ตอนที่ 35 งดงามและมั่งคั่ง

โจแอนนาอดไม่ได้ที่จะจินตนาการภาพตอนที่เธอคล้องสายจูงเข้ากับปลอกคอนั้นแล้วดึงเขาเข้ามาใกล้ๆ...

แค่ก!

ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มกลายเป็นเด็กดื้อเข้าให้แล้ว

เธอรีบหาอย่างอื่นทำเพื่อปัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกไปจากหัว

เธอขายเกราะหมวกและชิ้นส่วนกรงเล็บหมาป่าสี่ชิ้นที่ไนท์ฮาวล์เปลี่ยนออกมาผ่านทางระบบแลกเปลี่ยนพกพาไปในราคา 200,000 สตาร์คอยน์ เมื่อรวมกับเงินที่เหลืออยู่ ตอนนี้เธอก็มีเงินในมือถึง 500,000 สตาร์คอยน์แล้ว

“ไปกันเถอะ ไปหาอะไรกินกันก่อน จากนั้นค่อยมาคิดกันว่าจะลุยดันเจี้ยนไหนดี”

โจแอนนาเริ่มเปิดไลฟ์สตรีมของเธอ รายได้เสริมทุกทางล้วนมีความหมายทั้งนั้น

อีกอย่าง เธอแค่อยากจะอวดเจ้าหมาป่าของเธอสักหน่อยจะเป็นไรไปล่ะ?

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ยอดผู้ชมในไลฟ์สตรีมพุ่งสูงกว่าเมื่อวานถึงสองเท่า และรายได้ของเธอก็แตะไปที่ 1,128 สตาร์คอยน์ ซึ่งนับว่าเป็นกำไรที่งดงามทีเดียว

แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับผลกำไรจากการลงดันเจี้ยนแล้ว มันก็แค่เศษเงิน แต่เธอก็ยังคงมีความสุขที่เห็นว่าอาหารที่เธอทำนั้นได้รับความชื่นชม

“เอาล่ะ ขั้นตอนต่อไปคือการเฟ้นหาดันเจี้ยนถัดไปของเรา!”

“จนถึงตอนนี้ เราเคลียร์ดันเจี้ยนเขี้ยวอสูร, โรงพยาบาลซอมบี้ และปราสาทร้างไปแล้ว สำหรับดันเจี้ยนต่อไป เราต้องเลือกประเภทที่ต่างออกไปบ้าง”

ทีมที่เข้าร่วมการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะต้องส่งบันทึกจากดันเจี้ยนทั้งหมด 5 แห่ง นี่ไม่ใช่แค่การพิสูจน์ความสามารถของทีมเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวกำหนดสาขาวิชาที่จะได้รับหลังจากเข้ามหาวิทยาลัยได้อีกด้วย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโจแอนนาต้องการเข้าสายอัจฉริยะและเลือกเรียนสาขาการศึกษาวิจัยดันเจี้ยนแบบบูรณาการ

ดังนั้นดันเจี้ยนต่อไปที่เธอเลือกจะต้องไม่ซ้ำกับที่เคยไปมาแล้ว

โจแอนนาเหลือบมองอุปกรณ์ที่เธอสวมใส่อยู่แล้วความนึกคิดบางอย่างก็แวบเข้ามา

“ไปลุยราชินีแมงมุมกันเถอะ! ดันเจี้ยนประเภทแมลงน่ะ”

“การล่มสลายของสถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล”

ดันเจี้ยนโหมดยาก

เลเวลของดันเจี้ยน: 10

เลเวลที่แนะนำ: 15

ซึ่งเหมาะกับโจแอนนาในตอนนี้ที่สุด

อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เป็นดันเจี้ยนโหมดยาก กฎของสมาพันธ์อวกาศกำหนดให้ต้องมีปาร์ตี้จำนวน 10 คนถึงจะเคลียร์ได้ เว้นแต่ว่าคุณจะมีเลเวลสูงกว่า 20

ทั้งนี้ ก็เพื่อป้องกันไม่ให้มือใหม่ที่มีพรสวรรค์แต่ขาดความยั้งคิดต้องเอาชีวิตไปทิ้งข้างใน

แน่นอนว่าถ้าค่าสเตตัสรวมของคุณเกิน 5,000 คุณก็สามารถลุยเดี่ยวได้ แต่เห็นได้ชัดว่าโจแอนนายังไปไม่ถึงจุดนั้น

“ถึงอย่างนั้น ดันเจี้ยนนี้ก็ถือเป็นการทดสอบความกล้าสำหรับอัจฉริยะ ปกติแล้วจะมีสองทีมร่วมมือกันเคลียร์ สิ่งสำคัญคือผลงานส่วนบุคคลต่อทีม ตราบใดที่ฉันสร้างผลงานได้สูง มันก็นับเป็นบันทึกดันเจี้ยนของฉัน และฉันยังจะได้แต้มโบนัสอีกด้วย”

“อันดับแรก เรามาหาเพื่อนร่วมทีมชั่วคราวกันก่อนดีกว่า”

ครั้งนี้โจแอนนาไม่คิดจะเสียเวลาไปกับการนั่งรถ เธอให้ไนท์ฮาวล์ใช้เขตแดนแห่งดวงดาววาร์ปพวกเขาทั้งคู่ไปยังลานศูนย์กลางดันเจี้ยน

ทั้งสองมาถึงหน้าทางเข้า “การล่มสลายของสถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล”

มีผู้คนพลุกพล่านพอสมควรที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยน และดูเหมือนว่าทุกคนที่นี่จะอายุมากกว่าเธอเล็กน้อย

“หาคนลงดนเจี้ยนสถานีรถไฟเพื่อเก็บค่าประสบการณ์! ไม่ฆ่าบอส เคลียร์แค่มอนสเตอร์เท่านั้น ต้องจ่ายค่าตั๋วเข้าเอง รับเพิ่มอีก 5 คน”

“รับจ้างแบกผ่านดันเจี้ยนมืออาชีพ 500,000 สตาร์คอยน์ต่อรอบ รับคนแบก 9 คนและลูกค้า 1 คน”

“หาทีมแกร่งๆ ร่วมลุยสถานีรถไฟด้วยกัน”

ทันทีที่โจแอนนาได้ยินประกาศรับสมัครทีมแรก ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย

ไม่ฆ่าบอสเหรอ?

ประเด็นคือ ถ้าคุณไม่เคลียร์ดันเจี้ยน คุณก็จะไม่สามารถเก็บของที่ดรอปข้างในได้

ดังนั้นการสู้ไปพร้อมกับขนของที่ดรอปออกมาด้วยจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ คุณทำได้เพียงแค่ใช้เสบียงที่มีอยู่ภายในดันเจี้ยนเท่านั้น เหมือนตอนที่เธอใช้สกู๊ตเตอร์ดันโคมไฟน้ำมันในปราสาทร้าง

ถ้าเธอเข้าร่วมทีมนี้แล้วพวกเขาเคลียร์มอนสเตอร์ทั้งหมด จากนั้นเธอก็จัดการฆ่าบอสด้วยตัวเอง... ของที่ดรอปทั้งหมดในดันเจี้ยนก็จะเป็นของเธอคนเดียวไม่ใช่หรือ?

นั่นมันสมบูรณ์แบบมาก

“นับฉันรวมไปด้วยคน!”

โจแอนนาตะโกนบอก โจแอนนาส่งคำขอเข้าร่วมปาร์ตี้ไป

“หัวหน้าปาร์ตี้: ฟุลเลอร์ มาร์คัส นักรบโล่เลเวล 19 ได้ตอบรับคำขอของคุณแล้ว”

สายตาของมาร์คัสจับจ้องไปที่โจแอนนา และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

แวบแรกที่เห็น: งดงาม

แวบที่สอง: รวยมาก

เด็กสาวคนนี้กำลังสวมชุดของราชินีแมงมุมอยู่ ซึ่งชิ้นนั้นเป็นอุปกรณ์ระดับเงินที่เป็นอุปกรณ์ระดับสูงสำหรับผู้เล่นเลเวล 10

ด้วยเงินขนาดนั้น ทำไมเธอถึงไม่ไปจ้างคนแบกในราคา 500,000 สตาร์คอยน์ทางฝั่งโน้นล่ะ?

เขาอดไม่ได้ที่จะเตือนเธอ “เฮ้ เราจะแบกเธอผ่านมอนสเตอร์ทั้งหมดให้ฟรี แต่เราจะไม่ฆ่าบอสตัวสุดท้ายนะ เธอต้องจ่ายค่าธรรมเนียมการเข้า 50,000 เอง บวกกับค่าตั๋วอีก 50,000 รวมเป็น 100,000 สตาร์คอยน์นะ โอเคไหม?”

“ฉันตกลงค่ะ”

“เยี่ยม รอแป๊บนะ เรากำลังจะออกเดินทางกันแล้ว”

มาร์คัสกลับไปตะโกนหาผู้เล่นคนอื่นต่อ

หัวหน้าปาร์ตี้อีกคนที่กำลังรับสมัครอยู่ข้างๆ มาร์คัส ซึ่งเป็นทีมที่ฆ่าบอสจริงๆ ก็สังเกตเห็นโจแอนนาเช่นกัน สายตาของเขาคอยแต่จะชำเลืองมองเธอ

“ทั้งเสื้อผ้าและอาวุธของเธอเป็นอุปกรณ์ระดับเงินทั้งนั้น!”

“ให้ตายเถอะ เธอมีสัตว์อัญเชิญร่างมนุษย์ด้วยเหรอเนี่ย?”

“เธอต้องเป็นลูกสาวเศรษฐีไม่ก็มีบริษัทหนุนหลังแน่ๆ ซัมมอนเนอร์น่ะเผาเงินเล่นเป็นว่าเล่น แต่แม่สาวคนนี้รวยจริง!”

เขาอดไม่ได้ที่จะเดินเข้ามาทักทายเธอ

“นี่คุณคนสวย คุณกำลังจะเข้าร่วมทีมพวกเขาและเสียเงินเพิ่มอีก 50,000 แค่เพื่อมาเคลียร์มอนสเตอร์กระจอกๆ เนี่ยนะ ทีมผมอาจจะแพงกว่า คิด 500,000 แต่เราฆ่าราชินีแมงมุมจริงๆ นะ หลังเสร็จงาน คุณจะเก็บของดรอปอะไรก็ได้จากสถานีรถไฟ คุณอาจจะถอนทุนคืนได้ด้วยซ้ำ! แถมค่าประสบการณ์ที่ได้ยังต่างกันลิบลับอีก”

ถึงการถอนทุนคืนจะเป็นเรื่องเพ้อฝันไปหน่อยก็ตาม

การล่มสลายของสถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัลเป็นดันเจี้ยนเก่าแก่ ของดรอปถูกกวาดไปจนเกลี้ยงนานแล้ว สิ่งเดียวที่มีค่าจริงๆ คืออุปกรณ์ระดับเงินที่ดรอปออกมาในโหมดยากเท่านั้น