บทที่ 07 - เซฟวิ่ง ไพรเวท โทนี่ สตาร์ก

บทที่ 07 - เซฟวิ่ง ไพรเวท โทนี่ สตาร์ก

༺༻

ทะเลทรายตอนกลางวันนั้นร้อนระอุ แต่พอตกกลางคืนกลับหนาวเหน็บจนหินแทบแตก

ด้านนอกถ้ำ สมาชิกกลุ่มติดอาวุธหลายคนที่ทำหน้าที่ลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยกำลังนั่งล้อมวงผิงไฟคุยกัน

"พวกนายว่าไอ้โทนี่ สตาร์ก จะสร้างขีปนาวุธอะไรนั่นสำเร็จไหมวะ"

"ไม่รู้สิ แต่ไม่ว่าจะสร้างสำเร็จหรือไม่ ยังไงมันก็ต้องตายอยู่ดี!"

"ได้ยินมาว่าหมอนี่ฟันสาวขึ้นปกนิตยสารรายเดือนมาแล้วทุกคนเลยนะ พวกนายว่ามันนอนกับผู้หญิงมาแล้วกี่คนวะ"

"น่าอิจฉาชะมัด ตอนที่มันสลบแล้วฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ฉันแอบดูไอ้นั่นของมันมาแล้วด้วย"

ผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่สะพายปืนนั่งล้อมวงผิงไฟ พากันหัวเราะเสียงลามกออกมาเป็นระยะ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าปืนสไนเปอร์ได้เล็งมาที่หัวของพวกเขาแล้ว

"รายงาน ที่นี่ F1 ล็อกเป้าหมายเรียบร้อย พร้อมยิงได้ทุกเมื่อ!"

มือสไนเปอร์คนหนึ่งหมอบอยู่ใต้ตาข่ายพราง เล็งปืนไปที่หัวของคนในกลุ่มที่นั่งผิงไฟ แล้วรายงานสถานการณ์

"รายงาน F2 เข้าประจำที่ ล็อกเป้าหมายอุปกรณ์ให้แสงสว่างในหุบเขาแล้ว!"

"รายงาน F3 เข้าประจำที่"

".."

เสียงรายงานจากมือสไนเปอร์ดังเข้ามาในหูฟังอย่างต่อเนื่อง หลินเอิน ฮอลล์ ในชุดเกราะเต็มยศก็สวมแว่นตามองกลางคืน

"หัวหน้า โดรนติดระเบิดพร้อมแล้ว สามารถทิ้งระเบิดได้ทุกเมื่อ!"

เมื่อได้รับรายงานจากอลิซ หลินเอิน ฮอลล์ ก็พยักหน้า "ทุกคนฟังให้ดี เป้าหมายของเราในครั้งนี้คือช่วยเหลือโทนี่ สตาร์ก"

"ทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้น กลุ่มติดอาวุธในถ้ำจะต้องถูกดึงดูดออกมา รอจนกว่ากองกำลังทั้งสองฝ่ายจะปะทะกัน เราค่อยอาศัยความชุลมุนเข้าไปช่วยโทนี่ สตาร์ก!"

"ดูแลตัวเองให้ดี แล้วก็อย่าปะทะยืดเยื้อ!"

"รับทราบ!"

"รับทราบ!"

เมื่อได้ยินเสียงตอบรับจากหูฟัง หลินเอิน ฮอลล์ ก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะออกคำสั่ง "เริ่มปฏิบัติการ!"

สิ้นเสียงสั่งการของหลินเอิน ฮอลล์ มือสไนเปอร์หลายคนก็ลั่นไกพร้อมกันในเสี้ยววินาทีต่อมา

ภายในหุบเขา

สมาชิกกลุ่มติดอาวุธที่ล้อมวงผิงไฟถูกปลิดชีพในพริบตา อุปกรณ์ให้แสงสว่างที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเขาก็ถูกยิงจนแตกกระจาย!

โดรนบินวนอยู่บนท้องฟ้า ระเบิดขนาดเล็กหลายลูกถูกทิ้งลงมา

อาวุธยุทโธปกรณ์ที่ประทับตราสตาร์กอินดัสตรี้ซึ่งวางเรียงรายอยู่ลานกว้าง เกิดระเบิดตูมตามขึ้นในพริบตา!

"บุกเข้าไป ฆ่าไอ้พวกระยำนั่น ทวงดินแดนของเราคืนมา!"

"เพื่อบ้านเกิด ฆ่าไอ้พวกสวะพวกนี้ให้หมด!"

"."

เมื่อหลินเอินสั่งลุย สมาชิกกลุ่มติดอาวุธที่ถือปืนอาก้า ปืนกลมือ และเครื่องยิงจรวด ก็พุ่งทะยานเข้าไปในหุบเขาอย่างไม่ลังเล

ภายในถ้ำ!

"บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น ใครบุกมาโจมตีพวกเรา"

เมื่อเห็นกล้องวงจรปิดถูกทำลาย และได้ยินเสียงระเบิดกับเสียงปืนดังมาจากข้างนอกไม่หยุด

ชายร่างบึกบึนผู้เป็นหัวหน้าก็สั่งให้ลูกน้องออกไปรับมือ ขณะเดียวกันก็ชักปืนพกออกมาขึ้นลำ เตรียมมุ่งหน้าไปยังห้องขังโทนี่ สตาร์ก

"หะ...หัวหน้า กองกำลังติดอาวุธฮูร์เซกครับ พวกมันบุกมาโจมตีเรา!"

ชายร่างผอมแห้งคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา พร้อมกับรายงานหัวหน้าด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน

"กองกำลังติดอาวุธฮูร์เซกงั้นเหรอ แน่ใจนะว่าเป็นพวกมัน ไม่ใช่พวกอเมริกันหน้าโง่นั่น"

เมื่อได้ยินรายงานจากลูกน้อง ชายร่างบึกบึนก็ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะมุ่งหน้าไปห้องขังโทนี่ สตาร์ก

"แน่ใจใช่ไหม"

"แน่ใจครับหัวหน้า ผมจำหน้าพวกมันได้!"

"บัดซบ รู้งี้ฉันน่าจะกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซากไปเลย!"

ตอนแรกเขายังนึกว่าเป็นพวกอเมริกันที่มาช่วยโทนี่ สตาร์ก

หัวหน้าคนนี้เลยกะจะจับโทนี่ สตาร์ก เป็นตัวประกัน ถ้าย้ายหนีไม่ทัน ก็จะใช้โทนี่ สตาร์ก ข่มขู่ให้พวกอเมริกันล่าถอยไป

แต่ตอนนี้ พอได้ยินว่าพวกที่มาถล่มรังคือกลุ่มติดอาวุธฮูร์เซก หัวหน้าก็หันหลังกลับไปหยิบปืนกลมือทันที

ในเมื่อไม่ใช่พวกอเมริกัน การจับโทนี่ สตาร์ก เป็นตัวประกันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว!

"ส่งคนไปเฝ้าห้องโทนี่ สตาร์ก ให้มากขึ้น จำไว้ ห้ามให้ใครลอบเข้าไปพาตัวมันไปเด็ดขาด!"

ไม่รอให้ลูกน้องรับคำ หัวหน้าก็พาลูกน้องที่เหลือวิ่งออกไปข้างนอกทันที

ภายนอก

เมื่อเห็นกลุ่มติดอาวุธสองกลุ่มกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด หลินเอิน ฮอลล์ ที่สวมแว่นตามองกลางคืนก็รีบพาลูกน้องลอบเร้นเข้าไปในหุบเขาจากอีกด้านหนึ่งทันที

"ปัง!"

"ปัง ปัง ปัง"

ตลอดทาง พวกเขาจัดการกลุ่มติดอาวุธที่ขวางทางได้อย่างง่ายดาย จนในที่สุดหลินเอิน ฮอลล์ ก็พากำลังคนมาถึงปากถ้ำ

"แกร๊ก!"

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตัดวงจรไฟฟ้าตามแผน ทันใดนั้นภายในถ้ำก็มืดมิดลงถนัดตา

ภายในห้องขังโทนี่ สตาร์ก!

"ให้ตายสิ ใครปิดไฟฟะ"

"บัดซบ รีบไปซ่อมไฟเดี๋ยวนี้เลย!"

โทนี่ สตาร์ก กอดแบตเตอรี่รถยนต์แน่น หลบมุมอยู่กับยินเซน

เขาได้ยินกลุ่มติดอาวุธตะโกนโหวกเหวกเป็นภาษาที่ฟังไม่รู้เรื่อง

ตอนนี้ใบหน้าของโทนี่ สตาร์ก เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เขากลัวว่ากลุ่มผู้ก่อการร้ายที่จับตัวเขามา จะเผลอปืนลั่นใส่เขาโดยไม่ตั้งใจ

และยิ่งกลัวว่าพวกที่มาโจมตีที่นี่จะบุกเข้ามาสาดกระสุนใส่เขาจนพรุนโดยไม่ถามไถ่

เมื่อได้ยินเสียงระเบิดและเสียงต่อสู้ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากหุบเขา โทนี่ สตาร์ก ก็พยายามขดตัวหดเล็กลงในมุมมืด

"ยินเซน ที่นี่มีการต่อสู้กันบ่อยไหม"

ในความมืดมิด

เมื่อได้ยินเสียงสั่นเครือของโทนี่ สตาร์ก ยินเซนกลับไม่ได้หวาดกลัวขนาดนั้น "เมื่อก่อนที่นี่เกิดการต่อสู้แย่งชิงพื้นที่กันบ่อยมาก"

"แต่ตั้งแต่พวกมันได้อาวุธของสตาร์กอินดัสตรี้มา ก็แทบไม่มีใครสู้พวกมันได้เลย!"

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของยินเซนที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว โทนี่ สตาร์ก ที่กำลังกังวลอยู่ก็ใจชื้นขึ้นมาบ้าง

ขณะกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่างเพื่อคลายความกลัวในใจ

จู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง

"อึก.."

เมื่อได้ยินเสียงปืนดังใกล้เข้ามา โทนี่ สตาร์ก ก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอ

เขากอดแบตเตอรี่รถยนต์ไว้แน่น พยายามเบิกตากว้าง เพื่อจะมองให้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นในความมืด

แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ในสภาพแวดล้อมที่มืดสนิท เขาก็มองไม่เห็นอะไรเลย

"ปัง!"

"ฉึก.."

"ปัง ปัง ปัง!"

เสียงปืนดังสนั่น ประกายไฟแลบแปลบปลาบในความมืด กลุ่มติดอาวุธที่เฝ้าอยู่ในห้องถูกปลิดชีพในพริบตา

เมื่อได้ยินเสียงปืนดังขึ้นในห้อง โทนี่ สตาร์ก ก็หดตัวงอเข้าหากันและหลับตาปี๋โดยสัญชาตญาณ

หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากคอหอย

ในจังหวะที่โทนี่ สตาร์ก กำลังเครียดจัด และพร่ำสวดอ้อนวอนต่อพระเจ้าอยู่ในใจ

เสียงปืนในห้องก็สงบลงทันที ตามด้วยเสียงทุ้มนุ่มแฝงรอยยิ้มดังขึ้นข้างหูเขา

"โทนี่ สตาร์ก ใช่ไหม"

เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อตัวเอง โทนี่ สตาร์ก ก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบรับดีหรือไม่

"ไม่ต้องกลัว ผมหลินเอิน ฮอลล์ จากสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐสาขานิวยอร์ก ผมมาช่วยคุณ"

"ยังขยับตัวไหวไหม ถ้าไหว ผมว่าเราต้องรีบไปจากที่นี่แล้ว!"

༺༻