บทที่ 14 - แกเกี่ยวข้องอะไรกับฉินเวินโหรว

บทที่ 14 - แกเกี่ยวข้องอะไรกับฉินเวินโหรว

"ใช่แล้วครับโฮสต์"

ระบบตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"คุณสามารถมอบรางวัลได้ แต่รางวัลนั้นจะต้องดึงมาจากทรัพย์สินของเรือนจำเท่านั้นครับ"

"ทรัพย์สินของเรือนจำงั้นเหรอ"

ลู่หยวนรู้สึกงุนงง

"พลังพิเศษก็นับว่าเป็นทรัพย์สินด้วยเหรอ"

"ทุกสิ่งทุกอย่างในเรือนจำถือเป็นทรัพย์สินทั้งหมดครับ รวมถึงนักโทษหญิงและพลังพิเศษของพวกเธอด้วย"

ระบบอธิบาย

"นอกจากนี้ โฮสต์ยังสามารถลงโทษโดยการริบพลังพิเศษของบุคลากร และเก็บพลังนั้นไว้เป็นทรัพย์สินของเรือนจำได้อีกด้วยครับ"

"และในขณะที่โฮสต์ทำการดัดแปลงนักโทษ ก็มีโอกาสที่จะได้รับมรดกของพวกเธอด้วยครับ"

มรดกงั้นเหรอ

ลู่หยวนจับจุดสำคัญได้ทันที

"ระบบ อย่าบอกนะว่าถ้าฉันทำลายล้างนักโทษหญิงตามหลักมนุษยธรรม ฉันก็จะได้ครอบครองพลังพิเศษของพวกเธอ"

"ใช่แล้วครับโฮสต์"

ระบบยืนยันให้ลู่หยวนมั่นใจ

"แต่พลังพิเศษเหล่านี้ โฮสต์จะไม่สามารถนำมาใช้งานเองได้ อีกทั้งการที่จำนวนนักโทษลดลง ก็จะส่งผลให้โฮสต์ได้รับแต้มการจัดการในแต่ละวันน้อยลงด้วย ดังนั้นระบบจึงไม่แนะนำให้โฮสต์ใช้วิธีนี้ครับ"

"ขอเตือนโฮสต์ด้วยความหวังดีนะครับ ปัจจุบันเรือนจำมีห้องขังทั้งหมด 360 ห้อง แต่มีนักโทษเข้าพักไม่ถึงหนึ่งในสามเลยครับ"

"เข้าใจแล้ว วิธีที่ดีที่สุดในการหาแต้มการจัดการให้ได้เยอะๆ ก็คือการรับนักโทษเข้ามาให้เต็มเรือนจำใช่ไหม"

ลู่หยวนเริ่มเข้าใจระบบมากขึ้น

"ถูกต้องครับโฮสต์"

ระบบตอบ

"ขอให้โฮสต์ตั้งใจบริหารงานเพื่อยกระดับชื่อเสียงของเรือนจำลั่วเฟิ่งให้ดียิ่งขึ้น เพื่อดึงดูดนักโทษให้เข้ามามากขึ้นนะครับ"

ลู่หยวนถึงกับพูดไม่ออก เรือนจำเนี่ยนะต้องยกระดับชื่อเสียง

แต่เมื่อลองคิดดูให้ดีแล้ว ยิ่งมีนักโทษมาก เขาก็ยิ่งได้รับประโยชน์มากจริงๆ

เพียงแต่เรื่องการบริหารเรือนจำ เขาไม่มีความรู้เลยสักนิด

บางที เขาอาจจะต้องหาใครสักคนมาช่วยดูแลเรื่องนี้

ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ลู่หยวนลุกขึ้นแต่งตัว ก่อนจะร้องบอกไปว่า "เข้ามาสิ"

ประตูถูกผลักออกเบาๆ ฉินอวี่มู่เดินเข้ามาด้านใน

"ลู่หยวน ผู้ช่วยเจ้าเมืองหลินหยาพาเซียวหนี หัวหน้ากองกำลังรักษาการณ์ของผู้ใช้พลังพิเศษมาขอพบคุณน่ะ"

เซียวหนีงั้นเหรอ

ชื่อนี้ไม่มีใครในเมืองหนิงเฉิงที่ไม่รู้จัก ลู่หยวนเองก็เช่นกัน

เซียวหนีในฐานะหัวหน้ากองกำลังรักษาการณ์ของผู้ใช้พลังพิเศษประจำจวนเจ้าเมือง ปัจจุบันเธอคือผู้ใช้พลังระดับ S เพียงคนเดียวในเมืองหนิงเฉิง และพลังของเธอคือสายฟ้า ซึ่งมีพลังโจมตีที่รุนแรงมาก

ทุกคนในเมืองหนิงเฉิงต่างรู้ดีว่า คนที่ไม่ควรไปล่วงเกินด้วยมากที่สุด ไม่ใช่สี่ตระกูลใหญ่ หรือจวนเจ้าเมือง แต่เป็นเซียวหนีต่างหาก

แม้เซียวหนีจะมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่คนที่มีโอกาสได้เห็นหน้าเธอจริงๆ กลับมีน้อยมาก และเธอก็ไม่เคยปรากฏตัวตามข่าวเลยสักครั้ง ลู่หยวนจึงไม่รู้ว่าเซียวหนีมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร

"พาพวกเธอไปที่ห้องทำงานพัศดีก็แล้วกัน"

พูดจบ ลู่หยวนก็เดินไปที่ห้องข้างๆ

ห้องทำงานนี้ดูธรรมดาทั่วไปมาก เทียบไม่ได้กับห้องนอนสุดหรูหราที่อยู่ติดกันเลย

ลู่หยวนนั่งลงที่โต๊ะทำงาน เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ตอนนี้เขาคือพัศดีตัวจริงเสียงจริงแล้ว

เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่นาที

ลู่หยวนรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวบางอย่างจึงเงยหน้าขึ้นมองไปที่ประตู

และสายตาของเขาก็ต้องหยุดนิ่งไปในทันที

ลู่หยวนเคยคิดว่าในโลกนี้ ผู้หญิงที่มีความงามระดับสุดยอดอย่างฉินเวินโหรว จะต้องมีเพียงคนเดียวเท่านั้น

แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาคิดผิด

ผู้หญิงผมสั้นที่สวมเครื่องแบบของกองกำลังรักษาการณ์ผู้ใช้พลังพิเศษคนนี้ มีใบหน้าที่สวยสง่าและโดดเด่นไม่แพ้ฉินเวินโหรวเลย

แต่ในขณะที่ฉินเวินโหรวมีดวงตาที่ทรงเสน่ห์และเย้ายวนใจ แม้จะแสร้งทำเป็นเย็นชาแต่ก็ไม่อาจปิดบังความมีเสน่ห์ที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ได้

ผู้หญิงผมสั้นคนนี้กลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง แม้จะมีใบหน้าที่งดงามจับใจ แต่ดวงตาของเธอกลับเย็นชาถึงขีดสุด เป็นความเย็นเยียบที่แทรกซึมลึกไปถึงระดับจิตวิญญาณ

สายตาที่เย็นชาคู่นั้น ทำให้แม้แต่ลู่หยวนก็ยังรู้สึกไม่กล้าสบตาด้วยตรงๆ

ลู่หยวนเลื่อนสายตาต่ำลงไปโดยอัตโนมัติ ใต้ลำคอขาวระหงนั้นคือความอวบอิ่มที่โดดเด่นไม่แพ้ฉินเวินโหรวเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้เอวคอดกิ่วคือเรียวขายาวสวยที่ดูจะเอาชนะฉินเวินโหรวไปได้เล็กน้อยด้วยซ้ำ

ลมหายใจของลู่หยวนเริ่มถี่กระชั้นขึ้นมาเล็กน้อย เขาพอจะเดาได้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ก็คือเซียวหนีนั่นเอง

"ลู่หยวน อะแฮ่ม ท่านพัศดีลู่ พวกเราเจอกันอีกแล้วนะคะ"

เสียงของหลินหยาที่ยืนอยู่ข้างๆ เซียวหนีดังขึ้น

"ขอแนะนำให้รู้จักนะคะ นี่คือหัวหน้ากองกำลังรักษาการณ์ของผู้ใช้พลังพิเศษประจำจวนเจ้าเมือง หัวหน้าเซียวหนีค่ะ"

"เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในงานประมูลคืนนี้ หัวหน้าเซียวมีเรื่องอยากจะสอบถามพัศดีลู่สักหน่อยค่ะ"

"นอกจากนี้ ทางจวนเจ้าเมืองก็มีรายละเอียดเกี่ยวกับการบริหารงานประจำวันของเรือนจำลั่วเฟิ่ง ที่ต้องการหารือกับคุณด้วย"

"พัศดีลู่คะ ไม่ทราบว่าคุณจะเป็นผู้ดูแลเรื่องการบริหารจัดการเรือนจำลั่วเฟิ่งเอง หรือว่าจะให้คุณหนูฉินเป็นคนดูแลคะ"

ลู่หยวนสูดลมหายใจลึก พยายามดึงสายตากลับมาจากเซียวหนี

"อวี่มู่ เธอไปคุยเรื่องนี้กับผู้ช่วยหลินเถอะ"

ลู่หยวนหันไปมองฉินอวี่มู่ เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะหาคนมาช่วยดูแลเรื่องบริหารจัดการเรือนจำอยู่แล้ว ฉินอวี่มู่ก็น่าจะคุ้นเคยกับเรือนจำลั่วเฟิ่งดี อีกทั้งเธอยังถูกฝึกมาโดยฉินเวินโหรว เรื่องพวกนี้ก็น่าจะพอรู้เรื่องอยู่บ้าง

"อืม เข้าใจแล้ว"

ฉินอวี่มู่พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

"งั้นผู้ช่วยหลิน พวกเราไปคุยกันที่อื่นเถอะค่ะ"

หลินหยายินดีเป็นอย่างยิ่ง เธอรู้ดีว่าเซียวหนีต้องการคุยกับลู่หยวนเป็นการส่วนตัว

ทั้งสองคนเดินออกไป และฉินอวี่มู่ก็ช่วยปิดประตูห้องทำงานให้ด้วย

"เชิญนั่งครับ หัวหน้าเซียว"

ลู่หยวนเอ่ยปากเชิญเซียวหนี

แต่เซียวหนีกลับไม่ได้นั่งลง

เธอยังคงยืนอยู่ที่เดิม และจ้องมองลู่หยวนด้วยสายตาเย็นชา

ลู่หยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกรุ่มร้อนในใจเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น

เขารู้สึกได้ลึกๆ ว่าเซียวหนีไม่ได้มาดีแน่ๆ

และในตอนที่เขากำลังจะเอ่ยปากอีกครั้ง ในที่สุดเซียวหนีก็เป็นฝ่ายพูดขึ้น

"แกเกี่ยวข้องอะไรกับฉินเวินโหรว"

น้ำเสียงของเซียวหนีไพเราะมาก แต่ก็เย็นชามากเช่นกัน

คำถามนี้ทำให้ลู่หยวนถึงกับชะงัก เขาไม่คิดเลยว่าเซียวหนีจะโพล่งถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉินเวินโหรวขึ้นมาตรงๆ แบบนี้

"หัวหน้าเซียว คุณไม่ได้มาตรวจสอบเรื่องที่ศูนย์ประมูลหรอกเหรอ"

ลู่หยวนถามกลับ

"แต่ฉันเชื่อว่า ผู้ช่วยหลินคงจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้คุณฟังอย่างละเอียดแล้วใช่ไหม"

"ถึงฉันจะฆ่าซูไห่กับหลี่อวิ๋นเฟย แต่นั่นก็เป็นการป้องกันตัว ฉันคิดว่าหัวหน้าเซียวคงไม่มาเอาผิดฉันเรื่องนี้หรอกนะ"

"ลู่หยวน แกไม่ได้ปลุกพลังพิเศษอะไรเลยสักอย่าง"

น้ำเสียงของเซียวหนีเย็นยะเยือก

"พลังระบำเพลิงฟีนิกซ์ที่ใช้ฆ่าซูไห่ คือพลังเฉพาะตัวของฉินเวินโหรว ตอนนั้นเธอจะต้องอยู่ในห้องประมูลแน่"

"และที่แกรู้ทั้งรู้ว่าเรือนจำลั่วเฟิ่งคือเผือกร้อน แต่ยังดึงดันจะประมูลมันมาให้ได้ ก็ต้องเป็นแผนการที่ฉินเวินโหรววางเอาไว้แน่นอน"

"ลูกไม้ตื้นๆ พวกนี้ หลอกฉันไม่ได้หรอก"

"ตอนนี้ ฉันจะถามแกอีกครั้ง แกเกี่ยวข้องอะไรกับฉินเวินโหรวกันแน่"

"หัวหน้าเซียว ความจริงแล้วฉันอยากจะถามคุณมากกว่า ว่าคุณเกี่ยวข้องอะไรกับฉินเวินโหรวกันแน่"

ลู่หยวนยิ้มบางๆ

"คุณดูจะเป็นห่วงเป็นใยเธอมากเกินไปหน่อยนะ"

"ลู่หยวน ฉันไม่รู้หรอกนะว่าฉินเวินโหรวไปให้คำมั่นสัญญาอะไรกับแก แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนเลย ฉินเวินโหรวเป็นคนเลือดเย็นและไร้หัวใจ เธอไม่เคยสนใจความเป็นตายของใครทั้งนั้น"

"ทันทีที่ฉินเวินโหรวแหกคุกออกไปได้สำเร็จ เธอจะโยนความผิดทั้งหมดมาให้แกรับเคราะห์แทน"

เซียวหนีแผ่กลิ่นอายอันแข็งแกร่งและน่าเกรงขามออกมา

"ตอนนี้ ฉันจะให้โอกาสแก"

"ถ้าแกยอมบอกแผนการแหกคุกของฉินเวินโหรวมา ฉันจะรับรองความปลอดภัยให้แกเอง"

[จบแล้ว]