัดกรงเล็บยักษ์ฟาดลงมาอย่างแรง

กรงเล็บที่ทั้งยาวทั้งแหลมคม เปล่งประกายแสงโลหะสีขาววาววับ ดูแหลมคมจนน่าขนลุก ฟาดกระหน่ำลงมาอย่างไม่ออมแรง

ข้อมูลที่แสดงในสายตาของเฉินหงระบุว่า กรงเล็บนี้สามารถฉีกกระชากแผ่นเหล็กหนาๆ ได้สบายๆ!

"ฟันทลายปฐพี!"

เฉินหงตอบสนองอย่างรวดเร็ว ปล่อยท่าไม้ตายสวนกลับไปในเสี้ยววินาที

"ฟันทลายปฐพี!"

"ฟันทลายปฐพี!"

"ฟันทลายปฐพี!"

เพียงชั่วพริบตา เฉินหงก็สาดท่าไม้ตายออกไปถึงห้าครั้งรวด โดยไม่ต้องใช้ยันต์ผนึกมารเลยด้วยซ้ำ

จากการผ่านการต่อสู้เข่นฆ่ามาอย่างโชกโชน เฉินหงเรียนรู้วิธีการปลดปล่อยท่าไม้ตายโดยไม่ต้องพึ่งพายันต์ได้แล้ว

แน่นอนว่าถ้ามียันต์ อานุภาพก็จะยิ่งทวีคูณ

ท่าไม้ตายทั้งห้าสาย ปะทะกับกรงเล็บยักษ์ของ G3 จนเกิดประกายไฟสว่างวาบ

เมื่อเห็นว่าแขนอีกสามข้างของ G3 กำลังจะฟาดลงมา หมายจะประเคนการโจมตีชุดใหญ่ใส่เขา

"แม่งเอ๊ย มีแขนเยอะแล้วคิดว่าเจ๋งนักหรือไง?"

หนังตาของเฉินหงกระตุกยิกๆ รีบอาศัยแรงกระแทกจากการโจมตีของ G3 ถีดตัวถอยห่างออกจากไอ้ตัวถึกนี่ทันที

"ฟันทลายปฐพี!"

"ฟันทลายปฐพี!"

"ฟันทลายปฐพี!"

ในเสี้ยววินาทีนั้น เฉินหงก็สาดท่าไม้ตายออกไปอีกห้าสาย ฟัน G3 จนบาดเจ็บสาหัส กระดูกหักไปหลายท่อน เป็นการถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน

เฉินหงอาศัยจังหวะที่พลังจิตฟื้นฟูขึ้นมาเล็กน้อยจากการฝึกวิชาหลอมวิญญาณ รีบงัดท่าไม้ตายใหญ่ออกมาใช้ทันที

【ทักษะยกระดับ·ปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าแมกมาจักรพรรดิ】!

กระสุนแมกมานับไม่ถ้วนพุ่งทะลวงร่างของสัตว์ประหลาด G3 ราวกับห่าฝน

แถมยังยิงถล่มลูกตาของ G3 จนระเบิดเละเทะ

สร้างความเสียหายอย่างหนักหน่วงให้กับสัตว์ประหลาด G3 อย่างราบคาบ

และในจังหวะนั้นเอง ซ่าหนิวก็เพิ่งจัดการกับกองกำลังอัมเบรลลาเสร็จพอดี และเตรียมจะกลับมาสนับสนุน

แต่ในขณะที่เฉินหงกำลังเตรียมใช้ท่าไม้ตายปิดผนึก ลดระดับมิติของสัตว์ประหลาด G3 ให้กลายเป็นการ์ดใบเล็กๆ อยู่นั้น

ตู้ม!

ตู้ม!

ตู้ม!

ขีปนาวุธนับไม่ถ้วนก็ยิงถล่มปูพรมลงมาใส่เฉินหง!

ปืนค. ปืนใหญ่อัตตาจร เครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติ ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง RPG...

อาวุธหนักนับไม่ถ้วน เปิดฉากระดมยิงปูพรมจากระยะไกลถล่มใส่ไม่ยั้ง!

(จบแล้ว)