บทที่ 04 - ข่าวคราวของโทนี่ สตาร์ก

บทที่ 04 - ข่าวคราวของโทนี่ สตาร์ก

༺༻

หลังจากตามรอยตัวตนของคนที่ขายระเบิดให้อีริกผ่านดาร์กเว็บ หลินเอิน ฮอลล์ ก็พาคนไปบุกจับกุมทันที

คนที่ขายระเบิดสั่งทำพิเศษให้อีริก เป็นชาวตะวันออกกลางสองคน

"หัวหน้า สองคนนี้เป็นพวกยาจกนี่หว่า!"

หลังจากค้นห้องเสร็จ ฌอนก็มองชาวตะวันออกกลางสองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสายตาเหยียดหยาม

จากนั้นก็วางใบสั่งจ่ายเงินกองหนึ่งลงตรงหน้าหลินเอิน ฮอลล์ "หัวหน้า จากข้อมูลบนใบสั่งจ่าย สองคนนี้ซื้อวัสดุทำระเบิดจากซัพพลายเออร์กว่าสิบราย แล้วเอามาประกอบเอง"

"ยอดหนี้สูงสุดมีถึงสามหมื่นดอลลาร์ ต่ำสุดก็สองพันดอลลาร์"

หลินเอิน ฮอลล์ มองดูใบสั่งจ่ายที่ฌอนยื่นให้ รู้สึกว่ามันค่อนข้างตลก "เรื่องหนี้ยังพอว่า แต่ดันมีหลักฐานมัดตัวละเอียดยิบขนาดนี้ พวกตลาดมืดนี่สมองกลับไปแล้วหรือไง"

"ใครจะไปรู้ล่ะ"

เมื่อได้ยินหลินเอิน ฮอลล์ เอ่ยแซว ฌอนก็ยักไหล่ "ผมก็ว่ามันแปลกๆ เหมือนกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ตลาดมืดอนุญาตให้ติดหนี้ได้"

"นั่นก็เพราะเครดิตของเราดีมาก และเราร่วมงานกับคนพวกนี้มาถึงสามปีแล้ว พวกเขาเลยยอมให้เราค้างชำระค่าสินค้าไว้ก่อน"

"ใบสั่งจ่ายพวกนี้พวกเขาไม่รู้หรอก เรากลัวลืมก็เลยเขียนไว้เอง"

หนึ่งในชาวตะวันออกกลางมองหลินเอิน ฮอลล์ แล้วพูดว่า "คุณเจ้าหน้าที่จากสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐ ถ้าเรายอมสารภาพทั้งหมด เราจะรอดตายไหม"

เมื่อเผชิญกับคำถามของชาวตะวันออกกลางคนนี้ หลินเอินกำลังจะอ้าปากตอบ

ชาวตะวันออกกลางอีกคนก็พูดด้วยความจริงใจอย่างยิ่ง "คุณครับ ได้โปรดอย่าหลอกพวกเราเลย พวกเรามาจากตะวันออกกลาง พวกเราคลุกคลีอยู่กับความตายทุกวัน"

"ผมเลยรู้สึกได้ว่า คุณจะปล่อยพวกเราไปจริงๆ หรือจะฆ่าพวกเราทิ้งหลังจากสอบสวนเสร็จ"

เมื่อฟังคำพูดของชาวตะวันออกกลางทั้งสองคน หลินเอินเอนหลังพิงโซฟาแล้วยิ้มให้ฌอน "สองคนนี้ก็ไม่ได้โง่นี่นา!"

พูดพลาง หลินเอินก็หันไปมองทั้งสองคน "คนที่มีค่าเท่านั้นถึงจะมีสิทธิรอดชีวิต เพราะงั้นอย่ามาทำให้ฉันเสียเวลา!"

หลังจากได้รับคำมั่นสัญญาจากหลินเอิน ฮอลล์ แล้ว หนึ่งในชาวตะวันออกกลางก็รีบพูดขึ้นทันที "คุณครับ พวกเราเป็นกองกำลังติดอาวุธฮูร์เซก มาที่นิวยอร์กเมื่อสามปีก่อน"

"ระเบิดในคดีระเบิดที่บรุกลิน นิวยอร์ก พวกเราสองพี่น้องเป็นคนประกอบเอง รวมถึงคดีก่อการร้ายที่ลอสแอนเจลิสเมื่อสองปีก่อน ระเบิดที่พวกเขาใช้ก็ซื้อมาจากเรา!"

เมื่อได้ยินคำพูดของชาวตะวันออกกลางคนนี้ ฌอนกอดอกแล้วหัวเราะ "หัวหน้า พวกที่ลอสแอนเจลิสทำงานหยาบขนาดนี้เลยเหรอ พอเรื่องนี้จบ เราคงมีเรื่องสนุกๆ ให้ดูแล้ว"

หลินเอิน ฮอลล์ พยักหน้าเมื่อได้ยินสิ่งที่ฌอนพูด เขาหันไปมองชายชาวตะวันออกกลางทั้งสองคนแล้วถามต่อ "ทำไมพวกนายถึงมาอยู่นิวยอร์ก จุดประสงค์คืออะไรกันแน่"

เมื่อเผชิญกับคำถามของหลินเอิน ฮอลล์ ชายชาวตะวันออกกลางอีกคนก็ตอบกลับทันที "ท่านครับ แต่เดิมกองกำลังติดอาวุธฮูร์เซกของเราเป็นหนึ่งในกลุ่มติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลาง ครอบครองพื้นที่หลายหมื่นตารางกิโลเมตร"

"แต่เมื่อสี่ปีก่อน จู่ๆ กองกำลังติดอาวุธกลุ่มหนึ่งก็ผงาดขึ้นมา พวกเขาไม่เพียงแต่มีคนจำนวนมาก แต่ยังมีอาวุธล้ำสมัยที่ผลิตโดยสตาร์กอินดัสตรี้อีกด้วย"

"ในเวลาเพียงหนึ่งปี พวกเขากลืนกินกองกำลังรอบข้างไปหลายสิบกลุ่ม ซ้ำยังขับไล่พวกเราออกจากบ้านเกิด!"

พูดถึงตรงนี้ ชายชาวตะวันออกกลางก็มีสีหน้าโกรธแค้นอย่างมาก "พวกเรารวมตัวกับกองกำลังติดอาวุธกลุ่มอื่นเพื่อจะทำลายพวกมัน แต่อาวุธของสตาร์กอินดัสตรี้ล้ำหน้าเกินไป พวกเราสู้ไม่ได้เลย"

"นี่คือเหตุผลที่พวกเรามานิวยอร์ก เพราะเราต้องการเงิน ตลอดสามปีที่ผ่านมา นอกจากหักค่าใช้จ่ายที่จำเป็นแล้ว เงินที่ได้จากการขายระเบิดทั้งหมดก็.."

ยังไม่ทันที่ชาวตะวันออกกลางจะพูดจบ หลินเอิน ฮอลล์ ก็ขัดจังหวะทันที "นายกำลังจะบอกว่า มีคนแอบสนับสนุนกองกำลังติดอาวุธที่เพิ่งผงาดขึ้นมากลุ่มนี้ แถมยังมอบอาวุธของสตาร์กอินดัสตรี้ให้พวกเขาด้วยงั้นเหรอ"

"ใช่ครับท่าน และเท่าที่ผมรู้ พวกเขาเป็นกองกำลังติดอาวุธเพียงกลุ่มเดียวที่มีอาวุธของสตาร์กอินดัสตรี้!"

เมื่อได้ยินทั้งสองคนพูดเช่นนี้ หลินเอิน ฮอลล์ ก็เริ่มครุ่นคิด

สองเดือนครึ่งที่แล้ว โทนี่ สตาร์ก ถูกโจมตีและหายตัวไปขณะเดินทางไปตะวันออกกลางเพื่อจัดแสดงอาวุธ

จากเนื้อเรื่องของ 《ไอรอนแมน》 ที่เขารู้จัก และรายงานจากผู้พันโรดส์แห่งกองทัพ

กองกำลังติดอาวุธที่โจมตีโทนี่ สตาร์กและคณะ ใช้อาวุธที่ผลิตโดยสตาร์กอินดัสตรี้

ดังนั้น โทนี่ สตาร์ก ที่หายตัวไปอาจจะอยู่ในเงื้อมมือของคนกลุ่มนั้นก็เป็นได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินเอิน ฮอลล์ ก็มองชาวตะวันออกกลางสองคนแล้วถาม "พวกนายหาฐานที่มั่นของกองกำลังกลุ่มนี้เจอไหม"

"ได้แน่นอนครับ!"

เมื่อสัมผัสได้ว่าจิตสังหารในตัวหลินเอินหายไปแล้ว ชาวตะวันออกกลางทั้งสองก็รีบพยักหน้าทันที "คุณครับ ตะวันออกกลางคือบ้านเกิดของเรา เราตามหาพวกเขาเจอได้ง่ายๆ เลย!"

เมื่อได้คำตอบที่แน่ชัดแล้ว หลินเอิน ฮอลล์ ก็เก็บปืนพกและลุกขึ้นจากโซฟา "ฌอน พาตัวพวกเขากลับไป!"

"ครับ!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของหลินเอิน ฌอนก็สั่งให้สมาชิกทีมปฏิบัติการคุมตัวชาวตะวันออกกลางสองคนนี้ไปทันที!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในอาคารสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐในนิวยอร์ก

"ริชชี่ ดึกป่านนี้แล้วยังไม่พักผ่อนอีกเหรอ"

หลินเอิน ฮอลล์ เดินเข้าไปในห้องทำงานของริชชี่ ฮูด หัวหน้าเจ้าหน้าที่ แล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

[ค่าความชอบ ริชชี่ ฮูด: 7]

"กลับมาแล้วเหรอ"

เมื่อเห็นหลินเอิน ฮอลล์ ผลักประตูเดินเข้ามา ริชชี่ ฮูด ก็ผายมือให้หลินเอินนั่งลง พร้อมกับเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานหยิบซิการ์ยื่นให้หลินเอินมวนหนึ่ง

"ขอบคุณครับ แต่ผมไม่ค่อยถนัดไอ้นี่เท่าไหร่!"

หลินเอินนั่งลงตรงข้ามริชชี่ ฮูด โบกมือปฏิเสธ จากนั้นก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเอง

"เฮ้อ บรุกลินเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ผู้อำนวยการโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ คนแก่ๆ อย่างฉันก็เลยต้องทำงานล่วงเวลาไปด้วยน่ะสิ!"

เมื่อเห็นหลินเอินปฏิเสธ ริชชี่ ฮูด ก็จุดซิการ์พลางถาม "จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม"

"เรียบร้อยแล้วครับ พรุ่งนี้เปิดแถลงข่าวได้เลย!"

พูดพลาง หลินเอินก็วางกระเป๋าเอกสารลงบนโต๊ะแล้วเปิดออก ข้างในเต็มไปด้วยผงแป้งที่ยึดมาจากแก๊งตัวเลข

"ดูเหมือนคืนนี้จะได้ผลงานไม่เบาเลยนี่!"

ริชชี่ ฮูด เหลือบมองผงแป้งที่เต็มกระเป๋าเอกสารบนโต๊ะแล้วหัวเราะ "น่าจะสักสองล้านได้มั้ง"

"ประมาณนั้นครับ!"

"งั้นก็เอาตามกฎเดิม"

ริชชี่ ฮูด วางซิการ์ลงแล้วปิดกระเป๋าเอกสาร กล่าวด้วยรอยยิ้ม

กฎเดิมที่ว่าก็คือ หลินเอินและหัวหน้าเจ้าหน้าที่ริชชี่ ฮูด ต่างหักผลกำไรไปคนละ 15% ส่วนที่เหลือถึงจะส่งมอบให้ทางสำนักงาน

กระเป๋าเอกสารสีดำถูกวางไว้ใต้โต๊ะทำงานของเขา

ริชชี่ ฮูด ถึงได้คุยธุระกับหลินเอิน ฮอลล์ ด้วยรอยยิ้ม

༺༻