บทที่ 22 - กองทัพไทแรนต์

บทที่ 22 - กองทัพไทแรนต์

"จีไวรัส มันคืออะไรเหรอครับ?" ดร.ชาร์ลส์และทีมงานทำหน้างงงวย ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

เฉินหงก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าบนโลกใบนี้จะมีจีไวรัสอยู่หรือเปล่า

"【เซรั่มวิวัฒนาการทีไวรัส】ของพวกเรา มาติดแหงกอยู่ตรงขั้นตอนสุดท้ายเสียนี่"

"หากสามารถทำให้ทีไวรัสฉบับปรับปรุงที่ผสมผสานชิ้นส่วนยีนพิเศษของอลิซ สามารถหลบเลี่ยงการต่อต้านของระบบภูมิคุ้มกัน และหลอมรวมเข้ากับยีนในเซลล์ของมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบล่ะก็ มันก็จะเกิดวิวัฒนาการขึ้นได้"

"ถึงตอนนั้น ทุกคนก็จะมีพลังจิตอันสารพัดประโยชน์ไว้ครอบครอง"

และในขณะที่เฉินหงและคนอื่นๆ กำลังกลุ้มใจอยู่นั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงความเคลื่อนไหวดังมาจากภายนอกค่าย

"โฮก!..."

เสียงคำรามดังระงมขึ้นอย่างต่อเนื่อง แฝงไปด้วยรังสีอำมหิตกลิ่นคาวเลือดราวกับสัตว์ป่า

"แย่แล้ว!"

"แย่แล้วครับ!"

ทหารนายหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

"ท่านผู้นำครับ ข้างนอกมีกองทัพสัตว์ประหลาดบุกมา พวกเราถูกล้อมไว้หมดแล้ว!"

"อะไรนะ?"

"สัตว์ประหลาดมันจัดตั้งกองทัพได้ด้วยเหรอ?"

เรนและคนอื่นๆ ตกใจสุดขีด

"หรือว่า... หรือว่าจะเป็น【โปรเจกต์พัฒนาไทแรนต์】ของบริษัท?"

ดร.ชาร์ลส์เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ หน้าถอดสีด้วยความตกใจ "พวกมันทำสำเร็จจริงๆ งั้นเหรอ"

สีหน้าของเฉินหงเคร่งขรึมลง "ไป ออกไปดูกัน"

เมื่อออกไปด้านนอกค่าย เฉินหงก็กวาดสายตามองไปรอบๆ และเห็นไทแรนต์ยืนเรียงรายเป็นหน้ากระดาน ล้อมค่ายของพวกเขาไว้ทุกทิศทาง

ไทแรนต์เหล่านี้ยังคงรักษารูปร่างพื้นฐานของมนุษย์เอาไว้ ทุกตัวถืออาวุธปืนสมัยใหม่ จัดกระบวนทัพอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่ามีสติปัญญาไม่ต่ำ รู้จักฟังคำสั่งทางทหารและจัดทัพเป็น

"นั่นมัน T-103!"

"ไทแรนต์รุ่นผลิตจำนวนมากสุดคลาสสิกนั่นเอง"

ไทแรนต์ T-103 เหล่านี้ล้วนสวมเสื้อโค้ททหาร มือข้างหนึ่งถือปืนกลแกตลิง อีกข้างถือเครื่องยิงจรวด RPG

อำนาจการยิงดุดันมาก

การจัดตั้งกระบวนทัพ ทำให้พวกมันสามารถยิงปูพรม สาดกระสุนถล่มใส่ได้อย่างมหาศาล จนแม้แต่เฉินหงยังต้องรู้สึกหวั่นเกรง

"เดี๋ยวก่อน ไอ้พวกนั้นมันตัวบ้าอะไรกัน?"

เฉินหงมองเห็นตัวประหลาดที่วิปริตยิ่งกว่านั้น

พวกมันสวมเกราะเหล็กทั้งตัวราวกับด้วงติดอาวุธหนักตั้งแต่หัวจรดเท้า แถมยังแบกขีปนาวุธต่อต้านรถถังสำหรับทหารราบอย่าง【ขีปนาวุธเจฟลิน】เอาไว้บนบ่าด้วย

บนหลังยังแบกขีปนาวุธไว้อีกเป็นฟ่อน ราวกับกลัวว่าอาวุธจะไม่พออย่างนั้นแหละ

"นี่มัน【ทาลอสไทแรนต์】แถมยังเป็นทาลอสไทแรนต์รุ่นเสริมอำนาจการยิงอีกด้วย บ้าเอ๊ย!"

แขนซ้ายลีบเล็ก แต่แขนขวาได้รับการเสริมพลังระดับมหากาพย์ หนาเตอะ แข็งแรง และดุร้าย นี่คือ【ไทแรนต์จอมฉกฉวย】

และตัวที่ถูกถอดอุปกรณ์จำกัดพลังออก ซึ่งวิวัฒนาการกลายพันธุ์มาจาก T-103 นั่นคือ【ไทแรนต์ T-078】ความแข็งแกร่งทางชีวภาพของมันเหนือกว่า T-103 ที่เสถียรแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพละกำลังทางร่างกายหรือความเร็วในการรักษาบาดแผล ก็ล้วนน่ากลัวกว่ามาก

ส่วนตัวที่ผ่านการกลายพันธุ์วิวัฒนาการอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า ร่างกายดูน่าเกลียดน่ากลัว มือทั้งสองข้างกลายเป็นกรงเล็บขนาดมหึมา กรงเล็บทั้งห้าแหลมคมเป็นประกายวาววับราวกับอาวุธโลหะ ต่อให้โดนเครื่องยิงจรวดเข้าไปก็แค่สลบไปเท่านั้น ไม่ถึงกับร่างแหลกเป็นชิ้นๆ นั่นคือ【ไทแรนต์-R】

"ยังมีเจ้านั่นอีก... 【ไทแรนต์ยมทูต】!"

หลังจากที่ T-103 สัมผัสกับสายพันธุ์เอปไซลอน มันก็ถูกเสริมสร้างให้มีพละกำลังและความคล่องตัวเหนือมนุษย์

ไทแรนต์ยมทูตมีความต้านทานต่ออาวุธเบาอย่างเหลือเชื่อ และมีความเร็วในการวิ่งที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แถมยังสามารถสังหารศัตรูได้ด้วยการใช้หัวโขกหรือใช้กรงเล็บแทงทะลุร่าง

การกลายพันธุ์ขั้นสุดยอดของไทแรนต์ยมทูตทำให้ความสูงของมันเพิ่มขึ้นจนเกิน 12 ฟุต และมีกล้ามเนื้อที่ทรงพลัง ทำให้มันสามารถกระโดดได้สูงลิ่ว

นี่คือไทแรนต์ที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อการเข่นฆ่าโดยเฉพาะ

"ยังไม่หมดแค่นั้น เจ้านั่นคือ... 【ไทแรนต์เทพนิทรา】 ที่ได้ชื่อว่ามีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาไทแรนต์ทั้งหมด!"

ร่างกายเปลี่ยนสภาพเป็นสัตว์ป่าเต็มตัว เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมและกรงเล็บที่ใหญ่โตยิ่งกว่าเดิม สามารถวิ่งด้วยความเร็วสูง เข้าฟาดฟันศัตรูอย่างดุเดือด และมีการโจมตีกระโดดพุ่งเข้าใส่จากระยะไกลที่ทรงพลังมาก

ข้อมูลต่างๆ หลั่งไหลเข้ามาในดวงตาของเฉินหงผ่านการวิเคราะห์ของซ่าหนิวอย่างต่อเนื่อง

"ไทแรนต์เทพนิทรารูปแบบที่สอง มีพลังระเบิดหมัดอยู่ที่ 400~500+ ตัน หากถูกกระตุ้นจนวิวัฒนาการไปสู่รูปแบบที่สาม จะมีพลังระเบิดหมัดระดับหมื่นตัน ห้ามเข้าไปสู้ระยะประชิดเด็ดขาด"

"จากการประเมินโดยรวม ไทแรนต์ทุกตัวมีพละกำลังตั้งแต่ระดับร้อยตันขึ้นไป แถมยังมีพลังฟื้นฟูที่น่าทึ่ง ฆ่าให้ตายได้ยากมาก"

"พวกมันมีทั้งหน่วยโจมตีระยะไกลและหน่วยต่อสู้ระยะประชิด ห้ามปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในวงล้อมการต่อสู้ระยะประชิดเด็ดขาด ไม่งั้นโดนรุมกินโต๊ะแน่"

ยิ่งดู เฉินหงก็ยิ่งอยากจะสบถออกมา

"แม่งเอ๊ย ตัวบ้าบออะไรกันนักกันหนาวะเนี่ย"

"ไหนบอกว่าเป็นโลกเรสซิเดนต์อีวิลฉบับภาพยนตร์ที่ใสซื่อไร้พิษภัยไงวะ?"

"ไอ้ตัวประหลาดจากในเกมตั้งมากมายพวกนี้มันโผล่มาจากไหนกัน?"

"ไม่สิ ไทแรนต์เยอะขนาดนี้ จะปล่อยให้พวกมันชิงลงมือก่อนไม่ได้เด็ดขาด"

"อลิซ เรน จิล พวกเธอรีบนำทีมถอยไปพิงภูเขา อาศัยสนามเพลาะและรั้วลวดหนามของค่าย ระดมยิงปะทะป้องกันแนวรบทั้งสามด้านเอาไว้ให้ได้"

"ฉันจะออกโรงเอง ฉันจะไปรับมือที่แนวหน้า พยายามต้านทานไทแรนต์ส่วนใหญ่เอาไว้ให้พวกเธอเอง"

เฉินหงสั่งการอย่างเด็ดขาดและรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

"รับทราบ!"

จิลและคนอื่นๆ ไม่มีเวลามาถามไถ่อะไรมาก รีบรับคำสั่งและแยกย้ายกันไปประจำการทันที

เฉินหงสวมชุดเกราะและพุ่งทะยานออกไปรับศึกทันที

"มารดามันเถอะ ในเมื่อกล้าโผล่หัวมา ก็ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะให้หมดก็แล้วกัน"

"【ทักษะยกระดับ·ปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าแมกมาจักรพรรดิ】!"

เฉินหงเปิดฉากด้วยท่าไม้ตายใหญ่ทันที เขาไม่กล้าออมมือแม้แต่น้อย การใช้การโจมตีระยะไกลเพื่อตัดกำลังศัตรูก่อนต่างหากถึงจะถูกต้อง

กระสุนแมกมานับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นในวงจรแม่เหล็กไฟฟ้าอันหนาแน่นเพื่อสะสมพลังงาน

ทางด้านกองทัพไทแรนต์เองก็ไม่ยอมน้อยหน้า ภายใต้การควบคุมระยะไกลของบริษัทอัมเบรลลา พวกมันก็สาดอาวุธหนักเข้าใส่ไม่ยั้ง

RPG, ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง, ปืนกลแกตลิง, ปืนกล, ระเบิดมือ...

อาวุธปืนสมัยใหม่สารพัดชนิดถูกสาดเทเข้ามา

ท้องฟ้าคล้ายกับมีพายุเหล็กกล้าเทกระหน่ำลงมา

ตามมาด้วยเสียง "ตู้ม!..."

เปลวเพลิงจากการระเบิดปะทุขึ้นนับไม่ถ้วน

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยห่าฝนแห่งเปลวเพลิง

การโจมตีของทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน

กระสุนปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าแมกมาอันหนาแน่นของเฉินหง พุ่งเข้าปะทะกับจรวด ขีปนาวุธ กระสุน และระเบิดมือนับไม่ถ้วนกลางอากาศ

อานุภาพของการปะทะกวาดล้างพื้นที่ใจกลางสนามรบของทั้งสองฝ่ายจนเตียนโล่ง

ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้หรือก้อนหิน ดินทราย ล้วนแหลกละเอียดเป็นผุยผง ถูกแผดเผาจนกลายเป็นถ่านดำเกรียม และหลอมละลายจนกลายเป็นผลึกแก้ว

คลื่นความร้อนอันเดือดพล่านพัดกระหน่ำถาโถมดั่งเสียงคำราม

แค่เศษซากที่กระเด็นออกมา ก็รุนแรงพอที่จะทะลวงขั้วหัวใจของคนธรรมดาได้แล้ว

แต่สำหรับคู่กรณีทั้งสองฝ่ายที่กำลังห้ำหั่นกัน นี่เป็นเพียงแค่ออเดิร์ฟเรียกน้ำย่อยเท่านั้น

"【ทักษะยกระดับ·ปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าแมกมาจักรพรรดิ】!"

เฉินหงปล่อยท่าไม้ตายใหญ่ออกไปอีกระลอก เข้าปะทะกับห่ากระสุนที่กองทัพไทแรนต์สาดเทเข้ามา

ตู้ม!

เกิดการระเบิดครั้งใหญ่อีกระลอก

ในขณะเดียวกัน

ณ บริเวณรอบนอกของสนามรบ กองกำลังของบริษัทอัมเบรลลาที่ซุ่มซ่อนอยู่ ต่างใช้กล้องส่องทางไกลสังเกตการณ์สนามรบด้วยความตกตะลึงจนตาค้าง

"บ้าไปแล้ว!"

"ไอ้หมอนี่มันมีอำนาจการยิงระยะไกลโหดดุดันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

"ตัวคนเดียว แต่ทำสงครามได้ทั้งสมรภูมิเลยนะเว้ย!"

"โคตรวิปริตเลย"

"หมอนี่มันไม่มีวันพลังงานหมดหรือไง?"

"นี่มันสาดท่าไม้ตายรอบที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย?"

"รอบที่ห้าแล้วครับหัวหน้า"

"อ๊ะ ไม่สิ เมื่อกี้นี้ รอบที่หกแล้วครับ"

ท่านหัวหน้าถึงกับพูดไม่ออก

เฉินหงสวมชุดเกราะพยัคฆ์ปฐพี ซึ่งภายในมีหินเงาปฐพีทั้งก้อนคอยป้อนพลังงานให้อยู่

แถมสองเท้ายังเหยียบอยู่บนผืนดิน พลังแห่งปฐพีจึงหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ผ่านการแปลงสภาพของหินเงาปฐพีให้กลายเป็นพลังงานธาตุดิน เพื่อให้เฉินหงผลาญเล่นได้อย่างเต็มที่

ไม่รู้ซะแล้วว่าตำแหน่งบุตรแห่งปฐพีมันขลังขนาดไหน

โลกใบนี้ก็คือแม่ของฉันนะโว้ย เข้าใจไหม

เท้าสะเอวแอ่นอกด้วยความภูมิใจสุดๆ

(จบแล้ว)