ตอนที่ 26 จูบแรก

มุมมองของอันนา

ตอนที่ฉันถามแองเจิลว่าทำไมถึงสั่งไอศกรีม 2 ถ้วย...

เธอตอบว่ามาร์คสัญญาว่าจะให้ไอศกรีม 2 ถ้วยกับเธอ...

ฉันถามว่าทำไม...

ตอนที่แองเจิลกำลังพยายามอธิบายด้วยคำพูดน่ารักๆ ของเธอ...

มาร์คก็ขัดจังหวะเธอและอุ้มเธอออกจากตักฉันอย่างกะทันหัน แล้วให้เธอนั่งบนโต๊ะ...

ตอนที่เขากำลังอุ้มเธออยู่นั้น...

มือของเขาบังเอิญโดนหน้าอกฉัน...

ฉันเข้าใจว่าเขาไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้น...

ฉันรู้สึกได้ถึงมือของเขา มันแข็งมาก... มันบีบหน้าอกฉันเบาๆ...

ความเสียวซ่านแล่นวาบไปทั่วทั้งกระดูกสันหลังทันที...

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น...

ฉันยังคงนิ่งเงียบ...

แล้วโมนาถามแองเจิลว่า "แองเจิล... หนูอายุเท่าไหร่แล้วจ๊ะ?"

"4 ขวบค่าาา..."

ระหว่างนั้นไอศกรีมที่เราสั่งก็มาเสิร์ฟ...

ฉัน โมนา และแองเจิลคว้าไอศกรีมรสบัตเตอร์สก็อตช์ของตัวเอง...

พวกเราทุกคนตักไอศกรีมเข้าปาก...

ฉันกับโมนาหลับตาลงพร้อมกันแล้วครางออกมาในเวลาเดียวกัน... "อืมมมมมมมมมมม"

"อร่อยมากเลย" โมนาพูด...

ทั้งมาร์คและทอมมองหน้ากันแล้วยิ้มเล็กน้อย... แล้วมาร์คมองมาที่ฉันส่วนทอมมองไปที่โมนา...

พวกเขาก็หยิบถ้วยไอศกรีมของตัวเองขึ้นมา... พวกเขากำลังยิ้มให้ตัวเองอยู่...

มุมมองของมาร์ค

หลังจากอันนาคราง... ผมก็รู้สึกตัวแข็งขึ้นมาทันที...

ไม่แค่ผมนะ ผมว่าหลังจากโมนาก็คงทำให้ทอมแข็งเหมือนกัน...

อันนา... เธอกำลังทำให้ผมแทบบ้าคลั่งขึ้นทุกวัน... ผมแข็งตั้งแต่ตอนที่แกล้งเธอเรื่องเฟรนช์คิสแล้ว...

เสียงครางของเธอยิ่งทำให้ผมแข็งมากขึ้นไปอีก...

มือของผมยังคงรู้สึกถึงสัมผัสของหน้าอกเธอได้อยู่เลย...

ทำไมทุกอย่างถึงได้เกิดขึ้นทีละอย่างแบบนี้...

ผมควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว...

ผมหยิบถ้วยไอศกรีมของตัวเองขึ้นมา

ตักขึ้นหนึ่งคำ แล้วถือไว้ใกล้ปากก่อนจะพูดขึ้นเบา ๆ

“มันนุ่มเหมือนเยลลี่เลย…”

แล้วผมหันไปมองอันนา

กระพริบตาข้างหนึ่งใส่เธอ พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

ในใจของผมตอนนั้น...

แค่คิดว่าไอศกรีมคำนี้คือนมของอันนา

ที่ผมกำลังดูดอย่างช้า ๆ ด้วยความหลงใหล...

อันนาทำทีไอเล็กน้อย

แล้วเบือนหน้าหนีไปกินไอศกรีมเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร

ขณะเดียวกัน...

ทอมก็หยิบไอศกรีมของเขาขึ้นมา

ก่อนจะกิน เขาก็พูดขึ้นเสียงดังฟังชัดว่า

“ของฉันแข็งมากเลย...”

เขาหันไปมองโมนาแล้วยิ้มบาง

“ฉันว่าน่าจะต้องใส่ไว้ในถ้วยที่มัน ฉ่ำ ๆ หน่อย จะได้ละลายง่ายขึ้น…”

สายตาเขาจับจ้องอยู่ที่โมนา

โมนาถึงกับเบิกตากว้าง หน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาทันที

ทอมยังไม่จบ

เขาหันไปถามตรง ๆ เลย

“โมนา...เธอมีถ้วยที่ฉ่ำ ๆ ไหม?”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาทำให้บรรยากาศเหมือนจะร้อนขึ้นมาทันที

โมนาส่ายหัวช้า ๆ แบบเขิน ๆ

ไม่ตอบอะไรทั้งนั้น

...ผมกับทอมสบตากันอีกครั้ง

แล้วก็หัวเราะเบา ๆ อย่างรู้กัน

มุมมองของอันนา

เมื่อกี้เขาหมายถึงหน้าอกฉัน...หรือแค่พูดถึงไอศกรีมกันแน่นะ?

ฉันเหลือบไปมองเขาอีกที

เขากระพริบตาให้ฉันอีกครั้ง...

ฉันเบิกตากว้าง รู้สึกเหมือนถูกจับได้ในความคิดตัวเอง

แล้วเขาก็ค่อย ๆ เอาช้อนตักไอศกรีมคำนั้นเข้าปาก

สายตายังจับจ้องมาที่ฉัน...

ฉันไม่รู้ว่าเพราะจินตนาการหรืออะไรกันแน่

แต่ภาพในหัวของฉันชัดเจนมาก...

เหมือนเขากำลังดูดหน้าอกฉันอย่างช้า ๆ ด้วยความลุ่มหลง...

ขนลุกวาบไปทั้งตัว...

ฉันกระแอมเบา ๆ แล้วรีบก้มหน้าลง

หันกลับมากินไอศกรีมในถ้วยของตัวเองเงียบ ๆ

แองเจิลกินไอศกรีมคำแรกไป

หน้าเปื้อนครีมเลอะไปหมดทั้งปากทั้งแก้ม

ฉันหัวเราะเบา ๆ แล้วหยิบทิชชูมาเช็ดหน้าให้เธอ

ค่อย ๆ เช็ดอย่างอ่อนโยน จนสะอาด

ระหว่างนั้น...

ฉันรู้สึกถึงสายตาของใครบางคนจ้องมองมา

...มาร์ค

เขามองฉันอยู่จริง ๆ

แต่พอฉันหันไปมอง

เขากลับหันไปแตะแก้มแองเจิล

ใช้นิ้วโป้งปาดริมฝีปากล่างของเด็กน้อยเบา ๆ

...แล้วเขาก็หันกลับมาสบตากับฉันอีกครั้ง

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย

ฉันก็เพิ่งเช็ดให้เธอจนสะอาดแล้วนะ… แล้วทำไมเขาต้องทำอีก?

จากนั้นฉันก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่มุมปากตัวเอง

เลยใช้ลิ้นแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากล่าง

...ใช่ มันยังมีไอศกรีมอยู่นิดหน่อย

ฉันหยิบทิชชูมาเช็ดออกอย่างเงียบ ๆ

แต่ลึก ๆ ในใจกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกมองอยู่ตลอดเวลา…

ฉันรู้สึกเขิน...

เขินจนต้องหลบสายตาเขา

แต่ในขณะเดียวกัน มาร์คก็หัวเราะกับตัวเองเบา ๆ

 

มุมมองของมาร์ค

ตอนที่อันนากำลังเช็ดหน้าให้แองเจิล

ผมเห็นว่ามีครีมเลอะที่มุมปากล่างของเธอ...

ให้ตายเถอะ...

แค่เห็นก็แทบบ้าแล้ว...

ผมอยากจะคว้าเธอเข้ามาใกล้

จับเธอหันหน้ามาหาผม แล้วก้มไปชิมครีมที่มุมปากนั้น...

ริมฝีปากของเธอ...มันหวานเหมือนสตรอว์เบอร์รี่

ยิ่งคิดว่าได้ลิ้มรสทั้งครีมและริมฝีปากนั้นพร้อมกัน...

ไอ้ด้านล่างของผมก็แข็งจนปวด...

แล้วเธอก็หันมามองผม...

ผมเลยส่งสัญญาณไปให้เธอ

โดยการเอานิ้วแตะแก้มของแองเจิล...

แล้วมองไปที่เธอโดยตรง

เธอมองแองเจิลอีกครั้ง

ไม่กี่วินาทีต่อมา...

ลิ้นของเธอก็แตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากล่างของตัวเอง

...ผมแทบอยากจะคว้าลิ้นของเธอมาไว้ในปาก

แล้วจูบแบบ เฟรนช์คิส ให้รู้แล้วรู้รอด

ผมหัวเราะเบา ๆ คนเดียว

เพราะภาพในหัวมันชัดจนแทบทนไม่ไหว...

หลังจากนั้นพวกเราก็ทานอาหารเสร็จเรียบร้อย

บริกรเดินมาวางถุงอาหารลงที่โต๊ะ

ผมหันไปมองอันนา เธอยิ้มบาง ๆ แล้วบอกว่า

“ฉันสั่งพิซซ่ากับไอศกรีมให้น้องแนนนี่น่ะค่ะ”

ผมพยักหน้ารับ

แล้วเป็นคนจ่ายเงินทั้งหมดให้เอง

...ในใจรู้สึกดีมากจริง ๆ

ที่เธอใส่ใจคนรอบข้าง

แม้แต่พี่เลี้ยงเด็กก็ไม่เคยมองข้าม

ผมอุ้มแองเจิลไว้ในอ้อมแขน

แล้วอันนาก็ยืนอยู่ตรงหน้าผม

สายตาของเธอมองไปยังเด็กน้อยด้วยแววตาอบอุ่น

มุมมองของอันนา

ฉันยิ้มให้แองเจิลแล้วพูดกับเธอเบา ๆ

“หนูแองเจิล ป้าให้ ‘ปุ๊บปิ๊บ’ ตุ๊กตาหมีของหนูได้ไหม?” แองเจิลพยักหน้าทันที

“ได้เลยค่ะนี่เลย”

เธอยื่นหมีน้อยให้ฉัน ชี้ที่แก้มมันด้วยความน่ารัก

ฉันโน้มตัวไปจุ๊บแก้มเจ้าหมีเบา ๆ

“บายบายนะเท็ดดี้~ ดูแลแองเจิลของป้าดี ๆ นะ”

แองเจิลยิ้มกว้าง

“เดี๋ยวนะ เท็ดดี้จะให้ปุ๊บปิ๊บป้าด้วย”

ว่าแล้วเธอก็จับตุ๊กตามาวางที่แก้มฉันเบา ๆ

ฉันหัวเราะออกมาในทันที

แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะของมาร์คดังขึ้นพร้อมกัน...

โมเมนต์เล็ก ๆ นี้...มันทำให้หัวใจฉันอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกเลยจริง ๆ

อันนา

“ขอป้าหอมแก้มแองเจิลก่อนกลับได้ไหมคะ?”

ฉันพูดพร้อมยิ้มหวาน

โน้มตัวเข้าไปใกล้แก้มของเด็กน้อย

แต่ทันใดนั้น...

ตุ๊กตาหมีของแองเจิลหล่นลงพื้น

เธอรีบเอนตัวไปคว้ามันโดยไม่รู้ตัว

มาร์คก็ก้มตัวลงทันทีเช่นกัน

เหมือนต้องการจะกันตัวแองเจิลไม่ให้ล้ม

ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว...

เพียงเสี้ยววินาที

...ฉันรู้สึกได้ถึงสัมผัสบางอย่างบนริมฝีปาก

ริมฝีปากของเขา...

เป็นริมฝีปากของมาร์ค...

เราสองคนเบิกตาโพลง จ้องตากันนิ่ง

ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ

ฉันยังอยู่ในอาการช็อก...

แล้วเขาก็โน้มตัวเข้ามาอีกนิด

กดริมฝีปากของเขาเข้ามาแนบกับของฉันเบา ๆ

เหมือนเป็นการเริ่มต้น...

เหมือนเขาจงใจจะจูบฉันจริง ๆ

จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างแล่นวาบไปทั่วหน้าท้อง

ฉันถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยอัตโนมัติ

เขาก้มลงหยิบตุ๊กตาหมีขึ้นมา

แล้วยื่นให้แองเจิลเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ฉันทำได้แค่ยืนจ้องเขาอย่างตกตะลึง

เหมือนตัวเองกลายเป็นหุ่นนิ่ง ๆ ไม่ไหวติง

หัวใจฉันเต้นแรงจนแทบไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง

เหมือนโลกทั้งใบมีแค่เขาคนเดียว...

แล้วเขาก็กระพริบตาใส่ฉันเบา ๆ

ตอนนั้นเอง...

ฉันถึงรู้ตัวว่าเผลอจ้องเขาอยู่นานแค่ไหน

ฉันกลืนน้ำลายลงคอ

และได้ยินเสียงโมนาร้องเรียกจากอีกด้าน

“อันนา~ ไปกันได้แล้ว!”

พวกเราจึงเริ่มขยับตัวจากตรงนั้น

ทอมหันมาบอกมาร์คว่า

“เดี๋ยวฉันกับโมนาจะพาแองเจิลไปส่งที่โรงเรียนนะ”

มาร์คพยักหน้ารับ แล้วส่งแองเจิลให้กับทอม

เด็กน้อยโบกมือบ๊ายบายอย่างร่าเริง

ส่วนฉัน...

ยังคงยืนอึ้งอยู่ที่เดิม...

เมื่อกี้...

ที่เกิดขึ้น...

มันคือเรื่องจริงเหรอ?

“อันนา รอตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันเอารถมา”

เสียงของมาร์คดังขึ้นอย่างเป็นปกติ

เขาเดินจากไป โดยที่ฉันทำได้แค่พยักหน้าช้า ๆ

ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

เหมือนตุ๊กตาที่ถูกตั้งเอาไว้โดยไม่มีใครขยับมัน

จูบแรกของฉัน...

นี่มันคือจูบแรกของฉันจริง ๆ

จูบที่เกิดจากความบังเอิญ

แต่เขา...

กลับไม่หยุดแค่บังเอิญ

เขาจงใจกดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง

ราวกับจะเริ่มจูบแบบเฟรนช์คิส...

ฉันกลืนน้ำลายอีกครั้ง

พยายามเรียกสติของตัวเองกลับมา

เสียงแตรรถดังขึ้นเบา ๆ

ฉันหันไป เห็นรถของมาร์คจอดอยู่ไม่ไกล

ฉันก้าวขึ้นไปนั่งข้างคนขับอย่างช้า ๆ

หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ

ความรู้สึกยังคงล่องลอย...

จูบแรกของฉัน... กับมาร์ค...?