บทที่ 24 - สัตว์ประหลาด G

บทที่ 24 - สัตว์ประหลาด G

หลังจากสังหารกองทัพไทแรนต์จนหมดสิ้น เฉินหงก็หอบหายใจแฮกๆ เหนื่อยจนอยากจะทิ้งตัวลงนอนราบไปกับพื้น

ความเหนื่อยล้าทางร่างกายยังถือเป็นเรื่องรอง แต่หลักๆ คือความเหนื่อยล้าทางจิตใจต่างหาก

การต่อสู้ที่มีความเข้มข้นสูง ตึงเครียด และตื่นเต้นเร้าใจอยู่ตลอดเวลา

เฉินหงใช้พละกำลังเพียงลำพัง กวาดล้างกองทัพไทแรนต์รุ่น T-103 ที่จัดตั้งเป็นกระบวนทัพจำนวนถึงแปดร้อยตัวจนราบคาบ

แถมยังมีไทแรนต์รุ่นพิเศษทรงพลังอีกกว่าสองร้อยตัว

รวมกันแล้วคือกองทัพไทแรนต์จำนวนหนึ่งพันตัวพอดี

กองทัพไทแรนต์หนึ่งพันตัวนี้ หากย้อนกลับไปในยุคโบราณ สามารถกวาดล้างกองทัพนับล้านคนได้สบายๆ

เรียกได้ว่า ผลงานการต่อสู้ของเฉินหง สามารถจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้ยกย่องสรรเสริญเลยทีเดียว

ความโหดร้ายของสงครามครั้งนี้ ไม่ได้ด้อยไปกว่ายุทธการวัดเซียงจี้อันเลื่องชื่อเลยสักนิด

แต่นี่ยังไม่จบหรอกนะ

"รายงานครับ กองกำลังไทแรนต์พ่ายแพ้ในศึกนี้ ถูกศัตรูกวาดล้างจนหมดสิ้นด้วยตัวคนเดียว ขอรับคำสั่งต่อไปด้วยครับ"

กองกำลังรบพิเศษ U.S.S. และกองกำลังติดอาวุธ U.B.C.S. รายงานขอคำสั่งจากเวสเกอร์พร้อมกัน

"เตรียมพร้อมประจำที่ สัตว์ประหลาด G กำลังจะไปถึงที่นั่นแล้ว ปล่อยให้สัตว์ประหลาด G เข้าไปสู้กับเฉินหง จะดีที่สุดถ้าพวกมันสู้กันจนบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย แล้วพวกนายค่อยเข้าไปเคลียร์พื้นที่"

"บันทึกข้อมูลไว้ตลอดเวลา ถ้าสามารถจับเป็นได้ทั้งเฉินหงและสัตว์ประหลาด G พร้อมกัน จะเยี่ยมมาก"

เวสเกอร์ยังคงสวมแว่นกันแดด สั่งการจากระยะไกลด้วยท่าทีสบายๆ ไร้กังวล

"ในยามจำเป็น ให้ช่วยเหลือสัตว์ประหลาด G ในการกำจัดมนุษย์ที่ชื่อเฉินหงซะ หมอนั่นควบคุมยากเกินไป อันตรายเกินไป"

"รับทราบ!"

หัวหน้าทีมรับคำสั่งและปฏิบัติตามคำสั่งของเวสเกอร์อย่างเคร่งครัด

"โฮก!..."

เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วหุบเขา

สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งกำลังวิ่งตรงมาทางค่าย

มันพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง และบุกทะลวงเข้าสู่สนามรบในเวลาอันรวดเร็ว

ไม่ว่าจะเป็นกองทัพของรัฐบาล หรือกองกำลังของบริษัทอัมเบรลลา ต่างก็รีบหลีกทางให้มันอย่างไม่ลังเล

เว้นแต่คนดวงซวยไม่กี่คนที่ถูกสัตว์ประหลาดตบตายตายกระเด็น ก็ไม่ได้เกิดความสูญเสียอะไรมากนัก

ทั้งสองฝ่ายต่างก็คิดตรงกัน

นั่นคือการปล่อยให้สัตว์ประหลาดไปบั่นทอนกำลังของเฉินหง

ให้สัตว์ประหลาดสู้กับสัตว์ประหลาดเอง

นี่คือสิ่งที่พวกเขาเลือกโดยไม่ได้นัดหมาย

เป้าหมายที่สัตว์ประหลาด G ต้องการตามหาคือเชอร์รี่ แต่เฉินหงดันยืนขวางเส้นทางที่มันต้องผ่านพอดี

นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นเส้นทางที่เวสเกอร์คำนวณมาอย่างดีแล้ว

"โฮก!"

สัตว์ประหลาด G ไม่พูดพร่ำทำเพลง เงื้อกรงเล็บตบลงมาทันที

มันกะจะบี้เฉินหงที่เป็นแค่เสี้ยนหนามให้ตายคามือ แล้วค่อยไปหาเชอร์รี่

สีหน้าของเฉินหงเย็นเยียบ เขาตวัดดาบฟันทลายปฐพีสวนกลับไปทันที

การโจมตีอันทรงพลัง ปะทะกับกรงเล็บเหล็กของสัตว์ประหลาด G จนเกิดประกายไฟกระเด็น และด้วยแรงส่ง สัตว์ประหลาด G ก็ถูกซัดจนกระเด็นออกไป

ประสบการณ์การต่อสู้มันต่างกันลิบลับ

เฉินหงเป็นใครกัน?

เขาคือคนเถื่อนที่ใช้ซ่าหนิวเปิดโปรโกง เรียนรู้ทักษะการต่อสู้จากเกมนับไม่ถ้วน แถมยังผ่านการเค้นศักยภาพจนถึงขีดสุดจากการนองเลือดกับกองทัพไทแรนต์ จนขัดเกลาวิชาสังหารออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม!

สติปัญญาของสัตว์ประหลาด G มันต่ำเกินไป

"โฮก!"

เฉินหงประเมินสัตว์ประหลาด G ตั้งแต่หัวจรดเท้า

ศีรษะของมนุษย์เริ่มถูกเบียดไปทางอกซ้าย แขนขวาขยายขนาดใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นกรงเล็บยักษ์

บริเวณแผ่นหลังและเอวก็มีดวงตาผุดขึ้นมาใหม่ ผิวหนังทั่วร่างมีสีดำคล้ำและบวมเป่ง

กรงเล็บมหึมาอันน่าสะพรึงกลัว ดวงตากลมโตสุดสยอง

ไม่ผิดตัวแน่

"สัตว์ประหลาดระยะ G2 งั้นเหรอ?"

"แม้แต่ความเป็นมนุษย์ก็เริ่มสูญสิ้นไปแล้วสินะ?"

เมื่อมองเห็นแววตาหวาดระแวงในหัวมนุษย์ของสัตว์ประหลาด แต่ดวงตาของสัตว์ประหลาดกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะขยายพันธุ์

เฉินหงก็ถอนหายใจออกมา

"สูญเสียแม้กระทั่งรากฐานแห่งความเป็นมนุษย์ของตัวเองไป การวิวัฒนาการก็ไร้ความหมาย"

"เข้ามาสิ งัดพลังทั้งหมดที่แกมีออกมา ทำให้ฉันสนุกหน่อย"

"ซ่าหนิว วิเคราะห์สัตว์ประหลาด G บันทึกข้อมูลซะ"

"รับทราบ!"

ร่างของเฉินหงกะพริบวูบวาบ และเริ่มสับดาบแลกกับสัตว์ประหลาด G อย่างบ้าคลั่ง

ทั้งสองฝ่ายเคลื่อนไหวจนเห็นเป็นเพียงภาพติดตา ดาบทลายปฐพีและกรงเล็บยักษ์ปะทะกันจนเกิดประกายไฟสว่างวาบนับครั้งไม่ถ้วน

ทุกกระบวนท่าทุกการโจมตี รุนแรงจนพื้นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นทรายปลิวว่อน จนมองสถานการณ์ได้ไม่ชัดเจน

เฉินหงใช้ดาบรับกรงเล็บยักษ์เอาไว้ได้

ทันใดนั้น เฉินหงก็เรียกกรงเล็บทลายปฐพีออกมา และใช้อีกมือหนึ่งแทงทะลวงลูกตาโตๆ ของสัตว์ประหลาด G อย่างแรง

"โฮก!"

สัตว์ประหลาด G กรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน

จุดอ่อนถูกเฉินหงแทงทะลวงอย่างแรง แถมยังบิดคว้านซ้ำอีกต่างหาก

คว้านจนลูกตาแหลกเละ เลือดและของเหลวไหลทะลักออกมา

สัตว์ประหลาด G ที่เจ็บปวดเจียนตาย ตวัดฝ่ามือตบเฉินหงกระเด็นปลิวไป

เฉินหงใช้สองเท้าครูดไปกับพื้นดินจนเป็นร่องลึก เพื่อหยุดแรงเฉื่อย

ได้ทีขี่แพะไล่

เฉินหงหมุนกงล้อที่เข็มขัด

"ฟันทลายปฐพี!"

สัญลักษณ์ไทเก็กสีเหลืองปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของสัตว์ประหลาด G

"ฝ่ามือทลายปฐพี!"

ในจังหวะที่เฉินหงกำลังจะใช้ท่าไม้ตายปิดผนึก เพื่อทำการลดระดับมิติของสัตว์ประหลาด G ที่ได้ชื่อว่าสามารถวิวัฒนาการได้อย่างไร้ขีดจำกัดตัวนี้ ให้กลายเป็นการ์ดใบเล็กๆ นั้นเอง

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง! ...

ห่ากระสุนปืนถูกสาดเข้าใส่เฉินหงอย่างไม่ยั้ง

ฟิ้ว~~! ...

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น

จรวดอาร์พีจีพุ่งเข้าชนเฉินหงอย่างจัง

ทำให้การร่ายท่าไม้ตายของเฉินหงถูกขัดจังหวะอย่างสมบูรณ์

สัตว์ประหลาด G ฉวยโอกาสนี้ สวาปามเศษซากเนื้อของไทแรนต์บนพื้นอย่างบ้าคลั่ง เพื่อดูดซับพลังงานจากเลือดเนื้อ มารักษาบาดแผล และเริ่มกระบวนการวิวัฒนาการรอบใหม่

เฉินหงหันขวับไปมองด้วยสีหน้าทะมึนทึง

เขามองเห็นร่างคนจำนวนนับไม่ถ้วนโผล่ออกมาจากป่า และจัดตั้งแนวรับอย่างรวดเร็ว

อาวุธปืนสมัยใหม่สารพัดชนิดเตรียมพร้อมรบอย่างเต็มพิกัด

ปากกระบอกปืนสีดำทะมึนนับไม่ถ้วนเล็งเป้ามาที่เฉินหง

มีทั้งปืนไรเฟิลจู่โจม ปืนกลเบา ปืนกลหนัก ปืนกลแกตลิง ปืนซุ่มยิง ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง ปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง...

แม้กระทั่งเครื่องยิงลูกระเบิด ที่ติดตั้งทั้งระเบิดสังหารและระเบิดเจาะเกราะ

เรียกได้ว่าติดอาวุธกันตั้งแต่หัวจรดเท้า

หมายมั่นปั้นมือว่าจะบดขยี้สิ่งมีชีวิตคาร์บอนทุกชนิดด้วยกระสุนเหล็กกล้าเหล่านี้ให้จงได้

สีหน้าของเฉินหงนิ่งสงบดั่งน้ำลึก สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว ก็พอจะเดาเรื่องราวทั้งหมดออกได้แปดเก้าส่วน

"ไอ้พวกสวะปลิงดูดเลือดพวกนี้ เห็นแก่ผลประโยชน์ ถึงกับยอมร่วมมือกับสัตว์ประหลาด เพื่อกำจัดฉันที่เป็นมนุษย์เชียวหรือ?"

"พวกมันไม่ได้เห็นคุณค่าชีวิตของประชาชนคนธรรมดาเลยสักนิด"

"ถ้าไม่มีฉันคอยรับมือกับสัตว์ประหลาด ไอ้พวกนี้แค่ตัวเดียว ก็ทำให้ทั้งเมืองล่มสลาย กลายเป็นเมืองแห่งซอมบี้ได้แล้ว"

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน"

ประกายความเย็นชาพาดผ่านดวงตาของเฉินหง เขาหมุนกงล้อที่เข็มขัด

"อัญเชิญ"

"ยานพยัคฆ์ปฐพี!"

มอเตอร์ไซค์บินได้ลำหนึ่งถูกอัญเชิญออกมาจากเข็มขัดไทเก็ก

"ซ่าหนิว เธอขับยานพยัคฆ์ปฐพี คอยสนับสนุนฉันจากทางอากาศ"

"รับทราบค่ะเจ้านาย"

กองกำลังอัมเบรลลาฝั่งตรงข้ามถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน นี่มันยานพาหนะบ้าอะไรกันเนี่ย จู่ๆ ก็โผล่มาจากความว่างเปล่าได้เฉยเลย

"มันคืออุปกรณ์มิติ หมอนั่นครอบครองเทคโนโลยีห้วงมิติ!"

ทั้งอัมเบรลลาและรัฐบาลสหรัฐฯ ต่างก็ตาลุกวาว ยิ่งกระหายอยากได้เทคโนโลยีของเฉินหงมาครอบครองมากขึ้นไปอีก

"ทุกหน่วยเตรียมพร้อม โจมตีประสานงาน เริ่มได้"

"สร้างตาข่ายอำนาจการยิงด้านหน้า โจมตีปูพรมเต็มพิกัด!"

"พลซุ่มยิงประจำที่"

"ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง ปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง เครื่องยิงลูกระเบิด เล็งเป้า"

"ประจำที่"

"ยิง!"

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง! ...

ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม! ...

ปืนไรเฟิลจู่โจม ปืนกลเบา ปืนกลหนัก ปืนกลแกตลิงนับไม่ถ้วน สาดกระสุนสร้างม่านโลหะเข้าถล่มปูพรมจากด้านหน้า

ไม่ต้องเล็งเป้าให้เหนื่อย แค่สาดกระสุนไปทางที่เฉินหงยืนอยู่ก็พอแล้ว

"【โล่ปฐพีเจ็ดชั้น】!"

เฉินหงกางโล่ปฐพีขึ้นมารอบทิศทางถึงเจ็ดชั้น

ราวกับกระดองเต่าที่ปกป้องเขาไว้อย่างแน่นหนา

แต่ทางฝั่งอัมเบรลลาเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าการโจมตีแค่นี้จะสามารถฆ่าเฉินหงได้อยู่แล้ว

การโจมตีปูพรม แค่สามารถสกัดกั้นการเคลื่อนไหวของเฉินหงได้ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว

อาวุธสังหารที่แท้จริงน่ะ รออยู่ข้างหลังต่างหาก

พลซุ่มยิงนับสิบคน เล็งเป้ามาที่เฉินหงจากรอบทิศทางบริเวณรอบนอกสนามรบ

มีทั้งเล็งที่หัว เล็งที่หัวใจ และเล็งที่หน้าท้องซึ่งดูเหมือนจะไม่มีการป้องกันอะไร...

รวมถึงเล็งเผื่อช่องทางหลบหนีของเฉินหงเอาไว้ทั้งหมดด้วย

รับรองว่าต่อให้เฉินหงมีปีกก็บินหนีไปไหนไม่รอดแน่

"พลซุ่มยิง เตรียมพร้อม!"

"ยิง!"

(จบแล้ว)